ശ്രിമഹാദകതചരിതാമൃതം

ദനാഠ ൫01൧70.

നിം

പ്രകാശകര്‍, ശ്രീരാമവിലാസം പ്രസ്സ്‌ 4 ബുക്കഡിപ്പോോ

ഒകാല്ലൂ.

ി

2ാപേതിപ്പു കാപ്പി 1000. ൮൦

്ീരാമവിലാസം പ്രസ്സ്‌ ശൊലം.

കാ്പിൈറര്‌ പ്രമ്ശകരില്‍.

110

ശ്രീമഹാടകതചരിതാമൃതം

ഭന്നാം ഭറഗം.

പ്രകശേകര്‍ംം ശ്രീരാമവിലാസം ഡസ്റ്റ്‌ 4 ബുക്ഷഡിപ്പേം

കൊല്ലം.

ചി

മ പപതിപ്പുകടപ്പി 1000.

ശ്രീമഹാടക്തചരിതാമൃതം

ഒന്നാം ഓഗം

൧.പുണ്ഡരികദകതന്‍,

്രികൈലംസപദതത്തില്‍ കോടിസ്ടയപ്രകാശപൂത്തെ വെല്ലുന്ന മണ്ടിമണ്ഡപത്തില്‍ ഉമംസമേതനായ സാക്ഷാല്‍ പരമേ വാര ഭിവ്യസനുസ്ഥനായി എഴ്‌ന്നതുളൂേ, തച്വാമാമസ്ഥിതയാ (യദി പാവിതി ഒരിക്കല്‍, ലേകകത്ാവംയ സ്വമ്മോവിനെ വണങ്ങി ഇപ്രകാരം ചോ്യംചെയ്തു..ഥവന്‍ം, പ്രപങ്ചേശവി ത്രിലോകസംവേളില്‍ അവി ത ഏതൊന്ന്‌, ഭൂ കരതിലകമായിപ്പരിലസിക്കുന്ന ശ്രീപണ്ഡപുത്തില്‍ ലഷ്ികാന്ത (യ ശ്രിമന്നാരായ്൯ നിദ്യസാന്നില്ലോലെയ്തളുവാ൯ സംത യെന്തോ! കയണോനിധേ! ഇയുജവഴടെ സംശയത്തെ പിഫടി ക്കാന്‍ യയുണ്ടാകണ്ബ്‌ന്‌

ഇ പ്രാിനേകേട്ട െകലസപപതിയായ ഭ൧വം൯ ദേവി യോടായി ഒരമളിചചെയ്ത്രാവി _*തഭില്‍പ്രകാശത്തെ മക്ന്നേ ാന്മമോഫനുതനോ! സാദ്്ഫനസുന്ദവേണ്‌! ഭവി! കകതജനഹൃ ഭയാപ്ലുഭപ്പദമായ ദേവിയുടെ ചോല്ലം സമുചിരവും ക്്റപിയുഷ മായിരിക്കുന്ന, കാന്തേ! ഒരുകാലത്തു ശ്രിനാമാമണസ്വാമി സ്വ) ഭിദ്യസ്ന്നില്ലേത്താ വൈകന്റെലോകത്തെ ധ്യമകോമള്ളിമയാല്‍ പരവനുമോഫനമാക്കിച്ചെയയരം മേവന്രപത്ന യായസന്ദരി ഇയം ണി തത്സവിധത്തെ പ്രിച്ഛു, പടിപൂട്്റരകേതിയോടുക്രടിം

പാല്‍ക്കല്‍ിമമയന്‍ കാന്ത ഇരയെ.

പ്രംല്‍ക്കടമേ; നി മാം ഫാഫ! പംഫ്‌!

കാന്ത, നിര്യായിവന്ദോാം മമല്യത്തെ.

ക്ാന്തുമാം മാട്‌ തന്നില്‍ ല്‍കി

യോഷില്‍ക്കുലത്തെകിക്ുു വി.

ശേഷത്തെക്കുടടിടടം ശേഷിയില്‍

൨ ്രീമഹാര്‍ക്തചരിതാമൃതം

(രിന്മമിതുന്നിലിവറംിന്നീ വാര്‍ ചിന്മയാകാരമ മോഹം പാഠം പീയയദപോനുമ്തക്കളും താന്‍ കാകി സാജുത്ുറ്യം നിന്നത്കവസം

(ഇയ്യ കനി -ഞാലമകമംശീവരം ്യനാമമങ്ളുന്ു തന്നാലും മം

എന്നിലനെ അഭൃത്ഥിച്ചു. ശച്ിയുടെ ക്തിപ്രകര്‍ഞ്ഞാല്‍ പര ്യൂയായിലെ വിള വാവ കണ്ണാധന മതുചാാനിപു രം അത്ളിച്ചെത-േം ശി; വരിയുടെ മമതിപംവേശ്യം എ (൫൯൨ ഭക്തവത്സലര്വത്തെ മദ്ീപ്മാക്കി ചെയ്തിരിക്കുന്ന, ഭരി ഭൂലോകത്തെപ്രാപിക്കുക! അവപപതിനായിധേര്‍ഷം അവിടെത്തപ ശ്്രചരിക്കുക. ജോന്‍ കോപ്പിയില്‍ ശ്രികൃ്ിനായി അവതരിക്ഷു അതാണു, അന്ന ഗ്ലീന്‍റ അകസ്ഥലവാസേം വേതി ലഭി; കന വാവാനാല്‍ അനുഗ്രീരയായ മവവരാജ്തി ചാടി രീം അപ്പുംംതന്നെ ഭൂലോകത്തേക്ഷ പിരിച്ഛു. യഥാസമ; കി ലിം പ്ൃഡപികയും ചെയ്തു, കര്മം അതിനെ ഭവേജവശം ലെ എന്നപോലെ ഇനം (ണി ൫൫൯൦ മുക്കരണക്ങ്ളയുംഅടക്കി സ്ൂഖ്ദധോത്തെ സ്വീകരിച്ചു്‌ അചഞ്ചലനിദ്യയോടക്രട തപ്പറ്യതുട്കി. അരി ഫലമായി ,അവപരിനായിംവി്തെ തപ്വ്സിവെറ അവസാനത്തില്‍ മേവി, ഗോകലത്തില്‍ രാധയാതി അവതരിച്ചു. അരിനനമന്വ വൈക ്ണപരിയായ ശേവാനറെഠ അവര സംഭവിച്ഛിരി്കയാണ്ട്‌. ബാഭ്യത്തില്‍ രാധാ ബാലധഗോപോലേനനോടകൂടി ബാധാ വി നോഭിച്ചുവം കണ്ണനു ഗേക്െപ്പിരിയേഴ്ടിവന്ന. ആവി ഫേം രാധു" അവ്യേന്മം മനോദ്യരകേലതെര ജനിപ്പിച്ചു. അചി ദേ വിഫോഗ്നി അവളടെ മന്ധികായങാളെ നിതരാം ശോഷിപ്പി ച്ചു. ഇങനെ പ്രലകാലങ്ജറം കഴിവേ, പൃൂറികാലത്തില്‍ അവെ 9 ഭഗവാന്‍ ഇല്‍കി വരം പഥലകോടിയേ സമീപിച്ചുുടങ്ങി. രാധ ദ്വാരകയില്‍ എത്തുകയും ശ്യമേളകോമളനായ ഗവാന്‍ എഴു മമിയിരുന്ന ക്ഷേത്രസന്നിധിയെ പ്രാപിക്കുകയുംചെയ്തു ഗവ (൫െ൪രിമെയയഴകിനെപൈലിമ ധയെ അപപഹൃതചി ി 'യാക്കിച്ചെയയരില്‍ അത്തുപ്പടവാനില്ലല്പം. അവഥം അാനെ ന ലാഭിന്‍ ഫയ ാധയെല്്ു്ി അന്നകബ്ാൂരിരമായിച്ചമയുക

്രണ്ഡദീകകതന്‍ ി

യും തല്‍ക്ഷണം അവളെ വാദികയടുയതു മടിമലിരുന്കുകയുംലെയ്ത്. അതുകണ്ടു" അസശിഷ്ണ്ുവായി ഒവില്പ അശ"മിണിയാകുട്ടെ കോപി വേശത്തോടക്രടി പലപ്പകാരത്തിലുല്ലം പരഷവാഗസ്ത്ുമൈ ഗേ വാനെലക്ഷ്യമാക്കി പ്രയോഗിച്ചു. ഭഭസ്ുപ്പയോഥത്മല്‍ വ്ര ണിതുഹ്ൃഭയന്ായ ൧൨൦൯ ഒട്ടേറെ സമാധാനം പറഞ്ഞിട്ടും ര ശരീമിണി മനേസാന്മ്ട്ട സമാധാനുസസന്ധിക്ക വഴില്ലെടിക യോം രാധ ഗവാ കടിവിട്ട രംജത്തിമടി! പേോകഥത്സ മനനതിഗ്രവനമ്ത അടിയിലായി. യമക ചരം തിണ്ഡിരവനത്തെ പ്രാപിച്ചു മേഘവണ്്്ുന്പായ 0] പൂരം ചിക്മ്ജേ്്ും ബറി ര ്ലയ്യയെ യഥാവിധി ആപരിച്ഛുതുടങ്ജി.

രാധയാല്‍ 'ത്ൃകുതനായ ഗോപപാലകാമുകനാകട്ടെ, തിരേ ഭബ്ചദുസ്്രഫതയാ ഭുഗമിണിയെവി്ടകന്നു രാധയെ അന്വേഷി പ്ുംപ്പോട വേണടാന്ധത്തെ യോഗണ്ഡോമാക്കിയും പാഞ്ചജസ്ത ത്തെ കുമണ്ഡലുവക്കിയും മയി ന്‍പ്പിലിക്കെട്ടിനെ ജടാമാരമാക്കിയും പ്രിതബത്തെ കാശ യെമാക്ഷിവും പു്ചിരിക്കൊഞ്ചലിനെ ബ്രമ ര്‍ച്ചസമാക്കയും ശ്യാമമകോമളതയെ ക്കിയും ഈ കട്ടില്‍ ഒരു സസ്ത്സേവേഷമത്തെ അവലംിള്ളുകൊണടായിരന്ന (ാന്പോഷണാതിഥം ഗവ പാപ്പാ. ധാനാമമ്ഷേമോയ ത്തെ, സോഹംമഡമേന്ത്രമെന്നേടണം ൭ ഭിവ്യകാമുകറ ശ്വാസ ത്തില്‍ കലത്തി ഉരുക്ഷഴിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രീൃക്ണണസസ്ാസി പരലേ പല പുണ്ടസ്ഥലംം ൂം പട്ടണം കഗ്രാമബ്ങമും മലക. ൂം വനങ്ങളും വസ്താ്രരമമ്കളും സന്തം പരിശോധിച്ചും പാത്തു നോക്കിയും രാധാഗ്ുസ്തമായ തല്‍പ്രമേശങ്കമ്െ ശപിച്ചും പഴിച്ചും രാധാനമത്തെ ഉറക്കിക്തിച്ചും പലനാളിനുശേഷം ഒരുവിധ (തില്‍ തിണ്ഡിവേനാത്തില്‍ എത്തി ച്ഛേടാനിടയോയി. സുദഭിലമനോ ്ര്മളം നിര്‍ബാധലീവിയഭാഗ്യവത്തു ളമ പുഷ്വിശേഷങ്ങ ഭം മധയമോഫനങ്ങളായപാലവറ്ററസമുദിയും പികമയൂരചകോരാഭി ിഥുനുകകളും അവയുടെപഞ്ചമഷഡജസ്വഭവിശേഷങ്ങളും മിന്‍ കൂട്ടവും മേഷവിശേഷവും അക്ണുസ്ുടികസമകശമായ തടാകം (മഹരി്യാൂുമും ആത്തുമവ്യര്‍ജ മം ആകൊ്ടടി അ വനത്തെ അ്യന്തമനോഫരമോക്കിച്ചെ്തിിക്ന്ന ജയ കാഴ്ച നാമുടെ കപട ധേഷനായി രാധാകാമുകനായി യശോമാസുമ്മസ്തനായി സസ്യ (ബിമനോലക്ഷൈല്യകവസ്തരവായിടികന്ന കണ്ണൂന്‍പുരാനെ നന്ദ തുനിലന്നക്കിച്ചെയ്തു. അതോടകരി ആ സസ്ത്ംസിവേഷനെറ എ (യലക്ഷ്യമായ രാധയുടെ സാന്നിധ്യത്തെ അവിടെ ശിച്ചു; രാധ

ാമകീത്തനത്തേടെ അരബ്യയപയ്ുടനം ചെയ്തു.

ത്‌ രീമഫംക്തചരിതാമൃതം വാനീരത്തില്‍മിച്ുപക്ഷികളിരിക്കമ്പോറം കൊഴിഞ്ഞുള്ള നല്‍. സൂഗാന്ധമാന്വയിത പ്പു ്ൂവെളളത്തൊടും

(സുനംകൊന്റ (താനേ ായ്്രംപ്ത്തു നീലനിഠമാം ജംബ്യവനേമുട്ടി വന്‍. (വനേത്തോടൊട്ടകന്ന ചോലകള്ിത നാനാവളിക്കിവന്നേന

ഇരമട്ടോത്ത ഒരു മനോഡോരപ്പേശയ യോഗാിമല്ലേസ്ഥിത തായ രാധയെ ഭഗവാന്‍ സമഭിവീക്ഷിച്ചു ഉത്തരക്ഷണത്തില്‍ രധോനികടത്തില്‍ അത്ത ശീമ്സുന്‍ം 'മംമനേ, മോനേം രാധേ! എന്നെ വെത്തുപോകത്തക്കണ്ണണം ഞോന്‍ ചെയ്തു രാമേ? എന മരിവിട്ിറക്കി ഇമ്ൊടുംകാടിനെ അർ (യപ്രപ്പിക്കമാര ഞോനെന്ൊരപ്പരാധമാണ്ട ചെയ്ത! വേതി യൂടെനവപ്പല്ലവമൂദൂലമായ പൂര്‍മനിക്കും വരി ജയചരിച്ചുപോയുന്ന ഇകൊടിയച്യഛരമമില്‍ എന്തുസംബേന്ധമാണുള്ള വിജന മായി ഫിംസ്രമൃഗസമുഭയന്നിഷേവിതമ.യിരിക്കുന്ന ഈ ഭേതം (ഇനത്തില്‍ കാമൂന്നാന്‍ മല്പ്പെടത്തെകുനനെ! രാധ! മതിമതി രപ്പസ്സനിത്ുക! എന്നേ ബ്ഗഷിക്കുക! വരിയുടെ വിതാ പരംഗി എന്നെ മഫിപ്പികന്നു പ്രിയേ! വേതിയുടെ കക്ഷോദൂതം എന്നില്‍ വര്‍ഷിക്കാന്‍ വൈകോ" എന്നിങ്ങനെ ഒരു പ്ര പരങ്മികന്െപ്പോലെ പുലസ്പിത്തുഭ്കി. ാധയമകട്ടെ, അപരിചി (തനായ ആ സവ്ൃമസിവേഷനെനോകക്കി “എനത്‌ ധികഷരപൂരിം ഷ്വാക്കകളെ ഉ്ഛഭിക്കുന്നവേം? കപവേഷാധരിച്ഛു സസ്പസി ംനടികന്നേ കള! റ മ്പില്‍നിന്നു പൊയ്ക എന്നു

ജ്ജിച്ചം നത്തത്തത്തത്ത്തു ര നയനനമ്ളില്‍ ൭ ഭവചിപ്പിക്കരുതേ! ഞാന്‍ വതിയെ

അന്വേഷിച്ചു ഈ ലോകംമുഴുവന്‍ സഞ്ചരിച്ചു. ഇനനിത്തേടാന്‍ ഇട മില്ലാതെലവറിത്തിരിഞ്ഞു. ഒടുവില്‍ ഇവിടവച്ചു വതിയെക്ക .്മട്ടാനിയായി. മവതിയുമെടദനം എനിക്ക നയനോത്സവമായി പ്രണമിച്ചു. ഭവതി ഇനിയും എന്നില കോപ്പത്തെ അക്ഷ നണല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ മാഗൃഫീനനാണു'. വരി സംശയിക്കേണ്ട. ഞാന്‍ വേതിയുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയായ കണ്ണനാണട*, എന്നെ സ്വീക. രിച്ച

അധമ! നീ എന്നെ വഞ്ചിക്കാന്‍നോക്കന്നു എറ കണ്ണനു" അനേകം പത്തിമാരണ്്‌, താവ പിരിയാന്‍ അദ്ദേഫ ഞിന് സമയമില്ല. അദ്ദേഹം ഇവിടെ വടികയില്ലു, ഈ ഫതഭം ശെ നിനു കണ്ണനുണ്ടോ സമയസേടകയ്യം? നീ എന്നെ ക്കാനായി വേഷമമോഠി വന്നിരിക്കുന്ന ചതിയനാണു', അതേ,

പുണ്ഡരീകക്തന്‍ ര

പെരുംകള്ളനാണു" നീ. അയോവ! അകന്നു പൊയ്യ്ോ! ഏകാകി (തിയായ സ്തീയെ സമീപിച്ച നിന്‍െറ സാധം കഷമിക്ഷത്തക്കത ള. ചേശത്തില്‍ ഇവിടന്നു പൊ്യയോനംക.

രാധയുടെ മക്കമുഷ്ണിയും അചഞ്ചലമായ തപോനിഷ്യയും ത ന്നെക്ഷറിച്ചഭ അമകമപ്രമവംകണ്* അയ്ുയപരേന്ത്രനാഷി ഭതവാത്സദ്യല്ലേതകമായ മന്ദഡാസത്തോടകരി ഭഗവന്‍ അമ്മെ നിലകൊണ്വുമപോയി. അല്ലയോ മോ! ഇരുപത്തെട്ട ്രാപരയുഗംകെണ്ടു" ഭവന്‍ ആ നിലയില്‍ രിണ്ഡിവേനത്തില്‍

ിന്നരമുനനു,

ഇയുകേട്ട ദേവി മഹേശാ തൊഴ്കൈയോഴകൂടി വീണും അഭ്ൃത്ഥിച്ചു:-*്്ിമന്നാരായണന്റെറ പണ്ഡരപപരത്തെ നിര്യാധി വസ്േത്തിന്ന േതുധെന്തെന്നു ഇരയുദളവം വിനയപ്പൂവം ചോളി ക്രതിനു തിണ്ഡി വനസംഭവത്തെ അവിടന്നുപ്പസംഗിച്കു. ഇതിയെ ത്തുടന്ട പണ്ഡരപപര്തെപ്പൂരഠി പറവാനായിടിക്കും ഭാവിക്കുന്നുതു്‌ എങ്കില്‍ ഞാനതു കോരംക്കാ ന ക്ഷമയായിരികകന്നു,

(ശിവേ! ശ്രപൂറിം സൂ്വില്ലാലുംന എന്നിക്കനെ മേ ശ്വന്‍ വിണ്ടും കഥപ്രസംശമാരംഭില്ു.--

ഭരിണ്ഡിന്‍ ഏന്ന അസാന്‍, അന്ധകാരത്തെ ഒഴിച്ചു ലോ കരസംഭക്ഷണത്തെ ചെയ്യുന്ന ആഭിവ്യവന്വെറ ഗതിയെത്തടത്തു ലേകേജിവികളെ നിതരാം പീഡിപ്പി കൊണ്ടിരുന്നു, അസൂമന്‍റ തല്‍പ്രവൃത്തിക്ക പരിഹാമാഗ്ലും ഉണ്ടാക്കണമെന്ന നിശ്ചയിച്ചുകൊ ടൂ" മഹിമാും ദേവന്മാമംശൂടി ഗ്രിവൈകന്നറ്ത പ്രപ്ിച്ചു. കഹാവിഷ്ണുവി നായ സമം ഉണത്രിച്ചു. ഭഗവാനാകട്ടെ, ഞ്ഞാന്‍ ഭൂലോകത്തില്‍ മറ്പികാ്ളൂനനായി അവതരിച്ചു നിങ്ങളുടെ സ്ക ത്തെ പരിഹമിക്കുന്നതാണ്ട" എന്നു" അരളില്ലെയ്ക്കു ഇതൊമപൂര്‍ സംഭവമാകുന്ന ഇ്ജനെയിടികെ ശ്രീചദ്്രന്‍ എന്നു പേരോടു ഭി ഒരു അസു എന്നെ ലഷ്സ്തമാക്കി തപപസ്സുയ്ത്യും ഞാന്‍ അവനെ മുമ്പില്‍ പ്രര്ൃക്ഷീഭയിക്കയും ചെയ്തു, താന അവന്‍െറ അഭിലാഷത്തെ ചോഭിച്ചപ്പോംം നിക്ക വിഷ്ുവിനൊത്തെ ഒരു പ്രത്രനുണ്ടാകന്നതിനന വരം നല്‍കണം? എന്നു" അഭ്ൃ്ഥില്ു. തൊ അതുകേട്ടു സക്ഷന്‍ വിഷ്ുതന്നെ നക്ഷ പത്രനായി 8 രിക്കുന്നു വം ല്‍കി അവനെ അന്ഗരിച്ചു. അതന്ദസി ച്ച്‌ ശരീലകഷരീകാന്തന്‍ മറ്പികാള്ജുനന എന്ന പോടോടുക്ൂടി ീച ൯ എന്ന അസുദരാജന്‍റ പ്ത്രനായി അവതരിച്ചു. ഒരിക്കല്‍ മല്ലികാള്ളുനന്‍ മുയാവിന്മോാത്ഥം തിണ്ഡിരവനുത്തില്‍ ചെല്ല

] ്രീമഹംഭകരുചരിതാൂതം

(ണതിനമം ആ രാജകമാരനെ അസുരയാജനായ തിണ്ഡിനന്‍ കാണ്ടന്ന തിനും ഇടയായി, ആ അവസരത്തില്‍ തിണ്ഡിരന്‍ മമ്ികാള്ജുന നെ നോക്കി “എറ ഈ വനത്തില്‍ വേട്ടയാടുന്നതിനായി നീ എങ്ങനെ പ്രവേശിച്ചു! ഞാന്‍ ഇപ്പേ.ംത്തന്നേ നിന്നെ ഭക്ഷിച്ചു കളയും? എസ്മപഠഞ്ഞു കോപാവേശത്തോടക്രടി മുമ്പോടടത്തു- ക്്ികാളിട്ടുനനാകട്ടേ കരസലെസ്ററ അസുരരാജനോട എരിരിടടകയും അവര്‍ തമ്മില്‍ ഒയങ്കരമായ ധും സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. അമ്ടി നെ ആയിഷ സമരം നൂടരിയിട്ടും പസ തോല്പിക്കാന്‍ സാധിക്കാതുകൊട്ട മറ്റികാള്ളൂനന്‍ം “ഇവനെ തോ്ലിക്കാന്‍ എന്താണു? ഉപായ എന്നികംനെ ആലോചിച്ചു" ലേകണ്ഡേ എന്ന ഗഭായുധത്താന്‍ അസുദരാജനെ പ്രഫരിക്കകയും അവന്‍ ഭൂമി (ജില്‍ പരിക്കയും ചെയ്ത. യയ അസൂന്‍ കാലപ്പരിക്ഷ പപ്പാ ജയേ അന്തയവേളയില്‍ * ശ്രീഫരി എന്ന്‌ ഉച്ചടിക്കുകയാല്‍ മഴ്ി ള്ളുന്ന" അവദെെറപേരില്‍ പ്രീതിജനിച്ചിട്ട' അവനെറ ശീ തെ തലോടിക്കൊണ്ട്‌, ഫേ, അസുരന്‍! നിനക്കവേണ്ട അമി ഷ്ൂവരത്തെ ആവശ്യപ്പെട്ട" എന്നു" അയളിച്ചെനതു. അസു ൯ ആുകേടട 4മയുടെ ഗരായുധത്താല്‍ മന ജീവനെ വെ ടിയാന്‍ ഇടയായി. അതു്‌ ഈ വനുത്തില്‍വള്ചു സംഭവിക്കുകയാല്‍ ആ ആയുധത്തിന്റെ സ്ത്രരകമായി ഈ കാനനത്തെ ലോകദ്ഡോം എന്നു പേടോടുക്രഭിയ ഒരു മദനോഫഠനശമമോക്കില്ലെ്ത്‌ അമ യുടെ നിത്യസാന്നിധ്യം അവിടെ സംഭധിപ്പിക്കകയും വേണം, മാര മല്ലം അമ്ായെ ഒശിക്കാനായി വുന്ന ഭക്തന്മാരുടെ പംപമാലിസ്ത ളെ കു്ികിക്കളയുന്നതിനു പാഴ്പയേമായ ജു മംഹാനീത്ഥം എന്റെവപപരില്‍ ഇവിടെ നിമ്മിക്കുകയും വേണം. അതിന്റെ രീരത്തില്‍ അയുടെ ഗരായുധത്തെ പ്രതിഷ്ഠിക്കകയും വേണം, അമ്തീത്ഥത്തില്‍ സ്ത്നുംചെയ്ത്‌ ര ഗഭായയധത്തെ ആര്‍ംഗനം ചെയ്യുന്നവമുടെ സകലപപ ല്ലം ആടിയ്യനെക്കുണ്ട ഇയട്െന്ന പോലെ ഓടി ഒളിക്കേണതാണ', ഭഗവാനേ! ഈ ഒരു വരമാണ്ട' എന്നാല്‍ അഭ്യത്ഥനീയമായിട്ടു തു്‌, ചോകരഷഷക! മീനയോലോ ക്ികാള്ളൂന അക്കയുടെ 'ഭിവയമേനത്തിനിടയാകത്തക്കന്്ം ഞാന്‍ ചെയ്തു പുബ്യമേോ? ശേവാനെറ ൂക്ൈസ്റ്റത്തിനു (സംഗതിയമകത്തക്കവണ്ണ്ും ഇവന്‍ ചെയ്ത സുകൂരമെന്നോ? ഫാമേ, ൧൮൪! ചക്ീകാന്തി വൈകണ്റേനാഥ! മകതജനമാസ്‌. കായം കിച്ച! ലല എനന പ്രാിനയോ

'സകൂതിയായ തിണ്ഡിരനോമാസുന്‍ മരണം പ്രാപിച്ച, ഭക്തവത്സലനായ ധവാന്‍ ൭൭ അസുരരോജനമ" വൈകന്റെപഭ പ്രാപ്തി നല്‍കുകയും ചെയ്തു

പ്പണ്ഡമികകെത ി തിണ്ധിാസുരനറെറ അഞ്മയഡ്രാ്ഥന അനുസരിച്ചു" ശേവല്‍

കടാക്മാത്മാല്‍ അന്നുമുതല്‍ ആയ കാനനനാമേശത്ിനു ലോോകമണ്ഡം എന്ന പേരു" ഉണ്ടായി. ഇങ്കനെട്ിരിക്കെ ലോകടണ്ഡത്തെ സമീ പിച്ച ഒരു ഗ്രാമത്തില്‍ സഭഗൂണസധ്ൂന്നും ജനനമണനിവാര ണധോഗ്യമായ ഗ്രരീനാേഷണഭയൂജയിര? ജല്ലരനും സല്‍കമ്മം മത്രം അാനുസ്സിക്കപ്പുന്നവനും ബമരേപികമം ദ്വത്യസന്നും ആയ ഒരെ മഫാന്‍ ജീവിച്ചുപോന്നു ജന എന്നു പേടി (൭ തമ പ്പ്ലാതമാവു* സന്താനലംഭമംവത്താന്‍ സന്തപ്ൂനായി സ ഞാനലാഭാതിലം അനവധി പുണ്ണുകര്‍മ്മ കളും തപസ്സു ചെയ്തതി (൫൯൦ ഫലമായിട്ട്‌ സാദ്യകിയെന്ന തെറ ധമ്മപ്നിയില്‍ അ ത്ൃന്തസുന്ദനോയ ഒരു പുത്രന്‍ ജനിച്ചു, പത്ൂന്‍െറ സന്ദ ഭൂബാതെക്കണ്ടു സന്ദ്യ ജഗ ന പണ്ഡി എന്നു" അവ (൭ നാമകരണം ചെയ്ത. ' ആ ശിശ്ര ശുരളൂപക്ഷത്തിലെ ചയ്രരനെ പ്പോലെ നാറംകനാം മിഫ്ിയും വ്യു പതിനാറാമത്തെ വസ്റ്പോനേത്തില്‍ എത്തി. ആ ഘഭത്തില്‍ ഒയയ മപി ക്കന്മാര്‍ തമ്മളുടെ രംമാപ്പൂത്രന്‌ സവം സുന്ദരിയായ ഒരു കസ്ത്കു [ഞ്ച അജ്മളുടെ ഏകപത്രന്‍െറ അന ,ജമയമായ മാസ്പദ്യജീവിരക് കണ്‍കട്ടികകക്കു്‌ മനാിച്ചുവ വേ പെട്ടെന്ന" അതിന്ന വിഘമതംനരിടത്തക്ഷവ്ണ്ം യ പുര (റ സ്വഭാവ്തിനു ലി മാറ്റം കഞ. അല്ലുനമമ മാരെ അന്സരിച്ും അടിച്ചും മ്ന്മിച്ചടപോന്ന ആ യാവ ഏകത്വത്തില്‍നിന്നും മാന്ത്താത് പ്രാപിച്ചു" ഏറെത്താമസി ഭന്നേരിനുമുമ്പ്‌ സഞ്ചിതവൈപരിര്യത്താലോ എന്തുകൊണ്ടോ ആ വ്ൃദോപിയക്കേളില്‍ വെപ്പും അറം അവരെ ജന്മേസരിക്ഷ (അതില്‍ വൈമുഖ്യവും അവ സം ാസത്തില്‍ നീസ്രേലും കുട ഭിമ്മുടകി. മത്രമല്ല, അവരെ നനമില്ചും ശാസിച്ഛുവരിക പ തിവായിത്തിിം. ഗ്ൃഫജോലികഠം നിവിഫിക്കുന്നതിനു ആ വൃ ഭമ്പതികളെ ചുമതലരപ്പടത്തുകയും താനും തെറ നധോഡ്ഥയായ പരത്തിയും ആ വിഷയത്തില്‍ അരവരെ അാലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കയും ചെയ്തു. ഇ്കനെ പലേപ്രകാത്തേല്‍ ഗാ വൃദ്ധമാതാവിനും പി (താവിനും നേരിടടുകൊൊണ്ടിയുന്ന ശ്യ രം ടൂസ്റഥാമായിത്തിനറ ഘട്ട ത്തില്‍ അവര്‍ പുത്രനോ ഇനെ ശുഭാരിച്ചു; - “നിന്‍റെ (ഇയം നമ്മുടെ കലത്ത നം പൃയ്രധാമാിനും വിരജമാത്മ്‌ം മക. (ന്‌ നീ ഒരു സജിപ്പുതരനായി ജിവിച്ചു" ജയ ജീവിതംകൊണ്ടു ഒത റാക്ക സന്തോഷി ഡായൃപ്ിയും 0ികമമന്നായിയനാ ഞാം പ്രതീക്ഷിച്ചിയന്നതു. പുത്ര! നീ ഒ പഠപിയായിക്കിരുന്നു മ്മ ടെ കലത്തിനും നെ പതിക്കും ഫാനികരമകുന്നു. പത്ത!

] ്രീമഫാര്‍കതുചിതാമൃതം

ജെ വഴിതൊൊടി സ്റ്റേഥിലു പെറഠവടെ നിന്ദിക്കുന്ന നിന്നെ ലോ കും ഇനശവിന്ം വെക്കം. ഞു ടടരവസ്ഥ നിനക്കു നോദിട്ടാല്‍ തെ. ങളുടെ മനസ്സിനു" എടന്താരു ിർവ്ൃരിയാണുമ്മു*റ ഈർ മുഴ ബോധനുംക്േടട ആ ടൂഷ്‌പത്രന്‍ം നി ഥം മരിക്കുത്തുമില്ലേ?ന എ അ ചോടിച്ഛുകൊണ്ടു, പിന്നെയും പല പഷവക്കകാം ല്യരിച്ു കോപ്പാവേശത്തോടുകൂടി 9 വ്ൃദധശ ദീരങ്ങടില്‍ തന്‍റ കൈത്ത രിപ്പിനെ രീത. അപ്പോതന്നെം തറ പ്രിയപ്പെട്ട കത ്താടനനിച്ചു ആ ഗ്രത്തില്‍നിന്നു വിലകിക്താമസ്ിക്കുകയും ച്ചെ ഇമജനെതിരിക്കെ തമ്മ ഏകപപത്രന്‍_അനുപര്യഭപ ഭിഹാടാതിഥം തമ്ളുനഷ്ഠി ച വേപ്ുകാലരപ്പസ്്റിെറ ഫലമായി സ ജനായ ൬ മാമനറ്യന്‍ -- ഇഡ്യകാരം ഒരു ഉസ്പുത്രനായി ്രരിണമില്ചതിനാല്‍ പത്തെ അനപസ്യ്വത്തെ അതവശാിച്ചു ണ്ടായ മനോഗ്യൂമകേലത്തിെറ ദുര്‍വര്വത്തെ രിങ്ഥാടനുത്താല്‍ പരിഫരിക്കാന്‍ ആ വസ്ത്രയടികാം രീച്പ്പെടത്തി എന്നമു ആ ്ലേെറ മവറുദനക്കോന്‍ ഇടയോകടത്തവസ്ണ്ണം മടഷിവരാതി ഭിക്കണമെന്നുകൂടി അവള്‍ നി്ചതിച്ും ആയിടും കാശിയാത്രക്ഷാ രായ കുറ ആമയകറം ആ സ്ഥലത്തു വന്നുചേന്ര, അവരോടൊന്നി ശൂ ജനവും സാത്്കിയും പുറടപ്പൂടകയും ചെയ്തു, യഥകോലം ആ തിിലാര്‍കസംഘം മുന്‍ചെടന്ന ലോണ്ഡേമെന്ന നഗാമത്ത പ്രവേശിച്ചു. ന്നാല്‍ വെവക്പ്പെട്ട മാതാപി ംക്ഷന്മാര്‍ കാശിക്ഷ പടു ഭൂവിചരം അറിഞ്ഞു" അവക്മേമ്പു്‌ കാശിയിലെത്തി ഞര വിടത്തെ അത്ജുതമ്ജളെ നോക്കിക്കാണണമെന്നു* ആ പുണ്ഡ രീകന്‍ അഭിവഷിച്ചു. തറ പ്രേമഭാജനമായ കമത്രത്തെശുി ആ ഓാധ്ൃത്തില്‍ ഭാഥഭാക്കാക്കണമെന്നു്‌* നിശ്ചയിക്കയും ചെയ്ത ഇ നിശ്ചയത്തെ ഇനെ തെറ മാഴ്്യെ അറിച്ചു: *ഒാമ (നേ! ആയ കിഴ്ടടുശവക്ജം മണ്ടും കാശിക്കു പ.രപ്പട്ടരക്കുന്ന. വയ സ്ൂലന്തു്‌ വിടെകാ കുന്നു മടിക്കേണ്ട പകരം കാശിയി ലെ അത്തുതകാഴ്സകറം നോകകിക്ക. അന്നതിനായി പുറപ്പേട്ിക്കെ അപോലും! നീ കാശിരെപ്പുററ! കേട്ടോ? അവിടെ വലിയ വലിയ കെട്ടിടങളും ക ്പവടക്കടകളം വിലപിടിച്ച പട്ടവസ്ിങഥം വിയ്ലുന്ന വ്യപേദധിഥികളും വിശ നാഥക്ഷേത്രമെന്നൊയു കോവി ഭും മാവമുണ്ടെന്നു ഞാന്‍ പട്ട ;. ഗംഗാനദി ആപട്ട ഇമയ്ുത്തില്‍കൂടി പ്രവിക്കുസമണ്ടു്‌, ആക്രി ഒര പട്ടണ ആഅിനെറശനം ആദ്ുഷപ്രമോജിരിക്കും. ആയയകൊണ്ടാണാല്ല? രതത്തിനെറനാനാഭാഗത്തുമശ ജനം അടിക്കടി അങ്ങോട്ടു പു

പുണ്ഡദീകരക്ത൯ ി

പ്പൈടന്നതു. ഏതായാലും യ കിഴവനും കിഴിയും അവിടെ എമ്ുന്നതിനുമുന്ു" നമുക്ക ചെന്നു ചേരണം, വികി രന്‍ ിചചു്ായിടികമന്, ഏറ യം പ േരികകി

ത്ത ഏതൊയു അത്തക്കു എന്‍െറ മനസ്സിനെ ആഗ്ലും ത ളാ പ്രത്നി ഭാനുക്രരി കൈയും ഞ്ടു്പരും രയ കുതിരയില്‍ കയറി ആഅപ്പോംഠാത്തന്നെ പുറപ്ൂടകും പെയ്തു, യാത്രാമഃല്ല വാ കവല മില്ല മിനിമം ബടകൊണ്ു ക്ഷീണിച്ചു പരവശദായി ചുവഭളസ്ധ നടന്നപോകന്ന തിനെ നിമീയനായ ഒര പുത്രന്‍ കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത മട്ടില്‍ കന്ത പോവുകയാണു.

ഇഗാകാലം കുരശിയിലെത്തിയ പുണ്ഡദീകനും പതിയും, വി ്വനഥക്ഷേത്രത്തിനു സമീപം ഗംഗാനഭിരീ്തില്‍ യ്ക കംബി മക ഏന്റ നം ആമി ഭത്തിലിറ്കി വിശ്രമിച്ചു കഷ മാിിയുമം മഫാമഫിമയും തപ പ്രംവേവും അനി സീമന്ത, ആദമപ്പരികാംപേും ആ മുനിവയ്ലെഠ പവവിത്രനാമര്തൈ കിതിച്ുമു/ഖനിവ്ൃത്തിവതു തതുന്നുണ്ടെസ്ു പഠാമ്തതാല്‍ അദേഹത്തെ ഭിവ്യപ്രമാവം എന്താ ബു" മുനംഥിക്കാവുന്നതണല്പേം കക്ധോഗീശ്വനോകട്ടെ, തെറ മാതാപിതക്കന്മരുമഭ പരസവയെ ന്ി്തരൂസ്തമായി സ്വകം രിച്ചു" അതിനെയഥാവിധി ആദമിച്ും മറവു സമയള്ങളില്‍ അവ ഭവടെ ചേവടികളെ അടുത്തു; തൊഴ്ചതിയുന്നു' പുരാപാരോയണ ളും വന്നാമകിത്നളം കൊണ്ടു" അവരെ നനപ്പിചും, ആ വിധത്തില്‍ തപ്പസ്സ്‌ ജയലധിക്കയാണ്ട്‌, ഒരു നിമിഷ ലും അവദ്പപ്്ിരിഞ്ഞിരികകേയെന്നുളളയ്‌ കക" സകമാണു', (അക്കാരണത്താല്‍ മിക്കാപ്പാടറം ജഡാഠനിദ്രാമികളെപ്പോലും അദ്ദ ഫാം ഉപപക്ഷിമന്നോണ്്‌. ക്ഷേത്രവും തീരഥ്ററനേമാമും തന്നെയും തു പൂജയപിതാക്കേളുടെ പാമസേവഡ്ുചം താഴെയാണെന്ന്‌ അദ്ദേഹം വമായി വിശസിച്ലിരിക്കുന്ു. മാനംവിനേയും പി 5 വിനേയും, കുന്നു നില്ന്ന ഒരു വം ഇല്ലെന്നും അദദേഫം രീച്ച ഒ്്ലത്തിയിരി്കന്നു. മാതാപിനക്ന്മോരുടെ തപ്ലിയയ്യേ തര മുക്തിയെന്നും അദ്ദേഫം ഉാച്ചിരി ക്കുന്ന.

കുേമുന്നിയുടെ ശ്രമത്തിനു സമീപത്തില്‍ പുണ്ഡരികന്‍ പ്രത്തിയോടക്ൂടി വിത്രമാഭ്ഥം തി എന്നു മ്പ പരഞ്ഞുവപ്പോ. പ്രണ്ഡികറ൯ പിത്ര്ാനായേ കഷ്നെക്കാണ്ുകയും കാശിക്കു ്അിലേക്ഷ ഇനിയും എന്തുമാത്രം ദാമുണ്ടെന്നു ചോടിക്കകയും ചെ

] ്രീമഹാടകതചരിതാമൃരും

അതിന്‌ ആ മുനി പഠാഞ്ഞു സമാധാനം എനിക്കു നിശ്ചയ 7 എന്നായിരുന്നു. പുണ്ഡദ്കന്‍ അതുകേട്ട", 4നിങ്ങറം ഒരു

മണ്ടനാണോ! കാശിക്ഷേത്രമരിനു സമിപന്തു താമസിച്ചി

ഇവിടെന്ിന്നു" കാശിക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്ള ദൂ നിജം അരിഞ്ഞിട്ട

ലെ ഭാശിക്ക പുറപ്പേടാമെന്നു പുണ്ഡരികന്‍ നിശ്ചയിച്ചു, രാത്രി യില്‍ മൂന്നാമത്തെ യാമത്തില്‍ വിരൂപകള്ം ബിരത്സവേഷകളുമാ മൂന്ന സ്ര്കാം പുണ്ഡഥീകനും പതിയും കിടകന്നരിനു സമീപ ത്തുകൂടി കടന്നുപോയി കക്ഷഭമഫഷിയുടെ ആയശ്രമതതില്‍ പ്രവേശി ആ മൂന്നുപേരും ജയ്യേ്രമമയകള തൂവി വെടിപ്പാക്കി പീര്‍്ിച്ചു ശ്ദാമാക്കി കോലമിടടലകിച്ു. ഭൂ്തുമടകിയ [7 മുതല്‍ അവരുടെ വിലക്ഷണമായ രൂപ്പം അല്ലാല്മായി ീമ്മിത്തുഭങങുകയും കോലമിട്ടവസാനി ്ഛമ്തേക്രടി അവര്‍ സവ ജനമനോഹാരിണികളായ സുന്മദീമണികളടയിരൂപാന്മപ്പെെ കയും ചെയ്തു ലൌ സംഭവം തികല്ും പുണ്വരികന്‍ (കയാ യിന്നു. മത്രേകിഞ്ഞു" വര്‍ മൂന്നുചേയം, ഭയദ്യമേതന്നെ അ ഭപരന്ത്രനാഷിരിക്കുന്ന പുസ്േഴികനെറ സമീപത്തുകൂടി മടക്കി പ്രോകന്നകണ്ടു" അവന്‍ അവരെത്തടഞ്ഞുനിവുത്തി ഇഷ്ഷനെചോ [്ല--- ര അഭിരത്രിസമയത്തു” പുയഷസഫായമെസ്പേ സഞ്ച രിക്കുന്ന നികമുംരാണ്ട'? നിക്ഷാം എന്തിനായി" ആത്രരമത്തിനു കളില്‍? നിക മൂടെമലിനനവേഷംമാറിയതൊനെ ഈ സ്വാം ശരസദ്ധ്വം നിക്ഷവംക്കെ മ നെലളിച്ഛുന്തതില്‍ ഒയ സ്രീ മ്പ ടകടന്നനിന്ധ: മരു കാലത്തും ഒന്നിലും പരിഫടിക്കാ൯പാടില്ലം ത്ത പപേക്ടടട്ടത്തോടുകൂടിയം ഹേം, പയിയനമായ ടുരാത്മാവേ! പരി ശ്രദാകകളാധ മെദപമളക്കവ കിടാ ന ശോധ്ലനേിമറിനില്മന എന്നു ശാസിച്ചു അനകേട്ട പണ്ഡ്വീകന്‍ കിടുകിടെ നി. ഞു സറ്രിയടെ ജപ വയകെ്ടപ്പിടിലുകൊ്ടു, രയ! ഞാന്‍, ത്ര വലിയ പാപിരാണെന്നു* ഇതേവരെ ഗരഹിച്ചിരുന്നില്ല അ മമ! എനറെ പദപസഞ്ചയതത്തെ അവിടുനനു' നശിപ്പിക്കണോ?" എ അ ഭയനിയമാംവയ് ണം പ്രാര്ഥിച്ചു സ്പ്രേ, പ പ്രംതമാവേ! പിടിവിട്ടെഴുനോരംക്കുക! നീ ജഈ ജന്മത്തില്‍ വിച്ച പരോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എങ്കിംും മുജജന്മത്തില്‍ചെയ്തു അല്ലസുമു

പുണ്ഡരീകടക്തോറ കക

,ഭത്തിനറെറ ഫലമായി, മുനിപുംഗവനായ കക്കമഹഷിയുടെ യ ശ്രമത്തെ സമീപിക്കാന്‍ സാധിച്ചു. അദ്ദേഫത്തെക്ക്ടെത്ുകൊണ്ടു കൂ സുതം ഞെങ്ളെ ഭര്‍ ശിക്ഷക്കും നി൫െഠ നയന പ്രവിത്രീകില്ചു. ആളുടെ മര്‍ശനത്താല്‍ സിറ പപേസമ് വും ര നിമിഷത്തില്‍ നിന്നെവിട്ട്‌ അകന്നിരിക്കുന്നു, ളും അന്നന്നു ന! ചോടിച്ചുവപ്പോ;ു മന്‍ ഗംഗാഭശവതിയും വരം ക ജിയും ഈ സില്‍ക്കുന്നവം സദസ്വേരിമേയിയുമകന്നു. രിലോ കരാവാസികളും ഭമതിചൂറിം ഒരുമ സമീപിച്ചു, മകളെ സ്ര ചു്‌, ഞമാില്‍ മുകിക്ിച്ചു; ജനനമരണേശ്രംഖലയെപ്പെട്ി്ചു്‌ മാക്ഷമത്ത പ്രാപിക്കുന്ന. എന്നാല്‍ അവടെ പാപപക്കളെപ്പം ങെ ബാധിക്കുകയും അതുവഴി ഞാം ബിഭ്സതൂപിണികളാ രില്മയുകയും ചെയ്യുന്ന. അജനെ അന്നന്നു ഞെ ബാധിക്കു (അ മനഷ്യപാപഷഷളെ പരിശ്രദോരമാവായ കഷേമദഷ്ിയുടെ ആശ്രമാണസ്ശ്ത്യംകൊണ്ടു പരിഹരിക്കുകയും ചെയ്യന്നു. പ പം നീആന്നതോട്ടക്രടി ബിമത്സഴയും രള വിള്ളൊഴിയുന്നു? പ്ുണ്ഡീക൯ തൊകകയോടുഷി ചോിച്ഛു മേവി! മു റാപ്പുമൊ്യു നികു പപകകം ഴിയത്തകഷവണ്ണം മാശി പോലും കണ്ടിടടി്പത്തെ യ കക്കംനുക്ഷ മഷതവമെന്തായി ക്കാ ഗംശാമേവി-കക്ടമഫര്‍ഷി ൭൯൪ മരതോപിതുക്കന്മാെ ഇശേവിനിരിദശഷം പൂജിക്കനു, അവരില്‍നിന്നസ്തമായി മദെറായ വം അദ്ദേഫത്തിനിച്പ. ഭീരവേരെ പൂജിക്കുകയും അവക്ധേണ്ട പിപി ലെയ്കയും യ്യുന്ന ുകൊണ്ടു മ പുണ്യമാണു' അദ്ദേഫ ത്തിന്റെറ മഫത്വത്തിന്മ കാണം കോടിയാഗ ചെയ്ത ഭൂഘോ പഴം ന്യം പ്രി നടും കാരി ഫാക്ഷേത്ൂത്തെ ണടുലക്ഷാവലംവച്ും ന്ന പുബ്ലം മാ വിന്റെ ഒന്നു നമസ്തിക്കന്നതുകൊണ്ു മാത്രം സിജിക്ുന്നതാണ', പ്രിരവിനെ ഒന്ന വണങ്ങിയാല്‍ ഉഷ ജഞ്ചാനിയായി ഭവിക്കുമ തേ. അപ്പകാമകശ മത്േപിന്ൂസേവകൊണ്ു" വൈകണ്ണപരിയായ സാജന്‍ നാരായണനപ്പോലും അവന്‍െറ മുന്പില്‍ പ്രര്ൃക്ഷീോ ക്മെന്നു* ആച്തന്മാര്‍ അയടളിച്ചെയ്തിട്ടണ്്‌. അക്ഛൂനമ്മമാരെ നിന്മി ക്ന്നുവന്‍ ചണ്ഡോനായി ഭവിക്കു. ലോകാവസാനത്തോളം മോചചിക്കപ്പുടാന്‍ ിവൃതതിില്ലാത്തവസ്്ും ഘോനകത്തില്‍ പ തിക്കുയന്നേ. അവന്‍െറ ഓമ ജന്മം മഹാവ്യാധികളാല്‍ പ്പി ്ിപ്പിക്കപ്പെടന്നതാണു*. അവനെക്കാണുന്നവര്‍പോലും പപ്പി കളായി ഭവിക്കും ഇതു കേട്ടമാത്രയില്‍ പുണ്ഡരീകന്‍ ഞ്ഞട്ിവിറ കു്‌ വെട്ടിയിട്ട മപോലെ ഭൂമിയില്‍ പതിച്ചു ഇങനെ പരിദേ

ി (്രീമഹാ്തുചരിയ്ലതം

വനം ചെയ്തതുടക്കി._ ഫാ: കരേലാമലകപോലെ എനിക്കു ്വാധീന്വടടിമന്ന പുബ്യത്തെ കൈവെടിഞ്ഞു പരപോത്തെ അന്പാടിച്ചുവാ്പം! എന്നെപ്പെരെറടുത്ത അല്യോ ജന.ര! അമ്മയു ടെ പവിത്രമായ ഗമിപാതരമവ ഇര പാപി അശരമിപ്കിലമാക്കി ചെയ്തുവല്ലോ! ഫാം! എന്നെ പോഠാരിവളറ്ടിയ പിതേ! ഈ പ പ്രിയുടെ രൃഭഃ്തമയ അവിടുന്ന" പെവക്കണ! ആേദ്മ! എനിക്ക ശപ്പുതണേമേ! എന്നെ അന്ധഷിക്കണടമ! അയ്യോ! ൊ൯ കന്പി ടേം ദക്ഷ കുററപ്പെടുത്തി ശകാടിച്ചുവല്പോ! ആ വ്ൃശഭീ രങ്ങളില്‍ ഈ ദഷ്ണല്‍ താഡനം ഫറ്റിലൂവര്‍്ലം! ഹ! ഈ പാപ ത്തെ ഞാന്‍ എന്നു" അനഭവിച്ചുതികം! ജഗഭീശ! ഇവന്‌ ഒഴിച്ചു! ടിമികുന്ന നകേമേതോ! ഇവെന നിഴലേശിയ എത്ര പുബ്തത്മോ ക്ഷം പപ്പികളായി തിനീ! ഹം, അമ്മേ! അംബിക പ്രി താതാ! ദൈവകഷമ! കോടടിരിതറത്താലും കുകിക്കളയപ്പെടാന്‍ പ്രയാസമായ ഇറന്‍റ ഘനീൂതമാ പാപസഞ്ചയത്തെ നി ടെ അനുഗ്രഫമൃതവഷ്കത്താല്‍ കഴുകിക്കളയുമെന്നിടിക്കെ എന്നി മെന്തിനു കാശി? എനിക്കെന്തിനു നീ്തീസ്സാനം! എനിക്കെന്തു പ്രണ്ക്ഷേത്രേനം? എനിക്കിന്നു ലോമപപഴ്ളനേം?! അഥവ ഞാനൊണ്ടിനു ജീവിക്കുന്നു? ഇവനെറ ഭാരത്തെ ഭൂമ എക്കനെ താ ആം! പണ്ഡരീകന്‍ മൂര്‍ഷിതനായി; ശബ്ദംനിന്നു. കരുണാസ്വ്ര പ്ിണ്ിയായ ഗംശര്‍ശവനി, ശീതളമായ ൩. ക] അവനെ ലബ്‌ ക “്രണ്ഡഭീക! മരിമരി നിര ഇ പശ്ചാത്താപം സുഡനമായ നിന്റെ റപപസഞ്ചയത്തെ ലഘു ൃതമാക്കി ചെയ്തിരിക്കുന്ന. ന! പൊയ്യ! വേഗത്തില്‍ നി ൫൯൪ മാതാപി രാക്കന്മാരെകക്ടുപിടിക്കുക! അവരുടെ പാമങ്ങളില്‍ അദയപ്രപിക്കുക! നിനെ രിന മപ്പൂോിക്കുക! അവക്കു ക്രഴിയംചെയ്യുക! ആയ പാപത്മ്കമ്ളെ ഇതവരതപ്പു മായിവി ശരവസികേ നി൨െറ പദപാമ്ളൊക്കെ പമ്പകമക്കം. നിന്റെറ അജ്ഞാനം നീക്കി നീ ജഞഞാനിയായി ഒവിക്ഷം. രിലോകവസിക ഭും നിന്നെപ്പുകളത്തും. ബ്രമനാദവും ദേേശഗീതവ്ും നിന്റെ ഗ്ര വണപപഭക്ഷളൂല്‍ മുഴ്‌കിക്കൊണ്ടിരികകും. വൈകണ്ണനംഥനെ നിന കൂഴ നേരില്‍കാണാറാകം. എന്നികനെ സാന്മ്വങളും പ്രബോധ (ഇങങളുകൊണ്ടു" പുണ്ഡംകനെ പ്രബ്ദഭനാക്കിച്ചെയ്തുതിനുശേഷം കാളിനീസരസ്വതികളാകന്ന മവതിമടോടക്ൂടി അന്തര്‍നം ചെയ്തു. പുണ്ഡരീകനുകേട്ടെ മതൂപോലും താമസിക്കാതെ കക്കഭാഗ്ര കത്തെ പ്രാപിച്ചു" തല്‍ പെമ കളില്‍ ഒണ്ഡനമസ്തരാരംചെയ്ത്‌ അജമോനാത്താല്‍ നിദിച്ചുപേംയ കുറാത്തിനു പശ്ചാത്താപ. രീം മാപ്പു" അദപക്ഷിച്ചു്‌ അദേഹത്തിന്‍റെ അന്ഗുഥാശിസ്സുകാം

പുണ്ഡദീകരകതന്‍ [

എറവകൊണ്ടു കാശിയെപ്പലേം റിസ്തരിച്ചു്‌ തന്‍െറ വസ്ത്രമാതാപി തക്ക്മാരെത്തേടി പലായനം ചെയ്തു യഥകോലം പുണ്ഡീകഷ മാപിരക്കന്മാരെ കരയുമട്ടി. ിസ്സരതേംചം അട്ലൂപോങളില്‍വീണ്ട പേതതും പേത്്തം കര ജയം തനറെറ സവ്പരാധങ്കളെയും പെവക്കണമൊന്നു കേന്ദ അപേക്ഷി, ആ പരിശ്രഭരക്കോം.-.പേതന്നെ സ്വ പ്രതൂറെറരെ റിനെ ഒരകററമായി ഗണി ്ൂി്ടിപ്പത്തേ ജയ ജ്ഞാന മാര്‍ റനെ സാന്ദ്വന്പടത്തുകയും ലൃത്രനദ സല്‍നോ മുണ്ടയേതിനൊക്കറിച്ചു പിന്നെയും പിന്നെയും ഭാഭിനന്ദികയും ചെ അനന്തരം തെറ മാതാപി താക്കുന്മാരെ ചുമലില്‍പേറി ക്കൊണ്ടു ന കരിദ്ലുാത്തുകേറി സറാഭിചെയ്തു പഠനധവന്‍ക ല്‍നഭയായി നൂന്നുചെന്ന ൧: തുഭങ്ങിയുമുള ച നേം ചെയ്തില്ലും കാശി മുതലായ പുബ്ലക്ഷേത്രങളില്‍ ധനം ളം അവിക പു രല്യണകമ്മങക്കളെ യഥാവി ലി ന വിപ്പിച്ും പലകാഗത്ത നുശേഷം സവേന മിയെ ഞി മററു കഴമേനായി വാസന ധന്‍പ്പേരന്നെ നിപ്പരാധി (0ിയായ പുണ്ഡളീകപത്ത യം സ്വഭദ്പാവിനെ അന്മകടിച്ചു' ത്താ വീന്‍െറ മാപ്പിതരക്കന്മാടെ പനോഭികളെക്കൊഷ്ും മി കരളക്കൊണ്ടും ആ വിഷയതയില്‍ ഭാവി ചെയ്തുകൊടക്കന്ന ആാശകളെക്കൊണ്ടും അവടെ ദന്തരായിപ്പിച്ഛു അവരുടെ പ്രീയി ക്ഷ പാതരീവിച്ഛു. മുന്‍പു" ശ്രീചയ്രാസു അന്തിമമായ അഭി്മന്സ്ഥിച്ഛു (ഗെവല്‍കടാക്ഷത്താല്‍ തിണ്ഡിര വനത്തില്‍ ഉരിനകം ലോക ണ്ഡമെന്ന നഗരവും ഭയ നഗരത്തില്‍ ചന്റ്രസേരനെറ ഇംഗിതാനു അം ഭഗവാന്‌ ഇശ്സമളന്നനിനു സമുചിതമായ ക്ഷേ്രവം സംഭവിച്ചിരിക്കയാണ്ട്‌ പുണ്ഡഴീകന൯ ഇക്കാലത്ത്‌ തന്‍െറ മാതാ പ്രിതക്കന്മാമോം പര്നിയോടംകൂടി യ്ഡിരമെന്ന പുതിയ ൯൧ ത്തിലേക്കു പ്ല്യമാറി ആവിടെ സി ൂവികയുമാണ്ട്‌, ര 0ിനെയിരിക്കെ വാന്‍, മിള പണ്ഡരീകക്തെനറെറ ഗ്രൂഫ ത്ത തൃപ്പാസ്റ്റേശ്തായെ പയ മാക്ഷിചചെയ്യണമെനന്‌ അഭില ഷില്ലു. അതിനി പാലമായി. കഭ്വസം പിയപോലെ പുണ്ഡ ഭീകന്‍ പിതുപാപയജനാടത്തി കൊടി മ്പോം ആ പാമ ളി (നിലച്ചു ശ്യാമളകമായകണ്ടു തിയിഞ്ഞുന്ോക്കവേ, ത്റെറപുഠകി ലചന്നശ്യമേള ്ൂ്ുനായ ബാലഗോപോലന്നെ ശി കുന്നത്‌ നിടയായി. തൃദ്്ാക്സവ്വകത്തായ അലംകൃതമായ പത്തിന്റെ മരജൂളനോടവം ചെവകിക്കിണികളുടെ കവണ

ത്‌ ്രീമഹംഭകതചരിതാമൃതം

തവിശേഷവും കണങ്ങളുടെ രരികിലുക്കവും ശന്ണേ ശ്രത്തിലെ നൂവരത്നഹാരപ്രഭയും കണ്ഡലങ്ങളുടെ തിളക്കം നൊറിച്ചടടിയും പിലിക്കെടടും ആപാദദ്യഡം ശ്യാമള വക്്റത്തിനവെറ സ്ലി൧്‌ാകോമള മയും ശംഖച്രാകാരമോയ ഘാസ്ത്രരേഖകയയുടെ മനോ ഫാിതയും സാസ്റ്രരപത്മവ നിലത്തുപരിപ്പിട്ൂയമ നിയും ഇയചുമറിയകരടി മു്വോട്ടു നീട്ടിയിട്ടരിക്കന്ന പി ബ്വരവും നഗ്ന മാറാത്ത കിശോയതേ വവും പുണ്ഡികകതനെ നിമിഷപ്പ്വഴ മായ ഭക്തിയാല്‍ ആനന്മതുന്ദിലനുക്കിപ്പെസ്തു. ഗംഗാഭേവിയുടെ അന്മഗുഫത്തിമന്‍െറ സംപൂര്തിയത്രേ ഇ ടിദ്യസന്മിശ (മന്ന നിശ്ധയിച്ുകൊണളു' അടു്ുകിടന്ന ഭു ശിവയെ മുണ്ടി കാണിച്ചിട്ടു ഭഗവാനേ, അല്ലമൊന്നിവിടെ നില്‍ക്കണേ. പി

പരപപയ നടത്തിയുംവച്ഛു ഞാന്‍ വേഥത്തില്‍ മടങ്ങിയെത്തി ക്കാ എന്ന്‌ അപേക്ഷിച്ചിടു, ഭഥവൽസമാധദനത്തെപ്പു രീ്ഷിക്കാതെ അപ്പോഠംതന്നെ തിദിക്തതിരുന്ന പപയൂജനത്തില്‍ ഏ്ലി്ട മ ഭവാനാകട്ടെ ശിലജില്‍ കയറി കൈഞ്ടും എളിയില്‍ ന്നി പണ്ഡദികന്‍െറപൂഴകണ്ടു ആനി, ം പുഞ്ഡ ഭീകര യഥാവിശി പൂജസടത്തി അവസാനിപ്പിച്ച്‌ വക്‌ ആ വം നിക ൃ്ിപ്തിരിനുേജം വല്‍സനനിയി യില്‍ വന്നു ഭണ്ഡനുസ്താരം കെ രി്കി, “ഭഗ, വി ളള രാധേ! ലേക! മുദാ മുക്തിപ്ര? പ്രേ, നമസ്താരം നമസ്കാരന എന്നികകനെ സ്്രോത്ൂചെയ്തു. പുണ്ഡരീകനെറ നി ഷമകകതിരര്‍ ആനന്ദപുകാഞ്ചിത യേ ഭഗവാന്‍, ഫേ ഭകതാം പുണ്ഡമീക! നിനക്ഷ ല്യം ഭക്തയമാര്‍ ഈ ലോകം ത്തില്‍ ഇല്ല. നിനുക്ഷ വേണ്ട അമിഷ്ലത്തെ വാധിക്കൊറംകിന എന്നല്ല. പണ്ഡരിക൯ അതുകുട്ട* പൂറംധികം ഭകതി യോടും ചാരി രാരിലനത്താടംക്ടി മുമ്മയറ്രികളും ഏകീകരണമാ യിവിളരുന്ന ഭഗവന്‍! ക്തേവത്സല്‍! പുണ്ഡരീകാക്ഷ! ഫേ മൂള അക്ായുടെ ടിഡ്യസന്നം ഫ്ലൂതൊരുമയഡമാത്മാവിനെയാണു' ബോ (0ികളില്‍വച്ചു" അഗ്രേസമനാക്കി ചെയ്യാത്തതു ഭഗവാനെ! ഇജ്ജ ഇത്തിനുമ്മ അഭീ്യം ഒന്നമാതരം. വിട്ടല൯ എന്ന നാമധേയത്തോടു കൂടി എക്കാലയ്ും ഇതേവിയില്‍ ഇരരൂപത്തില്‍ ഈസ്ഥാനു തതു്ിന്നതുളുന്നതിനു ൃപയു്മാകണം. യ്പ്പമര്‍ശനത്തിനായി ഇധിടെ വന്നുചേരുന്നു കതു്മായുടെ സര്‍വപടപ ളേയും നശിപ്പി ച്ചു അവക്ഷ മുകതിമെനറകമാദാകണം., ഈ സ്ഥലത്തിനു പ ്ഡപും എന്നു പേര്‍വിളിക്കുപ്പെടണം. പാണ്ഡുമശന്‍ എന്നും അധിടത്തേക്ക തിരുനാമമുണ്ടാകണം. സവത തിമമടളിലുപവക്കു്‌

പുണ്ഡരീകഭക്ത൯ നി

അസ്ത്ര കൃഷ്്മായ തീതപ്രവാഫം ഒന്ന ഇവിടെ സംഭവിക്കുകയും വേണം, ഇതല്പാതെ മറൊരു അടിലാഷിപ്പ? എന്നഭൃത്റിചചു.

ഉത്തക്ഷേണത്തില്‍ സദി/തി്മാടളുടേയും എകികരണപ്രവാ ഥം ആവിടെ സംഭവിച്ചു. മാത്രമ അദ്യ പാവതി! ഞാന്‍ പ ജൂ തരിവൂരന്മാടര നിഗ്രാമിദനിനുശേഷം ത്ജസ്സമായ കുഴീണപ ഭിഹാരാത്ം ദീമശധംരി എന്ന സ്വ: പ്രാപി്ലു" അവിടെ ത

പയസ്തരുകൊണ്ടിരിക്കുറേ യോഗാഗ്ന്‌ചൂടിനാല്‍ എനറെരമെയ്കകില്‍ നം ഉ്ഭായ സ്വേദപ്രവാഫം “ലീമ! ന്ന നാമത്തോടുക്രട! ഒരു ,ഭരീത്ഥമായി പടിണമിച്ച; അയി ഇങ്ജംനശക്തിക്ഷവന്ര ഭീമമായ ശരബ്ദത്തോടുകൂട! ഇമകരഖക്ാളേയും കത്തിപ്പിളറംകൊണ്ടെ ഒക പ്രണ്ഡപപരത്തിച്ണ്ടായ നവീനതീത്ഥത്തെ പൂവാധികംപവിത്രമാ ക്ിച്ചെയ്കകകൊണ്ടു" അസ്കുല്‍ക്കടമായ പ്രവാഫശബ്ദ്തോടുക്ൂടി അ വിര്‍ന്നേം മുമ്പോട്ടു ഗമിക്ഷവേ, അടു ഒരിടത്തു വാസം ചെയ്തുകൊ ടിരുന്ന ദീമസ്നേദൈധവന്‍ എന്നമംഷി ക൧വല്‍സാന്നിധ്േമും സ്ഥലത്തുകൂടി കരസലെനസ്ററ രേനാ പ്രകടമായ ശബ്ദത്തെ ശുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ു പ്രവഫിക്ഷുന്നതുകണ്ട' ൭ നിദ ത്ഥത്തെ നോ ക്കി, *നിശ്സബ്ദമായി പ്രുവഫി ഭക എസ പറഞ്ഞു യോഗഭണ്ഡമെ ഭത്തു നദിയെ കണക്കിനു" ഒരു ഫവകൊടുത്തൂ നടി അതോടുകൂടി പ്രശാന്മമായികിച്ചു. എന്നു മത്രമല്യം യോഗഭണ്ഡുമെടത്തെറി ഞ്ഞതിനാല്‍ മുന്‍ പോട്ടഥമിക്ഷാന്‍ നിവ്ൃത്തിയില്ലംതെ അവിടെവച്ചു തെക്കോട്ടതിഴിങ്തു ഭവാനറെറ ഇടതുവശം ഒക ചയ്രുക്കല പോലെ വളഞ്ഞു പികവശത്ത്ുകൂടി കിഴക്കോടട പ്രവഹിച്ചു. ഭഗ വനെ ച്ദ്രഭാഗത്തുക്രടി ഗാമിക്കുകയാല്‍ ആ തിത്ഥനരിക്ക ചസ്ര്ര ഭധയെന്നു പേരുണ്ടായി.

പ്രണ്ഡരികനാല്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടശിലയില്‍ ഗേവാന്റെര തൂപ്പുസ്ററശം സംഭവിച്ച മാത്രയില്‍ നവാടത്നഖചിതകിരിടാലംഉ

രസ്ത്നായി,, രത്നോതണവിഭൂഷിതനായി, പ്ട്ടാബേരധാരിയാ രിം അന്യൂജലപ്രദാസദദ്മനോംയിം വജുായുധനായി ശചീപതി യായിരിക്കുന്ന ഭേവേറ്ദ്രന്‍ ആയ ശിലയില്‍ നിന്നും ആവിര്‍ിച്ചു" ഥെ നനെ ഴന്ഡനമസ്ാരം ചെയ്ത നിവന്ദതിനശേഷം, പുണ്ഡീകനെ നോക്കി, ഫേ ഭകേതാത്തമ! പെട്ടെന്നുണ്ടായ എന്റെറ ജയയവിഭാവ ത്തെക്ഷറിച്ചു നിനക്ക്‌ അത്രം രോന്നുനനുണ്ടാവാം. കേക്കു ഞാന്‍ ടേവാധിപരിയായ ഇടനാട്‌. വിജദ്രന്‍ എന്ന അസൂ ൯ എന്നെ നിഗരഷിച്ചു' ഇദ്രപദംകൈക്ലാക്ഷണമെന്നുമള വ്യാമോ ത്തോടുക്രടി പഠയാളത്തില്‍ചെന്ന്‌ നിശ്രവമായ ജു സ്ഥലത്തെ

ക

എത്തി എന്റെറ വജ്ായുധാത്താല്‍ അവനെ ശിലയമ്ലേദം ചെയ്ത വിഭ്ൂനംകട്ടെ മരിക്കുംമുന്പ്‌ ഏന്നെ നോക്കി തപോവ്യ ത്തിമില്‍ നിലം ജസലിയാതെവന്നു" എന്നെ നിഗഷിച്ച ലീ തെ ദീജവാണ്ത്‌. എന്നെ നീ ചതിച്ചു നിഗ്രംഥിച്ചുതിനാല്‍ ഭൂ ലോകത്തില്‍ തിണ്ഡിവേനുത്തില്‍ ഒരു ശിലയായിവീഴുകറ എന്നു ശ പിച്ചു, ശാപവാക്ചം നനിവത്തിക്ഷംമുമ്പു" മാന്‍ വൈകണ്ണത്തിലെ ഞി ഗേവാനെ അഭയം പ്രാപിച്ചു" നട വൃത്താന്തം അ്ശേഫത്തെ ഉണത്രിച്ു. ശഗേവാന്‍ അതുകേട്ട *കൃള്ണാവതാത്തില്‍ ഒമാന്‍ ൪ ക്േതാത്തമസായ പുണ്ഡരീകമന്‍െറ വനത്തില്‍ അവനു" ഒ്നംകൊ ഭൂക്കന്നതിനായി ൭, ണ്ട", അന്നെന്റെ പാസ്സറരം എറവ്‌ നിനക്കു മോചനം സിിക്കും" എന്നു ശാപമോക്ഷം നല്‍കി അനു ഗ്രഹിച്ചു. ഉത്തരക്ഷണത്തില്‍ ശപോന്മസരനേം ഞോന്‍ ഇവിടെ ശിലയായി പതിക്കുകയും ഗേവനേഗ്രഫത്തല്‍ അയേകായിലെ വ ഷങ്കാാക്ഷശേഷം ഞാന്‍ ശാപം നീക്കി പൂദരൂപത്തെ പ്രാപിക്കയും ചെയ്ത പുണ്ഡരീക! ക്തന്മാില്‍ വച്ചു ഗ്രാ (0ായ നീ ഭാധ്യൃവടന്മാരില്‍വച്ചു ഭാഗ്യവാനെ", ഭഗവാനെ ിവ്യ ഭം മേ്മാഥ്പോലും അസുല്ഭമാണെന്നിരിക്കെ, കേവലം ഒ മനുഷ്യനായ സിനെറ ഭവനത്തില്‍ ഒ൧൨൫൯ തന്നെ, നീ അപേക്ഷി ക്കാതെരുന്നെ, എറുന്നതളി നിനക്കു ശനം തരികയും ഫന്നെന്നേ കരമായി ഇവിടെ സന്നിധാനം ചെയ്യുമെന്നു" നിറ അമി കാരം തിരുവു മുണ്ടായി സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തതിനാല്‍ നീ ദേ ശില മംധ്യവാനുംകന്നു. എനിക്ക ന്നി പറവാനണ്ടു 0 നിക്ക്‌" ശാപമോക്ഷം ലഭിച്ചതിനാല്‍ നിനക്ഷ ചായിയാത്്ല ത്തിനു" അവകാശമുണ്ട്‌. നീ ലൂണ്ടിക്കാണിച്ചതുകൊണ്ടാണ ല്ലേ ഭഗവാനെറ പാഭസ്റ്റശത്തിനും എനിക്ക ശാപമോക്ഷത്തിനും ഇടയായ”, നാുകൊണ്ടാണ്ട്‌ നിനക്ക്‌ ചാരിതാര്‍ത്്ൃത്തിന്ന അ വകാശമുന്ടന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞ്‌? എന്നു പഠ്യിടട' വീണ്ടം മോവാനെ വി ത്വാ മേലേക്ക്‌ നി

ഷു ഇ ഇ്െതിടികകെ യോജി, തറ യില്‍ എറ അതുളിനിന്ന ശ്രീൃക്സുഗേവാന്‍ പെട്ടെന്നുമറഞ്ഞതിനാല്‍ ടുസ്സറഫമം മ അനസ്തി" ധിട ിനനും തിഭിച്ച്‌ പ്ല ആം അന്വേഷിച്ചു'നിരാശയോടുക്ൂടി ഒടുവില്‍ ഒരുപ്പകാ്തില്‍ പ ബ്രപുരത്തിലെത്തി ഥവാനെകണ്ടുമുട്ടി ഭഗവാനെ വാമഭംത്തി

്രിജയദേവര്‍ ക്ക

ല്‍ നിലയുറപ്പിച്ചു. കയില്‍ ഗവനോല്‍ര്യകതയായ ജശിണി അട്ട ഗോ സിക്കാ ന വിട്ട്‌ പ്രല സ്ഥാലക്കളിുമന്വോഷിച്ചു്‌ അവസാനം ഭഗവല്‍സന്നിധിയെ പ്രാപിക്കുകയും ഭാധയെ ഒന്ദകരിച്ചു ഭഗവാനെ ക്ഷിണഭാഗത് (ജിലയുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു

ഇ്ഷനെ പുണ്ഡദീകകാക്ഷള്‍കതന്‍െറ മേഫവിയോഗവേരെ ഒശ ൯ ഓധാതശിണിമാരോടുകൂടി അതേമട്ടില്‍നിന്നയളുകയും അതി അ ശേഷം ശേവാന്ും ദേവിമാരും ശിവാവിഗ്രഫശേഷരായി ഭവിക്കു കയുംചെയ്ത, അതിനുശേഷം ഭ൧വാനെറ്തൃതമപ്രകാരം ദേവേന്ദ്രന്‍

ദേധശില്ലിായ മയനെക്കൊണ്ടു* ശാസ്ത്രയുകതവ്ും സവിശേഷം ആയ ഒമു മഹാക്ഷേത്രം അവിടെ നിമ്പ്പിച്ചു. ഫേം മേശ! അത്തൂന്നതംളായ ശോപരജളോലും രായ ലുറവമതിലുക,

ലും മണ്ഡപപഷകളാലും റവം പ്രശോരിതമായ ഭൂലോകവൈകണ്ണ മാകുന്ന ഈ ക്ഷേത്രം ഭാരതത്തിലും മഫാക്ഷേയ്രങ്ങളില്‍, എപ്പം കൊണ്ടും പ്രാധമ്യത്തെ വിക്കുന്ന,

൨. ശ്രീജയദേവ൯.

ിക്കന്‍ കുമലാസനനായ ബ്രദമദേവന്‍ നാരായണാംശസം തനായ വേദ്യേസേമഫഷിയോടായി ഫേ! മുനിപുംശവ! സവ ര! അത്യ ഭൂലോകത്തില്‍ വിഷ്ണുമേതിയെ പ്രചിപ്പി ന്തിനാ ഭരി ജയദേവനായി അവതരികകണമെന്നു' ജവശ്പ്പെട്ട, വ്യസമ ഷി ബ്രഹ്മാജ്ഞ അനുസമില്പു അപ്രകാരം സാമയിച്ചു്‌

ൂപ്പദ്യതേമായ ജഗന്നാശമെന്ന ൯൧൪ മനേോഫമക്കളായ മ (ണിമാളികകളാലും ആപ്പണ ളാലം വിപണികളാലും ജ്ലകളാലും ആകാശല്ുംബികളയേ ഗോപു സൂട്ടഡ്ടതായ പ്രവി ശേഷശ്മളൂലും അന്നസത്രക്ളാലും വാജിശാലകളാലും പാീയശാ ്കളാലും സത്രൂശാലകളാലും മക്കളാലും പ്രാസാഭകളാലും അലം തമമകുന്നു, രന്നഥരിയെ അധിവസിക്കുന്ന ജാ കട്ട, സര്യ ന്ധന്മാരും വിദ്വാന്മാരും ഭക്ഷേതാത്തമന്മായമാകന്നു, പട്ടണമ്്ല ്തിലായി വിശ്വവിഖ്യതേമായ ജശന്നാഥക്ഷേത്രം പ്രശോഭിക്കുന്ന തല്‍ സമീപത്തായി ഒന്തിവ ലവം എന്നൊരു ചെവഗ്രാമമുണ്ടു", അവി ഉത്തമമായ ഒരു വൈടികകലത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ ധേടവ്യസേന്‍ ജ ദേവനായി അവതരിച്ചു. യുതവയസ്സില്‍ ജയടേവമന്‍റ്‌ മാതപി

[7] ്രീമഫാഭകതചിതാമൃതം

മെ്പോലെയും കൈലാസത്തില്‍ ശിവനെപ്പോലെയും ആകു? ല്‍ ആടിസ്പനൊപ്പേംലെയും പുരംണക്കളില്‍ ഭംഗവതത്തെപ്പോലെ ലയും തീത്റേഭികളില്‍

(ജിമിഷപ്രവൃദധമായ ഭക്ത! അവനെ ആദ്ൂഷിച്ചു, വിഷ്ണുവിനേ യൊ വി്ലുവിെറ അവതാര യോ കോംകേരയാ മക്ക യോ മപ്യ്ുന്ന മാത്രയില്‍ ഒ പുണ്ലവോലനു? കാഷ്യസമാധി കിട്ടുക പ്രതിവായി ലീന, ഭഗവന്നാമത്തേ ഉല്ലിക്കമ്പേം0ം അഴനന്ക്ക ്* ഖുകിമുടരും, ശീഴഗോവിന്ും എന്ന മരതിസംവദ്കമായ കാവയൂര്നം ഈ ജയദേവക്െന്റെറ ഇക്കാലത്തെ ൃതിയാകുന്നു

മേപൈമമുരമബേരം വനളവഗ്യൂമാസ്ത്രമാലറ്റമൈ.. തും മീയയം ത്വമേവ തഭിമം രാധ ഗുഫം പ്രമേയ, ഇത്ഥം നന്മനിദേശതശ്ധധിതയേഃ പ്രൃാവകണജെ്രമം ധോമാധവയോജ്യെന്തി ജമുനാ കളയ

എന്ന്്രോകം ആയ കാദ്യവിശേഷത്തിലെ ഭമംഗലാചരണ്‌ മകന്നു. 4! മേ! കാശദേശം മുകില്‍മാലകളെക്കൊണ്ടു (ിബിഡമായിരിക്കു്ന. അരബ്ദസ്ഥലം പച്ചിലമംശമെക്കെം ആ" കുവത്തിരളടഞെടിരിക്കുന്ന. ഈ കൃഷ്ണന്‍ ഭാത്രിയില്‍ പേടിയുള്ള നാണു, അതുകൊണ്ടു" നിരതന്നെ ഇവനെ ഗ്രഫത്തില്‍ കൊണ്ട ക്കണം" ഇങ്ങനെ നന്പര്‍ ആജ്ഞോപിക്കുന്നതുകേട്ട്‌ കിനേ ര മിക ടയ ഗഹി പാ യി ബ്ല കാളിയീിയുടെ തിത്തമമ വഷ്മ്‌ ലം മരങ്ങളുടെ ച്വടുകളിലം ഭതിക്രീദ്ധകറം നടത്തി, ാധാമാധവന്മാജേടെ ആ ശ്രീഡകഠം സര്‍പ്വോല്‍ക്കുഷ്മണ വിരിക്കുന്നു? ഇതാണു" ആയ പ്യ തിന്റെ താ

ഇനി അതിലെ ഒരു ധീതംകൂടി മംതുകഷ്ല്ായി ചുവടേ ചേ [ന

ശ്രിജയാദവന്‍ ി

(ാധാവഭനവിലേകേന്വികസിതവിലിധവികവിരംശം ഭലനതിധിമിവവിമണ്ഡലമശനതളിതതുംശതരപോം ്രിമേകസംച്ി മേഭിലഷിതവിലാസം ി സാഭദധദ്രുഹഫ്റശംവദവദനമനുംഗനിവാസം ലരേമമലത്മരുമേമുരസി ദധതം പരിലാഞ്ചയ വിടൂ

സിമ സകബ്കോനിരളിവ. തമനു ഫരിമേകരസം. ശ്യാമമമ9കോമബേധണ്ഡലമധിഗരുഥതമുക്രലം 'ജീലനളി മിവ പീ പേരാഥപഭലഭവേലതിമൂം ാരിമേകര് ,തളേളഗ്ചേഖചാലനമനോഷ്ഥവേനെജുനിതരതിരോഗം (സ്‌ഫഭകമലോലേകിതഖങ്ജനയുധമിവ ശമി തകം ഫരിമേകര ള്‌ ര്‌ പദനേകമലപരിശിനമിളിരുമിഫിരസേമകണ്ഡേലശോഭം, സ്ത്തരുചിതചി സുല ിഴലളളനടരിലോരം, ാടിമേകരസം..

ശിക ശുടിതേജധസ്സയനസുമകേശം തിമി രോഭിതവിധുമണ്ഡലനു മ്മഷമലയജയിലകഡസിവേശം

(രീ വരണിരവികപിഗുണീൃതഭൂഷണണമാകം. പ്രണമതൃുടിവിനിധായേഫരിംസുിക സുമതോയെസാരം രരിമേകരസം. ജി ജം ത്തിക വാരം തില്‍ കി ിചത ശേത്താല്‍ വലിയ കല്പേംലമാലകള്ളെക്കൊണ്ടു" ഇമഭിമിഞ്ഞകട ലെന്നപോലെം രാധയുദെ മുഖോനത്താല്‍ സ്ജോതമായ വിവിധ പ്രികാരപരബ്കേളെക്കൊണ്ട ശോഭിച്പിടി്കുന്നവനായി പലനാള യിട്ടു രധാവിലാസത്തെ ആഗ്ഗിച്ചിരിക്കുന്നവനായി ശൃംഗാരൈക രസനായ ശ്രിതൃഷ്ണുനെ രാധകണ്ടു. (൨) മികച്ച സന്തോഷത്തി ,ഇധീനമായ മുഖത്തോടേക്രടിയവന്ദായി കാമദേവന കളിപ്പന്തലംയി (രിമ്മലമരഷരത്തമാല നി്ിിച്ച മാറിടമടകൂടിയവനായി തിള ന്ന നുരകകട്ടകളോടുക്ൂടു പ്രവഹിക്കുന്ന കാട്ടിന്്‌പോലെ പ്രശോ ഭിക്ന്നേവനായിം പലനാളാതിട്ടു ാധവിലാസത്തെ ആഗരഫിച്ചിരി

ലി ്ര്മഹാകരുചഭിതാമൃയം

ക്കന്നവനാായി ശ്ൃഭഗാരൈകരസനായ ്രരീകൂള്ുനെ അവാം കന്ു. (ബ) ശ്യമേളമുടളമായ കളേബദമ്തിന* അലംകൃതമായ മഞ്ഞപ്പട്ട്‌ യി ചുറവം താഴത്തു മഞ്ഞനിറമയേ പൊടിപട ലങ്ങളോടുകരടിയവനായി നീലത്താമരപോലെ ്രോടിക്കുന്നവനായി, പ്രലനാളായിട്ടു രാധാവിലംസത്തെ ആഗ്രഷിക്കുന്നവനായി ശൃംഗം ദൈകരസനായേ ശ്രരീകൃളിതരന അവറം കശു. (൪) താളങ്ങളായ കടകുണ്്റുകളുടെ ചലനത്താല്‍ മനേഃഫാരമായ മുഖധംകൊണ്ടു വന്തു ന്ന രതിരാശത്തോടു ക്രടിയവനായി വികസിതമായ താമരസ്മുച ളിച്ചിയങ്ജുന്ന കരിംകയിലിണയോടുക്രടിയ തടംകമെന്നപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നവനായി പലനാളായിട്ടു ാധാവിലാസത്തെ ആഗ്രഫിക്കു അവനായിശൃംശാമൈകദസനായത്രികൂള്സുനെതാവംകണ്ട (൫ കുന്ന താമല്ലോവിന്‍െറ സംസദ്ത്തനായിട്ട വന്നിരിക്കുന്ന സൂഷ്യ പി 'യിപുഞ്ചിരിപ്രഭകൊ്ടുമനോജമമമായിപ്രശോഭിക്കുന്ന അധാപപല്ലവ ആാല്‍ ചെയ്യല്പേട മതിദശത്തേഃകൂടിജവനായ। വളനോളായിടടു ഭാധാവിലാസത്തെ ആയഗ്രഫിക്ന്നേവനായി ശൃംഗാമൈകരസനായ ശരീൂിരന രാധ കഞ (൬) ചയ്രക്കിരണങ്കളെ മുകളില്‍ വഹി ഷ്രിഷന്ന മേഘപഭലംപോലെ സുന്മമോയപയവണിഞ കേശ ഗ്രത്തോ$കൂടിയവനായി ഇരുട്ടില്‍ ഉഭിച്ച ചയ്രമണ്ഡലംപേലൈ (നിമ്മലമായ ചന്ദനപ്പെുട്ടകൊ്ടു റശാഭിക്കി്നവനായി വളരെ യിട്ടു ഭാധാവിലാസത്തെ ജേഗ്രഷിക്കുന്നവനായി ശ്ൃമൈകള്‍സ ഇയ ശൂരീ്സുനെ അവഠം കഞ്ങു. (൭) വിപുലമായ രോമാഞ്ച ഓമെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞവനായി രതിക്ര്‌ഡയിലു്ള വി ചാരംകൊണ്ടു. അധീടനായി പലതരത്തിലുമ്ള ഭത്തമ്ഷളുടെ കിരണ്കളെക്കൊണ്ടു സോലമായയമെണങകളല്‍ സുമേശിനോയി വാളായി 1 രാധിലാസത്തെ ആഗ്രഫിക്കുന്നവനായി സ്ൃംഗാരൈകരസന ) ഭാധകണ്ടു. (൮) ശ്രീജയദേവനെററ വക്്്നകളാംല്‍ വിഗുണീരൂതമായ ഭൂഷണഅളേടേക്രടിയവനും സുമൂതോഭയഫലവ്യ യ (മേല്‍പഠാഞ്ഞവിധാത്തില്ളു) ശ്രീകൃള്ണൂഗോനെ മനസ്സ്റില്‍ ബല്ഛു നമസ്തരിക്കവിന്‍,

പരത്മപുരണേത്തിലും ഭംഗവതത്തിലും അടങ്ങിയ രധോവിലം (മെന്ന പഴംകഥയെയെ *ഗീതശോദിന്ദം' എന്ന കാവ്ൃത്ൂപേണ വിഭ ചിച്ചതില്‍നിന്നും വരിക്തയു ഒ്്കിയ ഭകേതിമകന്മും ഥരിജനതു്ു യോടക്രടിയ ജനഹൃദയ്കളളെ അതീവ ആശ്വസിപ്പിക്കകയല്‍ (സകലജനശമളും അതിനെ ക്ഷൊന്ടോടകയും അമ

ശ്രീജന്‍ കം

ഇനാനെയിരിക്കെ ജഗന്നാഥേശവാനോയ ഗ്ിതൃള്ുർശവംനെ കല ദൈവമാക്കി , ആരാധിച്ഛൂപോയന്ന ചതുര്‍വേഭവാരാവപരോം ശതം സ്ത്വികനാമധേയനുമായ അന്നാട്ടിലെ രാജാവു ശീ തശോധിന്്നിമ്മാണവിവരമറിഞ്ഞു" അക്കു, വരുത്തി വായിച്ചു കാണ്ടകയും ജയമേവനെറയും യ കാദ്യതിത്തിയും യശേോവീ ചവിയില്‍ അസൂയജനിക്കേയും ചെയ്തു. അതിന്‍െറ ഫലമായി സ ര്വികരാജന്‍െറ കൃതികായി മറ സ്റ്രോത്രഗന്ഥം ആവിര്‍ഭവി ക്ലു ആഗ്രന്ഥവുംകൊണ്ടു" ഒരു സന്ധ്യാകാലത്തില്‍ അദ്ദേഫം ജ ഗന്നാധക്ഷേത്രത്തില്‍ ചെന്ഃ, അവിടെ അപ്പോം കൂടിയിരുന്ന അനേകായിരം ഭക്തജനങ്ങറം ഗീതഗോവിന്ദം ചൊല്ലി ഭക്തിപര വരശന്മാരായി ശേവയ ജനം നിറിഫിക്കന്നതുകണ്ട്‌ ജജംവിന്റെറ ൂമയോന്തര്‍ഗത്തു മന്‍ മുച്ഛിജന്ന അസൂമച്ചടി പെട വള കൊഴ്ുത്ുനടിച്ചു ശാലോപശാഖകളെ വീശി നിലകൊണ്ടു. ത

സ്ൃമായ ഭാരത്തെ സിക്കവഫിയാതെ ആ ഗ്ധാധയരാജാറു* ആ ജനുതതിയെ നോക്കുാികറം കീര്മനംചെയ്യുന്ന യമേവശതി വ കൂടെ നന്നായിട്ടു, എന്നാല്‍ ഞാനിന്നു ഏഴ്തിത്തീമ്ത ഒരുസ്്ോ ത്രഗന്ഥം കുടേക്കൂടെ അത്ഥഗര്‍വും ആശയപുസ്ണിയുമളതും ആക അ, അതു* ഇതേ എറ മെയില്‍ തന്നെയിരിക്ു്നും നിജം ഇതിനെ സ്വീക മേലാല്‍ ശേടിജേനത്തിനു' ഇപയോഗിക്കവി ൦ എന്നു കല്ലിച്ചു അതുകേട്ട" ആ ജന്ക്ടടതതിലുണ്ടായിരുന്ന ചി പണ്ഡിതന്മാര്‍ മുമ്പോട്ടു കന്ന്‌” ഇങനെ അറിയിച്ചു. അഞ യുട ശൃതി സ്വീകാട്്യോ്മണ്തെന്നു തോന്നില്ല. അമ്കയു ടെ വാക്കുകളില്‍ തന്നെ * അഹം? ഇനിയും അങ്ങയില്‍ ശേഷില്ലൂനി ചന്നതായി കുണ്ടന്നു അങ്കിയുടെ തൂ ഇദശ്വര്‍ജനാത്ഥം ്വിനിയോഗയോഗ്യമല്ല. മാത്രമല്യ. കേരു്മാര്‍ തനിയേ സ്വീകരി ക്കമതക്ക മഫ്വമിപ്പ്തുകൊണ്ടാണട', ഒത മൃതിയുംകൊണ്ടു" അ തന്നെ അതിനറെറ പ്രചാരത്തിനായി 'ക്േന്മാടെ അഭയം പ്രാ പിക്കുന്നതെന്നു പറയേണ്ടതായിട്ടുമിടിക്കന്നു. ഇക്കാണേത്താള്‍ അ യുടെ കൃതിയെ ഞം സ്വീകഴികുന്നില്ല. ഭഗവാന്ദതന്നെ അതില്‍ പ്രീരിയുമില്ലായിരിക്കും

രാജാവിനു" അതുകേട്ട അത്യന്തം ലജ്ജയും കോപലയമുണ്ടായി. എന്നാല്‍ ഇപ്പോഠംതന്നെ പരിശോധിച്ചുകളുചാണെ എന്നുപഠ ഞ്ഞു", ജയദേവരുടെയും തനെറയും കൃതിക തൂപ്പടിയില്‍വച്ചു'ം 48 ഗ്രവാനേ! ഇര കൃതികളുടെ മഹത്വത്തെ അങ്ജു വെളിപ്പെടടത്തേണ (മേ ഇതില്‍ സ്വീകാ്യയമപ്യാത്ത തതി അവിടുന്നു ടൂരെത്തക്ളിയാലുംന എന്നു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു തൊഴുന്നു. അതേനിമിഷത്തില്‍ രാജാവി

൨ ്രീമഹാക്കേചിരാമുതം

(൫൯ തൃതി പടിക്കപുരയു തെിച്ചു്‌ ഴുകയും ജയമേവക്രതി ഭഗവല്‍ കരത്തില്‍ എത്തിച്ചേയകയുംചെയ്ത ഇമുകയ്ട" പൂര്‍വാധികം ലജ ഫിര്‌ സധിനനകേട്രിനു പകരം സാത്വികന്‍ നിജം ഭിയായി നിഷ്്യോപനായി നി യി ജയദഭവൃതിയെ ശി സ്്റിലേംറി കൊണ്ടാടുകയും മന്‍ചൊന്ന പണ്ഡിതജനങ്ങോടു മ (പക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടു, പലജാമണ്ഡേപത്തിലിയുന്നു' കയു ച ചാം യം യോം യദേവരുടെ മുന്ധിലെത്ത! ഇങ്ങനെ പാശ്ചാത്തപി “ശവി കില! പണ്ഡിതരാജനേ! കതാഗ്രഥണ്ബ! ഫേം ജയേ മഫാ്ി അട്ടയുടെ ഭിവ്യപ്രഭാവത്തിനെറകണികപോലും ഇതേവരെ അറി ്ഞിട്ടിപ്പാത്ത ഞാന്‍ മഹാമൂഡനോണു', സകവേക്ളും സര്‍വശാ സ്തൂമാഭൂം അമസിച്ഛു ഗരിഷ്ഠന്ായി ഭവിച്ഛതാണട്‌* വിശേഷിച്ചും എ കിച്ചു. അയുടെ കൃതി ഭക്തിസേസ്ൂത്്റുവം ദോവഗംഭീരവും ആണ്ട്‌, സംഗീതസേം വ ഭിലാമാന്ന മെ ാനകായാ ോകാ്തകം അഫമാമോകുന്ന തിദ്ലില ശറെറ മച്ുനിന്നരിനാല്‍ ആ കാവ്യസരകമായ്ുത്തെ കലാ ക്ക സാധിച്ച ൮, ഇന്നുമുതല്‍ എന്‍െറ നിര്യയസ്റ്ോത്രമായി കഭതിനെ സ്വീകരി ചിന്നു ജഗന്നംഗക്ഷേത്രപിചംഭേന്മാടില്‍ ഒരാളേ രുവൈടികന പരത്മാവരിയെന്നു പേരോടടക്രടി ഒരു മകളുണ്ടായി. സവമ (സരയടുതേജോവിശേഷം കണ്ടു" അവളെ വിവാഹം ഒ ടി ര ആവശ്യപ്പെട്ട ൭. യാതെരു പുരുഷനേയും തൃഹ്ിപ്പെട കജ വവ പച മയം നിശാ കക ഇക്ശുകൊണ്ടിരന്നു. അക്കെ കറെനാറം കഴിങെയപ്പറം കസ്തുക. (യെ ആവശ്യപ്പെടാന്‍ ആരില്പാതതയായി. കലാചദ്രേകാരം മക ഭൂടെ വിവഫോേവരസ്സു കുന്നുപോകമെന്ന നിലയിലെത്തി. ആ ഘേ ഭൂത്തില്‍ മുന്‍പു ഇദ്ോട്ടവന്ന വിവാഫത്തിനു" ആവശ്യപ്പെടടവരില്‍ ചിലരെക്കണ്ടു അമ്മോ അവശ്യപ്പെട്ടാല്‍ എന്താണെന്നു സംശ രിച്ചു, എന്നാല്‍ വിധി മതം മറെറാരു രൂപത്തിലായിമന്നു, ഒരു രാത്രിയില്‍ ഭഗവാന്‍ ജഗന്നാഥന്‍ ആ വൈടികന്‍ സ്വസ്്ത്തില്‍ ചെന്നു പത്മംവരിയുടെ വിവംഭകാട്ത്തെകിച്ഛു? ൂഃഖിക്കേണ്ട ആവശ്യമിപ്ലെന്നും കസ്തകയെ ജവ വിവാഫംചെയ്തുകൊടുക്ക മെന്നും അവര്‍ പരസ്സ്ം അന്നരൂപന്മാരോണെന്നും വി (രിമതം ആരൂപപത്തിലാകയാല്‍ പത്മാവരിജയൈന്മാര്‍ ദായം (രാക്കന്മാരായിത്തന്നെ ഭവിക്മമെന്നും ശേട്ടിച്ചെയ്തു. ഭഗാനെറ അമുമപ്പട" ആ വൈടികനു* ഒരുപ്രകത്തില്‍യ്്ിയും മറെറാ

ശ്രീഭയടേവന്‍ [പ

പ്രകാരത്തില്‍ അയ്തിയും ജനിപ്പിച്ച. ഭചവുപ്പത്തിലേതന്നെ കേ) ്മമതിയല്‍റ്ടണ്ടലരകികമനസ്തുനയി പ്രപഞ്ചവിതനായി ഒവി ചിരിക്കുന്ന ശും്യന്ാശിയായ ഒരു യുവാവിനു തറ മകള വി വഫോം ചെയ്തരുകൊടെകന്നെ നെയ നെന്നു തോന്നല അയാളുടെ അമ്പിയ കാടണം- എന്നാല്‍ അദ നെജവ്വംതെ സംഭവിക്കയിപ്പെന്നുള്ള ശേവാനറെറ അമ്പട" -റിപഫഥലമംകയി പ്ലെന്നുമമ വിശ്വാസം അയാളെ ജയദേവരുടെ അടുക്കലക്ക നയി ക്രൂ വൈദികതന്‍്പേക്ഷയെ ജമമേവന്‍ സ്വീകരിക്കുകയും വൈ ഭരിക൯ പത്മാവതിയെ അഭ്ദേഫത്തിനു വിവാഹചെയ്ത കൊടുക്കയും

ചെയ്തു പ നത്ത്ളന്ത്ത്തെ ളും ജവിനകത പരിവ നമായിരനം അമ്മാവി ഈട ശ്രാപയജനം ചെയ്യുന്നഘട്ടണളില്‍ അവറം ആനുന്ദനത്നംച്െെ പരി വായിമന്നം ആയി അമ്ദേം ൪൭൯൨ "ഗീതശോവിയ? തില്‍ ഇപ്രകാരം വദ്ി്ിരിന്ന--. (വശേ ദവതാചഭിതചിത്രിതചിത്തസള്‌മം പഴ്‌മാവതീചരണചാരണചക്രവക്രീ ശ്രീവാസൂര്‍മവരതികേളികഥാസമേത മേതന്ിനാതി ജയേവകവി! പ്രബന്ധം (സോ സമസ്ധോയ്‌ ലേവിയുടെ ചടിതം ചിത്രീകരികകപ്പെടട ചിത്തമംകുന്ന ഗലഫത്തോഴകടിയവനായി പത്മാവതിയുടെ ചരണ (മളക്കൊണ്ടു" ത്തം ചെയിക്കന്നവനായ! ഭയമേവനെന്ന പേ

മേയ ഉടച്ച ഭ്രകകതില്‍നിനും ലിയലക്ക സ്വേതി കടി വരായിരു വനുംഗ്രീസ്യേകന്നപോാസ്വോര ജയം അം പ്രവ്ൃക്ഷപ്പെടത്തിയികന്നെ എന്നും ഥിനിക്ക്നും

ഭട 6 ഭിവയപരജവവം അചിടേണ ക്റ്റക്്റികലാ സ്വശേമ്തന്നപോലെ വിദേശ ളിലം അറി പം. മിയി ബൂ മാന്മരത്മയന്നപേകെ ഗ്രശനരവിന്ദ൯ എന്ന ഒരു വനി ഗവര൯ ജകദേവരെ കണ്ടു വണ ദണമെന്നുമുമു ചിരകാലാഭ്‌ലാഷത്തോടക്രടി ഒരിക്കള്‍ അദ്ദേഹ വ ൃധാകതില്‍ചസ്‌ അള ന്തി " അയാ മെക്കണ്ടപ്പോംംതന്നെ മുജജ്മസമരതമ്ോടക്ൂടിയ ഒരുവനാണെ അ യമക മസ്ിലാകകയായ ത്ഥം മേയാ അഴി പ്രകാരം അയാളെ ശിഷ്യതേപറാനീകരിച്ചു" ഉപദേശം നല്‍കി.

പ്‌ (്രീമഫാക്കേചരിരാമുതും

ുരസ്രേവനമ്തില്‍ അഭിജ്മേനും അടിലംഷിയുമായ യയ കല്പുവട ്രേജ്യന്‍ ഏതാനും ഭിവസ്ജാംക്ളളില്‍ അദ്ദേഫത്തിനെറ പ്ര്യേ കൂപ്പീയിയെ സ്പാഭിച്ചു ഗുദശിഷ്യന്മാര്‍ പരസ്സ്റരം സ്റ്റ ഫിച്ഛും വിശ്വസിച്ചും കഴിാക്രടവെ ഒരു ഭിവസം ശിഷ്യന്‍ ഗുര വിന്നെ വണങ്ങി, സഭേ! അവിടുത്തെ ഭിവ്യൂപമത്താല്‍ അഭി (തന്‍റ ഗ്രഹത്തെ പരരിപൂതമാക്കി ചെസ്റൂന്‍ തിരവുചമുണ്ടാകണ മെ" അഭയത്ിച്ചു. ശിഷ്യവത്സലസായ ജയ ഗു അവന്റെ അപ്പേക്ഷയെ സ്വീകരിച്ചു ശിഷ്യഗ്ൃഫത്തിലേയയച പുറപ്പെ. ഗല തില്‍ ചെന്നയുടനെ മഷ്യ രുനിരോ പു ിംലില്‍ ആസനസ്ഥനാക്കി ഖരിനദശേഷം ഷേഡേശോപചാരങ്ങമുല്‍ ആദ രിച്ചു. അമ്കനെ പ്രതിദിനം മുപച്ാരാരിഗ്ൃഷ്കളെ സ്വീകരിച്ചും ശിജ്യന്മ ജഞ്ഞാനോപദേശംചെയ്തൂം ഭിവസങ്ജം ഒന്നൊന്നായി കഴി ഞരുപോകന്നയ" ഓക്ാടെയും സവഗ്രഹസ്തൂരണപോലും ജല്യാതെ യും ജയദേവന്‍ പലഭിവസ 0 ശിഷ്ുംഗ്ഡത്തില്‍തന്നെ താമസി ക്ലൂ. ഏതാണ്ടു ഒരു മാസത്തിനുശേഷം ഒരു ദിവസം ൪ജനവേള രിൽ *പ്രത്മാവതിചരണലാരണച്രവമ്തിത്വംഭാവബ്ോധം ത ൫൯ പ്രേമഭാജനമായ സാധമ്മചദരണിയുളെ ഓമ്മയെ ജനില്പി ചു (യവരുടെ വദ്യയമാതാപിതക്കേറം ഇതിനകം കാലധമമം പ്രാപിച്ഛിരിക്കുണടു. മഭെ അദ്ദേഹം സ്വശിഷ്യനോഭായി, 4൮ ത്സ! നമുക്കിനി പതുമാവതീസാഘപാ്ക്തിനു അമാന്തം വരുത്തൂ വാന്‍ പാടില്ല, അതുകൊണ്ടു നമ ഒന്നെ യാത്രയയ തണ എന്നമളിച്ചെയ്തക ശിഷ്യന്‍ അരിനു യാതൊരു അപ്രിയ വം പരഠയാതെ ഗ്ുവാജ്മേയെ ശ്രസാവഹിച്ചു യാത്രവൂഛവോണ്ട കി ഒനത്ലയക്കില്‍ ഗജവിനെക്കയററി യാത്ര അയ ഖ്്ാായ ഘട്ട (൬ കല്പവഭപ്രർ ഗുരുപത്തിയ്ച തിയമുല്‍ക്കാ ഗ ഭായി വിലപിടിച്ച കടെ പട്ടകളം പല്ലക്കി (നകു്തുവല്ു" അമാലേന്മാടെയേല്‍പിച്ചു. ജയദേവന്‍ ണ്ഡനമ സുജ ചെയു ശിയ അദഗിച്ു അതുപ്തു പല്ല പര്ലക് കൂട്ടില്‍ പ്രവേശിച്ചപ്പേംഠം ചില കുന്മാര്‍വന്നു തട ഒതുന്ിമി. അവരുടെ ഭയത്കരാകാവും നി്ുരുണമായ മുഖഭാവ കണ്ടു" അമാലന്മാര്‍പപ്പക്ക രാഴത്തുവച്ചിട്ട്‌ കതിച്ചുമാടി ഭക്ഷ പെട്ടു. കമുളന്മാര്‍ മുറിവു" ജയദേവ ടപ്പിടിക്ടി. മാ മോവായ ജഷമേവരകട്ടെനിഭധറംകഴ്‌ എന്നെക്കൊണ്ടന്ു സാധി കാനാ നിണ്ടു ഇതാപ്ക്കിലിി്കന എടക്്ൂ കൊരംവിള്‍ന എന്നതളിച്ചെ്തു. അതുകേട്ട കമമന്മാരില്‍ ഒരുറ നീ ഒരു പഠിച്ച കളനാണ്ടിനു തോന്നുന്ന. നിന്നെ വിട്ടയച്ചാന്‍,

(ബക്മാടിനെ അറിയിച്ു* ഞങ്ങളെ പിടി നീ ഇട്ടേ ശിക്കുന്ന. നിനറെറ ആ വില്യ ഇവിടെ നൂപ്പി്ല നിന്നെ വിട്ടയ യ്്നൊട്ട ഭം (നടക്കോ? പു

ം തളള ടമ്മു. ആ പരിശുോന്‍ വീണ്ടും അമളിച്ചെയതു-- ഇര ശരീരത്തെ തശിപ്ികകനതിികം തികം മം. റയി ക ധനേ. വിശേഷിച്ചും ഇ ശരിരം ശുഷ്യി്ച വാണ്ട്‌ എല്ലം തോം മാത്രം ശേഷിച്ച ഒന്നാണ്ട്‌. ആ സ്ഥിരിയ" ഈ ശഭീം കൊണ്ടു; എന്തു പ്രഭയോജനമുണ്ടാകവനോണ്ട'₹ പ്രാബ്ലാധിനുമായ ഇട ശദീത്തെ അല്ലകാലരത്തയ, കൂടി വച്ഛുകൊണ്ടിടിക്കേണ്ട ൭ പരശ്യമുഭമകൊണ്ടു ഞാന്‍ ജത്രയംപറാരുപോയതാണു' അഥവ (ലിങജറോക്കിയുകൊ്ടു വപ്പ പ്രയോജദാുമുണ്ടെങ്കില്‍ നിക്ക്ടടെ ഇ ഷ്്ംപോലെ പ്രവരിരിച്ഛുകെംക.ന കള്ളന്മാര്‍ എടാ! നീ മുഴു്ത കുനാ, നിന്നെപ്പേമേല ഏത്രയോ കള്ളന്മാരെ ഞം ക ബ്ടിദിക്കുന്നും അവരൊക്കെ ഇതുപോലെയും ഇതിലധികറ്ും കുറമ്ു ടെയും പറഞ്ഞിട്ടു, അത്തെനം മേകകറം വകവച്ചി്ടില്ല, അ വരെ ഒരുത്തരെയെ്കിലും ഞം ജിവയോടെ വിട്ടിട്ടില്ല. നിന്നെ യും ഞം കൊല്ലാനാണ്ട" നിശ്ചയിലചിരികകുന്നതു്‌,

ഭയേവര്‍പെട്ടിച്ചിിക്നൂപേടയി. *മൂഡമത്മാക്കളേ! എന്നെ കൊല്ലന്‍ നിഭധമളക്കൊണ്ടു സംധിക്കുന്നജല്ു. ഒരാളിനു മറെറാരാ ഭിനെ കൊല്ലാന്‍ കഴിയുമെന്ന വിചാരിക്കുന്നത്‌” അജ്ഞാനം കൊ ണ്ടേ", നിങ്ങ” എന്റെറ ശരിരത്തെ വെട്ടകയൊ നൂവകഴക യൊ അടിച്ചൊടിക്കുകയൊ ഫോപ്പിക്കുകമയ വ ംചെണ്ണാന്‍ കഴി ുമായിഴിക്കം, അല്ലതെ എന്നെ ഒരപ്രകാരത്തിലം പീഡിപ്പിക്ക വാന്‍ നിശ്കോംക്ു സാധിക്കുന്നതല്ല. ഒന്നു നോക്കിയാല്‍ ഈ ശരീര ത്തെ നിങ്ങാം നശിപ്പിക്കുന്നതു എനിക്ക സന്തോഷമേമണ്ടാ നുള്ളു. ശരീരമില്ലെങ്കില്‍ കമ്മം ചെയ്യേണ്ടിവരികയില്ലല്ലോ മ്മം ചക്കലിയില്‍ റ്റികളെ കോക്ടന്നേതാ അ, അതുകൊണ്ടു നിക്ഷറം ഇതിനെ നശിപ്പിച്ച കളയുന്നതു" എനി ക്ഷ സന്തോഷമത്രേ പക്ഷെ കാച്ചു നാളത്തേുചകൂടി എനിക്ക ഈ ശദീരത്തെ കൊണ്ടുനടക്കേണ്ട ഭയവശ്യമുണ്ട. അതിനു സികെ (0 അന്ദവദിച്ചംല്‍ അതൊരു വചിയ സ്‌ഹായമായിരിക്കും. അതു കരഴികെ ഞംന്‍ ഈ ശരീരത്തെ രിരികെകൊണ്ടുവന്നു നിങ്ങളെ ഏ ഭ്ിക്ാെ 44 ഒരു ധിക്കാഠിയാണ്ട. ഞകളോടധികമാരും കതി ത്തു സഃസാഭിചചിടടിലല. നിന്‍െറ ധിക്കാരത്തിന്റെ പാലം ഇപ്പോം പ്പിച്ഛേക്കാണ? എന്നുപറഞ്ഞു ആയ ദ്ണന്മാര്‍ അദ്ദേഫതതി

൫൫൪൨ കൈയും കാലും ടടിനുച്ചു്‌ വെട്ടി വേര്‍പെടുത്തി പാകി

[1] ്രിമഹാഭകതചരിതാമൃതം

റില്‍ തള്ളിയുല്ചു്‌ പല്ക്ം സശിപ്ിച്ചു മറവുചെയ്തു അതി യുന്ന സാമാനം കൊണ്ടെ തരവടെ വഴിക്കുപോയി. 'ഭകതശി മോനും നിമ്മലശുഭയന്ം, വമഭമോനികളില്‍വച്ച്‌ അഗ്രേ സരനുത്േയ ആ മഫത്മോവു', മുണക്കുത്തേസ്തച്ളില്‍ നീര്‍വററി ചിട്ടയില്‍ നിന്നം വേര്‍പ്പെട്ട പരിപ്പൂപോലെ ശരീവാസനയറര* എന്നല്ല അമുകഷയി യാതൊരു സംദോഗ്ധവുമിപ്പാതെ കഴിയുന്നമൂിജ ജന കറ്ും മുള്ളും മുറംചെടികും നിറഞ ആ കിണറില്‍ തല കൂ്മില്ചെന്ന വിണ എന്നാല്‍ ഒ വി, ശരിത്തിനു: വപ പീഡ യും ചെയ്തിട്ടുമില്ല യയ മംഥംത്മാവിനെ യാതോരുപ്പ കരത്തിലുംപീഡിപ്പിച്ിട്ടി്പെ്നേയുനിശ്ധയമാന്‌. അധനയ്കം കാമം മടി വിര കളുടെ ധിഷാമംളില്‍ിനം തന്നെ നിവാിപ്പിച്ചകൊണ്ടു ഒരു കൃത ്നാണ്ട" ൮ കഷ ന്മാരുടെ നക്കു അദ്ദേഫത്തിനു്ദായു* സഹോഭന്മോേ! നിജ ൭ ചെയ്യ ഇട വലിയമപകാത്തിനു” ഒരുപ്രകടരിക പ്രതിചാ വും സിക്ക ചെയതു ോയ ഏര്്ക്കാണു സാധ്യമല്്ിലും എന്റെം നന്ിവാക്കുക തെല കേട്ട ലാടിതര്‍ ത്യേക ടി പോകണേ മന്ന" ഞു മാന്‍ ച്ചില്‍ വിളിളൂപറരു. കൈയും കച്വോപെടുതതി ശേഷിപ്പിച്ച ശമീ്തയുഷി നശി കില അരിയ വി. ജിനി ിപടറാടെ

കൊണ്ടുളള വല്ലായമനെ അദ്േഫം വിടിച്ചറിയിക്കകൂടി ു

ക്കുന്ന! പ്രപഞ്ചപീഡകഠം യാതൊന്നും, തന്നെ അണയാത്തവിധ ത്തില്‍ ഗുഫാതുല്യമായ ഒരു ഭൂഗര്‍ഭ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതിനും (ബദം കമ്മകകളെ ലെയ്ു്ന കൈകാലുകളി3 നിന്നം മുക്തനകന്ന (തിം സാധിച്ഛപ്പോംറം സിര്‍ബധമായ ബ്രവമജമോനത്ടിനു" ഇതി നേക്കറം പററിയ ഒയു സന്മവും സ്ഥലവും അവസ്ഥയും തന്റെ ആയും്യാലത്തില്‍ ഈര നിമിഷം വരെ ലഭിച്പിടി്പാതതതുകൊണ്ടു്‌ ഷം ആ കളന്മാക് മനസാ കൂരതജ്തപറഞ്ഞുകൊണ്ടു ശവ (ണാമമ്മളെ ഇപ്പകാരം കിത്തിചുുടങ് ഫോ എൃഷ്! ദവ അല! ജാ നാഥേശവാല്‍! ഇ൧ദീശ: ജശോലാനമമന! നൂന്ദകമാവിഗോ രം: പഠണ്ഡേവടൂതിരാധാപരേ! ജഥല്‍പരേ! മുദാ! ഫക സ്ര

ഇങ്ങനെ ഭഗവന്നാമമ:മള കീ്തിച്ചുകൊ്ിരിക്കുവേരുന്നെ ,ശദീസ്കരണയാവ്‌ കാഷ്യുസമാധിയെ പ്രപിച്ഛുലോോയി ഈ അവ സത്തില്‍ അക്കാടുകളില്‍ മൃഗയാവി നോഭത്തെനടത്തിക്കൊണ്ടിു അക്രഞ്ചന്‍ എസ പേമോടുകൂടിയ ഒരു രാജാവു" അതുവഴി കടന്നേ

്രീജമ ദേവന്‍ ൨൭.

പോകവെ ഹൃഭയാമിമായ ഭഥവന്നാമകിര്മനം കേട്ട ആത, പരംകിണാിനുരികില്‍ചെന്സ്‌ അരിനകന്നേസ്ചാനോക്കി, തേ (സമയത്തു്‌ അതിന്മുളില്‍ കളിയാടിച ഒരു തേമോറിശേഷം അദ്ദ ത്തെ അപഹരി ത്തവ്ൃത്തസാക്കിചചെയ്ത ഉന്തരകഷണത്തില്‍ ത ന്യം തയ അ ണ്ടു രിശോധിപ്പിച്ു" ആ യശിവ്യനെ കില്‍ എടുത അമേ? കൈക്കും മുട്ടില്‍വച്ചു വേര്‍പെട്ടതിയ മുറിവ്‌ ല്‍കി പ്രവംഗി കുന്ന രതം ജീവനിഗ്രോത്സു കനായ ജ ധാഭാവിോപ്പോജും പ) നയിച്ചു എന്നാല്‍ യെ മാം മില്‍ ശ്വാസഭത്ത മംഭികം ചെയ്ത സമ്‌ നയില്‍ക്രി പിക (അി ബാഡ്യജഞമ നമെ സിദികല്പസമാധിരെ പ്രംപിപ്പിരിക്കുക രാണം കസ്ധേലിനി ണന ഉ്ചാലിച്യോഗാഗ്ിപ്രയോണ്ട കിണറിനമ്ളില്‍ ജാവിനെ ദൂദ്ിക്ഷ വിഷയീഭവിച്ചു തേോവി ശേഷം വു ഷം പി കായ്്േടത്തു മാത്രകഴിധതപ്പോം നിഷ്ഠ പ്രതിബന്ധം ജിപി പാളുന്ന ലി വിചാ ചുിന്്നതിവെയുപോടിലം കേന്മാരെയും അലി ക്ഷിച്ചു അമ്ദേഥം ചോഴില്ലു-ഴനിങ്ങളാരോ 7. നന്നെ കിണറിനും കായ്്ടത്തനാതെ. നിങ്ങളെ ഭരി൯ എറ നിഷ്യൂയെ ആ വിധി മ്ജിക്കേ്ഷിയിരുന്നില്ല.? ജാവ അമ്ുകടട" സകൈ ക്രിം 4 ഇജജനത്തിനറെറ പ്രവൃന്തി രൊപ്പോയിഷെില്‍ വിടുന്ന കഷമിച്ചയളണം. യാന്‍ ജെ രാജാവാണ്‌, ശ്രഞ്ചന്‍ എന്നാണ" എനറ നാമധേയം, ഞാന്‍ പടിചകന്മാടോടുക്രി ഇയ കാട്ടില്‍ വേട്ടയാടിവവെം (ിണാഠിനെ സമിപിക്കുന്നിന്ഃം അമ്യെ മോചിപ്പിക്ക അതിനും ഇടയേയേയാണ്ട്‌ സ്വാമിന്‍! ഒരിടത്തെ നഃമധേയ ത്തെക്കാികന്നേ പുണ്പാക്ഷേരജടളേനോ? അവിടുത്തെ കരചരണാദി കളെ ട്ടി വേര്‍പെഒതിയ ദഷ്ന്മാര്‍ ആണെന്നു; അദിയണട" എന്നു വിനയപൂദിം ചോടിച്ു. യദേവര്‍ ഞന്‍ നിന്വാമധേയനാഞ്യ്‌. ജയമേവനെന്നാ അ ഇത ശരീരത്തെ വിളി്കുന്നയ്‌. എന്‍െറ കൈകാചുകളെ മില്ല തു” എന്‍െറ പ്രാരദ്യമത്രെ ടാവു വമുരനരത്തേയയച യാതൊ അപായ, മരു സ്തയോധിപനെറ മുമ്പിലെ കുററക്കാരന്മൊപ്പം ലെ അങ്നെനിന്നു. ഒടുവില്‍ സ്വാമിന്‍! അവിടുത്തെ സാന്നിധ്യ (താല്‍ അടിയന്‍ രാജാനിയെ പരിപാവനമാക്കിച്ചെയയുണമെ അ അല്ൃത്ഥിക്കുന്നു. തിരറു്മമെന്തോ? എന്നു സമം മച്ചില്ു.

1] ്രീമഹാകതചരിതാരൃതം

ചിതചികിത്സകളാലും ശൂശ്രൂഷണക്കളാലും ഒരാഴ്ച മില്‍ അദേഹത്തിന്റെ മുദിവുകളെല്റടെ കരിച്ചു" സ_സ്ഥശരിരനാക്കിത്തി തു. ഒെടിവസം ക്രഞ്ച ജയദസന്നിധിയെ പ്രാപിച്ചു ്ഡേനമസ്തടേചയ്ക്്‌ ഏഴു മനോറവുനിന്നു കൈകൂപ്പി ജാനെ ചോ ിച്ഛു-- വമിന്‍ കരുണാനിധേ! സംസാസോഗരത്തില്‍ കി ടന്ന്ലുന്ന ഇരയവന്‌ ആത്മഗരിക്കവേണ്ടി ആവുന്നവണ്ണം വല്ലതും ചെയ്യല്‍ കൊ്ളുമെന്ന്‌ ആഗമണ്ടു്‌, രാജയഭണേമം ന്ന ദേമേറിയ ചുമതല കര്ദ്യബോധമുമ്ള എനിക്ക്‌ അതിനു പ്രതിബന്ധകമാി നില്്ുന്ന, ദയോഗീശ! ഇതുരസുംടി ഒന്നിച്ച (ഇടത്തിക്കൊണ്ടുപേകവാനുകള, മഗ്മത്തെ അവിടുന്നു നിദ്ദശിച്ചു്‌ അന്ദഗരഹിക്കണം 4 ജജാവേ! അക്കയുടെ ഇംഗിതം അഭിനുന്മീയമായിരിക്കന്നു ഭഥാവല്‍ക്ന്മാരെ പൂിക്കുകയെന്നുളതില്‍ കവി" അങ യാ തൊന്നും ചെയ്യുണമെന്നില്ലം ഒഴ പദവനനമംക്മ പൂജനകമ്മമൊന്നു മാത്രം അങ്ങു ആതമഗതിക്കു വഴിതെളിച്ചുകൊ്ളുക എന്നു യവ അമജിച്ചെയതു രജവ യത്ഗവല്‍കതന്മാടെ ഈയ ൮൯ എക്കനെ തിടിച്ചരിയേണ്ുറ ജയദേവന്‍ രാജേ! തുസിമണി, ദ്രാക്ഷമാ്യം, സ്നേലേപനം, (ഷോയവസ്്ുംം ചന്നക്ഷുറി,ഇരശവരനം ഇവയെല്ലാം ഭഗ വല്‍ക്േന്മാമെ രിഭിച്റിയാനുക്ള ചിങ്ങ ാണു", ഇതെ പ്രമം ഇതില്‍ ഏതെങ്കിലും ഒന്നേ ഏത്തൊരാളില്‍ കാണ്‌ പ്ടന്നവോ അയാളെ ഇരശ്വരുര്യം യതി ബഹുമാനിക്ക കയും പൂരിയും ചെയ്യേണ്ടതാകന്ന. ഭാജാല്യ്‌ മാമന്‍! വേഷംകൊണ്ടുമാത്രം ഒരാളിന്റെ ഥോ ല്ലം വെളപ്പെടന്നതെക്കനെ! അജ പറെ ചിങ്ങം യഥാതിമക്തനമാരിലും വെവും കള്ളന്മാരിലും കാണപ്പെടുന്ന ണ്ട്‌, വേഷത്തെ വിശ്വസിക്കുമ്പേംം ചിലപ്പം അന്ധ

ഭാന്മാരും പൂ [ടാന്‍ ഇടയാകുന്നതാണല്ല

രീജയടേവ ൨൯

അ" എല്ലാവരിലും കുടികൊള്ളുന്നത്‌. ഒരാളിനെ പൂരിക്കുക യെന്നതു' ആ ആടില്‍ അടഷിഷിടിക്കുന്ന ഇശ്വരത്വത്തെ പൂജിക്കുക എന്നത്ാമാണ്ട്‌, ചിലര്‍ വല്ല പഠപപകമ്മവും മെ ല്‍ ആതിദറെറ പലം അവന്‍െറ പ്രാർബ്ലസഞ്ചി തത്തിനറെറ ദു്ണഭാഗത്തെ വഴ്്ിപ്പികഷമെന്ന്റതെ അവ നില്‍ കുടികൊള്ളുന്ന സാക്ഷിമാത്രനായ ഇശവിനെ ബാധി ഭന്നേരല്ലു, അഥവ, പപേകാധികറം പൂജദ്റാപ്പെന് പ്രംപാത്മികളുഷ്ണിക്കുന്നിയാല്‍ സാധുയജനമാകന്ന കമ്മ ത്തിനു തടസ്സ നേഠിടം, യഥാരുപൂജ്യന്മാ തിരിലൂദിധാന്‍ (ിവൃത്തിയില്മതെ അവമെ സംബന്ധില്ഛിടത്തോളമള്മ കട കുമയ നിവത്തിച്ില്െന്മവരം. അതുകൊ്ടു' ഫോ! രാജന്‍! ഇരശ്വരക്തന്മാരുടെ ചിദനം എതെോളില്‍ കാണപ്പെട അവേം യോം പൂ്യനോ അപൂജ്യനോ എന്നകൂതിന്നെ ലി നിക്കാതെ അയാളെ നിം പൂജിക്കുന്നു, ജയദേവരുടെ യുക്തിയുക്തവും ബുദ്ധിപയവകവുമായ അമിപ്രം (യം അട്ദേഘത്തിനെ റ ബമഭാവനുയെ ലെളിപ്പേടത്തുകയാന്‍ രാജം വിന" അദ്ദേഫത്തില്‍ പൂറിഭയികം ഭക്തിയും ല്ലാമാനവുംതോന്നി രജോ" അദ്ദേഹത്തെ നാമഗ്പിച്ഛും മേലാല്‍ അളശേഹത്തിനെറളപ ഭേശഡ്രകാരം പ്രവത്തി ്ലുകൊല്ളുമെന്നു ഭയം സമ്മതിക്കുക ജും ചെയ്തു കു തിക ംണകേകയ്പ ലും അഭ്ശേഫം ആൃളച്ഛുവുകതി പൂഭികകുകയും ധനംകൊണ്ടും വിശി ഷ്യവസ്തുകെക്കൊണടും സാമാനികുകറുംചെയ്തുവന്ന ഇക്കനെ രാജാ വിന്‍ ഈ ആചാരം സറിശാലും കിദിക്കപ്പെട്ുടക്കി ജയാ ടെ അംഗവിക്ഛോനേം ചെയ്തു ഉ്ണന്മാരും ഈ സാഗരി ഗ്രഹിച്ഛു. ൭ ഭാവിനെ കബളിപ്പിച്ചു തംര കറെപണം തട്ടണമെന്നു അവര്‍ (നിശ്ചയിക്ു. കാഷായവസ്സരംധരിച്ചു സ്നേലപനംചെയ്തു ത്രക്ഷേക പി ഡല രില്‍ ജേസി മം തൂക്കി പാടടകയില്‍ കയറി 4 റം, ഫര! രാം" എന്ന ശബ്ദ) ത്തോടടക്ൂടി രാജധാനിയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. രാജപരിചേകന്മാില്‍ ചിലര്‍ അവരെ കൊട്ടാരത്ിലേക്കു നയിച്ചു. സിംഡസനുതുര്യമായ (ജെ വിശിഷ്സരസനാത്തെ അല്കടില്ചിരുന്ന ബ്രദമജ്ഞോനിയായ ജയ വര്‍ തന്‍െറ ഉപകത്താക്കളായ കളളന്മാമെക്കന്* അവരെ ശരി

രുന്നു. തങ്ങളാല്‍ അരംഗവിക്ഛോടം ഒം ഈ മനുഷ്യന്‍ കം ക

ബാ (്രിമഹാഭകരുചരിതാമൃതം

ക്ഷമെന്നു' അവര്‍ നിശ്ചിച്ചു അന്ന്‌ ഇയ്യാളെ കൊല്ലാതെ വിട്ടു്‌ അബ്വദാമായില്പോയി എന്നും അവര്‍ രീച്ചപ്പെടുത്തി. ഇവരുടെ പരടിഭൂമംകണ്ടു ജയമേവര്‍ മറവര്‍ മനു്്ിലാക്ാത്തവിധത്തില്‍ അവരെ സമാശവസിപ്പിച്ചതിനുശേഷം “ഇവര്‍ ആവശ്യപ്പെടുന്ന നുംകൊടുത്തു” തൃഫ്ിപ്പെടുത്തണമെന്നു ഭഭോവിനോ പറയു പിഷ്യു൦ എന്നു മാഭക്രന്മാടോടു ചട്ടകെട്ടി അവരെ രാജസന്നി ിയിലേക്കു പഠാഞ്ഞയച്ു.

രാഭകി്കന്മോള്‍ ടയ കന്മാരെ രാജസന്നിധിയില്‍ കൂട്ടിക്കെം വിടുകയും ജയാദവശാസനമത്തെ രാജാവിനെ അറിയിക്ുകയുംചെ ഭൂ. ജവ" അതുകേട്ട ഇവര്‍ പൂന്മാരിലും പയയന്മാര്‍ ആണെന്നും അതുകൊണ്ടാണു? ഇവരസംബന്ധില്ചു ജയര്‍ഭ്വയടെ പേയ ബ്ജായതെസം തീച്ചപ്പെടു്തി, അപ്പെരംകമ്ന്മാമുടെപാഭത്തില്‍ മിചുടന്ന ശിദ്സ്റടിച്ചു നമിച്ചു. അനന്തരം കായോടെ എഴുനേവനിന്നു പൂ്യംഗ്രഗബ്ലന്ായ ജയദഭാല്‍ 'സമമാസ്പയന്മാ രായ അല്ലയോ മഹഹാത്മാക്കമള നിങ്ങളുടെ പഠവനുപാങ്ങളാല്‍ എന്‍െറ ഗരദാത്തേ പരിപാ വനമാക്കില്െ്തുരിനാല്‍ ജാന്‍ അയ്യ ശം ധസ്റത്നായി തീന്വിരിക്കന്നു. എനെ പുണ്ലം പുലന്ദിവസം ഇന്നാണ്ട്‌. എന്‍െറ ജന്മരിന്ത സാഫ്യം കിട്ടിയതും ഇന്നതന്നെ. രിം എന്നെന്നും, എനെ പജനസിലയചരോഭികാളറവ്‌ ഇവിടെ ത്തന്നെ താമനിച്ചതുളണമെന്ന എനിക്ക" അഭിലാഷമണ്ടു, കാര (വശാല്‍ അതിനു നിവദ്ിയില്ലെന്നു വന്നാല്‍ കറകൂനാളത്തേക്കെ ഭരിചും ഇവിടെ പാത്തയളാന്‍ മയയുണ്ടാകണംഎന്നരൃത്ഥിലലു. വനചോന്മോള്‍ അകേ അഭിലാഷരത്തെ അംഗീകരിച്ചു" അവി െന്താമസമാക്കി. ഏതാണ്ടാരുമംസക്കാലം അക്കെ പാവ വെ ഇനി ജാവില്‍നിന്നും കി്ാവുന്നിടത്തോളവം പണവും ഭക്ഷി (ണയായി വം്ിച്ഛുകൊണ്ടു കഭക്കണമെന്നും ഇല്ലെങ്കില്‍ തങ്ങളുടെ ള്ളുകളികാം പറത്തായി ആപത്ുനനേടിടടമെന്നം യയ ചോന്മോര്‍ ആന്യോന്യമാലോഷിച്ചു തിച്ചപ്പുടത്തി. അതിനുശേഷം ആ രാജോ ്ിനൊക്കുണ്ടപ്പോറം ഇനിയും ഇവിടെ ഇങ്ങനെ കഴിഞ്ഞുകൂടാന്‍ (0ിവൃത്തിയില്ലെന്നം പല പുബ്ജസ്ഥലകളേയും ഭശിച്ചും പുബ്ലതി ക്കില്‍ നില പാബയ്തി ല്ി ക്േണ്ടവരായ തം 'മിമ്ികകവന്നിയായോസ്സും എന്നു്ളതി നെ മനസ്സിലാക്കാതെ ഭാജാവികവിറ സല്‍ക്കാര ളില്‍ മതിമറന്നു കഴിയുന്ന" ജലോചുക്ഷുറവാണ്നെന്നും അതുകൊണ്ടു തങ്ങളെ യാ രൂയയയ്ലണമെന്നും യവശ്യപ്പെട്ട ഉടന്നെ അവടെ േര്‍പാ ട്‌ അസഥനീയമായിരന്ിട്ടം ഭാജാവവക യാത്രാസമ്മതം നല്‍കി അവരടെ അഭിഷ്കത്തെക്ിച്ചു ചോദിച്ചു. തങ്കറംക്ക അതിട്ടു

്രീജയമേവന്‍ ബം

(തില്‍ വളുരെന്ാളത്തെ. സഞ്ചാരമുണ്ടന്നും സഞ്ചോരമേച്ചലവിനുധേ ്ൺ പണംതന്നമെന്നും ചോപ്രവിണന്മാര്‍ രാജാവിനെ ആവ പം രള പരിയാരം വാഫവവീരം അടമ്കിയ പത്തുകിഴി തയാറാക്കി അപ്പോംത്തന്നെ പാകൊണിക്കു വയയ്ചകയും രാജ്ുതിമ്ി കഴിവോളം തേടിലയയ്യ്ചന്‍ നിശ്ചയി സ്രൂതനെക്കൊണ്ടെ തേജവമത്തി ആ ചേന്മോരെ അരില്‍ ഉപേ ശിപ്പി്ചു തൊഴ്തനഗരഫവം റക്ി യാത്ര യയ്ചുകയുംചെയ്തു, പട്ട ണിം കഴിഞ്ഞു ഭഗം കാനുനമല്ലേത്തില്‍ കനനപ്പേംഠം തേരാളി ഭചോരന്മോയോട ചോഭിച്ചു-.. വ്യാ! കടചരണോഭികറം നസ്‌ പ്പെട്ട ആ സാധുവിനെ വിക്ഷറംഭര പഠിചയമു്ളുപോലെ തോന്നു അവപ്ലോ! അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകാലുകാം വെട്ടിമുറിക്കപ്പെട്ു്‌ എക്കുനെയെന്നു നിമദോംക്കറിവുണ്ടെങ്കില്‍ അതഴ്ിപ്പെയ്യൂണംന്‌

ചേരന്മാരുടെ സമാധാനുമിതായിരന്നു-..: അദ്ദേ ഒ ആമാവെന്ന രാജാവിന്‍െറ ഭണ്ഡാപ്പസൂക്ഷിപ്പുകാദനായിരന്നു അദ്ദേഹം ഒരു വലിയ നേശീലനമായിജ നതിനാല്‍ മണ്ഡോദമുതല്‍, രിം പരട്ടവ്യമൊന്നാക്കാതെ കണ്ണി ല്‍ക്ഷന്മ അഗികം ലോഏടാതെ മാനാംഭചെയ്ത. ടുവില്‍ ഭണ്ഡാരം നിദാനമായി ഭവി ക്കയും രാജാവ്‌ അര്‍ടദഫത്ത ശിലേഭംപ്പ്ൂമന്‍ വിധിക്കുകയും ചെയ്തു, വിധിനുടത്താന്‍ മുമതലപ്പെടത്തിയതു ആകകളെ ആയിയ നന. ആങ്ങളട്ദേഫത്തെ കൊലക്കുളത്തില്‍ കൊണ്ടുപോയി നിഗ്രഷി ക്കാതെ, അദ്ദേഹത്തിന്റ മാനശീലത്തെ ഓസ്ു യവുതോന്നി കൈയും കാല മരിച്ചു കിണറില്‍ ആക്ുകമാത്രം ചെയ്തു എന്നാല്‍ ആ “ചെവരയേ അനിഷ്കമ്മംപോപും ലെയ്യേണ്ടിവന്നവല്ലോ എന്നോ്്‌, ാത്മാവിനറെറക്ഴിചക്ള മുദ്യോഗം പപകരമാണെ അ വിചാരിച്ചു, രാജാവിന്‍െറ വാക്കനസമില്യു അന്നേവടെ ചെ പോയിട്ടു ൭ കമ്മ ളുടെ പാപത്തെ പരിഫാമിക്കണമെന്നാ ച്ച്‌, പ്രാപന്മികസുഖങ്കളെ വറത്ത്‌ ആത്മിയമാഗ്ലുന്തെ അവ ബിച്ചു. ഇങ്ജനെയാണ്ട ആക്ജറംതമമിലുള്ള പരിചയം."

ഫോ, കപംപഠാവാ ലോകടമ! നീ ചിലപ്പകകെ വിൽ ജപ്പതകേ നാട്ടനനണ്ടെക്കിലും നിവെറ ഷസചംതന്നെ മൂത്തിമാതോ രി അപ്പോെല്യം നിന്നെ ഘോരശിക്ഷ ിപ്പികനമന്ട്‌ം ആ ഒരു സമാധാനമത്രേ ആിര്യചയ്ന്മായുടെ ടെസ്വരേതിക്കു (സായിക്കുനനു. ഭയ പെരുംകളേന്മായുടെ അസയ്യവാക്ഷകറം അന്തരിക്ഷത്തില്‍ വയൂപിച്ചരോടേക്ടി അവരുടെ ഭരം ദുറിഫമായി ടടുന്നപോലെ വിഴ്്ച്ിയായ ഭൂമിലേവിയുടെ തിമാറിടം പൊട്ടി പ്പി" ആ മൂഷ്മായും ഥേവം കി്ോടപോയതും സൂതന്‍ ചാടി ക്ോപ്പെടമം ന്നിച്ചുകിഞ്ഞു. സൂതകട്ടെ, പരിഭമത്തോടക്രടി

[

൩൨ ്രീമഫാര്‍ക്തചരിതാമൂതം

,ൂടിക്കിതച്ചു രാജാവി മുമ്പില്‍ ച്ചെന്നു ദൈവികമായ അത്യാ അത്തെ തൊഴ്തരിയിച്ചു ചോന്മോില്‍നിന്ും ഗ്രഫിച്ഛ ജയദേവ ചരിത്രവും അവന്‍ അദ്ദേഹത്തെ ധിപ്പിച്ചു. ാജാവിന്‌ അതുകേട്ട രം ശവം മയം മോനിഷ ച്ചു, സൂതനില്‍നിന്ും കിട്ടിയ ഒയനിജസംഭവവ്ൃത്താന്മം അദ്ദേ ത്തെ ഗരഗിപ്പിക്കുകയും മടാത്മരാജാവിന്‍െറ ഭണ്ഡാരപ്ുരക്കാ്ം ആദ്ദേഹത്തോ: ചോടിക്കുകയുംചെയ്തു ജയദവരയുകേടട്‌, ണ്ടേ സേംധാതിയെപ്പുററി നമുക്ക പിന്നീടു സംസാരിക്കാം: ഈ അയ്യ സവം നിന സ്ഥാല്കക്ക എന്നെ ഒന കൂടടിക്കോണുപോ കണം എന്നാവശ്യപ്പെട്ട തല്‍ക്ഷണം ജാറ ഒയദേവരോടക്രടി ഭരില്‍ക്കയറി സ്മൂതനോടൊ്നിച്ചു തിരില്ു. ശേം യഥാകരലം, ആ ചോട്മോരുടെ മസ്തൂവള്‍തരഗവരത്തെ സമീപിച്ചുനിന്നം കരുണാസാശഗരമായ ഭയമേവക്ണ്ടായ അന്തസ്തും പ്രത്തിനതിടില്ലായിരുന്നു, അദ്ദേഹം വാവിട്ട നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട (ഫേ്ി!്‌ മദമമ! കേതവത്സല! എന്റെറ ശ്്രക്കളയേ ഈ സാ ക്കളെ അക്കാരണത്താല്‍ അങ്ങു നാമാവശേഷന്മാരാക്കിയല്! അമ്മയുടെ ശത്രക്ളുടെപേലും ഒരെരവക ക്ഷമിച്ചു. അവക്കു മോ ക്ഷം നഡ്ലിയടടു്ടല്ലോ; അക്കയുടെ ധാമപത്ങിയെ അപഫമിച്ച ആ ഷ്്നായ ്ജസനു അരക്കു" മോക്ഷംകൊടുതൂു. അക്ഷയുടെ ഭക്തനായ ഗജേന്ദ്രന്‍ ശത്രുവായ മുനല്്ച അങ്ങ” ബരദ്മസായു ഭം നല്ലി. ബറ മക്തനവെറ ശര്ക്ക അഞ്ജു പയംളത്തിലേസ ള്ളൂകയം ചെയ്ത ഗോവാ! ഇങ്കെ ഒരു പ്ര്യേകനയം എന്നേ സംബന്ധിച്ചന 4്രിക്കത്തക്കവണ്്ണം ഞാന്‍ അറിയാതെ ചെയ്തു പോരു പപേമെന്തോ! ജഗമീശ്‌ ആപപല്‍ബാന്ധവ! കരുണാക! കരല്യണവാിധേ! ചിന്മയ! ചിഭനന്മമൂമ്മ! സ്ഛിനന്ദമൂദിയു ഹാക്! ഓേഗോപോംഘബോലകി ഹരബോലകൃള്സി! ഫദേകാളിയ ന. ഫകേംസനാശന! എനെ ശര്ൂക്ഷളെ അഗ്ഫിക്കണേ്‌ അനുഗ്രഹിക്കുന്ന? എന്നിങ്ങനെ വിലപിച്ചു അതേമ്രേയില്‍ സൂയപ്രയാകൂദിയ ഒരു പു്മുകവിമാനും ആകാശത്തുനിന്നും പറ അതാണ്ട്‌, ജയ വരുടെ മു്പില്‍തിന്നു. ഭൂഥർാഗത്ുനിന്നും ആ

ക്ക്‌: ഉരഭിവഗതി ലഭിച്ചതും ഭാഗ്യവാനായ ആ ജോധിനു

രീജയദേവന്‍ ൩൩

ടി കാണ്മാന്‍ കഴിര്തു. രാജാവു" അമുക്ടു* “സ്വാമിന്‍ അവി ഭൂത്തെ ലോസ്ത്ജടറം ഇജ്ജനത്തെ ധിപ്പിക്കാന്‍ ഭയയുണ്ടാകണണം! ഇവർ ആരാണെന്നും ഇവകൾ മോക്ഷപ്പാപ്ിക്ക്‌" അവകാശമുണ്ടയേ തെമ്നൈയെന്നും മണ്ഡാടല്പുയുടെ കഥയെട്തുനനും അതുളിച്ചെയ്യു കയും വേണം?" എന്നപപോഷിച്ചു. ജയദേവര്‍ അതുകേട്ട തന്‍െറ ചരിത്രവും വണിഗപരനെ ഗ്ലാമത്തില്‍നിന്നും മഭക്കിവവൈ കള്ള മാരുടെ പിഡയുണ്ടായതും യ കമമന്മാര്‍ സസ്തസവേഷംധമിലു" രാജധാനിയില്‍ വന്നതും മറവുമായ വിവംങ്ങറം സവിസ്തരം രാജ വിനെ ധരിപ്പിക്കുകയും ഭണ്ഡേ്പൂരയുടെ കായ്ലം കളവാണെന്നു* അതളിച്ചെയ്യുകയും ചെയ്തു,

ജയയും രാജാവും കൊട്ടാരത്തില്‍ മടങ്കിവന്നതിസശേഷം ജോ ജോധ അമാ പത്മവരിലേവിട കഷണിച്ചുകൊണ്ടുവജന്നതി നായി പ്ര്യയേകരഥം രയ്്റേക്കി പരി ബാ പരി ചാരികമാരോടേം കൂരി തന്‍െറ പട്ടമഫിഷിയെ ഇഗന്നാഥത്തേയൂക്്‌ അയച്ചു. അടുത്തഭിവസംതന്നെ പട്ടുമഫിഷിയും യര്‍േവപത്തിയും പരിവാടളും വന്നുമേന്രം പര്താവതീദേവി (൫൫൪൨ ഒര്രാവായ മഫാപുരുഷനെ കണ്ടൂ സസ്ലാംഗപ്രണാമം പയയര്‍ചാടിച്ഛു-..*പ്രണേശ! മഫംത്മന്‍' നിരപക്രവിയും ഭജോനിധിയും ആയ അവിടത്തെ..ശ്രുക്കളെപ്പോലും മിത്രങ്ങളെ പ്പോലെ സ്റ്രേഫിക്കുന്ന അധിട്തെ...കരചരണകകമളെ ചേരിച്ചതു്‌ ആരായിരിക്കാം! നാവക്ഷ അതിന്റ ഭവേശ്യമെന്തായിരിക്കാം. അ പിടന്ന" ഈ ദുസ്സഹമായ വേദനയെ എങ്ങനെ സിച്ചു! അവിട്ട അ ഈ പരമാന അനഭവിക്ഷയ്വാറം ഞാന്‍ എത്ര സന്തോഷ മരാടേ്ടിയായിരിക്കണം വിട്ടില്‍ താമസിച്ചിരുന്ന ഗാ പ്രാദണ (൪! അങ്ങ്‌ ഈ പ്രണേസതംമനുഭവിക്കമ്പോം ഉചിതശ്ുദ്തൂഷകടെ ക്കൊണ്ടും റവം സഫായിക്കേനമ വളായ ഞാന്‍ കതുഫലചിത്തയം ത എന്‍; ഗ്രദാത്തില്‍ പാത്തുവല്ലോ! കണം കതംന എന്നിക്ങ നെ വിലപിച്ചുതുടങ്ങി. ജയദേവന്‍ സ്വപത്തിയുടെ വിലാപംക്ടു ഉചിതവാക്കുകമളക്കൊണ്ട സമാശ്വസിപ്പിക്കുകയും സംഭവകഥ തുപോലെ ധിപ്പിക്കുകയുംചെയ്തു. പത്മാവതിയകകട്ടെ 4 ഫേ രാമക്ലേള്സ! ജഗന്നാഥ മധൂരിപോം! മംധവ! ദൂപേീസജ്കനേശന! (എന്റെറ ഒത്താവിന്റെറ അമി പ്രകാരം ചോരേഡാമ്ട മോക്ഷംകെഃ ഭരത്ത അവിടുന്നു: എനെ ഒ്താവിെറ നഷ്ടപ്പെട്ട കരചരണാഭി കളെ പൂര്‍വ്വസ്ഥിതിയില്‍ പ്രാപിപ്പിക്കേണമേ!?? ഏന്നു പ്രത്ചഥിച്ചു. പ്രതാനാനുസരണം ്തോടിയിടകൊണ്ടെ ജയമേവയടെ കകാ ചുക്ക പൂത്ത ലഭിക്കുകയും വി ചാടിതാല്‍്പത്തെ പ്രാപിക്ക

ബര്‌ രജ്ിമഫ.കേരുചഭിതാമൃതം

കയുംചെയ്തു. പത്മാവതീടേവി അതുകണ്ടു ആനുന്മബാഴ്ാതുകിയെ ഭിലും ജയര്‍മവക്ഴ അതൊട്ടും തൃഫ്ിയായിപ്പം കരണം കമ്മ ത്തിനു കാരണമാണെന്നും കമ്മം ജനനമരബഫ്ഥേതുകമാണെന്നും അതുകൊണ്ടു കരചരണ്ങളടെ അഭോവക്തിലാണ്ു? തന്ികകു സന്തോ മെന്നും അഭ്ദേഫം അമളിച്ചെ്തു, ഭാജാവിനും മറവാമവകം ജയ വരുടെ കരചരണലാഭം അവ്ലന്തം സന്തോഷത്തെ ജനിപ്പിച്ചു. അവരേവരും അതിന്ത കാണ്ണമായ പരത്മാവര്‌ വിയെ പേ, തആംപേതുതും അഭിനനില്ലു. ഭജാറു" പത്മവേരി ദേവിയും ളചിതമായ പാറ്റി നന്‍. രി കൊട്ടാര്തിലെന്നപോലെ വേണ്ടപരിചാടികമാര അവിടെ (നിയമിക്കുകയും അവരുടെ ആവ്വ്ാളയും അഭീ്ണകലമേയും അ പോം അടിമ" അവെ നിതിതിന്നേയിന പട്ടമഹിഷി പ്രത്യേകം ചുമതലപ്പെടത്തുകയും ചെയ്തു ഇങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു പിന്നാ കി റയ സ്രവം കൊട്ടാത്തില്‍ നന്നേ, അന്പപരജന ലം ജുഷമാനും ചചാഭികമാര്‍ മുവംപ്പുടെ അലച്ചും തൊഴിച്ചും നെഞ്ച അഴിചും നിവിളി്ും അവവേക്മ ദഖത്തെ പകിപ്പിലു. മിച്ച മന്ദഷ്യത൯റ സഹച്ാടിണി തനിക്ഷ്ള പ്രകഭമായ ദിഖ്‌

ത്തേ അശ്രുകംവിയും പരിേവനത്താലും ഇരസ്താനേംകൊണ്ും സസ്ത്റും ലെ; ൦ ഉടന്ത്രിലാടി ത്മ

ഗം ചെയ്താന്‍ ഈട അവസമത്തില്‍ ടജസ്്ിക. ളില്‍ ചിലക്ഷ” പത്മാവത്‌ ഈ ശ്രഖത്തില്‍ പര്കകൊ

ഭൂളാതെയിരിക്കുന്നതിനെക്കറിച്ചു അല്ലം മനോഭംഗം നേടിട്ട. പട്ട ിഷി അതിനവെറ കാരണം ചോിക്കാതെ ഗ്രഫിക്കനമെന്നു* കൂദ്ദേശി്ല" പ്രത്മാവരിയുടെ സമീപത്തില്‍ ചെന്നു, പത്മാവതി പരട്ടമഷിഷിയോ പറഞ്ഞതു്‌ ഇതായിരുന്നു:-മപ്ിങ്ങളടെ സഫോഃ (൪൫൯ മരണവ്ൃത്താന്തം ഞാന്‍ അറിയി രിക്കുന്നു. ഇന്നു നിങധാം ക്കെ ഒരു മൂഖഭിനമാണ്ട്‌. മരണത്തെക്ഷറിച്ചു കേറംക്മ്പോറം ആകം സമ്മുണ്ടാകേരുന്നെ ചെയ്യും. സ്വാജനകളായാല്‍ അതു പ്രറയാനമില്ല, ഒരുകാലത്തുമിവിപ്പത്ത ലേകസ്വരാവമാണതു്‌. പ്രക്ഷേ ഒന്നുനോക്കിയാല്‍ ഈ സമ്കകവും പരിമേവനങ്കളും മറ സത്നികത്താവിനറെറ ഉദ്ദേ ച്ൃത്തിനുംസത്യസ്ഥിതിക്കും വിരുോമാണ', ലോകത്തു കാണല്്ലടുന്ന സകല ആളുകളും മരിക്കുന്നവരാകന്ന. കൂ്ിക്കാതെയിലികന്നേവരാരുമില്ല. അതുകൊണ്ടു, മരി,

ഒടി ടുിക്കുന്നതു* അജഞ്മാനമാണ'. 0ിക്ന്ന എങ്ില്‍, മിക്ക ണവർീഞ്ടും ജന്ിക്കന്നതിനെ കറിച്ചംണു വേണ്ടത്‌. ഫേരാജ സ്റ്രീഷേ! നിങ്ങളുടെ സോന്‍ ഇര നമുന്ു" എത്രയോ ജന്മമ

ശ്രിഭയദദവന്‍

യില്‍ ഏത്രയോ പേയടെ സഹോദരനായിരുന്നു! ഇന്നിയും എത്ര (യോപേമടെ സഫ്ോമനോയി ജനിക്കുവാന്‍ ഇടിക്കുന്ന! ഇതിനു സു" എത്രയോ സഫോദികളെ ഇതുപോലെ മൂപ്പിച്ചു. ജതു വ ച്മം നിജം അടിയുന്നണ്ടോ? അയാളുടെ സവ9ംവമ ഇതാണ്ട്‌, (സംഫോമേടികളെ ലഖിപ്പിക്കുകയെടന്നരുതൊഴിലാണ്" അയാ ക്‌. അഥവം നിഷ മൂട സഫ്ോരനെ രൊന്‍ കറാപ്പെടത്തു ല്ലം എല്ലാവരും ആ വരിയെത്താന്നയാണ്ട്‌ ുടന്പോകനനതു്‌, പുരുഷന്മാരയോലം സ്രീകായാലം ഇഷമനെ സഹോദന്മോരേയോ, ,സഫോഭരികളേഡോം മംാപിരക്കേന്മാടേദിത, മറ. ബന്ധുക്കള്‍ യോ മരനേമാകന്ന കര്‍മംകൊടു ദബിപ്പിക്കുകതന്നെ ചെയ്യുന്നും ഭഖത്തെ അനുധവിക്കുന്നവരും ഒടുവില്‍ മറവൃളവര ഏപിപ്പിക്കക. (യും അങ്ങിനെ ആയ കര്‍മ്മം ലോകത്ത നിലനില്ലുകയും ചെയ്യുന്നു അല്ലയോ മാസേ! മരന്നൂത്തിനെറ ഫേസ്കം ഇതാണു", സ ഫോരേമരണേത്തെക്കിച്ചു നിശ്കാം ദു॥ലിക്കുന്നനല്‍ യാതൊത്മ പൃമില്ല. ഏന്നുന്‍ നി. സോ -കപ്പത്ിയെപ്പുററി എനിക്ക അല്ലം പറവനേബ്ടു്‌, ആ സ്റ്്‌ ഇപ്പോഴും ജീവിച്ചിിക്കുന്നുവല്ലോം എന്നു മത്മപ്പോാം എനിക അത്തൂതം തോന്നുന്ന ഒ൪തൃമണേ (ത്തെക്ഷറിച്ു' കേഴുമാത്രയില്‍ ത്തന്നെ ആ സ്രീ ആത്മന്യഗം ചെ നതിന്പപേകരം ഉുന്തടിചാളത്തിനറെറ പേരും പറ്റു ഇപ്പം 4൦ ജീപിച്ചിരിക്കന്നതില്‍ മൊ സര്ധര്‍മ്മം കാണുന്നില്ല. ഉട അടിചട്ടേകയെന്നുവെല്ലംല്‍ അതൊരു സമയാ ലാഭംമാത്രമാണ്ട? സാികമാല്‍ ഒത ആചാര, തയചാ്ിയ തരല്ാ്ത രൈ, അതില്‍ അറ ച്ിടിക്ന്ന നിയമസ്വമാവം ഗ അത്തെ മൂടടി്കമ്പോറം ക പിച്ചിനെ സ്പോഠം മിക്ക സതീരത്വമില്ലംത്തവയം ഉടന്തദിചോന൯ (ിര്‍ബദേരായിവിക്കുന്നു, അകെ മനുസ്സില്ലംത്തവടെ കെല്ലി ലയ കറം കൊലപാതകം അതിനെ ശിക്ഷ രേവനകോന്ഭൂതിയു ത്രേ. മ ം മാവളവര്‍ നിര്‍ബസന്ധിച്ചി്പെ്കിചും സമുഭാ (ജാചാരത്തിനു കീഴ്‌ പ്പെടുകയെന്ന മന്സ്ഥിതിഷോടേകൂട! മടന്ത ചാടുന്ന സ്ത്രീകളും ഭയയതമഫവ്യയുടെ പാപത്തെ അനുമവിക്കേണ്ട. (തായിവതും?

പട്ടമഫിഷി ചോിച്ചു; - 4 ഉടന്ടിപാടാതെ എങ്മനെയാ ഞ്‌ ആത്മര്യാഗം ചെയ്യുന്നതു്‌

്രത്മാവരിഭേവി:-. ആൃതമന്യാഗം എന്നു ഞാന്‍ പര്തും ആത്മാവു" ശരിരത്തെ ൃജിക്കുകെന്ന അത്ഥത്തിലാണ്്‌, ആത്മം ലിറ ത്ൃംഗമ്തെ അനുമവിക്കുകമയന്നും അത്മാക്കാം, അതെ നൈയാണ്ട സംഭിക്കുകകെന്നാണ്ണെങ്ില്‍, ഭര്‍കമരണം കണ്ടോ

ബ്ന ്രിമഹംക്േചടിതാൃതം

കേട്ടോ അറിയുന്ന നിമിഷത്തില്‍ ഭമ്താവിനെ ഭൈവത്വേന വി ശ്വസിച്ചും അനുസഭിച്ചും ആരായിച്ചും അജവി നിത്യാനിര്വവ്‌ ലിവേകം മിച്ചം താരോ പ്രപഞ്ചവിരക്തിയുണ്ടായും ജീവിച്ചി

(ഒന്ന മരു സതിക്ക്‌ ,മ്താവിനെ ഗുദ്ൂഷിക്ന്നിനും ജയരാധിക്കു അതിനും, മാത്രമായി ജീവിച്ചിരുന്ന ആ യഥാര്‍ത്ഥപതതിക്കു പെ ടന്നു ബ്രഹ്മാബോധം ഉദിക്കുകയും ലോകജീവിതത്തെ വെവകകേയും ചെയ്യുമ്പോഠം സമാധ്യവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നരിന്ം അപ്പോം ഉദ്ീ പമാകന്ന മോഗാഗ്നി ശദീമമ്തെ ഭഷിപ്പി ന്നതിനും സഗേതിയം ന്നതാണ്‌. ഇതത്രേ സതീധര്‍മമരോസ്സും, ആയത ഭരം ൮ മരിക്കുമ്പോറം ചേതനയററ ആ ശരിത്തില്‍ മറിഞ്ചുവ്ണ പ വനം ഒ. നെഞ്ചത്തടില്ലും നിലവിളിച്ചും അലച്ഛും തൊഴി ചം നികത്തും നും മവകമാ് മ്തിയേ ഷം ഒന്നോ ണ്ടോ ദിവസ കഴിക ഭത്തവണ്ടായിരുന്നു എന്നും കൂമിമാവുമായി സംവസിച്ഛിരുന്നു എന്നും ൭ വീട്ടില്‍ പാത്ിയന്നു എന്നം മമ്മ സംഗതിപോളും മന്ന പോഷണം നാത്തുന്നത (സതീധര്‍മ്മമപ്ു.

ചില ഭിവസങ്ങറം കഴിഞ്ഞു കാരണവശാല്‍ ക്രെരഞ്ചരാജനും, ഇയരേവതും ഒരെ ഭലാ പട്ടണത്തിനുപ്പാരല്‍ ിപാകകയുണ്ടായി ഇട നാധസത്തില്‍ സതീധമ്മത്തെപ്രി മുന്‍പ) വളെട്ടധികം പ്രസംഗിച്ച പത്മാവഭീകേവിയെ ഒനന പരിഭശാധിക്കണമമെന്നു മ: ഇഞി നിശ്ധയിച്ചു. ആ സ്ത്രി ടിയുടെ സമ്പ, മജ വം സ്വാമിയും കുടടില്‍്ടിപ്പഷ്വോര്‍ം സ്വാമിയെ കുടുവാപി ഭി്ുക്ഷിച്ചു എന്നു വലുതായ ധ്ഖംനിച്ചുകൊണ്ടെ ഭിയോടട പറ (ത്തു; അത്രതന്നെരമേനധം, വി സഖാസനത്തില്‍ സ്ഥിത.ചെയ്ത സ്തരം ചിന്മയ അവചംയിച്ഛു; ദൂ കാം തൃമാദൃത്തി ലു "രായ ഓാടപ്്ളം രികം ഗില്‍, ഫിപ്പിച്ചു. അഫോ! സതീതവത്തിയയൊ ഭാവം കാഞ

പട്ടഫിഷി വല്ലാതെ പിച്ചു. മഫാതമമവോയ ജയേ (രുടെ മശത്വര്‍മേരിയ കളത്രമ്മെ.. അഭിവസ്യായ ആ സരിത ത്തെ യായ മോന്‍ ആരുമരയംഗഃ ചെയ്യിച്ചു! ഷ്മ! എന്റെറ അസത്യയവാക്ഷ" അതിന പയാപയമായി വിച്ടുവല്പോ! അ 4 തന്‍ എന ഭമിമാവിനോട" എ്തൂപറയും.* പുബ്ബാത്തം വായ ഭയദേധരുടെ മുഖത്ൊക്കുനെ നോക്ഷ ! ഇകനെ ഖി കൊണ്ടിരിക്കേ ജയഭേവരും രാജാവും പരവാരങ്ങളോടുക്രടി മടി വന്നും രാജാവു്‌ അന്മപയേ്തില്‍ കുടന്നപ്പോം പട്ടമഷിഷി തേ ഴിത്തേിക്കരയുന്നതുകണ്ടു കാരണം ചോ്ച്ും ആ സാധുസ്്ീം (ഒടനന വൃത്തന്തേം ജിന ഗരധിപ്പിചചു രാജ്ഞിയുടെ മുഖന്ത്ു

ശ്രിജയദേവന്‍ ബബ

(നിന്നും കേട്ട ആ ഒ ഖവാമ്മ._ രവണാരുന്തുഭമായ ജയ വാക്ഷകറം.. രാജാവിന്‍െറ ഓരോ മര്‍മ്മ ഭാമ്േയും പിളന്ര. ജയഭേവരെ ഈ സം ശ്രതിഎങ്ങനെ ധിപ്പിക്കുെന്നും രിക്കമ്പോം അദ്ദേഹത്തിനു ന്നേ രുന്ന മനോടുഃഖമെന്തായിഴികമെന്നും ഒഹ്രപ്പോം അട്ടേംഗത്തി (൯൪െറ സല്ൂസന്ധികളും തന. ആ ടിവ്യയുടെ മരണത്തിനു" ഫേ തുഭൂതയായ രാജപത്തിയെ നിഗരഫിച്ചുംലെന്താണെന്നു സംശയിച്ചു. സ്്രീവധം അയുകതമാകയാ അക്കെ പ്രവിദിക്കാന്‍ മടിച്ചു, ര ജാറ) അത്യയന്തടര്‍ഖത്തോടുക്രടി ഒരു ദൂാന്മന്റെറമട്ടില്‍ ജയഭേവയുടെ മുമ്പില്‍ ചെന്ന വണമ്കി. മഹാത്മന്‍! സഭഗൂരോ! അവിടുത്തെ സഫധര്‍മ്മ ലാടിബിയായ ഭിദ്ൃമാതോവു" ഇതാ ഈ ദുഷ്ലനാര പര രതിയെ പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വാമിന്‍! ഇവനെ കിക്ക്‌ ശിക്ഷിക്കാണന എന്നി പ്രലപില്ലു, ജയദേവര്‍ അതുകേട്ട പ്രഞ്ചിിയേടേകൂടി, “പത്മാവതിയുടെ ദേഫവിയോഗത്തിനു നി രക്കു" അപരാധമില്ല, രാജ്ഞിയേയും ഞോന്‍ കുറഠപ്പെടത്തൂുന്നി ചല" എന്നമളിച്ചെ്തു. അനന്തരം ജയേ ഭര്‍ത്തുര്‍ക്തയായ (൫൫൯ ഭിവ്യകളത്രം യോഗാഗ്നിയാല്‍ സ്ത്‌ തമായ സ്ഥലര്തേപ്രാ പിച്ഛു' സ്വൃതമായ “ഗിതശോവിന്ദാത്തെ ഒക്തിപൂര്‍ം ഗാനംചെ

തല്‍ക്ഷണം ഭകരജനഹൃദയങ്ങളില്‍ സവ (ൃത്തംചെയ്യുന്ന വനും രാധാകാന്തന്നം ജയത നിത്യദരാധനമൂത്തിയുമായ ൧ വാന്‍ ശ്രരീമൃഷ്ണൂന്‍ അമ്ദേഫത്തിവെറമുമ്പില്‍ പ്രത്യക്ഷനായി പത്മാ തിയെ പുനര്‍ജീവിപ്പിച്ചു ജയദേവടെ അനുഗുഫിച്ഛതിനുശേ ഷം അന്തല്ധാനം ചെയ്തു. രാജാവും പത്തിയും മറവക്ള രാജകീയജ (ഇങ്ങളും അത്ളുതത്തോ:ം സന്തോഷത്തോടും ജ്യനന്ദത്തോടുക്രേടി ആ ഭിവയുമ്പേരിമാരെ നമസ്കിചു.

ജയമേവര്‍, തന്‍െറ മാസഖക്ഷുസ്സിനു വിഷയീഭില്ലു' തന്നെ അനുഗ്രിച്ചു മത്തെ ശവനെ വിഷയമാക്കി ഒയ അഷ്തികം നിര്‍ മ്മിക്കുന്നമെന്നു നിശ്ചയിച്ചു ഒരു പദ്യത്തില്‍ രാധയുടെ പാദങ്റം ഭഥവല്‍ശിദസ്്റില്‍ വച്ചതായി ഏഎറുതിപ്പേയി അയുക്തമായ യ

ന തൊഠാണെന്നു കരുതി അതു മാററി എഴുതി. അതിലും ആ അര്‍ത്ഥംതന്നെ നിഴ്ലിച്ചു. വീണ്ടും മാററി എഴുതി. എ നിട്ടും രാധാപാടക്ഷര്‍ം ഒഥവക്്ു സ്റ്റില്‍ പതില്ലതായിത്തന്നെ. (ത്ഥം നിച്ചു; പിന്നെയും മാറി എഴുതി. അരിചം ജയ അത്ഥ ത്തിനു മാരേമുണ്ടായില്പ, ഇന്നെ പല ആവൃത്തി തിജത്തിയിടടം അത്ഥവൃത്യാസം സംഭവിക്കാഞ്ഞതിനാല്‍ ബല്ല പയരാണികഗ്ര ബ്ഥങ്ങളിലും അങ്ങനെ പ്ര തപാളിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു സംശയിച്ച്‌ കണ്ടം കേട്ടും അറിവുമ്മ പഴയ ഗരന്ഥക്കളെ്പാം പരിശോധിച്ഛുനോ ക്കി. ഒന്നിലും അമ്ാനെ പ്രഭോശിച്ചുകണ്ടിപ്പ. അതുകൊണ്ടു" അഭി

[പ] ശ്രീമഹാഭകത ചരിതാമൃതം

ജന്മാരായ പരണ്ഡിരന്മാകെ്്ടു* അവരോടു" ആലോചിക്കണം മെന്നു നിശ്ചയിച്ചു" ഭയര്‍വൈര്‍ വിമശയാത്രയച തയാറായി. അയ കണ്ടു ജാറം അഭേഫത്തെ അനുഗമിക്കാൻ രിച്ൂയമക്കി. തന്‍റ മന്ത്രിമാരെ വരത്തി താന്‍ മടക്കിവകവോളം പ്രജാഫിതത്തി നൊത്തും ധമ്മാത്തിനു താഴ്വരയും നാട്ടിനെറ ക്ഷേമത്തെ മുന്‍ (ജിവത്തിയും ഈരിബാധകറംമ്‌ ഇടയാകാതെയും രാജ്യം ഭി, കൊള ണമെന്നു ചട്ടംകെട്ടി ഉടവാളിനെ പ്രധാനമന്ത്രിയെ ഏലി ചു. ത മന്ത്രിവ്്ന്‍ ദിവ്യനായ ജയവും രാജാവും കാല്‍നട (യി യത്രചെഴ്ണാന്‍ തിച്പ്പെടത്തിയതുകത്ട നേരില്‍ ആരോഫ നപ വപയും അരിയ യവർ പാഞ്ഞ സമാധാനം ഇതായിരുന്നു...

(എന്‍െറ സംശയംതിക്കാല്‍ പണ്ധിരുജനക്ളുമായി ആലോ ചിക്കന്നരിനാണെനന്‍െറ പുറപ്പാടു. പണ്ഡിതന്മാർ എന്നെക്കാഠം യന്വോകുന്നു. ഉയന്നവടെ കാണ്ടന്നതിനു വാചോ ളില്‍ കയ രി പോകുന്നതു" അവിനുയമാണു*, ഭാജാവിനെ കണ്ടു സഭം പ വന്‍ കൊട്ടാരത്തില്‍ വരുന്ന പ്രഭകറം തില്‍ വിക പതിവു ണ്ടോ ഇരശവരസന്നിധിയില്‍ തേരില്‍ ചെ്നിറങ്ങക യുക്തമാ ണോ! രാവും ഇരശ്വാനും പ്രജകളാലും ക്തന്മാാലും ജനി (തന്മാരോയതുകൊണ്ചല്ല വംഫേനങ്കില്‍ കയറി അവരുടെ മുന്പില്‍ ചെന്നുകൂടത്തേ്" അതുപോലെ എന്നെക്കാറം അഭിജമേന്മാര്‍ എന്നാല്‍ പൂജനീഡന്മാരാണ*. വംഫ്ുങ്ങളില്‍ കുരി ജോയി (റയും ഇരശവരന്‍റയും സന്നിധിയില്‍ ചെന്നുക്രടത്തേതുപോലെ എനിക്കും തേരില്‍ കയറി പണ്ഡിതന്മാരുടെ മുമ്പില്‍ ചെല്ലന്‍പാ [; ച്മട്ടുകാരന്‍ ൪൫൯ ുമടിനെമെന്നപോലെ രാജാവു തന്‍െറ ാജചിര്നാളെ അിച്ചുമാററി കാഷായവേഷം ടിച്ചു: കാല്‍നഃ രായിത്തന്നെ ജയദേവരെ അന്ഗമിക്കാന്‍ നിശ്ധരിച്ഛു ഈ ഘള് (ത്ില്‍ മാജപത്തിയും പതമാവതീഭേവിയും മുന്‍പോട്ടു വന്നു ത്ഭ ക്കൂടി ഈ യാത്രയില്‍ ഒന്നി മന്നപേക്ഷിച്ചു ഇ അപേക്ഷ രാജാവി നൂഘ്ികരമായിലന്നില്ല. രാജ്ഞി കടല്‍ ഇടയായി യാത്രചെയ്യുമ്പോം " നേിട്ടേക്കാവന്ന കഷ്ണ്തകളെ സ (ക്കാന്‍ പ്രഫ്്യ്പാതെ വരുമ്പോറം ഭയ സി തനിക്കൊജ ഭാരമാ 'തിത്തീയമെന്നും അതു തന്‍റ യത്ര വിഘംതമാണെന്നും ത, കണ്ട ന്യായത്തെ അവലംബിച്ചു തം വൈമുഖ്യത്തെ പ്രക്ടി ളി ക മി ഡോവനികം ടെ ഒന്നിച്ചു പോണേമെന്നണ്ടേ" അമ്ലാഷമെങ്കില്‍ അവരെ തടക്കേ ര ആവശ്യമില്ലെന്നു ഭാജാവിനോടു പറാത്തു. രാജിയും കഷം

ശ്രീജന്‍ ബര്‍

(ഇത്തേതതന്നെ സ്വീകരിക്കുകയും ഒ ഭിവയഭ്പഴികളും രാജമ്പേതി കളും അപ്പുറംത്തന്നെ പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവര്‍ പല രാജ്യ കം വിച പ വ അ മാ ്ഥാങ്ങളില്‍ മുദ്ികകളിച്ചു പല നാളിനുശേഷം രരീകഷശികില്‍ എ ക്തി, ആല്യമായി ഗശോസ്റ്റനും ചയത മനുശശുിയും വപുശ (രിയും വ്തി വിശവാസം ശനംെയ്ക ബുദമാനന്നര്‍വ്വരിയെ ,അനുമവിച്ചരിനുശേഷം പണ്ഡിത ജനത്തെ ആമാ ഗോരി (അരി ചുറമിനന്നു. അവിടെക്കണ്ട ഓ പുണ്ലാതമാക്കളുെയും ശുബ്ില്‍്ലെന്നു ഭയദവര്‍ തെറ സംശയത്തെ സമരം അറിവിച്ു, എന്നം ഒരാമ്േജ്കിും തെറ സംശയത്തെ നിവര്തിക്കകയുണ്ടം ഭിം ഒടടവില്‍ സംശയനിവൃത്തി വരുത്താന്‍ പ്രയാസമാണെ അമു: ജയമേവര്‍ അതിയടയ സമത്തേദു്രടി അട്്മേ ഒ ത്തതില്‍ കയി കിടന്ന മാത്രിയില്‍ ജയവേകുടെ സദത്തില്‍ ക്ശീശന്മായ വിശധനശേന്‍ പ്രത്യക്ഷമായി “ഫേ ജയല എന്നെകിച്ു' അമ്മു” ഷ്ണ നിമ്മിച്ച ല്‍ സംശാനിവ്ൃത്തിയു നാകം" എന്നതളിച്ചെയ്തു മറു, ജയദദേവര്‍ ഉണന്റ അത്യന്തം (സന്മോഷത്തോടേം ലാദിതാല്‍റ്്തോടുഎി അപ്്പേംാത്തന്നെ ിശവനേപരമായ അമ്മു" അകം നീകി, അത്തഭിവസം ഗേയം വിശ്വനാഥസ്ാമമി ഒരു പണ്ഡിത രാമഴ വേഷത്തില്‍ ശിഷ്യഗണം ക്രി; ജയദേര്‍ വസിക്കുന്ന സത്രത്തിനെറ വാതുക്കല്‍ ചെന്ന. സവശാസ്ത്രവിച ക്ഷണന്ായ ഒരു ബ്രാമ ണ്രേന്‍ ജയവരെ കാണ്മാന്‍ വന്നിരി കന്നു എന്നിയിക്ന്നതിനു ശിഷ്യന്മാരില്‍ ഒരാളെ അകത്തേ പ്രാഞ്ഞയച്ച ശിഷ്യന്‍ ചെന്ന വിവരം ജയ ധരിപ്പിക്കുകയും യരിപ്പിച്ചകത്രയില്‍ അേഫംതന്നെ പഴിക്ഷല്‍ ചെന്ന്‌ പണ്ഡിത രമണനെ അിവാല്ലംചെയ്ത്‌ അകത്തേ കണിക്കുകയും ചെ സ മമിവന്യനാമ ധാര ഗജ ശേഷം ആദ്യം തവ സംശയത്തെകിച്ചു ചോളിച്ചു ഉടനെ ബ്രംമന്നറം' ഫോ ജയദേവ ഭഗവത്ല്യാക്ോംം വേദ്ളുടെ [സ്സിൽ താകകിയിരിക്കുന്നതായി ശാസ്ത്രം മില്‍ പരതിപാടിചചിടി കന്നു അത്രത്തോളം മഫത്വമേരിയ ഡാ ശസ്്റില്‍ രാധയു ടെ കാന്‍പാതിയുന്നതെകകനെ! (ഗീ ഗേധിന്മം' എഴുതിയ നിക്കാം മഫാപണ്ഡതന്ും ഭവാനെ നദിൽ കണം കേതാത്തമനുംമറവം ന്നാണപ്പോ കോംവിര്‍ ിക്കളാണോ ഈ അബദാം എഴരി പലിപ്പിച്ചയ"" എന്നിടെന്െ പരിഫാസ്വവംക്ഷകളാല്‍ ജയാമവരെ കമിയാക്ക്‌. ജയേധര്‍ അതുകേട്ട്‌ ലാജജാപൂര്‍്വം തെറ ഡ്മ ത്തെ ക്ഷമിക്കെമനു" ആം മായബ്രോമണനോടു" അപേക്ഷി

[ ്രീമഫാഭകതചടിരാമൃതം

ചു. പ്രമാദം ഒരിക്കലേ സംഭവിച്ചു എങ്കില്‍ അതു ക്ഷനത്യ മാഷിരികാം, ഒരേതെരവുതന്നെ പലപ്പവശ്യവുംസംഭവിച്ചാല്‍ അതു൦ എരാെ ക്ഷമിക്കും?! നി്ധമെയാണോ കവിസാവിരേമനെന്നും ്രണ്ഡിവേജനോന്നും മഫാദകേതനെന്നുംമറവം ജനം കൊണ്ടാടു അതു്‌" എന്നു ബ്രാദ്മേണന്‍ പടിഹാഡൂദിം പിന്നെയും ചോിച്ചും ഈ വാക്കുകറം ഓയോന്നും ജയദേവയുടെ മധമങ്പളെ തുകയും അദ്ദേഹം നമ്രശിസ്നായി *മഫാതമാദവേ! ഞു ഒരു പണ്ഡിതാ കവിയുമല്ല. പാണ്ഡിത്യവും കവിത്വവും എനിക്കി, സ്മരി ഞ്യുക്ൂടത്തേ ജന്റം എന്നെ പണ്ഡി തനെന്നും കുവിയെന്നുംമറവം പരരയനനന്തെകകില്‍ തതെന്റെറ വില്ലല്പം എനെ തറി ക്ഷമിക്കന്നം. ഞാന്‍ ഈ അഷ്ടകത്തെ ജനമജ്യത്തില്‍ പ്രചരിപ്പി ക്കാതെ ഇപ്പത്തന്നെ നശപ്പിച്ുകളയാം? എന്നു വിനയ രവം വീണ്ടം മം ച്ചു. 1) ധികം പഠായുന്നതു ശരിതന്നെ, നിങളുടെ ഇ അഗ്കം പാണ്ഡിര്ു്ിക്മ വിഷയമായതുകൊണ്ടും അതിലെ ൫൪൨൨ കണ്ടറി യുന്നതിനം അതു ലോകത്തില്‍ പ്ലചചരിക്കാതെയിരിക്കു അതിനും ഇടയായി എന്നാല്‍ നിക്കട 'ഗീതഗോവിനമിത്തില്‍ എന്തെ്യതൈറവവകം സംഭവിച്ഛിരിക്കാം! ഈ എട്ടുഗ്കം ൧൨ ്ൂടാതെ എഴു താന്‍ പ്രാപൂനല്പത്തേ നിക്ക ളുടെ ജര ശൂതിയും അബ (ാബേഫുലമായിരികകയ സംശയമില്ല, അതു പണ്ഡിരന്മാര്‍ പരിശോ ധിക്കുമ്പോഠം ചെയ്യും, അതുകൊണ്ടു്‌ ആ ൃതിയും നഷൂപ്രചാരമോയി ഒ നിം ഒത കാം ചെയ്തു കി ഈ അന്സ്‌കം ഗംഗനഭിയിലേസ്കച വലിച്ചെറിഞ്ഞാലും! അതു ഗരശോനുഭിയാല്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെടന്നുവെങ്കില്‍ ഗീതഗോവിന്ദം ഈ അട്ുകും അബദധരംിരമണന്നു വിശ്വസിക്കാം, സ്വീകരി ചിപ്പില്‍ ഞം നശിപ്പിക്കോനതാണ്ട്‌ം ഇഷ്ചദപോലെ ഭച്കൊംവാന്‍ ജദേവര്‍ സാമാം സമ്മ രിച്ചു പ്ഡിതവേഷനായ പരമമശവരന്‍തന്നെ, അഷ്സകും എടു ഷടേവരെയും ധ്ദേഡത്തിനെറ അന്ുയായികളേയും രമെറ [ിഷ്വന്മാടെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഗോരി ത്തില്‍ ചെന്നു അന്നാ ഭടിലെ പണ്ഡിരദ്മാരെയെല്യാം വിളിച്ചുകൂട്ടി ജയദേവരുടെ അബദ്ധ ്തുപ്പറി പ്രസംശിച്ചരിനുശേഷം ഗംഗയിലേക്ക'അഷ്കകുമെടുത്തു യു ഏവകൊടുത്തു. ജയ അവസത്തില്‍ താന്‍ തലേഗാം രാത്ര (യില്‍ വിശ്വനാഥപരമായി അഞ്ചു" അശഷ്സ്കം കരടി സിമ്മിചിട്ടു ന്നും അവയും ഗംഗയില്‍ സമമ്ിക്കണമെന്നും ജയമേവര്‍ ഒത .്ല്ലെട്ട ബ്രാഹ്മണപണ്ഡിതന്‍ അുംകൂടിവാങ്ങി ഗംഗയില്‍ വലി പ്വെറുഞ്ഞു. അഹോ! എന്തൊരാശ്ചയ്ും! ഗംഗോഭഗവതി ഒരു

ര്യ, രക.

ഭശന്മോഫിനിയുടെ വടിവില്‍ എപ്പാവേരും കമ്മ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പിഷ്ുപംമായ അഷ്ലകവും വിശ നംപപരമോയ ട്്ാകങ്കളം ടു കൈകളിലും ധരിച്ചു" കരയില്‍വന്നു്‌ മായാഖ്വാവമണതന്‍െറ ഫസ്ത്കമ ലഭ്ള്യില്‍ വച്ചുകൊടുത്തു, ഈ ഗ്രുകടമള്ില്‍ അയ്ഥസ്‌'ഖലിതമോ ആശയപ്രമാഭാമാ വലക്ഷണപ്പയോഥമോ അയുക്തസന്ധിയോ തൊന്നും ഇപ്പേസം ഇന്മമുതള്‍ ഈ പദ്യശഭളത്തന്നെ ഈശ സ്ത്ോത്രാത്ഥം താന്‍ മുപയോഗിക്കുന്നതാണെന്നും ഭഗവതി അരുളി ച്ചെസ്തു. അതുകേട്ട മായാബ്രാഹമണന്‍൯ പറഞ്ഞു:-- “ശവി ഗം ശ്രദേരിയാണ്ട". ശിവമെറ ശ്രസ്സില്‍ ദി പാസ്റ്റോനംചെയ്തി രിക്കുന്നതുകൊണ്ടു" രാധ ശൂരികൃളുന്‍റ ശിംസ്സ്ിലും പിട്ടംന്‍ ഇടയ ന്ന്‌ ദേവി തുററിേരിച്ച്പോയി, രാധ ഒരിക്ക അപ്രകാരം പ്രവാിച്ിട്ടി്പ. ഭയ അരിന്ു രന്്ാരായാചും ഗേവാന്‍ അനുവമി ക്ഴകയില്ലം ഇ പരദ്യത്ലാം അയുക്താശയപ്രകടനത്തലേം മറവസ്‌ഖ ഭിതങളോലും നിഷിോമകന്നു മുട്ടിയപക്ജം വിശവനഃഥപരമോയ

ച്െറിക്ഞും തല്‍ശജണം രാധ്ധസമേരനായ ഭഗവാന്‍ ശ്രീമൃദ്സിന്‍ ഗരഡംരഡാനായി എഴുന്ന കളം ഗംഗയില്‍ വീഴു തൂ്ഷൈധില്‍ ഏറവ" സല്ൃംടിച്ചുകൊണ്ടു ഫേ കാശി! അക്കയെ വിഷഷമാക്കി എഴുതിയ ്ന്രാകകകറം നനദ്ധേയയ്്‌ പ്രിയപ്പെട്ട യാണെജില്‍ എന്നെ വിഷയമാക്കി എഴുതിയ ഈ ശ്ലോകം എനിക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവനെ" എന്നു" അിച്ചെയ്തു. ഉടനെ ൫൧ വാന്‍ വിശ്വനംശവ ബ്രാവമണമേഷം മാറി സ്വരൂപത്തെ അവ ലംബിച്ഛു" പാവതീസമേ തനായി .ഗംഗാധരനായി,പദ്ദ്രമൃഡനായി ബ്ലയുവഭൂഷണനായി, സ്കവിഭൂഷി തനായി. ബ്രദ്മകപാലഫസ്തനാ പ യു കി വൃഷഭവോഫത്തില്‍ ഏറുന്നതമളിനിന്നു പുബ്പുജഷനായ ജയമേവന്‍ വിശവഭത്താവായ ശ്രീരൂക്സുനെയും വിശവഫത്താവായ കാശിശനെയും പ്രത്േകപ്പത്യേ കരനേമസ്തരികു" ഇങനെ സ്ത്ിച്ചുതുടങി:_അപ്യോ വദേ! ഏകമായ പരബ്രവമംതന്നെ രണ്ട രൂപത്തെ കൈക്കൊണ്ടു വിള്ങ (അവമതി, പരസ്സ്രരം വ്ൃത്യസേലേശമിപ്പത്തേവരായിരിക്കന്ന അല്ല യോ വാന്മാരേഷഗീശന്മാടേ! നിറം നമസ്താരം! ബഫ്വവി ,താലീലുമലോലുപനായ ഫോ വിഴ്ുശേവ൯ കാലംവധിയില്‍ നിന്നും --ാവധിയില്‍നിന്നും വേര്‍പെട്ട വിള്ങന്ന പരബ്രദ്മസ്വത്ര പിന്‍! യോഗിജനമനോലക്ഷ്യനായി പ്രപഞ്ചത്തിനു" അധിവാസ,

രീ൨. രീമഹാകേതചിതാർൃതം

സ്ഥാനമായി, പപാത ജിവാ സാനമകിനാടി, നിരതിശയാന മി, നിഷ്കള നായി, നിര്‍മ്മമനായി, നി; നായി, യായി റായി, ളസി നായി; സ നായി, പിര്‍ശൂന്നാജിം വ വാതമജനായി, വീസ ടിക രാത്ര ാവ കസേവിദ്വേഷിയായി പാത്ഥസൂതനായി വിളങ്ങുന്ന ഫേ ഗ്രീര്‍ അ്ജേയംനമസ്തരരം? വന്‍ പരമ! വിശവനഃഥ! കാലകാലി മകാ ॥ കദ്യാണിവ്യ! കളകരഫില്‍! കൈ കം ലാറാ തിനാ മംഗളവിഗ്രഫ! ഭക്തുജനപ്പിയ ശവശ്രരന്ധഗ്രഫ! ശിവാപതേ! ശിവ പ്രഭാ! ശ്രീസോഭ! ചിന്മയാകാര! ചിഭാനന്ദസ്വരൂപിന്‍! പാത്ഥ പ്രിയ! നടേശ! ഈശ! ജട! വൃഷ്ഭവാഫന! വിശേചശ! നാമ ബ്ലൂ നമ്മ

ഇരിനെന്തുട്ട പതമാവേരീിയും ക്രഞ്ചനും ജിയും ഇരശ്വരന്മാരെ നേരില്‍ക്കണ്ടു ആനുന്ദാത്തുതപരരവശ്യത്തോടെ മ്തികോ്തിയരായി ഥാമരി സ്ത്രരൂഭചയത. കാണികളായി ൂഭികിടണ്മായിയന്ന ഇതംഭനങ്കളും ഗേവാന്മാടെ ബഹുധാ സരം

ത. ദേവഗാനങ്ങളും ദേവാലയങ്ങളും നാഭേബ്രവമ ഷിയുഭെ ുംബുരനാഭവും ആൃകാശോപരി സവ്ജനമ്ര്രോത്രവിഷയക മായി വിച്ചു. ഭഗവാന്‍ ഗ്രിക്ണുന്‍ ജരമേവടെ അടികില്‍ അണ കും താ൯ ഫഎറൊടുത്ത പലയ്ങളെ അദ്ദേഫത്തിനറെറ കൈയില്‍ കൊഴുത്തു, കതാത്തമ: എന്റെറ ഫേസ്ൃങ്ങളെ നി അല്ലാതെ മ റോദിയുന! എന്നെവിഷയമാക്കി നീ എഴുതിയ ഴ്ക ഭതിപ്രധാനമായ ലോകോത്തരകവിതയകേന്ന, നീ അതില്‍ രാ (പോസ്റ്റേശത്തെല്പററി പറ്തിടിക്ുനനതു പരമാത്മാണു', അ ഉമൊണ്ടണ്ട ന പല ആവൃത്തി മഃറിരിടടം നിനറെറ മനസ്സില്‍ വും വീണ്ടും ഞോന്‍ അതിനെ ഉടിപ്പിച്ചത്‌. സിര്‍മ്യലമാണെ അ കാരണത്താല്‍ ആയ ഭാഗം യാമരരത്തരേം അപല്പിക്ക്പെ ന പാടി്പാത്തേയണ്്‌". വെറ ഈ ഫോസ്തും ഇതിനുമുമ്പ്‌" എ? ക്കലും ഒരു ശാസ്തര്മാന ഒരു കതുനോ ഒരു കവിക്കോ ഗഹി ക്കാന്‍ സാധിക്കാജതതുകൊണ്ടുര ന്നെ നിറ മഹത്വവും ഈ സ്്രോതൂത്തിന്‍െറ മാഫാരബ്യവും നിസ്തൂ്യളുണെന്നു തെളിയുന്ന. നിന്നാല്‍ നി്മിതങ്ങളായ ഈ പാല ാളെക്കൊണ്ടുമാത്രം എന്നെ സ്ത്രോത്രം ചെയുന്ന തൊരു മന്നം എന്റെറ അന്നനചാത്താന്‍ (ളിര്യമുക്തിയെ പ്രാപിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതണ്ോ?" ഏന്നയുളക് തിനുശേഷം അന്തേടോനം ചയ്തു

്രിഭയദേവന്‍ ി

്രള്‍ര്‍പ്വതീകന്തനായ സാക്ഷാല്‍ രമേശന്‍ ജയമേവരെ അരികില്‍ അണച്ചു" തലോടിക്കെ.ഴ* കേ! നിനറെറ കതിപ്രക. വും നിപോാചിന്തയും ജയരാ പാഴഡിരവം സ രമായ കവിതവേസനയും ഞോന്‍ മുദ്വോന്നെ ഗ്രഹിച്ിടുണ്ട. നി ന്നേ ഒന്നു പരിശോധിക്കണമെന്നുക്ള കരതുകന്തോരടി വേഷപ്പ ക്ൂന്നനായി ഞംന്‍ നിന്നെ സമീപിച്ച ണ്ട്‌ സ്്ാതൂപല്ന്ിമ്മ എച്തില്‍ നിന്നെ മേനികികന്ന വ ്പെന്നു ലീ പരമാതഥമായി ബോഡിച്ഛും! ന നിമമിപ്പ പല്യങ്ങളെക്കാറം എനിക്ക പ്രിയംകരമായി മറെറാരു ഇല്ല; ഇതിനെ സ്വീക രിച്ചു എന്നെ ജേക്കുന്ന ഒക്തുന്മാദ്ധ അസ്സ ശ്വ മുംസിഭിക്കും' എന്നയളി അനുഗ്രഹിച്ചു തിരോധാനംചെയ്തു, സുകാശദേശത്തെ അ ചത്കരി്ചിരുന്ന ദേവഗണവും നാദേപ്രളതികമമം ജയേവനാമത്തെ ീത്തിക്കുന്നവക്ഴപോലംമോക്ഷംലഭിക്കമെന്നു യയശീവിച്ചുമറണ്ഞു. ഈ സംഭവദിന്ദദശഷം ജയവേരുടെ സ്ഥിരിഗതികറംക്ക

(മെ വിലിയ മാറാം ചിലര്‍പ്പു0ം വെവം ഒരു ഭാത പ്പോലെ ഓരോന്നു ലല്ലലം വെരും മൂകനെപ്പോംലെ ഴനിയായും ചിലപ്പോറം അത്ഥമില്പെ പൊട്ടിച്ചിരികളും ചി ചരപ്പേംഗം ഒടിയും ലാടിയും ആത്്ുവിരിച്ചും കഴിയും. ചിലപ്പേറം (സാധാരണന്മാരെപ്പംമെ സുബോധനായി ലരകികയവഹാരങ്ങ പം അത്തം സഭോഫാണമ്ങളിലും എല്ല കഴിഞ്ഞുക്രടം. ചി ചപ്പോറ ചിലരുടെ ദൂസിക്ക ജ്യോതി സ്വയ്രപനായി കാണപ്പെടും. ചചിലിഷു" അവധതസായി തോന്നിക്കും. ചിലക്ഷ ഭാന്തനായും ചിലക്ഷ മചതേമാവായും ചിലക്ഃ ശരേസാധാരണനായും ചിലക് കാശിശനായും ചിലക്്‌ ്രീൃഷ്ണുനായും ഒശനുമുണ്ടാകം പത്മാവതി യോടാകുട്ടെ ക്രരഞ്ചരാജാവിനോടകട്ടെ തല്‍പത്തിയോടാകുട്ടെ കുറേ (ളായി ഒരക്ഷുരോപോും സംസാരിക്കുകയോ മുഖ്തനോക്ഷകേയോ ചെയ്യുനമിച്ല. ഈ ഘട്ടത്തില്‍ പത്മാവതി ദേവി ാജാവിനെ നോ കഴി രാജാവേ! സ്വാമികറം ഇപ്പോം ബരഷ്ഷൈക്യത്തെ സമീപി ച്ചിരിക്കുന്ന. അദ്ദേഹത്തിനു ദേഹസ്തൂരണയില്ലം ലോകസ്തരണേയില്ലം പ്രപഞ്ചത്തെ അഠിയുന്നില്ല. അതുകൊണ്ടു ഇനി അദ്ദേഷം നമ്മോട്‌ (സംസരിക്കമെന്നേ നാമമളുമായിടപ്പെടടമെന്നോ അോന്നുന്നില്ല, ഈ സ്ഥിതിയില്‍ അങ്ങും ഷ്യും ഇവിടെ താമന്മിക്ു്നുകൊണ്ടെന്ു പ്രയോജനമാണ്‌ അഞ്ജു ഒ്യുംഒന്നിച്ചു നാളില്‍ച്ചെന്ന്‌ മന്ത്രിമ ഭരില്‍ന്ിന്നു രാജ്യരാരത്തെ വിണ്ണു സഖമായിജീവിക്കണം ഞാന്‍ കൂമറെര മമ്മാവിനെ ശ്രദ്തയിചചും സൂക്ഷിച്ചും ഇവിടെ താമസി 2൦൨൦ എന്നു* അഭിപ്രായപ്പെട്ട. രാജാവു" അതുകേട്ട തൊഴ്ച്കൈ ഓടുകൂടി “അമാ! രാജദ്ഭാകറം എനിക്കുന്തിന്‌? സിംഗാസ

ി ്രീമഫാഭകത ചിത്തം

(ഇം എനിക്കെന്തിു? കിരിഭംകൊണ്ടെനിക്കെന്തവേശ്യം? ഞൊ അ വയെയൊക്കെ പുള്സപോലെ വലിച്ചെറിഞ്ഞു സ്വാമികളെയും വി യെയും മാത്രം ആശ്രയിച്ചു" ആത്മഗതിയെ കാക്ിച്ചു രാജുംവിട്ട പോന്നവനാഞ്യ്‌; അല്ലയോ മേവി; ജഗമീശവീ! അവിടുന്ന്‌ മ യത്ര, സാക്ഷാല്‍ വൈകണ്ണവാസിയായ ഒഗവാനോണട" അ പിടുത്ത ടിദ്യനായ ദ്രവ്യ. അത്കിനെയുക്ള നിം ്ടുപേ രയും മുപ്േക്ഷിച്ചു പേടക അമമ എന്നോ കഴ്ലിക്കുന്നേം അമ്മേ! അമൃതി അമോധ്യംകൊ്ളുന്നവരണോ? നികകളുടെ പ്രംസ്േവനത്തെ കൈവെട ഒറു മാന്‍ ഇനി മജദോഗത്തിന പ്പിന്‍രിരികയോ! അതൊരിക്കലും തദകന്നതല്ല, അമ്മേ ഇനി ഇരവിധം അടിയനാടട കള ക്കാതെയിരിക്കാന്‍ മയയുന്ടകേണം"? എന്നപേക്ഷിച്ചു. രാജപപതിയും രാജാവിന്‍െറ അമി പ്രായത്തെ അനുകി്രതന്നെ, തങ്ങളെ പിമിച്ഛുയയ്്രരുതെന്ന ഭേവിയോടു്‌ അപ്േക്കിച്ചു ഒരുഭിവസം സ്വാമി സമാധിയില്‍ നിസ വേഫിര്‍മു ്വനായിരിക്കുന്ന പല്ടതതില്‍ വാടി മുഖത്തോടെ സമി ന ക്ര്ചോജേനെക്ഷ്ു' 90: ചോദിച്ചു, രാജ വ: അതുകേട്ട സന്താപസന്തച്നായി ക്്റന്ർ ുക്കിക്കൊണ്ു്‌ ഇ പ്രകാരം ഉണര്മിലച.- സ്ഥി! സദ്േശവര്‍ ഗെവംി പ്ര പ്ചാനിതമായ ഘം നാ നള കള കമാട്ൂടി൭ അവിടുന്ന" എട അഗ്യസ്ക്പപത്തിനുക്മ കാരണം അറിംതിക്രടാതെകണ്ടു ഏന്നോടു ചോഭിക്ന്നതു്. മഹാത്മന്‍ കാലമാകന്ന ഭാക്ഷസന്‍ നാഴികയകന്ന കന്രികകൊണ്ടു" എന്റെറ ആസ്സറിന്‍െറ ദൈര്‍ഫ്യത്തെ അല്ലാള്മായി മേരിച്ചുകൊണ്ടിരി ലാറ ്ങ ടയ ചു ളോ] ക്കാണെങ്കില്‍ നിര്യാനേ്പഭത്തിനു വഴ കണ്ടില്ല. ഭഥവാനേ! ആയ്ദ്റിയ ക വിശ്വാസ! ഇന്നോ നാളെയോ ഈ നിമിഷ ത്തില്‍തന്നെയോ നീഷ്ിളയചല്യമായ ഇ ജി ധിതം അവസാനി ക്ുഎന്നു വരാം, അതിനുമുമ്പു" എനിക്ക കിട്ടേ്ടതു ിട്ടിക്ഷി ഞടില്പെട്ലില്‍ നിന്തിജുവടിയുഭ നിദ്യസംസ്ലുത്തിനിരയോയ എ (൫൯൨ മാഗ്യംകൊണ്ടെന്തൊയു പാലം? ശവ! അങ്കയുടെ ഒരു നാക്കോ ഒരു വാക്കോ ഒരു തലോടലോ എനിക്ക ലഭിച്ചാല്‍ എ (൫൯൨ ആയതമജ്യോതിസ്്' ആ നിമിഷത്തില്‍ ഉണന്കേഴിയും. അതേ *തൊട്േക്കാട്ടര്യേി ട്ടി എന്നു ശാസ്ത്രം ഘോഷി ക്കുന്നു. ഞാ൯ അതിന്നു അധികരടിയാകന്ന ഘട്ടത്തില്‍ ആവ്ട പ്ലെടാതെതുന്നെ നിന്തിരുവടി ഒ ഭാഗ്യം താനദവിപ്പിക്കമെന്ന ഞാന്‍ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന. ശവാനേ! ഇന്ിയും ഞാന്‍ അധിക; യില്ലെങ്കില്‍ ഇനി മനന" ആ നില എനിക്കു കിട്ടും സ്വാമിന്‍!

ശ്രീജന്‍ ി

ക്കാ ളായ ത്തില്‍ എനിക്കു” ഇപ്പം കാക്ഷോയി തരമായ ഇ ദേഹത്തെ ഞാന ഭയഗ്രാക്കുന്നിലല. അരിനകത കടികൊഞ്ളു. അ ന്നെ എനിക്ക കാമെന്ജ മോഹം ഇടല്. ഉള്ള അഫോ! മിത്ധ്യയായ ഇര പ്രപഞ്ചത്തെ സത്യമെന്നു ഞാറ ഭൂമിച്ചുപോയി മിഥ്യദമോഗങ്ങമളെ ഞാന്‍ അഭിലഷിച്ചുപോയി. ചര്ോലിനെയും സിാസനുത്തെയും താന്‍ സ്റ്റേഥികപോയിം വിധത്തില്‍ ജാന്‍ അഹമരിച്ലുപപോയി. പ്രമോ! അന്തകന്‍, പോത്തിനെ &ഘംണാഘണാ"മണിനാളം അതാ എനെറ പിന്നാ ലെ സറിഭാ കേോഠക്കുന്നു. ഏഷണത്രയംജാം മചിമസമാക്കിയിലന്ന, എനെ മനസ്സിനെ ഇതേവരെ അ്ഞാനാഭവത കളിപ്പന്മലാക്കി തിന്നു കിമ്രോധാികളാകുന്ന ്പിശാചികറം അതിനെ വലയവേച്ഛും നിന്നുരുന്ന. അക്കാണേത്താല്‍ സുഖമെന്ന്‌ ഒ രിമിഷത്തേയചപോലും എനിക്ക്‌ അന്ദഭവിക്കാന്‍ ഇടയാധിട്ടി്, സ്വമി ശ്ര മെക്ക വായിച്ചുതിതൂ ഇദ്മൈവ്തെ മുട അത പൂളില്ു. താന്ദലയംഷമിലലംതെ സാധുക്കളെ സ്വച്ഛ. ധമ്മ സ്ഥാപാത്ഥം അവതരിച്ചിരിക്കന്ന നിന്തിതവടിയെ പൂജിച്ചു. ഇര മഹാപാപി ആനന്വസ്തരഡിനെ കണ്ടില്ല അയുടെ വയൂജന താലം എനിക്ക സിരിക്കാത്ത ആ ഭാഗ്യം മരേദതൊന്നിനാല്‍ വരിക്കാനാണ്്‌! അഹോ! എനെറ പാപസത്ചയം ഇത്രവളരെക്ക അത്തതോ! സ്വംമി൯! ഇവനെ അനുഗ്രഹിക്കണമെ! ഇനി ഒരുഭി വസംപോലും അമേസിക്കയതേ?" സധാമികഠം ആനന്മപുദകാ്ചിതനായി ഭവിച്ചു, രാജാവു ഇഞാനോപേശലാഭത്തിനാധികാരിയായി ഭവിച്ചരിക്കുന്ന എന്നു വിശ്വസി. രഭാവിനെ പ്രിടിപയം അഭിസംബോധനം യ്തു കൊണ്ടു" ഇപ്രകാരം അയളിച്ചെ്ത. മോക്ഷേച്‌ വായ ഒരു വൻ ന്നൊമതായി വൈദാഗ്യത്തെ സവ്വാഭിക്കണം. വൈരാഗ്യമില്ല അജ്മോനം; കത്തിനിചുിന്‍ആയധാരമിലലമത്തെ അശ്നിജവാലപ്പോലെ ക്ണഭംഗുരമാകുന്നു, വൈരാ്യമാകട്ട, പലേപ്രകാരത്തില്‍ ഉണ്ടു. കേംക്ഷക! പുരാണേതിഫാസക്കളോ ഇതരങ്ങളായ പുണ്ഗ്രന്ഥങ്കളോ വായിക്കുകയോ കോറം ചെയ്യുന്വേം പ്രദപം ചെയ്യരുതെന്നും പുബ്ബംചെയ്യണകമനാം ഇഴശവരനെ ജി (കകണമെന്നുംമറവം ഉ്ദോകന്ന്‌ വിചാരം പുടാണമെവരാധ്യമം നനന. ിക്കിപാടി്ചട്ത വല്ല കപ്പളം ഖി കളും ുണ്ടാകമ്പേറം, പ്രസവവേഒന അനുഭവിക്കുമ്പോത്ത ഇര കമവിചാമര്‍പോമല, വൈൈണ്തെ വിചാരിക്കുകയും വിശസിക്കുക ശം പംപകമക്! യ്ക പ്രപത്മത്തെ വെക്കയും

രസ ശ്രീമഫാകതുലരിതാമതം

[₹ പ്രസൂതിവൈാ്യമാണട്‌. വീട്ടിലെ ശന്റേകൊണ്ടോ ത യിന്നു ിക്ന്നുതു ചലനുവൈരാധ്യമാത്ര സ്വജന ജയം മറവും വെര

ക്കം നേടിടന്ന ശത്രവേേയാന്‍ വീട്ടില്‍ താമസിക്കാന്‍ ക ഭൂപിലലരെയോ സുദധമില്യ യോ വരുമ്പോദം സസ്തൃസില്ചപൊം സന്നതിനു മൂഡവൈദാശ്യമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു ആഷി പ്ല സാധിക്കതെ വന്നാല്‍ എന്ത്ുംസിക്കാമെന്നു കയതി സക തും ഉദ്പക്ഷിക്കന്നതിനു രാക്ഷസവൈധഃഗ്ൃമെന്നു പായുന്നു. വി വിനെയും ശിവനെയും പം കുക്ഷിവളത്യി വാഭകോലംഫേ ലച്കളളക്കൊന്ടെ വീതം പ്രകിപ്പി്കന്നതു നിഷ്ഠാമതവൈരാ് കേനം കാണേഗുരവിനെത്തടിപ്പിടിച്ച്‌ ആേമോപമേശം വാ അതെ കുഴ്ുരുക്ന്മോരില്‍നിന്നു ഉപസേനമുറകറം അല്യസിച്ു' അതിനായി ജീവിതകാലംമുറവന്‍ചെലവുചെയ്തു ഞാനെന്ന അഭിമാ ഇത്മിനടിമയംന്നതു" അത്തൊനമവരാഗ്യമര്‍ണ', അനിന്യരായ ദേഫത്തിനെ ജരാരോഗങ്ങളില്‍നിന്നും മഭവം രക്ഷിക്കുന്നതിനുംയി ഷോശോ്യസമരോം ശീലിച്ചു ആത്മജ്യേതിസ്റ്റിനെ മശിച്ചു', കടവില്‍ കൈവല്യത്തെ യയ ന (അ 'പഠയപ്പെ ടന്ന മോക്ോക്ൂകൊണടു ആചടിച്ച്‌ ഉ [ന (ഘി മെന്നും ഞാന നിയ്യനെന്നും ബരദമം ഞൊനാണെന്നും സറി ബ്ഡമമ യമാണെന്നും ഉമ പരമാര്ഥജ്ഞോനത്തെ ആഗ്രഹിക്കാതെയിരി കുന്നു" അലൈ മമാ ഇനിയും പമ ഡ്കമേതിലള്ള തിസ്സുവൈരാധയഅമപ്പഠി പഠവാനുണ്ട്‌, വത്സ! ഈ വക വ്രാശ്യങ്ങളും ജമമനാം സിദിക്കന്നില്, കാണണം, ഞാനെന്ന ഓവ അവ വശപ്പിക്്നില്ല. ജാവ നിലനില്ുന്നിഭത്തോളം പ്രമോത്ഥജ്മോ:റം എക്കനെ പ്രകാശിക്കും! ഇഞാനം മുണ്ടാക സ്പോഠം സമഭാവനനായി ബ്രദൈമക്യനായി ഭവിക്കുന്നു. അജഞ്ഞോ, ളികളുടെ ൂഴ്ിക്ക്‌ ബരജ്മോനികളുമട മിക്കാ വിഡി യി തോന്നട്ടെ ജാഗ്രത്സ. ചി മരീയതുരീയാതീതങ്ങളാ കൂന്ന അഞ്ജു അവസ്ഥകളും സദജീവികാംക്കം പൊതുവേ ഉദാ ക അവയുടെ മവ വാവു തമുലോധ യാഫിമ്ോജില പ്ംതെ ജ്ഞാനം പ്രകാശിക്കുകയില്ല. ജമ്താനമില്പാത്ത കതി, സി 20), വൈരാശ്യം ഇവയും യരദായില്ലത്തേ അല്േയനവും മനവും നി ശുടങ്ളകെന് നായി ഇഞ്മാനവൈരോ ചാരം പ്രധാനകാദാകന്നു പിപീലികാരിബരവമാന്ും ബിച, ചരജാം ഉറംപ്പുടെ, സവം ബ്ര്മമയമാണെന്നം അതില്‍ ഉയ ല്ല താനം ജംമം 'പ്രപമ്ലം_ മിത്ധവം

രീജയദേവന്‍, ി

ഘം സവ്യവസ്തരവുമാണന്നം ഞനൊന്നമാവത്തെയും എര രുന്ന മതത്തെയും നിം പിരയജിക്കുണമെന്നും എപ്പം ആഅിയുന്നുവോ അപ്പോം പൂതൂ്ണുമൈടായമുരികകുന്നു, പ്രാര്‍ കരനേല്‍ജലംപേല പ്രതി തിമ കരമാണ്െന്നും വിഷയഭോശാടികറം അന്ത്യങ്ങളാണെന്നാം ബോധിച്ചു ഇന്രിയക്കളേ ബാഘ്യവിഷയമ്ഥ ഭില്‍നിനു നിവ്തിച്ു*; കാമംധാടികമെ ഉപേക്ഷിച്ചും മനോ മാഥി്ഷ്മെ അകാി, കബേബന്ധപാശക്കളന്തു, ആനന്മാ (ഇഭൂതിയോട്രടി ആത്മജഞ്ഞോനിയായിരികകുന്നവന യാതി വൈ രാ്യമുമളവനാമന്നു. ഗ്ുരവിങ്കല്‍ അഞ്ചുലയായ ഭക്തിയും സ ര സത്സംഗത്തിലെഗ്ഫവും ഉന്ടോയി താന്‍ ബ്രവമമം്െന്നതന്നെ ആദിത്യ", ദേഫാഭിമാനബന്ധനത്തില്‍നിന്നു” ഒഴിഞ്ഞു, സഭഷ്ലവി കല്ലാികള്ലെ കൈവെടിഞ്ഞു, ജത്മാനനിഷ്യനായി ആത്മാവിനെ ബരശ്മത്തില്‍ ഐക്പ്പെടുത്തി അഖണ്ഡാനന്മത്തെ അനുഭവിച്ചു കോണ്ടിരിക്കന്നവന്‍ സല്‍ ഭവരൈവരാധ്വവാനാകന്നു. സത്രേ

ബ്ലിത്തില്‍ക്ടടിയും ലരകികടവനായകററിയിരിക്കന്നതിനു സ്ഥാ ഇവൈരശ്യമെന്നു പഠയപ്പെടുന്നു, സുദധല്ഖമകമായ ഭഴരികശ രീരം പ്രാഴബ്ലത്തിനു" അധീനമംണെന്നും പ്രമ്യുമത്രേ സുഖധധഖ. ത്തിനു നിദാനുമെന്നും ബോധിച്ചു, ശരീംക്ഷണഠും ഭയവും ഉപേക്ഷിച്ചു, വിധിനിഷോധാങ്ങളളെ അവശാണിച്ചു* സമഭാവനയേട്ടേ ശൂടിയും സവിസന്മേഫമ്ജളേയും നിവമ്യിച്ചും ഇരീക്തില്‍ മനസ്സി നെ ഇറ്പിച്ചം ഇരിക്കന്നേവന്‍ ദൂഡദവൈരാഗ്യവനനോകുന്നു. പ്രാ മാകുന്ന ആസനത്തില്‍ സമിതി ജ്ഞാനമാകുന്ന അഗ്നിയില്‍ അജ്ഞോനമയമായ ആവരണവിക്ഷേപാികമെ ഫോ മച്ചും ടും ദേശയതത്തോടടംകൂടാതെ ഭൂന്തേനന്‍െറയും ശുന്മത്തന്റെരയും ശിശ്രയിനറെറയും രാജാവിനെയും സ്വഭാവ ഞ്തോടുകരടി നിര്‍്വന്വനായിരിക്കന്നവന്‍ വിശ്രമവൈരാഗ്യ വാനാ കന്നു. ആലസ്യവും നിദ്രയും ഉപേക്ഷിച്ചും നിന്മതിലും സ്ത്രി

യിലും ഭാവദേദംകൂടാതെയും ദേഫസ്തൂരണവിട്ടം തിലക്‌

] ്രീമഹാകേതചരിതാമൂതം

൫രെറ്്രവണമനനങ്ങളുംന്‍ ആനാന്ംൂത്ടിങടഞ്ഞു പരമാത്മാവില്‍ ഐക്ചപ്പെട്ട്‌ മനനിയായുമിരികന്നേരിനു സമ്മതവൈരാഗ്യമെന്നു

തെയ്യം, താന നദശഷിതനനം വിശേഷണവിഫീ നും നിസ്തൂലനും (രിശ്ചഞ്ചലനും നിരാമയം പിചു ആണെന്ന ദൂഡാമായി ിശ്ചയിച്ചും, “എനിക്ഷു മണം എവിടെ എനിക്കു ജനനം എവി ൫! എനിക പാപമെവിടെ പബ്ബമെവിടെ! നൂരകും മോക്ഷം എവിടെ? സകലപ്പപപഞ്ചവും എന്നില്‍ അടങ്ിയിരിക്കസന? എന്നി മനെ വമി ിപ്ാിലും ഇടിക്നയു ബിലാ്യടെ കന്നു ബ്രരമം യാതൊരു വ്യകേലതയുംൂടമേത സ്ഥിരിചെ; നം ജ്‌ ജി അ ചാം വം അതുതന്നെയണെന്നും ദ്ൂഡമോയി ഉണ അതില്‍ ഒ പ്പു നിശ്ധിന്മനായും ഞാന്‍ ബ്രദമമതരനാകയാല്‍ എനിക്കും വി ചഷകം ജതൊന്നുമില്പെന്ന ബോധിച്ഛും നാമത്ര പ്ടിഭാവനകമെ തൃതിച്ചും പ്രശാന്മനായി സിറിമെമീപപതുല്യനായി രിരമാലയഭകിയ സമുളൂപോലെ ഇടിക്കുന്നു സിറ്ധണവൈരാധ്് ുമാകന്നു വേറെയ പല വൈദ്യ പ്പറ്റി ശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ പിവഭിച്ചിടടു്ട്‌. ഇമ്പം പറഞ വൈരാഗ്യ ളാണ്ട ജാന ത്തിനു പറിയവയ മാറമളതുകറം നിസ്സാരം ഉന, മനോവ 4ഴകഥം4൭ ശോചതി ഏതേതുണ്ോ അവയെല്പാം കല്പിത െന്നറിയുകം മനോവാക്കകറാക്ക്‌ അഗോചരമായ വേരത്തിനും ീതമാി തരിമൃത്തികയംല്‍പ്പോലേം നിഷേദ്യമാണമായ വസ്തു ഫ്തൊന്നുണ്ടോ, ഏതൊവസ്ത മയനുനില്യയെ പ്രരഷ്ിക്കുന്നുവേം അതത്ര നിത്യയനിവികാരമായി നിമ്മലമായി യായ വായിക്കുന്ന പരബ്രരമം., ആ പബ്ബേവമമത്രേ ആഭിദൈവം, മതില്‍ ഐക്ല്പേട്ടാല്‍മാ്രമേ യേനമമാനുഭൂരിയുന്ടോകയുള്ള. ആ ജയനന്ദമത്ര മോക്ഷം എന്നു പരയപ്പെടന്നതു്‌. വത്സി ചയ്രകി ളി തൃഫ്തിയായുന്ന ചകോരങ്ങളെ എന്നപോലെ (നീ ജഞ്മോനസ്ധാഗുളുമാകുന്ന ബ്രദമാനന്മരത്ത അനുഭവിച്ചു അഫം ഭാവം മമതയും ബാധിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചു, തുരീയഭൂമിയെ പ്രാപി ചില്‍ പ്പോ സമോ ത്രമമമം വിഗ്തരമാമാ ദേ! ശ്രടാതെ മനുംകളിര്‍ത്തു്‌* സ്വസ്ഥനായി പരിപൂക്്്ുനായി അരിഗുപൂനായി വദ്ധിച്ചാലും;ന (രജവ മഹാത്മാവായ ജയമേവുടെ മഫനീയവും മയോ

പിഭ്്തിവിധപസകവും ജഞ്മാനുമകരന്മം വഴിത്തെയാ്േകന്നതുമായ കൂപദേശ്രവണത്താല്‍ കൃതാര്‍ത്ഥനായി, അസ്യന്തസനതുഷ്നായോി

രീജയദന്‍ [

അദ്ദേഫത്തിലെറ തൂപ്പേങകളില്‍ ണ്ഡനമസ്ചെയ്ത്‌ അത്തിരു പരിപ്പൊടികളെ ശിസ്സ്റില്‍ അണ്ി്ങരു്‌ നിവന്നിന്നപ്പോാം അ ഞാനവികാരങ്ങളും അതേവരെ ഉന്ടോയിന്ന തജ്ജസ്യസങ്ങളും എന്നെന്നേയചമായി അട്ടേഫത്തെ വിട്ടകന്നു. കരരഞ്ചന്‍, സാരം ചരിച്ചു... സഭ ഗുരോ? അത്യുന്തഥപനുവും ദൂര്‍ഗ്രാ്യവുമായ മോക്ഷോപയേത്തെ ഇകാനെ ഗ്രഡ്മാതിവാറം അടക്കിയും അനുക്ര കൂമായിട്ുലുതെയും അയളി്ചെയ്താല്‍ മൂഡാനായ ഇയാമ്മ൯ അതെ നൈ മനസ്സിലാക്കാനാണ്ടിന

യര്‍: ക്യ! ബ്രദമാനന്മത്തെ അഭിലഷിക്കുന്നവന്‍ (സഗുണബ്രമകാ്ത്തിനറെറ കുരണളായി വിള്ുന്ന മൂത്ടിക ളില്‍ ഏങ്കിലും ഒരു മൂത്തിയെയോ അഥവാ സഥഗുണബ്ദ്മത്തെ ആഅന്നൊയോ ഭകുതിപൂിട ഉപാസന നടത്തി പരിശിലിക്കേണ്ടതാ ന്നു. പാപത്തെ നശിപ്പിച്ചു പുണ്ലത്തെ സമ്പാഭിക്കാന്‍ ഭയ മാശ്മേയള്ളു. പുണ്ലം ലഭിക്കുമ്പോഠം അിയ്തവും നിസ്വ മായ സോയ ല്ലഖധമയമായി തോന്നുകയും മുഖ്യമായ മോക്ഷമഗ്ം

തനിയേ പ്രകാശിക്കും ആ ഘട്ടത്തില്‍ മൈവയോഗ ഞാന്‍ നടി ഗുരിമാ നിം 'സഴ്ഗുത വിനെ ക്തിപൂര്‍മശ്ുഗ്രൂിച്ചു പുഴ പ്രബധസഞ്ചയം

ഇശിക്ഷുകയും ചെയ്തും. മമമത്സവ്തമികഥം മറി മനസ്സ്‌ എല്ലാ

ളം മന്മോക്തേ യക ചെയും വിട്ട ഗുരുപശേത്തിനു" അധികാരിയായി മവിക്ന്നു. ജയ നിലയി ഫാാവാപ്ലോപപദേശംവാകി വിജനമായ സ്ഥാനത്തിരുന്നു മനസ്്റിനെ ഏആഏമാഗ്രമാക്കിക്കൊണ്ടു" അതിനെ ധ്യനേചെയ്യുനം. ആ ധ്യാന ഞാന്‍ നിവാതമിപം പോലെ മനസ്സ്‌ അചംഞ്ചലമായിലവിന്നേതം അ അതിനുശേഷം മഫാവാക്യ സഘ്േതവിന്റെറ മുഖ ത്തുനിന്ും ഗ്രവണംചെയ്യണം. മഫാവാക്യതോദ്രുവണം ശരീരത്ത യും ശരീരത്തിചുക്ള നവ്പാരങ്കളേയും ശ്വാസം ളേയുംഅറയ്വകരണ ഞ്ഞും ോനെന്നു* അമിമാനിക്കന്ന ജീവനേയും അതിനു പ്രേരക (മയ അജ്ഞാനത്തേയുംജാഗ്രത്തിലുളളഇസ്രിയദ്യപോരങ്ങളേയുംസ്വ പിത്തിലെമനോവ്യേപേരരയുംസുഷ്ിയിലെശുസ്താവസ്ഥായയും അറിയുന്നവനായ സാക്ഷിയായ താനും,സറി/ചരാ ചര ളിലുംസാക്ഷി യായിവിള്ന്ന പരബലമവും, ഒന്നണെന്നു വെടടി്പെടതതിക്കാണി കന്നു. അതോട്കി സൂ്ോമയതതാല്‍ ഇരുട്ട പ്പോലെ അജോ ഇം നിഴ്സേഷം നീങ്ങുന്നു അപ്പോം ദേഫം അനിര്യമെന്നും ഞാന്‍ (രിത്യനെന്നും, ഇദ്രിയജാം മു8ഖമയമെന്നും യാന്‍ ആനുന്മയ നെന്നും, അന്ത്ര്‍കരണകജറം ചലനസ്വഭാവത്തോടുക്രടിയവ എന്നും ഞാന്‍ ശിശ്ചലസ.വമ്മോടേകൂടിയവനൊനും, വായു ശഭിരത്തിനാ

ി ്രീമഫാഭകതചരിതാമൃതം

(മെന്നും മോന്‍ സ്ിത്തിയും ആയധാരമന്നം, ജീവന്‍ അഡ ്രത്തോടുക്ൂടിയവനെന്നും ജെംന്‍ അഫംഭാവര്‍ത്തോടുക്രാത്തവ ന്നും, അയമോനും ശുഭാതുസ്യമന്നും ജാന്‍ അഖണ്ഡപരിചചു. ഭൂ ൂനെന്നും വിചാഭില്ചു അറിയേണ്ടതാണ്‌, സവസന്ദേഫ്ളം അഇുകൊണ്ടു തോ നദിവത്തിക്ക്പുടം. അതിനുശേഷം ഞാന്‍ ദേഫാമികളപ്പാമയുകൊ്്‌ ജാഗരയസ്വപ്പസാ്ികളകന് മുന്ന ,അവസ്ഥകളിലചം മ്മംധമ്മബന്ധമോക്ഷ്കളും ജരാമണേക്ളം എന്ിക്കില്ലെന്നും പലതു കൊണ്ടു പെയവെടളംപോടലെ വൃ ക്തിസാക്ഷികളുടെ സമൂഹമാണ്‌ സദി.സാഭജിയായ പരബര മെന്നും ആ പരബ്രമമമത്രേ സറിസാക്ഷിസ്വയൂപനായ ഞാനെ (അം ജനുനമിപ്പാത്ത എനിക്കുണ്ടോ മേമെന്നം രൂപമിപ്പാത്തേ ഐ (രിക്കണ്ടോ വി ലാരമന്നും സ്ക്മില്പത്ത എനിക്കുണ്ടോ വില്ല ന്നും മരണമില്ലത്തേ എനിക്കുണ്ടോ മാററമെന്നും സവിത പരിഷ ക ിനായിിക്കുന്ന നിക്കണ്ട മെന്നും തരികാല്കളെ അദ (മായി കാണുന്ന എനിക്ഷണ്ടോ കാലമെന്നും ഒരിക്കലും അഴിവിപ്ലം (അവനായി സവിധം മെനോയിരിക്കുന്ന എനിക്ക്‌ ഇസ്രജാലതുല്യമാ ര ഈ പ്രപഞ്ചം മിത്ധ്യയാണെന്നും അതില്‍ ചേരാതെ ചേന്നനി ഭയന്ന ഞാന്‍തന്നെ ബര്മമെന്നുള്ളതിനു സംശയമില്ലെന്നും തീവരമാ (യി നിടി്ലോസനത്താല്‍ ഉറപ്പൂവരുത്തേണ്ടതാകുന്നു, തുടടിലെ രള്ജു അല്ലയഭാന്തി (കയവകണ്ടു പംംണെന്നു ഭൂമിക്ഷക) െളില്ലത്തു" ഇ ട്ട ന്ുന്നതുപോലെ പ്രപഞ്ചം സത്യമെന്ന ദേഹം ഞാനൊന്നും ബന്ധദമാക്ഷങം 'മറവമുള്ള വിപദീതമാവന കരം ആ തീവ്രമായ നിദ ി്ണ്േഷം നിങ്ുന്നതണ്ടോ അതിനുശേഷം ദം ഉ്ദങ്കിലെന്തു്‌ ഇപ്പെങ്ിലെന്തു'₹ കുട്ടിലി ,ന്നാലെയ്തു" നാട്ടി ലിരുന്നലെയ്ു? പ്രാരബ്ലോധീനമായ ഈ ശ രീം അനുഭവിച്ചുതന്നെ തിക്ഷണമെന്നും എന്തെല്ലാം എങ്നെയെ ല്ലം ്രമില്ാലം വരാത്തതു വഭികയില്ലെന്നും പോകാത്തതു പോക (ല്ലെന്നും നിശ്ചയില്ലു സകല ഇമ്ലുകളെയും മറി സമുല്യവികള് അറം മനസ്സില്‍ മിക്കാതെയും മന്‌ ഇന്രിയങ്ങളില്‍പ്രവേശിക്കു രെയും തത്തു”, രിരനീങ്കിയ കടല്‍പോലെ നിശ്ചലനായി; കൂർ സ്ഥബ്രമമമാത്രമായിരിക്ുന്ന അവസ്ഥഡ്, സമാധിയെന്നു പറയല്ലെ ടു ആ സമാധിയില്‍ സുഷുഫ്ലിയിചുണ്ടാകുന്നസുഖ്ംപോലെ അഖ ്ാനനമമുണ്ടുകം. അങനെ ആഅതുലമായ ആനന്ദസാഗരത്തില്‍മു

(ഞര മുകത്വത്തില്‍ കടന്നു ശുോശുദധഭേമമെസ്േ പ്രവൃത്തികളെ

തരജയാവന്‍ കെ

ജമേയമാണെസ്ന ഗണിച്ചു ശിലമദംചെയ്താലും അദിഞരുക്രഭാത്ത പ്രിയത്തില്‍ ആറമക്കാലില്‍ കി ജാഗ്ൂല്‍ സദു്ണിനിലയെ പ്ര പിച്ച്‌ ബ്രദമാത്രമായി ഭിന്ന സാക്ഷാല്യായമാകന്നു, ഇയി (ഇത്ത്‌ സോക്യി നാലുപടികാളയും കുന്ന്‌ അഞ്ചാമത്തെ പടി യ ആനുദമകവ്യത്തില്‍ എത്തുന്നു, അതുകൊണ്ടു്‌ ബ്രമമ തൂ ഇസ്സ മൈവമെന്നും ഇസ്ുൈവമാത്ര സഭഗുരുവെന്നും ഗുരുസേ നമ്ര സറികമ്മകഷളെന്നും ഗുരൂപദേശഭനന്നെ വേമെസം വേ ഭസാഭതന്നെ വേദോന്തമൊനും വേരാന്ശ്രവണമാണു' മോക്ഷമമൂ മെന്നും മോക്കഷേകലൂതന്നെ തപസ്റുന്നം തപ്സ്സു മനനമാന്െന്നം (നനം നിടില്ലോസാമെന്നും നിഭില്ംസനം സമാധിനിഷയെന്നും ്സമാധിനിഷ്ഠുയത്ര സാക്ഷാലംധമെന്നും സാക്ഷാല്ംരതന്നെ ബര മന്നം ബ്രമംതന്നെ ഭല്നാന്മമെന്നും ആനന്മംരന്നെ മുകതിതെെ അം അനുഭൂതമാകുന്നു വമ്ഡ്‌ സമഗരവിചും ഇ്മൈവത്തിലും ഗൂ വണമനാഭിക്ഷൂും ശ്രദ്ധിക്കുക! സഭഗരവിമകഷമ ദ്ര പാമ മായ ജമമോനുത്തേയും ഹുസ്ണഭൈവത്തിചദ്രഭാ പപനാശന്തെ യും ശ്രവണമനനശ്രദധാ ജജ്ഞോനനാശതത്തെയും ചെയ്യുന്നതാണ്‌, ശ്രദയും മപദേശവവമകന്നശോണിര്ുശൂ്ളുല്‍ ജഞ്ജാനഗദിത്തി ല്‍നിന്നും ആനന്ശിശ്ു ഉത്ഭവിക്കുന്ന, സഭഡ്ൂജികന്‍െറ വില്ല രില്‍ ശ്ര൨ണമനഡമഗം ഫലപ്പുരകയില്ല. ഇപ്പറഞ്ഞ മൂസന്്രോ കടും പഫോസ്ത്ഠണ നീുന്നതുവടെ ഉണ്ടായിരിക്കന്നവനുമാത്രമേ ബ്ര ലുള്ള. ഗുപ എപ്പം പരിപു്്റമായി മിക്ക

അവോ, അല്പും ഹൃത്തില്‍ ജഞമാനപ്രകാശമു്ടോകന്നു; പ്രാര യധികം ലീമ ചക ശിക കല സള ഭം വികാര്ഖളിുംനിന്ു മുകതനായിഭിക്കയുംമെയ്ുന്നു. മകന്‌ ശ്രീം അച്േതനാജഡ്ധമായ ഘേമാണ്‌'. നീ നിര്യസജഞ്മാനചൈ ത്തമത്രേം ഈ മേഡം ഖണ്ഡരൂപനാമമാണ്ട. നീ അഖണ്ഡപരി പൂമ പിതുപനിര്‍നമബ്രവമമത്ര. ശദീം വികാഫോലമായ ദു്ഖമ മാണ്ട്‌ നീ നിദികാനിമ്മലാനുന്മംകേന്നു ഈ വന മനസ്സി ല്‍ ഉടികുന്നേതുതന്നെ സര്യജ്മനുമെന്നറി്ഞരുകൊറംക; മറര്‍പ്പ (കാത്തിലുമ്മ ജഞ്ചാനം മൂമമാകുന്ന, ഇ. ഒന അഹങ്കാരം നുശില്യ ബ്രദമമാത്രദവന്നനായ ജഞ്ഞോനിയാകട്ട,തരിമൂത്തികറംകഷ തധ്യനാ കന്നു, ഇനിയുംകോംക്കക! ത്തെ പ്രകാശിപ്പികകന്നുു പ്രാണനും പ്രാണനെ പ്രകംശിപ്പികകന്ന്്‌ ജീവനം ജീവനെ പ്രകാശിപ്പിന്നെ "ആത്മാവുമാണ്ട്‌. അമുകൊണ്ടു മേഫാമികളില്‍ ഫംഭാവമുണ്ടാ ക്കന്‍ പാില്. പ്രബ്ലോധിനുമായ ഈ ശരീരത്തെക്ഷറിച്ചു നിനക്ഷ

ഫര്‌ അിനജപഫയല്‍പൈകഷിചച യം. 'ആരാണെന്നുകള പരമാത്ഥ്തെ ചിന്തിച്ചുനോക്കുക? ആനുന്മു

൨ ്രീമഫാകകതചരിരാമൃതം

ജാകം. ശരീരാവയവങ്ങളുടെ നിശ്ചലനത്തി്കല്‍ നിദ്യുണ്ടകന്ന പോലെ, മനസ്സിന്‍െറ നിശ്ചലനത്തികല്‍ ആനത്നിട ഭവിക്കു അ. ഉറങ്ങുന്നവന്‍ അവനെ അറിയുന്നുണ്ടോ? ആ ആനന്ദ (നിദ്രയെ പ്രാപിച്ചവന്‍ ദേഫസ്തൂരണയിപ്പത്തവനായിത്തിരുന്നു. മു ജന്മസുകരതംകൊണ്ടാണു്‌ രു ബഞാനോപദേശം ലഭി ക്കാസിടയോയയ്്‌. തരിഗുണമ്ലം അവയുടെ ചേ്ണകളും പഞ്ചഭൂത അമും പഞ്ചാകതിരാക്കളും മായയാല്‍ നിമ്മിതങ്ങളാകറട, മായേയകേ (ട്ടേ വെരും ഒരുതോന്നേല്‍ മാത്രം, നീയോ സദഡധാക്ഷിയും നി്നമാ കൂന്നു, സാക്ഷിയായി വിളങ്ങി ഇതുകളെ അറിയുമ്പോറം മായയും യത്ര ഗുണങ്ങളും പ്ചഭൂതവികാമങ്കളും യാതൊന്നും നിനക്ക്ടോകുന്നി ൮. നീച്ഥുപയപതേജോവായപകോശങ്ക്ടില്‍ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ത ്മമാകുന്നു, വത്സ! ഇര തത്വത്തെത്തന്നെയാണ്ട്‌ ന്യു ളിലും വസിഷ്ഠസംിരയിലും സ്തൂതസംഘിതയിചും ശേവ"ഗീതം ആത്മഗീതം ഭാമഗീതം, ഉത്തരം പഠണ്ഡവഗീതം പരമേഗീതം അ്ൂരവക്രഗീത മുതലായ ശീതകളിലും വേദദ്യസേനിമ്ിതങ് മായ അഷ്ലാഭശപപരാണങ്ങളിലും രൂപപപരാണങ്ങളിലും പെളിപ്പെട തിയിടിക്കന്നതെന്നും ഇരിനെ ഉപേക്ഷിന്നേവ൯ േവോരിനര രങളില്‍ പരിക്മെന്നും നീ! അറികാരുകൊള്ളുകയും വേണം.

അനന്തരം വിശവനഃഥക്ഷേത്രത്തിവെറ മുമ്പില്‍ ചെന്ന ൪൫൯൨ ഉപദേശത്തില്‍ രാജാവിന്നു വിശ്വസം വരത്തക്കവണ്ണം ഏകോ ബ്രദ്മപ്പൈതോനാസ്റ്ി"എന്ന്‌ എപ്ലാവരംകേറംക്കെ സദ്യംമെയ്ത് യം നാഡ യാ വില ലിലില്‍നിന്നും പുറത്തെടുന്നമ്മി എല്ലാവയും,കാണ്‍കെ പ്രര്യക്ഷ പ്പേട്ടനിന്നതളി. 4ഇത്രേ സദവേമാന്മസാരസവസ്വം? ന്നു പ്രഭ്യംപനംചെയ്ത്, ജയദേവരെ ആശ്‌വഭിച്ചതിനുശേഷം അ ഞര്‍ക്ഥാനം ചെയ്ത. ' അതില്‍ പിന്നെ ജയവും രംജാറും പത്തി (്ാദോടക്രടി രാജധാനിയില്‍ മടക്കിച്ചെന്ന ബ്രവമധ്യനനിര ന്മാ ടി പത്തുുവന്നു. ജയമേവ കട്ട, നുനോറം ഭോഗാരികുളില്‍ വിരക്തിയും ്രപമ്ചജിവിതമേ മിര്വ്വയണെന്നുമള ബോധവും പദിച്ചുവന്നു. അതിന്റ ഫലമായി ഗുര്രഗ്രൂഷയിലം പൂജനു ക യഫധ്യനത്തിലനിസ യികിചോതകക്കിചം വിം കിക്കുന്നതു പ്രംണവേനെയായി അനഭവപ്പെട്തുംകകി. അതുകാണേ താല്‍ ഗുരുവിന്‍െറ സമ്മതത്തേടടക്രടി ബ്യോയപത്രന വിവാഫം ൯ ടത രാജ്യഭാരം അയാളില്‍ സമി ചു. തനെന്തരം ജജദേവസ്വാമി കമം ക്രൌമ്വരാജനും ഫസ്ത്രിനപരം, മാശി പ്രയാഗം ലാരിഖാരം ിമാലയം, സാളഗ്രാമം, നൈമിശാരബ്ലേം. ഗയം വൈത്മേശവരം

്രീജയദേവന്‍ ൫൩

ശ്രീക്ര്മം, ഭീമേശവരം, രാജമന്ദിരം, ഫിമാചലം, മംഗളശിരി, ശ്രീ ശലം, ദരാഷ്ധാരാമാം, വിരൂപാക്ഷ, അഗോബിലം, വെങ്കിട ചം, കാമോസ്റ്ി, ലിക, കാത്ജീപുരംം വേശി, അരുണാ ചലം, ശ്രീം, ചിദംബരം, മയാപുരം, കംര്‍കോണം, ശ്രീരംഗം ംബുകശ വരമ, വൃഷഭാചലം, ാലാസ്തും, ഭോഭായ്രിം മഫോന്ദ്രഗിരിം കസ്താകേമാരി, രാമേശ്വരം, ഭര്‍ശയനം, അനന്മനാരം, പത്മനാഭം, നാദം, കുററാലം, ഗോക്ം, യംവകം മുതലായ പ്ുണ്ക്ഷേ രമ സന്മിച്ഛു്‌ യാഭവാദ്രി എന്നസ്ഥലത്തുെന്നു' അവിടെ താമസിച്ചു ആയ ഗ്രമതതിലു, ഒരു ബ്രാഡ്മണന്‍ ജദേവമക്കെ ബട" അസ്ദൂയാധുവായി ഇയക്കം സസ്ത്ംസിവേഷം ധഭില്ലു ഒരു കള്ള ഓന്നെന്നും മറവം ദോഷാമരപണംചെയ്കയാന്‍ ആയയരഭിച്ലു. കപട വേഷനാരു ഒരുവനാല്‍ നിമമികകപ്പെട്ടതായതുകൊണ്ടു" ശീതഗേ പവിശമം" ഭക്തജന ളാല്‍ സ്വീക്മപ്പെന്നും അയാം ലിധില്ഛും

ഈ മന്പസ്ഥിരിമോടുക്രടി ഭയമേവമുടെ സന്നിധാനേത്തില്‍ ചെന്നു” 4, സസ്തര്ിവയ്! നിക്കളൊരു സിനാണ്െന്നുംമറവം പ്പാ അതുകൊണ്ടു നിങ്ങളെ നേരില്‍ കാണണ ശമന്നുവിചാടിച്ചു* ഇട്ട വന്നതാണു, എനിക്കൊന്നു പഠവാനു കഴിക ക്ക ൂത്തെത്തെലുക്കന്നു, സറിവേമാന്തസാരസദി്വമായ ഗീതതിലാ ക മവാന്‍ പിക കാമി മാണ്‌ അതിനി പരഭിതമായി നിം ഭക്തിമാമ്ുത്തെ ഉപദേശിക്കമ്പോറം നിങ്ങളു. ടെ ആ ഗ്രന്ഥം ഭഗവാനും ഭഗവ ഭക്തന്മാക്ം അഭിമതമായി ഭവി ക്ഷദമാറ യാദവര്‍ തമുകേട്ട്‌* ന്കളടെ അഭിപ്രയം അങ്ങനെയാ ണെങ്കില്‍ താമംഗം അതിനെ ആദരിക്കണമെന്നു ഞാന്‍ നിര്‍ബന്ധി ക്കന്നിലല. “ഗീതഗോിന്ദം' ഭഗവാനു" അഭിമതമാണെന്നാണു' എന്‍െറ വിശ്വാസം. ബ്രമന്നവ:--നിമ്ളൂടെ 6.2 തഗോവിന്ം* സ്ീകാഷോഗ്യമല്ലെ

ന ഞാന്‍ തീതു" സഭിപ്പായപ്പെടന്നില്ല. ഭഥവമഥീരാനി

്രേശത്തിനുവിപരീതമായ മാക മ്തു അവലംബിച്ചിരിക്കുകൊ

അതു സ്വീകാള്ുമായിവരാന്‍ ഇടയില്ലെന്നു ഞാന്‍ സംശ യിക്കുകമാത്രമാണ്്‌. അതുകൊണ്ടു്‌ ആസംശയനി്വത്മിക്കായി ഒരുപഠീക്ഷ ഇടത്തിക്കളയാമെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നു. ഞ്ഞ ഗ്രന്ഥം നടിയില്‍ ഏിയണം. പന്ത്രണ്ടുടിവസം കഴിഞ്ഞെ ടടത്താല്‍ അതുനനായാതെകിട്ടുമെങ്കില്‍ ആിനു* ഭഗവല്‍സമ്മ തമുണ്ടെന്ന നിശ്ചയിക്കാം. നിഷഃൂടെ അഭിപ്രായമെന്താണ? ഉധമേധര്‍...താജകുടെ ഇസ്ംപോലെ ചെയ്തുകൊറംക.

ി ്രീമഹാഭക്തചചരിതാമുതം

രഹ്മണന്‍ *ഗീരഗോവിന്' മെടത്തു നടിയില്‍ വലിച്ചെറി ഞ്ഞു. ഗ്രന്ധാമംകട്ടേ വെള്ളത്തെ സ്്രിക്കാതെ അന്തീക്ഷത്തില്‍ (ബിലകൊണ്ടു. രമണന്‍ അതുകട്ടു" അത്തൂരപ്പെട്ട എഐഷ്ിലും പ്രന്ര്രണ്ുടിവസവും അതേനിലയില്‍ നില്ല മാഎന്ന്‌ അറിയണമെ അവിശഷിച്ചുകൊണ ഗൂഫാത്തിലേകക ി, ല്‍

റ ഹൃടയകമലത്തില്‍ കുടികൊണ്ടിരുന്നു അഭൂഫം ഉച്ഛടിച്ച തിനെ ത൯ പകത്രിയെടടത്തതാണെെന്നും അതിനറെറ കര്‍ത്ത്്പം

ം ജയദേവ ന്യ വിശ്വാസമുണ്ട്‌. അതുകൊണ്ടു മു

യി സ പി ജനാ അവ ഹാ്മയത്തെരതു നിലനിത്തിക്കൊ്ളുമെന്ന* അദ്ദേഹം തീച്ചപ്പെട ഞി. ബ്രാഹ്മണനുകട്ടേ, പരതിമൂന്നാംടിവസം നമക്കയില്‍ ചെ അ, എന്തൊരുത്തുതം! ആയാറം ആ്ലൂിവസം കണ്ടതുപോലെരു ന്ന ഗ്രന്ഥം ജലത്തെ നാടി നിലകൊള്ളുന്നു. അട്ുവരിക? ഗ്രന്ഥം വന്നു" ബ്രാമണന്റെറ കൈയില്‍ ഇരുന്നു 1 ഴയാട ഭട പാ പ്രത്മുകളില്‍ സാഷ്ണാഥോം നമസ്തര

്രാഫ്മനവ പഠ കന്‍! ജലയതമവര സവിത (രി പര്ദവ്യണി ലോഷ്ണ്വല്‍ മാസ്കവല്‍പരരോരാശശ്ധയ! പശ്യതി സ പ്രക്യതി" ൭ എന്ന ഗീരുഃവംക്യമന്സമിച്ു സമ്മഭവസനായി സഃ വികനമായി ിക്കന്നസാധോ! ഡംനോയ എന്റെറ സവിപേ രാധ്കളേയം ക്ഷമിക്ക! റിശ്ുഭാന്തകണനുംജഞമോനികളില്‍വ ക്ൂ'അഗ്രേസന്ദമായ നിന്തിവി നിരസൂനദം നിമ്ന നി കനും ബ്രമത്തെക്ക്ടഠിഞ്ഞുവനമാകുന്ന. പരമപവേനനായ അമ്ഭയെ മാസാ അവമാനിച്ചുപോയ പാപക്രെ പരിഫരിക്ക മന

്രാദ്മണനായ ഭയ ഭകതന അപേക്ഷകേട്ട* സ്വാമികാം കൂന്ഫാസപൂര്‍ഡവം അമളിചചെ്തു._.“േലസാോപ.ബരധമണ്ഡ നാമെ ല്ലാം ശോവംെറ അനുഗ്രഹത്തിനു" അധീനന്മാരായി ജീവിക്കുന്ന മ .ജഷ്യകീടക ണ്ട്‌. നമുക്ക തമ്മില്‍ ഉയല്ലിയും താഴ്നയും ഉണ്ടോ? എന്നെകറിച്ചുമമ സ്ത്രതികളും പുകഴ്‌ ലുകള്ം നിരമേയനായ ജയ ്രമാതമാവിനെലക്ല്ലമാക്കി അ്കോടടസ്ഥല്പികകേ! ശീതഗോവിന്ദു ക്ഞിന്‍െറ മഹത്വത്തെ അതിരവറ കര്തവിനെയും ലോകരെയുംപ ഭീകഷകൊണ്ടെ ബോല്ലപ്പുടഭതിയ തങ്കളുടെ ഉപകാരത്തിനു കൃത ഞ്തതപയുന്ന്റ

യന്ന ന്ന

രീഭയമവന്‍ രെ

അനന്ത ബ്രാമണന്‍ വീടും വീടും സ്വാമികമ്ശേ വണ ടി അന്ഗരഫം വാക്കി അനുവാദമോ മടങ്കിപ്പോയി. പി ന്നെയും കാച്ഛുനാദം അവിടെത്താകസിച്ഛുതിനു്രേഷം വമികളും ജയം സ്വേശ്തേയ്ം മട്ടി, അ്ജനെ ജയടവര്‍ വീണ്ടും ക്രഞ്ചേരാജന്‍റ രാഭധ്നിയില്‍ സവരം ആദരണീയനും യോ നുമായി സവഭം ബ്രമാനയ്യത്തെ അനുഭിച്ഛു വംണര്ളൂമ്പോറം, (അന്നാട്ടിലെ ചില ബ്രാരമണപണ്ഡിരന്മാക്ടം ജയദേവ യോം ശ്ൂതാശങ്മളെ ഒന്നു പരരിക്ഷിക്കണമെന്നു' ഭയയഗരഫം ജനിച. ,അവല്യാവരുംഭൂഭി ഒുമിവസം അദ്ദേഹത്തെ കാണ്ടന്നതിനുവന്നു. പ്രേംഗിരള്ഞെനായ സ്വാമികറം അവകെക്കുണ്ടപ്പേോംതന്നെ കു മൊക്കെ മസാസ്സിലാക്കി അ്േഫം പറഞ്ഞു... *പണ്ഡിതവരയ്മം ലി പാവനമായ പാേടക്കളാല്‍ അല്മായ ഇവെര വാ ഭൂവിന്റെ നിക്കം വിശുദോമാക്കിച്ചെയ്തിരിക്കുനനു. നിങ്ങളുടെ ആഗ (മനും എന്നെ ധസ്ത്നുമാക്കിയിരിക്കന്നു ദൈവാധീനം ജഗന്‍സറിം ന്്രാധീനന്ത്ു ദൈവതം ത്യന്ത്ട രാഡമണാധീനം ബ്രഥണോ മമ ദൈവതം! എന്നാല്പോ ഭഗവര്‍ചനം. ആ മരമനുസരി, നിങ്ങം എനിക്ക്‌ മൈവതങ്ങളാകുന്ന അപ്രകാരം മദ്ൃത്വാമേറിയ (നിങ്ങളുടെ മഗനം അസുഃഭമായി ഞാറ ശ്വസിക്കുന്നു

യ ണ്ടായ സത്കോലത്തിനന്‌ അതിദി്ലായിരു്നു, അവക്ക്‌ അ്േഫത്തില്‍ സീമാതിതമായ ഭകേഷിയും ജഗ്രുമാനവും നിച്ചു" തശ്ശൂടെ സോസത്തെമദിച്ഛു പശ്ചാത്തപിച്ചു. അവര്‍ പ്രറരു-.മഫാത്മാവേ ബ്ാധമ്ോത്തമ! അങയുടെ മുന്ധില്‍ ജാം ബ്രാവ്മണന്മാരോം₹! അക്ഷയുടെ ധസ്ത്വാരത്തിനു മെങ്ധും അമാ സവിയ്്ഞനായ അശ യെകു മസംശയമത്തെ നി പര്രിക്കണമെന്നു്ദേശിച്ചുമാത്രം ത്ജം ഇവിടെ വന്നതാണു. അ മ്മം പൊന്തിനിച്ുന്ന ഇര കലികാലമതില്‍ ടിവയത്പം കലന്ന മ ഹാതമാഭം അവഭിക്കുന്നതു അപൂറിമാണ്യ്‌, അദ്പനെയിടിെ അങ്ങു" ഒരാറം അതിനു വുന്യസ്തുമായി അവതിച്ചിിക്കന്ന. പലേ അപഭംനഭളാല്‍ അങ്ങു ലോകത്തിന്‍െറ ഭത്തിനു പാ്രിമവി ക്രിരിക്കന്നു. അതിനെ ഷഡ്യയം ഞെമപറംക്ഷു മനസ്സിലംകന്നില്. (രു മനുഷ്യനു" ലത്ര യോഗ്യത ഒടിക്കലും ഉണ്ാകന്നതല്ലര്‍്പി അഞ്ജു" ആരാണ്ട്‌ അ. യൂ ഭിദയത്വമെമാണ്നറ സമം അരു കച്ചെയ്യണം ന

ആധവാമികറം ൭൪൦ തുടകിഴിക്കാണിച്ചുകൊടുത്തു സാധാര ണ രക്തത്തിനു പകരം അവിടെക്കു്മു സ്റരിശ്ധമാല ഒരുതരം കഴ ബാണ". ബ്രാധമണര്‍ അുകന്റ്‌ അത്തൂതപരവശന്മാരായി പര സൂര മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കി. മേവാംശസംഭൂയന്മംകില്ലതെ മന്ന

യെ ്ീമാകതചരിരമദേയം

ഷ്ൃക്ക* അപ്രകാരം കാണുകയില്ലെന്നു" അവര്‍ ക്േടടിടടു്ടായിരുന്നു, ഭക്തിബഹുമാനപൂവിം അവര്‍ സ്വാമികളെ ഭ്ഡനമസ്താരം ചെയ്തു, സ്വാമിന്‍! അവിടുത്തെ ശദീം പഞ്ചഭൂതസഞ്ജിതമല് പനിഷന്മയമാണട*, ഞങ്ങളുടെ തുററിനറെ ക്ഷമിച്ചു' അന്മഗ്രഫി ക്കണം എന്നു" അവര്‍ പ്രാര്ഥിച്ചു. ജയദേവര്‍-. ഇര വരാംശസംഭൂതന്മാോയ വിശിഷ്ന്മാള്സ്‌ സ (കാല്‍ നാരായണന്റെറ പാമപത്മങ്ങളെ പണിഷേണ്ടവയും (മഫാത്മാക്കശുമായനിക്കാം അല്ലയ്മനം. എന്നെ വന്ില്ലയു" സാഹസമായിപ്പോയി. കാമത്രോധാധി കാം നശിച്ചു” എന്‍റ മനസ്സില്‍ ശേവരമകതി കടികൊള്ള, മാവ നിങ്ങളുടെ കരുണാകടാക്ഷം എനിക്കണ്ടോകുട്ട ്വോഹ്മണര്‍: സ്വാമിന്‍! അജ്ഞാനാന്ധ കരം നശിക്ഷുമാവ' അങ യുടെ ഉപദേശം വാഭധണമെന്നാഗ്രഹിച്ചുണ്ട ഞെങ്കറം വന്നി രിന്നേതു്‌. അതിലേയയ്ച കരണയുണ്ടാകണേ! തെശാളെ

ണ്ട്‌ ഈ ലോകത്തില്‍ യത്മഗതിക്കയി ഗ്രഷിക്കാ അതു! മന്ഷ്യജീവികള്ില്‍ യഥാത്ഥസുഖം അനുഭവിക്കുന്ന വര്‍്തുതണ്ട! ചിപമനോവി്രമഷമള സുഖമെന്ന' അമിമാ 0ിക്കുകമാത്രമേ മനഃഷ്യന്‍ ചെയ്യുന്നുള്ളൂ. മൃദ്വത്തെക്കൊണ്ടു വന്നേ ആ സ്വത്തില്‍ അവർ അന്ധാളിക്കുകയും ചെയ്യന്നു സ്ത്പുഭഷന്മാക പദസ്റ്റമുണ്ടംകന്ന' പ്രേമവും അവര്‍ അ ന്യസ്തേം കാണ്ടന്ന സ്വം ചെവപ്പത്തിലെ പ്പോലെ വാം കയത്തിലുണ്ടോ! വാക്യം പ്രാപിച്ച്‌" ഇദ്രിയശകതികം ക്ഷയിക്കമ്പോറം ഡന്്യമെവിടെ! അവക്ു്മാനിമന്ന പ്രേ മമെവിടെ? മരമേ വേണ്ടെന്നു കുരുതിയും അതിനെ ഭയ പ്പെട്ട വന്ന അവരുടെ മന്മസ്ഥിരിക്ഷ മാററം നേടിടന്നു. മ രണത്തെ വിത്രമമായി അവര്‍ വിചാരിക്കുന്ന. മരിച്ചാല്‍ മതിയെന്നു" അഭിലഷിക്കുന്നം അതിനായി പ്രാത്ിക്കുകയും ചെയുന്ന. ഇരയാണ്‌" ലേകത്തിന്‍െറ അവസ്ഥ.

അമേധ്യം കൃമ്‌ ജാലസംകലം

ന്ധ മരം

കളേബരം മൂത്രപുരീഷാജനം

മന്തി മൂഡ്ഥാ ന രമന്തി പണ്ഡിതാ

എന്നാച്ചുവചനം. അമേധ്യവും ഉൃമിജാലങ്ങളും നിറഞ്ഞു മല മൂത്രങങഠാക്കു" ഇടിപ്പിടമായി അശുദാമായി അസ്ഥിമോയിരിക്കുന്ന

്ര്ജയമേവന്‍, ി

ഇ ശരീരമ്തെ മൂഡന്മോള്‍ മോഫികകുന്ന വിദ്വാന്മാര്‍ മോഷിക്കുന്നി ൫. ഈ ശരീരത്തെ ഗ്ുദോമാക്കി വയ്യ്േ്ടുന്നയിനു നാമെയ്രമാത്രം (തിഷ്ഷിക്കുന്നുണ്ടന്നുളതില്‍നിസം മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കത്തില്‍ െളിപ്പെടത്തിയപോലെ ആമു എററവഗൂദ്ധമായ ഒ വസ്തരവം ന്നു നമുക്ക ബോല്ലപ്പെടന്നതാണ്ട്‌. സുന്ധവസ്ത്ക്കെ ലോഭ മില്ംതെ ശരിദത്തി ജപട്ടിയാപും മാത്രകഴിജുമ്പോം അതും തന്നെ വീുന്നു, ശുഭാം ശൂഭവുമായ വസ്്രമാളേയും ആയ ശരീരം ന്നോ രണ്ടോഭിവസംകൊണ്ടു്‌ അഴുക്കപിടിപ്പിച്ു ഒദ്ൂന്ധത്തെ ചേ ന്നു. ഈ പരമോതിമം മരെറാരാറം പറ്രു മനസ്സറിലാക്ണമമ നില്ല എന്നിട്ട്‌ അരിയുന്ന ാദ്ധേമായ ഈ ശദീര ക്ഞില്‍ ആഅഫംകാരത്തോടട കൂടി മന്യര്‍ എന്ടെല്ലാമോണട” കുട്ടിക്ക ഭൂ്നതുറി മൊനെന്നമിമാനകന്നെ ഇര ശരിരം നായ്‌ നരികറംഭ ഇര യായതിനുദശേഷവ്ും ഞാന്‍ ശേഷിക്കുന്നതു ആ പാപം അറി യുന്നില്ല. ലോകത്തെ മയേയായ വലയില്‍ കടുഭന്നേ യന്ത്ര്ജളാണു സ്്രീകം, അവരുടെ മടും വടിവും മുടികെട്ടും മുലമൊട്ടും കണ്ണിന്‍െറ. വട്ടും കാണ്ടമ്പോഠം ലോകം പരമാത്ഥം അറിയാതെ ഭൂമിച്ഛൂപോം കന്ന്‌, അതുകൊണ്ടാണു" മോകഗുവായ ശജരാചായ്യര്‍ം

നാരീഡ്കുനനോഭീമേശം

ഴം മം ഗാ മോദമാവേശം സവസാരിവികാരം

നസി വിചിന്തയ വദോവാരം

എന്നമിപ്രായപ്പെ്ിിക്കുന്നതു്‌. ശദിരം മരിക്കും കരിയാത്ത ഒരു വ്രണമാണ്നന്നും ശദീമേത്ത മറഡ്ന്ന വസ്ത്രം ല്രണത്തെ പെടരിയു ന തുണിയാണെന്നും ശദീസ്റ്റോനം വരത്തെ കഴുകുന്ന കുമമമാരണ അംമറവം പണ്ടത്തെ ജൃചാപ്പനമാര്‍ കറിച്ിണ്ട്‌ അതുകൊണ്ടാ അ" ഈ ദേഹത്തെ ഏത്തൊരവിധത്തിലം നശിപ്പിച്ചാല്‍ മരിയെ അ ബുദോമാന്മാര്‍ ആഗ്ിക്കുന്നതു". അവരവരുടെ കുകതലയെ തിരിഛിച്ഛരിനുശേഷം ഒര പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയെ എന്നപോലെ കണത്തെ കാത്തിരിക്കു. ലോകര്തിനെറ സ്വര്‍വത്തകിച്ു്‌ ശ്രീശമംചോഴ്യുസ്പാമികാം,

4ബളിനിലെഗരുജലലവതളം തദ്വത്ജീവിതമരിശയചപ്പലം വിടി വ്യാ്ൃഭിമാനഗതസ്തം

ലോകം ശോകചാതഞ്ച സമസ്തം"

പ്പെ ്രീമഹാര്‍കതുചരിരമ്േതം

എന്നടിപ്പായപ്പട്ടിിക്കുന്നു. ഈ പമാത്മറിയാതെ ലേകേത്തു 8 മനുഷ്യര്‍ എന്തെപ്പാം ഗഫാണീയമായ പ്രവൃത്തികളാണു ചെയ്തു ണയ! (ഇയശവദോപാം അഫംഭോഗീനാസ്േയ്ലിസദ്ടശോമയം' 4) നപ്പഞ്ഞുതുപപോലെ ഞാന്‍ നേരവോണ്ട്‌'; ഞാന്‍ അനുധേമശ്േ മുള്ളുവനാണ്ട്‌ം : എനിക്ക സമന്മാരായി ആതമിപ്പ എന്നോക്കെ അഭിമാനിച്ചു" ലോകരംഗത്തില്‍ ധോഷ്ഠികാടടുന്ന മന്ഷ്യരപ്പി ഞനെന്തു പയടട!

സവമികള്ുടെ ഈ പ്രസം ബ്ൂഹവമണപണ്ഡിരുന്മാഷ് കണ ക്ഴിനുകൊണ്തും തമ്കളുടെ യഥാത്നിചയറി്തയു സവാമികറം തങ്ജ ളെ അനുശാസിച്ചുതാണ്െന്നു അവര്‍ ിച്ഛപ്പേടുത്തിം അവര്‍ അട ത്തി മുന്ധില്‍ ഇരിക്കാന്‍ മടിയുകളവരായി മിച്ചു “സ്വാ മിന്‍! ശൃപാലേ! അങ്ങു പഠമ്ഞതതൊക്ക്പുരമോതിഥമാണു", എ (ണല്‍ അടിയ്കള ഇനിയും പരീക്ഷിക്കാതെ സച്ഛിദാന്പപ്പോ ക്ലിക്കു പല്യാ്യമായ മൂഖമന്ത്രത്തെ അവിടു ഉപദേശിക്കുണ? എന്നു" അപേക്ഷിച്ചു. പിന്നെയും മൂസമാസക്കാലം ജയദേവര്‍ അ വരെ നടത്തിയും ഇതത്തിയും വയത്മിയും പരരമ്തതയച്ചും പലതു ത്തില്‍ പരിക്ഷിച്ചതിനുശേഷം ഒരിക്കല്‍ അവങ്ോടട *സ്തിക (ബിം ജഞ്ഞാനോപപദേശലാത്തിനുധികാരികളാണോ എന്നു പരീ കൂിച്റിവാ൯ ഇത്രയുംനാറം നമേസിക്കേണ്ടതാി വന്നു. എന്റെറ സശയമുഴ്വ൯ രീന്നിിക്കു്നു. ഇനി എനെ ഉപദേശത്തെ ചെ വിക്ഷൊറംവിഎ [ന എന്നതളിച്ചെയ്കരിനുശേഷം, *ജ്ജോനമമേവ ബ മം എന്ന മഫവോക്യത്തെ അവകപേശിച്ു.

അതിന്റെ അതി കേടി കേഠംക്കണമെന്ന്‌ അവർ അപേക്ഷി ച്രൂതന്ദസമിച്ചു വീണ്ടും അദ്ദേഹം അരുമിച്െയ്കുതാവിതു' വൈ ഭക്താ! ൂഗവഭസാരം മുഴുവന്‍ ജര മഫാവാക്യത്തില്‍ അ ഭര്ിയിരിക്കന്നു ജരിറെറ അതിഗത്തെ വെളിപ്പെടക്ുന്നതിനു അാനമുഖന്‍ നാലേ മയും വിസ്തരിച്ചു" എഴുതി; എന്നിട്ടും 8 ശം സാധിച്ചിട്ടില്ല. ബ്ൃഹ്റ്റതിയും മറക മഫാര്‍ഷീ.ഭവാന്മോയും ഞ്ൊനുകാണ്ഡത്തില്‍;വഭിയ വലിയ വേലകരംചെയ്തിട്ടും ഈ ഫാ വക്യത്തിനെറ അത്ത്തെ മുറ വെളിപ്പെടത്താന്‍൯ സാധിച്ച ചല. ്രവളടെ അന്സ്സ്ാരം ന റമ്ഞത ഈ വാക്ചാത്ഥത്തെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ വെളിപ്പാടു! ഗ്രയകരാക്ഷത്താല്‍ എന്നിക്ക്‌ ലഭി ചിട്ട ഒരു സംഗതി നിക്ക ധരിപ്പിക്കാം. ഇങ്ഞാനാക ജീ വയമാവു% ബവമംംപാരമോത്മാവ്; ജീവാത്മാവുടന്ന പരമാത്മാ പവ" എന്നതിലം ബ്രാമണ: സ്വാമിന്‍! വിടുന്നു കല്ലിച്ച അത്ം അതിറെന്‍

്രിഭമദേവര്‍ ൪

്ത്ൂപജ്ഞോനുമേ നയികസ്നള്ളു. ഒന്നൂടി വിസ്ത ല്ങളി ച്ചെയ്യണമെന്നപേക്ഷിക്കു്ന

ഭയദേവന്‍:-ജീവാത്മപരമാരാക്ുടെ മേം ബിക്കു സുഗു കന്നം അയ ദേ അവഗാംിക്കുന്നതിനും സുസോമം ൦, ക്രടസ്ഥപ്രതിബംബി നോയ ലിഭാഭാസമനു ജീവാത്മഃ വെന്നും കൂടസ്ഥനെ പരമാരമോവെന്നും ശരീരത്തിലയാപപെടടിരി കന്നേ ബ്രവമാംശത്തെ വിഷമികരിച്ചു വോന്ികാം! വ്യവ ഹാരിക്കന്നു ന൪ഗുണയ്രരമംടം സവര വ്യാപിച്ഛിരികന്നേ ബത്താമാത്രകമായ ചൈതസ്തവിശേഷമാണല്ലോ. ശരീര

ലച്ചേറിനെ വിചാരം, സ്തൂരണ മുതലായ ഇങ്മനാേമങ്ങ ക്ഷ സമത്ഥമാക്ുമ്പോറം' ആ ചൈതസ്യത്തെ ചിടാരം സൻ എസും പറയപ്പെടുന്നു. ക്രമസ്ഥന്‍ പരമാത്മാവും ചിജഭാസന്‍ ജീവാത്തോുമംണെന്നന പറയണം, സൂ്യന്‍ മാ ്ികളകകൊ്ടു ചരന പ്രകശമാനക്്ഛെ യൂന്നപോെ കരസ്ഥന്‍ ചിഭാഭാസന്െ ജഞ്ഞാനസയ്പന്നനാ ക്ിത്തിക്ന്നതിനാന്‍ ഉപാധിേദത്താല്‍ പരമാത്മാവിനു: ജീ വത്മാെന്ന പേരുണ്ടായി എന്നല്ലാതെ പരമാത്ഥത്തില്‍

അതു ല്യം ബ്രാഹ്മണ... സമോ! പരമത്ോവു സവ്യാപിയും സസ കൂടിയും ആണനന ലം. അതു ശദീരമാക

ണ ഒരു സക്േചിതോപാധിയില്‍ കുടികൊണ്ടു", ജീവത്മോ വെന്ന പേരിനു അദ്ഥമാകുന്നതെക്കിനെ? ഭയദേവര്‍:- ആക:ശത്തിലം ഭൂമിയിലും ഭൂമിയുടെ അന്തര്‍ഗതം അമുദ്ത്തിനെറ ഉ്ളിലും അഗ്നി വൃടപിച്ചിിക്കുന്നു എന്നു 'യിസംവഭിക്കപ്പെടയന്നതല്ലല്ലോ. അഭാനൊ സവ ൫ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അഗ്നിയെ മൂന്നായി കല്ിച്ഛു* അഗ്നിത്ര മെന്നു വ്ൃവഹരിക്കന്നില്ലേ? ആ മൂന്നിനേയുംതന്നെ പി ന്നെയും ഭംശിച്ഛു കാട്ടതിയെന്നും കടല്‍ത്ത്‌യെന്നം ചേകതങി

മേമത്താല്‍ നാമമേദമുണ്ടാകന്നതു. ഇനിയും കോംക്കുകു ആകാശം സദീ്യംപിയും നിമ്ഭവുമാണല്ലോ., കടത്തിനുകം തും മാത്തിനകത്തും നമമുടെ നവദവാരങ്ങളില്‍പ്പോലും അതു വ്യാപിച്ചിരിക്ഷുകയും അതന്സമിച്ചു* ഘടാകാശമെന്നും മാം

നം ്രീമഫാഭകതചരിതമൃതം

(കാശമെന്നമറവം അതിനു നാമമേ ബാവുകയം ചെയ്തി രിക്കുന്നു കടവും മായം മടച്ചുകളതെരാല്‍ ഡടകോശവും മാഃ കാശം പിന്നെയോ! ഇറ; അതു മഫാകാശത്തില്‍ ലയി കന്നു. അതുപോലെ ഉപാിമാത്ര അമുയേശീത്റം നശിക്ഷ സ്പോഗം അവയില്‍ ആടക്കിയിരന്ന ജീവാതമാറു" സദ്യപി യേ പരമാത്മാവില്‍ ചേരുന്ന. ംശവതം വസിഷ്ഠ മുത യേ മഹഷിപ്പോകതമായ ഗ്മ്പാഷളിചും ജീവാത്മപര മാത്താക്ഷറംക്ഴ* അടമക്നചെയ്തിടിക്ന്നു. അതുകൊണ്ടു ഭിവാത്മപമോത്മാക്കളില്‍ മ ഭോവനുചെയ്തു പാടിപ്പെന്്‌ എപ്പഴും ഓമ്മയില്‍ രിക്കണം

്വാമണര്‍- സ്വാമിന്‍! ജീവം്മാലും പരമോത്മാവും ന്നതന്നെ യാന്നുന് സമതഥിക്ുകയാണെങ്കില്‍ ജീവാത്മാവിനു മുക്രി മേരു? സാധുക്കളും അഗ്ഡുക്കളും മ്േ്നെയുണ്ടായി? പു ്ത്മാവെരം പാപാത്മാവെന്നും പറയുന്നതി! അതിമമെ (ഇ? സുഖത്തിനും ടുവിനും നിര്‍വ്ൃരിക്ഷം ജീവന്‍ എങ്കി നെ വിഷയീവിക്കു? ഈ സംശയങ്ങമ്ളക്കടി ഉൂപാപൂര്‍ധ്വം പ്രിഹടിക്കേണമേ!

അയാവേര്‍.--- ദേര, ബദധിമാന്മോമോ! യത്താവ്്‌ പ ക ബാരയാല്‍ ആത്മാവിനു മുക്തി ലന പ. അം റ ന്നി ഭാവം തുടങ്ങിയുു, അഭിമാനുമ്ജള്പതെ മരാന്നമല്ല, അഭിമാനുകഷം നാശികദ്വോറം ആേത്മവില്‍നിന്നു* ജീവഭാവം നീകി അമു സ്വരന്്നനു ഇല്ത്തേതിനെ മന്ടക്കയും കൂമളതിനെ ഇവ്യതേക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു മായയുടെ സ്വ ന പ്ണിച്ചിിക്ന്നു. മായംശക്തി ആ ജറി ീധത്പം യോപിച്്‌ അതില്‍ പരം മി അസിത്യമായ സംസാ്തില്‍ മനസ്സിനെ രമി്പിക്കന്ന ഭിനാൽ തനോല്ലത്തെ ത്തില്‍ താന ക ഭാഴ്യാപയത്രാടികളില്‍ മമതയുംഭോഗഭോഷാമികളമുണ്ടകേന്നു ഇ ശ്രിയവിഷയ കളില്‍ താല്ല്യം ജനിക്കുകയും അവയെ അനുഭ പിക്കമ്പോം സൂരി തിയുട്യാറുകയും ചെയ്യുന്നു, അജ നെയ പ്രതീതിമാത്രസഖധക ളില്‍ മനസ്സു മഴകിപ്പോകന്നു കൊ്ടോണ്ട', പരമാത്ിറ ബോധത്തിനു വഴിമു്ന്നതു, അ തിനാല്‍ മോക്ഷേച്‌യുവായ ഒരുവര്‍ ജാമ്യമായി ഇസ്രിയടെ െന്ിഗ്രഫിക്കേണ്ടതകന്നും

ബരപമന്നര്‍:- സമോ! ഇധിയനിഗഫം സുസാധമണോ? അ തിനുള്ള മാറ്ലുമെന്താണ്യ്‌?

ശ്രീജയ ൧

(മദേവര്‍:.ആല്യമായി ഇന്രിയത്തിനെറ സ്വഭവം മനസ്സിലാക്ക ണം, നാം ഭക്ഷിക്കുന്ന ആൃഡാദരങ്ങളുടെ സോംശത്താല്‍ അവ പോഷിപ്പിക്കപ്പെട്ിിക്കുന്നു, അവയുടെ മൂഖസ്ഥാനം മന ത്്രിലാണു്‌. അതുകൊണ്ടു മനസ്സിനെ നിുന്ത്ിക്ന്നതിനു* ആലയം പഴ്കണം. മൂന്നവെച്ചടല്‍ മനസിനെ ബാഫ്യവി ജയില്‍ നിന്നു" അടത്തിയെടുക്കാവ ശീലിക്കണം, അതു വെല പരയഷംകൊണ്ടു സാധിക്കുന്നതല്ല സഗുരുവി (൫൯൨ ഉപദേശംവാദ്കി അദ്ദേഹത്താല്‍ മപദേശിക്ഷപ്പെടുന്ന മന്ത്രത്തെ ധ്യാനിച്ുകൊണ്ടു മനസ്സിനെ ഫവല്‍പ്പാമംകളില്‍ കന്നി ഉറപ്പ ക്കണം. ഗുര്‍ുനഗഫഹമുഷ്ൈങ്കില്‍ അതു" എളു. പ്രന്തില്‍ സംധിക്കുകയും ചെയ്യും, യവിധത്തിലുക്ള ഭാഗ (വതോത്തമന്മാർ ലോകത്തില്‍ ധാരളമുണ്ട്‌. അപ്രകാരം മന ശ്രശ്ുഭിവണേമെ്കില്‍ സാതപികഷ്ഷളായ ഭക്ഷണക്ഷമും നന ചദ്ലകള്ം സ്വീകഠിക്കണമെന്നമമതു മററ വാസ്ത്വവുമാക അം മുക്തിയാകുന്ന കോടിയില്‍ എത്തിച്ചേരാന്‍ പാപത്തെ യെന്നപോലെ പ്ുണ്ത്തേയും നശിപ്പിക്കണം. എന്നാല്‍ പഠ പ്രത്തെ നിക്കി പുണ്യത്തെ ഴന്നപോലാക്കിക്കൊണ്ടു മുക്തി ിലേയ്മ പടികൊട്ടിനെക്കുന്ന്‌' ഉപരിരാഗത്തു എത്തി യതിന്ദശേഷമേ അതിന്നെത്തള്ളിക്കളയന്‍ പാട്ടു, അങ്കി നെ പുണ്യവും വേര്‍പെട്ടബ്ചോറം നത്യസ്വരന്ത്രനായി ഭവി ഭയ ആരെത്മക്യം ലഭിക്കും; ആനുന്മനുഖവിക്കും, ്രാശ്മേണര്‍.ജെത്മക്ം ലഭിച്ചാല്‍ ആനന്മാനുഭൂതിയുണ്ടംകന്ന തെങ്ങനെ? കദേവര്‍,--നി ജാംതന്നെ ആനന്്സ്വയുപപന്മാരായിരിക്കെ ആനന്ദത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതില്‍ എന്മത്ിഥം!

ബഃമണര്‍..ഞക്കാം ആനന്ദസ്വരൂപന്മാരാന്തെന്നു' എങ്ങനെ പ്രയോ. അങ്ങനെയാണെങ്കില്‍ മക്ക: ഈ ദൂഴഖം എസ്തുകൊണ്ടുന്ദോയി*

ഭയവേര്‍..നിളലടെ യഥാതസ്ധൂപം നിം: അറി

ഞഞുക്രഭാത്മതുകൊണ്ടുതുന്നെ. യ്രാമണര്‍ം--നിന്തിജവടിയുടെ പയാന്‍ മേഫത്തിലും ഇസ്രിയ ളിലും കുരണങ്ങളിലും പ്രാണനിലും നിസ അസ്നായ ആ ആമാവാണ്ട്‌ ഒതകകമെന്നമള പദമാരത്ഥബോധം കക്ക അയിട്ടണ്ട'. എന്നിട്ടും ജനന്മമുടടകന്ില്ല്ലം. അതി നെന്്ു കണേം? ഭയടേവര്‍:-അിഞ്ഞയ്യുകൊ്ടുമാത്രം എന്തു ഫലം? ആ അല

൩൨. (്രീമഫാക്തചിതാമതം

വിനെ അന്മധേക്തില്‍ കൊണ്ടുവരണം, ആത്മസ്വരൂപം രി സ്ഥിതിചചെയ്ുണണം.

ബ്രാമണ. ആതിനെയ്ത്കമംര്‍ഗ്ും? അതിനു വേണ്ട സംധനുകളേ ഉപദേശിക്ഷുമാറവാകണ്ം.

ജയവൈര്‍..ആത്മാനുസന്ധനം ശ്ലിക്കേണ്ടതാകനനു, അതത്ര

ത്തില്‍ സാധിക്കുന്നതല്ല ദേഫാടികളിലുകള മമത

യെ മകവെടിഞ്ഞു', ഇന്രിയകളെ നിഴ്ക്ഷം നിഗ്രി്ചു്‌, യാതൊയുമനോവികാരകക്കും ഇടം കൊടുക്കാതെ, മാന പ്രമാനങകളെ ചിന്മിക്കാതരു, മരനനിരയോടുകൂടി സങ്ക ികല്യ്ളില്ത്തേവനായി നിര്‍വികല്പസമാധി ശീലിക്കണം. അതിനെയാണു" ആയത്മാനുസന്ധാനമെന്നു പറയുന്നതു",

ബ്വാദ്മണര്‍:-.സഭ ഗുരോ! ബഹിര്‍മുഖറ്ര്ണിമാററി അന്തര്‍മുഖ്്്കി യോടെ സ്ഥീതിചെയ്താല്‍ ആനുന്മാനഭൂതിയുണ്ടാകമോ?ി

ഇയര്‍; ജഗ്രവേസ്ഥയില്‍

ബ്രാദ്മണര്‍:- ഫോ! ആൃനനമമയം. യര്‍ അേെ സിന ന്ന പായം മനസ്സ യതൊന്നിചും പ്രവത്തിക്കാതെ ആത്മാവില്‍

ഹാ

മര്‍ യു അതാണു വ്വം. സുലു പരം മനസ്സ്ിനാണല്ലോ. സുഷാഷ്ുചവസ്ഥയില്‍ ബമൃതിയെ പ്രാപിക്ഷന്നതിനാല്‍ സര്‍്ൃകരിയകളുമറരം ശ്ര ാശുന്യമായി ഭവിക്കുന്നു. ആ സമയത്ത്‌ ജനന്ദസ്വിത്രപനാ ൭ ആത്മാവിനു മാത്രമേ ഉൃണര്‍ഡ്ുള്ളം അതുകൊണ്ടാണ്‌ ആനുന്മാനുഭൂതിയുട്ോകുന്നത

ബ്രാമണര്‍:- ജാഗ്രവേസ്ഥയില്‍ ആനന്ദമുണ്ടായിരിക്കുന്നതെക്ക നെ! അതിനുള്ള വഴിരെന്ത്‌*

ഇയമേവര്‍:_ അന്തികരണക്കളും ബഷമിഷ്രണങ്ങളും സര്‍ ദുഖ. ഷമുകേന്നു. ജത്മാവോകട്ടേ നിത്യനേ്സ്വതരപന്നമാ ഞ്‌, ഈ വഷ്കൂ ഗ്രഷിക്കാത്ത അജ്ഞാനികറം ശാരീരമായ പ്രീഡയെ ആത്മാവില്‍ ജട്ോപിച്ചു ലഖിക്കുന്നു. ശരീരം

്രീജയദേവന്‍ ൬൨൩ ആഭികളില്‍ അദാംമാവമിപ്പാതമ ഞമോനികാം ജാഗ്രതടിചും ത്മാനന്ദമനുഭവിക്കും.

ബ്രാഹ്മണര്‍. അതെ മാനെ ശിംമായപീഡ്ധ അിന്ോടടബന്ധ ടു നില്ലുന്ന ആത്മാവില്‍ സംബന്ധധിപ്പിക്കാതെ സാധിക്ക മോ! ആപ്പും ഒ പിഡകരം ഭൃത്മംാമമെ മറച്ഛുകള കയില്ല!

ജയവൈൈര്‍;-.ശദീരം നശിക്കുന്നതുവരെ സഖധ്ിഖങ്ളും അരിനെ ബാധി, നയിടിക്കം ആതമജങ്മാികക്കെ സ ജയി ലയം ആ സുപ നിയം രെയും കുഴിയും, സ്വപ്ലത്തിനുണ്മാകന്ന സ്വരം അവ യെ നിഴലിപ്പിക്കമന്ന്യാതെ സുലത്തേയോ ടിഖത്തേ മോ അനുഭവിപ്ിക്കുനനില്ു. ആ സ.ുലയമായ സുഖധ്യിഖ ലംപോകും ജാദ്യാസികഠംക്കേയുള്ളൂ, ആതരൂഡ്ഥക്ധ്‌ അതി (൩൯ പ്രതിിപോലുമുണ്ടകന്നിപ്പം അവര്‍ എപ്പഴും ആ ഇന്മേത്തന്ന അനുദിച്ചുകൊണിടിക്കുനനു.

ബ്രാദ്മനര്‍;. അപ്രകാരം സിസ്യാനയമന്ഭവിച്ഛുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആതരഡ്മോള്‍ മാത്രമ മോക്ഷാക്തിനഥികാരികളാവുകയുമ്ോ! മാവുളവക്ഷ മോക്ഷം ലഭിക്കയിവ്വെന്നേ്‌

ഇയദേവര്‍;- ബരദ്മധിന്, ബ്രദ്മവാന്‍, യ്ുദ്മവദ്യന്‍, ബരദ്മവി ഷ്യന്‍ ഇങ്ങനെ നാലപ്പകാരത്തിലുക്ള ഇഞ്മാനികള്ം മോക്ഷ ത്തിനധികാരികറം ന്നെ, എങ്കിലും തന്നേരോണെന്നും തഃ (ജിരികകുന്ന ദേശം ഏതാന്നെനനംമാവം അറിംത്തുക്മാതെയും ലജലവേഗങങളേയും ക്ഷേണജചികാളയും അറിയാതെയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നവനാണ്ട ബരമവിഷ്യന്‍. അവനായ്േ മാനന്ദവെള്ളത്തില്‍ മുക്കി തന്നെത്താന്‍ മറ" ജീവന്മുകത്യ വസ്ഥയെ ഹസ്താമലകപോലെ അനുഭവിക്കുന്നവന്‍, ശ്രേ

ആ പത്തെ പ്രാപിച്ചു ബ്രദമാനന്ത്തെ അനുഭവി

ക്കുവാന്‍ നിക ത്രൂമിക്കുവിന്‍!

ബ്രാദമണര്‍ സമൂ? ഭോ! ആത്മം ബ്രര്മാന്ത്തില്‍ മുഴുകാന്‍ ഇനിയെത്രകാലം വേണ്ടിവരും? അതിലേക്ക്‌" അങ്ങ യുടെ കയണാമടാക്ഷമെന്നു കഭക്കും!

ജയഭേവര്‍: - മുമുക്ഷു ക്ത! ഇന്നുമുതല്‍ തന്നെ ദേശാഭിമാനാത്തെയും ആഗ്രഫമാളെയും വെടിക്കു, ആശു യക്കുന്നവക് ലഖ്ൃത്മ ഞ്തോനുത്തേ ഉപദേശിച്ചും മാനാപമാനാളള വപില്ലെറി രു്‌ ലിനെ വിക്ക്‌ അട്‌ മപ്പുടത്താതെ നിയ യ്രില്ച്‌, യത്മാവിനെ പഠമാത്മാവില്‍ ലയിപ്പിച്ചു, ബരദ്മാ

ി

൬൪ ്രീമഹാഭക്തചരിതാമൃതം

ഇന്ദത്തെ അനദഭവിച്ചു മനേസമാധിയെ പ്രാപിക്ഷവീന്‍

അതിനു നിങ്ങം സംഗതിയേ?

ഇങനെ ഞാനു അതികി ആത്മാവിനെ ദില രിദ്ികല്പസമാധിയില്‍ ലയിച്ചു ്ാവമണരാകട്ടെ സ്വാമികളുടെ

കിച്ചു; സാസ്ാഗം നമസ്കരിച്ചു മടങ്ജിപ്പോകയും ചെയ്തു.

മിക ഇപ്രകാരോ തന്നെ ആ്രയിച്ചുവരന്ന്‌ പല മേ ശ്ച ചുക്ക്കം ഉപദോശംനല്‍കിയും പല കേതേ്മാരേയും അ ഗ്രഥില്ും എം ബ്രഡമാസനത്തെ അനുഭവിച്ചും നിദിക്യു മിരിയ പിള പിയും പട മപി കഴി തിനു ശേഷം നി തയസമാധിയെ പ്രപ്പിക്കാ൯ നിശ്ധയില്ചുമൊണ് (തനറെ സധര്‍മാ ലാഭിഞിയായ പത്മാവരീമേയിതയ അടികില്‍ വിളിച്ചു; താന്‍ മുക്തിപത്തെ പ്രാപിക്കാന്‍ പേകേന്നുവെന്നും ആ ശ്യമുദശ വരം വാശ്തിക്കൊ്നമെന്നും മ ബേദധനംചെയ്ത യ മഹതി ഒദ്വപാക്കേളില്‍ വീണ്ട വണിക്കൊണ്ു' പ്രാണനാഥ അവി? അവിടുത്തെ ജുസ്ണരൈവതമായ പബ്ഡമത്തില്‍ ലയി ക്കാന്‍ പോക ആയപോലെ എനറ ഇ്ണൂൈവതമായ അങ ജില്‍ എനിക്കും ലരിക്കമെന്നല്യാതു മറെറാരു വരവും എനി ക്കാവേശ്ൃഴി്വ. താനും അനിര്യൃമായ ഈ ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷി കാന്‍ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കസ? എസ്സി

പരിയുട വാമ്മോം, സ്വാമികളെ തുകക്ക്‌: അമു പരമമായി ഒവില്ലു തന്‍ റയും അഭിപ്രയം അതുരന്നെയാന്നെന്ന കു അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഒറ മന്മശസില്ലു, അനന്തം ക്രഞ്ചാാൽ നെ വരത്തി താന്‍ വാദാഅസിയില്‍ പോകാന്‍ നിശ്ചതിച്ിിക്ക അ എന്ന ചിലന്ാഠം അവിടെ ഇിക്കനമന്നമ്ദേശിക്കന്നുവെന്നും അമളിച്ചെയതു. അച്ചെഴ്ണുകഠം രാജാവിനെ കാതുകളില്‍ ഇടിത്തീ വിച്ചു. അദ്േശം പെട്ടന്നു മട്ടി അമ്ഭനെ നിലകൊണുപോ ഷി, കണ്ണൂനീര്‍ ധാരമൂമായി പ്രവഹിച്ചു. അദ്ദേ ശബ്ദിച്ചില്ല, സ്വമി യൊന്നും ആറിയത്തമ്ില്‍ രാജാവിനോട്ട സമഭക് ണം ചോദിച്ചു ഗല്‍ഗത്തോകരടി രാജാവു പഠമ്ഞു:സ്വാ മിന്‍! നിന്തിരുവടിയുടെ തൃപ്പു്ൂഷം, രതം നിലവും ആടിച്ഛു തര്‍ ത്ഥനായിരികകന്നെ ആ തിമമേനിയെ പിരിഞ്ഞിടിക്ന്ന തെന! അടിയന്നക്ുടി വംദോണസിയില്‍ കരട്ടിക്കൊണ്ട പോ കാന്‍ കുണയയന്മാകണലിന സ്വാമികാം അപ്രകാരം സമ്മതില്ലു ഭേ വിജേയും ഭാജാവിനേയും കൂട്ടിക്കോ വാരാണസി യിലേയം പുറ പട്ട. യഥാകാലം ാശ്യിലെത്തി ഗംഗാനമീതീരത്തില്‍ ഒരു ഉ എം ശിക കം ഇ അമാധിയാപ്പില്ചു അ

ളസീദാസന്‍ ൩൬൫

അട്ടിലെ ഭക്തന്മാരും സസ്്ാസിമായും സ്വാമികളുടെ ആഗമന ആഅതന്തുമറിഞ്ഞു ശൂദ്്േട്ടമായി വന്നു പുറവും രുധതുനിന്നു. സ്വാമി കരം എല്ലവേരേയുംനോക്കി അന്ദഗരഹിച്ചതിനാശഷം സൂമുപ്ത്മ ക്ഞില്‍ പഞ്ചഭ്രതസഞ്ചിതമായ സ്ഥൃലശഭീത്തെ ഭൂമിയില്‍ ത കൂ്ിയാവല്ലു നിസ്താനദപരത്തെ പ്രാപിച്ചു പത്മവേതിദേവി കേട്ട, ഉടന്‍തന്നെ ക്രെരഞ്ചുാജന്്‌ ആയയശിസ്സുമറം അരു ഭിയതിന്ു ശേഷം തെറ ടിദ്യയ്വിനെത്തു: പത്മാ (ബനത്തിലിയന്നു ' സമാധിയുറപ്പില്ു' പ രബ്രദ്മത്തില്‍ ലയി

അനന്തര ഒരുപ്രകാരത്തില്‍ സധൈട്ും അവലംബിച്ചുകൊണ്ട്‌" ഭൂതശദീരഭളെ ബ്രാദമന്ണമെക്കൊ്ടെപ്ില്ല്‌ം ൪൫൯൦ ൪

ബ്ദചെന്നു*, വിശുദ്ധമായ ഒരു സ്ഥലത്തു വെണണ്‍കളിര്‍ക്പും രണ്ടു ശാകീരം നിമ്മി ചു്‌ അതില്‍ സാ്്്റതാടികറം പതി ച്രലിച്ചു; ആരിനു്ളിയ യയ മിവയശഭീദകക ടർ വിധിപ്പകാദം സമാധിയിരുത്തി" തറ അന്ത്യകാലേടെ പ്രതിദിനം പൂജ നട ക്ഞിക്കൊണ്ടിരന്നു

൩. തുളസിദാസര്‍

ടിക്കന്‍ വൈകസ്റരോധിപരിയായേ നക്ഷ നായേണന്‍ വാമ്ലീകിമഫര്‍ഷിയെ നോക്കി, ഭാരതഖണ്ഡത്തല്‍ ഫിയിോഷ സോരിക്ന്ന ജനസമുദായത്തില്‍ മക്തിചാരേരു" അധമ്മംവര്‍ഭി (അനാചാരം എപ്പ, അക്കനെ ആ ബമുദോയം ഷിക ഭ്ിതിരിക്കന്നതിനാല്‍ ആനാട്ടില്‍ ജനിച്ചു; അ ഭേ ളിലാ പുതിയരാമായണം ചമച്ു്‌ജനക്കള്ള സഭ്‌വ്ത്തറ്മായം ൫ ക്തന്മായമക്കി്ചെനണമെന്നാവശയ വാഡ കിമഫഷിക്ക വീണും െഷ്യതില്‍ അവി ളുടെ കായി സിം ഭഥവന്നിയോഗത്തേ അനാഭമിക്കാ൯ നിവൃത്തിയില്പാതെ ശവഭാ ജ്ജയെ ശിസോ വി, ഭാരത്തില്‍ സുശിലന്ം സമീവ്യത്തനം സകല മതങ്ങളുടേയും ബാധ്ശോഷിയുമായ അക്‌*ബര്‍ചചക്രവത്ടി നടോവാസിജന്ന കാലന്്ു ആത്മാരോമനെന്നു പേടോടുക്രടി ഒരു ഇണ, ഡാരിഫിപ്പടണ

ി] ്്ഫാകതചരിരാടൂരം

ത്തില്‍ പാത്ിമവന്നിരുന്നു ൭ ബ്രാമണ ഇയശവരമക്തനും സമ ൂജനപൂമനും സത്യവാനും യോഗ്യനും അക്‌ ബര്‍ചക്രവമ്തിയുടെ കൊട്ടാരത്തില്‍ ചക്ര വത്തിയുടെ ഒരു ഉപദേയ്ലരന്ന നിലയില്‍ അ ഭദഹത്താല്‍ സിക്കരിക്കപ്പുടടപോരുന്നവനും ആയിരുന്നു. ചക്ര വ്തി അദ്ദേഹത്തിനു ആയി സ്വ തിമാസം ശമ്പ ഉം കൊടതൂുവന്ന. ഈയ ഘെട്ടതതിലാണ്ട വാല്ലീകിമഫഷി ഭഗവ ഭാജ്തയെ നിന്ഭവററാന്‍ നിശ്ധയില്പത്ര്‌. മമേരേതി' തെററിച്ചെണ്ലി മഹാകവിയായി, മഹാര്‍ക്തനാ ിിപ്പ മഹഷിപുംഗവന്‍; ലദത്താംരാമനെറ പുത്രനായി അവത രിച്ചു ശിശുവിനെ തേജാവിലാസവും ഭാവിയില്‍ മഫപ്പഭത്തെ ആര്‍രോഹറണം ചെയ്യുമെന്നനുമാനിക്ഷാവുന്ന സാമുദ്രികാലക്ഷനനങ്ങ കണ്ദു്‌ ആത്മാരാമന്‍ ആ ശിശ്ൂറിനു ഉളുസീഭസനെന്നു നാമക ണം ചെയ്തു. തസിഭാസന്‍ നുകരവയ്്രില്‍ ഉപനയനം ചെയ്തു പ്പെടടതിന്നശേഷം പുദിമി നമംയ കധത്തിനുക്ളില്‍ കലധമ്മമനദസ രിച്ച വൈകി ള്യസിക്കയും വേഭവേമാംഗങ്ങളിലുയ) രാണേതിഹാസമ്കളിചും, സര്‍വ്വശുസ്ത്രങ്ങളിലും, സകല കലകളിലും അപാരമായ പവാണ്ിസ്പം സമ്പാദികേയും ചെയ്തു, ഉസീഭാഡന്‍ യഥാകാലം യരവനായുക്തനായി ചമഞ്ഞു അ ദേഫത്തിനെറ പിര മതരുമെന്നു പേരോടുകൂടിയ ഒഖയ കസ്തക യെ കലമയ്യംയെനുസിച്ചു' ഒ യുവംവിനെക്കൊണ്ടു വിവംഫം ചെ യപ്പിലു, ഇളസീദോസന്റെം പ്രഥതുത്രയും ശസ്രപം്ഡിവ്ലവും മനധസസ്കരോം ആക'ബര്‍ രവി അറിയുന്നതിന' ഇടയായി, അഭ്േം ഭവൃത്മാദമനുമായി ലോപിച്ച്‌ ജസീാസനെ കൊ ഭൂത്തില്‍ വ്തി സംസാരിച്ചു അയാ യോധ്ൃതകളില്‍ പൂ തൂവിശവംസം വന്നയിനുശേഷം ചശ്രവ്ടി അതരള ൫൫൯ ക്ഷ ്യാലോപനാസസ്സ്റില്‍ ഒരംഗമമയി നിയമിച്ചു. ആത്മാരാമന്‍ അ അഗ്ൃഹഥത്തില്‍വച്ഛു ബുദധിമംനായ തറ പാത്രനെ അഭികില്‍വി രിച്ചു ഇപ്രകാരം ഉപദേശിച്ചു; മകനേ! രാജസേവനം നിശിത രിയായ ചം വയുനതിന്‌ മ്യമകന്ന രാജാവിന്മോട്ട അധികമടുക്കാതെയും ഏറെ അകലാതെയും സൂക്ഷി ക്കേണ്ടതാണു"*, രാജാവിന്‍െറ അഭിപ്രായ റം അബദ്ധമാണെന്നു കരണ്ടാന്‍ അതിനെ പഠയോതെപാഠായു മന്സ്സിലാക്ഷുകയല്ലതെ അ (ഓാഭചൂരീം എരിയ പറകയോ അക്ധമെ സംശയിക്കത്തക്ക സ്വ ത്തില്‍ സംസാദിക്കുകയോ ചെയ്താന്‍ പാടില്ല ഗുണവാനായ ഒരു ൨൯ രാജദേവേഷത്തെ സദ്വാടിച്ചുപേംയാല്‍ അവനെ സ്റ്േഷിക്കുന്ന തും അവനെ സഹായിക്കുന്നതും രാജേംവിനു" അറിവ കിട്ടികാല്‍ ആപല്‍ക്മോധിത്ത്‌ ം, രാജാവിനെ പ്രിതിക്ക പാത്രീഭവിച്ച ഒരു

ഭസീദാസന്‍ ൬൦

ഭജിനേത്തെ വെവക്കുന്നതിനവെറയും ഫലം അത്ുതന്നെയായിരിക്കും, കന്ന്‌ ഇരവക സംഗരികഠം എല്ലാം നിന്‍െറ ഒഷ്മയില്‍ ഇടികകുട്ട. ഇനി രാജനീതി സംബന്ധി നീ ചിലതു ഗരഹി ഷലിരിക്കേണ്ടരായിടട്*, പ്രജകളുടെ ക്േമമ്തേയും അവരുടെ സു സക അള്േയും ലകഷ്യമാക്കിവേണം രാദ്യം ഭരിക്കേണ്ട" രാ ഭൃദ്തില്‍ ഏപ്പെടമുന്ന പുരിക ചട്ടം ജനഷ്ചളുടെയും അന്ദവാ ഭത്തോടുക്രടി ചേണ്ടയാകുന്ന. അതുപ്പോവെരുന്നെ ഭ്ിയടായ പ്ര ക ഇഴ്ുി്ത ഒരു സാര ിഭിഷനേപാലം ആ സ്ഥാനത്തു വച്ഛുകൊടിടിക്കാന്‍ പാടിപ്പം സമത്ഥനായ ഭര അാധികുരിയുടെ രണ്ണുകാം എ്മയ്ക്ും രാജ്യതിനെറ നാല! അ രിമ്മികമളേയും വീിച്ചിരിക്കേണ്മനാണടെ. മുന്നറിവുതമാതെ ശ തൂക്ഷാംവന്നു രാജ്യത്തെ ഭയൃ്രമിക്കാ൯ ഇഭയുക്കരിനംല്‍ അാരിര്നി കളെ സുരക്ഷിത ാക്കിച്ചെയ്തിരികണം, ശരക്കറം പടയെ ന്നാം അവെ ത,ക്ക്നേതിനംരി മടിച്ചെന്നു ചാടിക്കൊടുക്കന്ന 7 ആപല്‍ക്കാമണ്ട. . ശരിര ശക്തി, യൂഠത്തിനുക്ള സമ യരയ ശത്രക്കാം എത്തിയിരിക്കുന്ന സ്ഥ എന്നി മൂന്നും യുദപേടുവാ യ ഒരു രാജാവിന്റെറ ചിന്താവിഷയം ളാകന്നു മേപ്പാഞ്ഞ സ്ഥ ചും കാലവ്വം ശൂലം തനിക്ഷനുകടലമാളെന്നു കണ്ടാല്‍ പി ന്നെ ഒരുനിമിഷവ്വം താമസിക്കാതെ ശന്രവിനെ ശഅതിക്കയും അ തു മുന്നം വിപരിതക്കളാന്നെന്ന കോയ, അര 40ം ശ്രി എതിക്കാതെ ശത്രവിയെ വശപ്പുത്തി സന്ധി സ്വീകരിപ്പിക്കാ൯ ശ്രമിക്കേണ്ടതുമാകുന്നു. സാധുക്കമ ലേടിക്കേണ്ടം അവടെ ഞു, വമ്യൃ്കളെ സാധിച്ചുകൊടക്കേനത്രം ഭാഭധവിമന്‍റ കടമയകന്ന സാധുക്കളില്ലുത്തേ നാടു്‌ മൂദയമൃഗ്കറംനിറ കാടംണെന്നു പറയ ണം, നാട്ടിനു വെളിച്ചുത്തെ കടക്കുന്നതും നാട്ടിനെ പ്രമശശിപ്പി ക്ന്നതും വാസ്തവത്തില്‍ സ്യ ലയ്രന്മാര് പബ്യാതമോക്കളായ സാ ലൂക്കളാകന്നും നാട്ടിനെ അനഗ്രഹികന്നേതു" ഇശ നേറ്റ; ഈശ ഭമതന്മാരായ സാധുക്കളകേന്ന. കാമപി ്ധകളെക്കൊ്ടും മറ (ാട്ടിനെ ശിക്ഷിക്കന്നതു" ഇനന; ഈശ്വരല്യന്മാരായ നിഗ ഫാ്യഗ്രഫശക്തിയുമ സാധുക്കന്നു, അാഇുകൊണ്ടു സാധുക്ഷ ളെ പൂക്കാത്ത രാജാവു്‌ രാഭസ്ഥാനുത്തിനധികാിയല്ല, ഇപ്പറഞ്ഞ ഭാജധമമങ്ങളില്‍നനി്ന മാജ വ്യതികാലിക്കസമവന്നുകാ്മ്പോഹം രാജവിേരയും രാഭയത്തിവോയും തലയും അദ്യൂയേത്തെ കാംക്ഷി കടന്ന അമന്യനേം ഉപദേഡ്യാദവോ ഒആചാ്ുനോ ആരതുന്നെയായാ ലും യുക്തിവംമുലും ദൂ്രാന്തമുലംം ലയം അതില്‍നിന്നും പി തിരിക്കേണ്ടതാണ്ട്‌. എന്നാല്‍ അേസമയത്തുതന്നെ താന്‍ ഒരു (നിഫോങ്കരിയും രാജക്തേനമായിടിക്കേട്മതും രാജാവിനു അതില്‍

] രീോമക്രചടിരുള്ലേയം

വി ിരിക്കേത്ടതും, 4, താന്‍ ടി

സീസന്‍ പിതുംവിനറെഠ സാരഗമവും സന്ദര്‍ചിതവു (മായ ഉപദേശത്തെ ശിരസാ വഹിക്കു" ഭികതിപൂര്‍്വം നമസ്തൂരികു. (മകനേ! ഇനിയും കക്കുക ഒരിക്കല്‍ രാജാവു വേട്ടയ്്ായ്‌ ല്‍ പ്രേകേകയു്ടായി. രാജാവിന്‍െറ പള്ളിയറ വിചാടിപ്പുഭമന്‍ വിനെ പള്ളിക്കിക്കയില്‍ ഒന്നു കിടസനോക്കണമെന്ന പല ഭായി ആഗ്രിച്ചിരന്നു. അതിനവസരം നോക്കിവരവേ ഇത്തവ അ രാജാവു വേടട്കപോയ സന്ദര്‍ത്തില്‍ ൪൭൫൯൨ ഇംഗിതത്തെ നി വോറാന്‍ ീപ്പ്പെടത്തി, അസ നേത്മേന്നെ പക്കി ശൂ ചിക്കി മെത്തയും മറവും നല്റതുപോചെ അലച്ചു; കൊട (ആല്‍ എല്ലാവരും ഉറക്ഷമായ തിന്നശേഷം അവന്‍ അതില്‍ കയറി കന്നു, അതേന്നിമിഷത്തില്‍തതന്നെ ഒ കിക്ഷേയുമായി നിര്യപ രിചയമുക്ള നിദ്ാവിയാല്‍ അവന്‍ ഭ്ൂഷിക്കപ്പെകയുംചെയ്തു ജാവ കുട്ടില്‍നിന്നം മുട കിവന്നിട്ുദ്സോ എന്നു* അന്വേഷികുന്നേ (തിനായി പട്ടമഹിഷി ഒരു ഭാസിയെ പ്ളിയററയിലേയ്ക്രയല്ലും അ ഖം മഭ്കിവന്നു ജാവ വന്നിട്ു്ന്നും നിദ ലയ്കകന്നുവെസം അ ഭിയിക്കകയാല്‍ രാജപത്ി പതുക്കെ പള്ളിയറയില്‍ കടന്നു. തററ ൂത്രാവു നായോട്ടില്‍ ഏറ്റെ ക്ഷീണത്താല്‍ ഗാഡധനിദ്യില്‍ മകി 'ജിരിക്കയാണെന്നും ഉറക്കരിന്ട ഥം വരുത്തരുരെന്നം നിശ്ചയി കല്‌ ആ കിടക്കയില്‍ത്തന്നെ രദറത്തു കയറിക്കിടന്നു, ഈ സന്ദര്‍ തില്‍ വിധിവിശേഷത്താല്‍ നായാട്ടിനു പോയിരുന്ന മജംവു മർ ജിവരോനിഭയോയി. അദ്ദേഹം പ്ളിയറതില്‍ പ്രവേശിച്ചു മന്ത്രി യും ഒന്നിച്ുന്ടോയിരുന്ന അല്പം കണ്ട കാഴ ജാവിന്റെറ ഫല യത്തെ എത്രകണ്ടു ശല്യപ്പെടത്തിയി കണരനന എടുത്തു ണർ ആവശ്യമില്ല തനറെ പ്രേമഭജനമായ പട്ടമഫിഷിയും അസ് (യരു പുരുഷനുക്ടി തററ ഭികക്കടില്‍ത്തന്നെ സുഖനിദ്രചെ യൂന്നതുകണ്ടു കോപപപവേശനായി മററ വെട്ടിനു രബുതലയും ഒന്നിച്ചു വേര്‍പെട്ടത്തണമെന്നുദദേശിച്ചുകൊണ്ടു്‌; ുറയില്‍നിന്നും വാരി. തല്‍ക്ഷണം വാളൂറയില്‍നി സും ഒരു കടലാസുകഷണം .ബിലത്തുവിഴുകയും അതു രാജാവു കാണുകയും ചെയ്തു, “ക്ഷമിക്കുക! (ഷമ സമുദ്രത്തക്കാറം മഫതവമേരിയതാണ്ട'.? ഈ വാക്കുകാം അ (തില്‍ ലേഖനം ചെയ്തിരുന്നതു രാജാവു വായിച്ചു. അല്ലനേരത്തേയയം, അദ്ദേഹം അതേനിലില്‍തന്നെ നിന്നു ഈ കുരിപ്പ്‌ ഒരു സാധു വിന്‍റെ മകന്‍ ഒരിക്കല്‍ തനിക്ക നല്‍കിയതാണെന്നം അപ്പോം തന്നെ അതിനെ വാളൂരയില്‍നിക്ഷേപിച്ചതാണെന്നും അള്ശേഫം

ൂളസീഭാസന്‍ ൬൯

കൂടില്ല. ഇര രന്‍തന്നെ എഴുതി ആേകാശ്നിന്നം കീഴപോട്ടു ഇുട്ടതാണെന്ന്‌ അദ്ദേഹം വിശവസിട്പു. പൂദിസ്ഥിതികില്‍ വാം റയില്‍ നിക്ഷേപ കൊണ്ടു പ്ത്തിറകകി വിവരം മന്ത്രിയെ മരി പ്രീജ. ബിമാനയേ ഭയ മന്ത്രി ാജാവിനെ ഒരു ദാഗത്തു ളിച്ചു നിലാ ഏല്ലാ ചെയ്തവേച്ഛു പളിയാവാജുക്കല്‍ച്ചെന്ന മുമല്കു ശബ്ദും ഉണ്ടാക്ക. ആ ശഡ്ദുകട്ട രാജാ ഗം ഉണന് പമ്ലിയറ വുക്കല്‍ നോക്കിയപ്പോ മന്ത്രിനിപ്ലുസമുകണ്ട, ബശ്ച്ുത്തോ ഭം അതര്ലിയോടും 7 *നാവനിന്നു അമാന! ഇരെന്മൊയുമനം ഭകേഴാണ* ഒനം രാഭവവേമൊന്നിച്ഛു പമ്ളിമെരതയില്‍ ശയിച്ചി രിക്ഴമ്പോറം അനുവാമമിച്പാതെ പിക്കിയറവാതുക്കന്‍ വരന്‍ അക പള? രിമമസ്സ്ിമ്ക അമ സനമ ക്കോ! എന്നു ചോടിച്ചുകൊണ്ടു അന്പുര്തിലേയയു പോകാന്‍ ആരഭിച്ചു. മനൂ്്ംല്ില്ല പോകാന്‍ വജ. തിയമസ്ദ്ുകോണ്ടു കാട്ടില്‍ നിന്നും തിരിച്ചെഴുന്നജ്മിയതു" എഴപ്പു,ഴാണട ണി തനിക്ക വ്ര ടം ആല്യരാമ്ടില്‍ രി ണു തിരിച്ചെന്നചമിയിടടുണോ എസ്‌ അനേ കി വിയ പുടി പ അം മിന്നു തി തിമച്ചെന്നമ്ളി പ കളിക്കറിപ്പുകള്ുന്നു എന്നു പറകയാല്‍ തൊ൯ അപ്പം ത്തന്നെ പശിയയില്‍ വരികയും യിരമനസ്സുകൊബ്ു ഗാഡ ികയെ ഡാപിച്ചിരിക്ന്നതു കാണ്ടകയും ചെയ്ക യാത്രാ 'ണംകൊണ്ടുറങ്ങുകയാണെന്നു നി..വരിച്ഛു* അദ്ശേഫത്തെ ഉണത്തരുതെന്നുള ഉദ്ദേശത്തോടക്രടി ഞന്‍ ഒറോറത്തുകയരി കിടന്നു. ്ലൂതായാധും രിരമനസ്സു കൊണ്ടു" രൂറിക്കിക്ഷ ഡ്വോറം നാമിക്കിനെ ഇവിടെനിന്നു സംസാരിക്കുന്നതു യുക്ത മല്ല, ഞാന്‍ അന്തപപരത്തിലേകര പോകുന്നു. ഒഴിച്ചുവയ്ക്ാന്‍ പരടി്ലത്തേ വ്വ അസ്ലാവശ്യകാജ്ുവമുണ്ടെമില്‍ മാത്രമേ പ്പ രാജ്ഞി പോയനിന്ഃശേഷം മന്ത്രി പ്ളിയറയില്‍ കയറി പ ക്ളിമെത്തയില്‍ സു്ിദ്രചെയ്യു്ന വി ചാടിപ്പുകാന വിരിച്ചു ക്രി. അവന്‍ ഞെട്ടിഎ ന്നറ കിടി വിച്ചു കമ്പിടടനിന്നു, അദ്യ! ഞോന്‍ അിയാതെ ചെയ്തുപോയി! എന്നെ കൊല്പയ തേ! ഇതിനുമമ്ു" ഞാന്‍ ഇര കിടന്നിടടുമില്േ! ഈ ഒത വണ എനിക മാപ്പതര ണ്‌" എന്നിലെ യീ കമാപവഗ്്ും അ പേക്ഷില്ച ചോഭിച്ചു- എടാ, സ്പ പറിനിനെറ ശ്രദ ിടന്നിരുന്നതാരു കുംപഠത്യോല്‍ കൊന്നുകളയും?

ി യീമഹോകേതചചരിതാമൃരം

ിചാടിപ്പുകാരന്‍:_. അയ്യോ! ആതമില്ലായിരുന്നു, മോന്‍ മാത്രമേ മെത്മയില്‍ കിംനു. മന്ത്രി. ആരിദിക്കട്ട, നീ പ്മിമെക്തയില്‍ കയറി കിടന്നതെ ത്തിന്‌? പ്ിചാഭി-- (പേടിച്ചു വിറച്ചുകൊണ്ടു) പമളിമെക്തയില്‍ ഒന്നു കിട അയോക്കുണമെനായൊന്‍ വളരക്കാലംകൊണ്ടു* ആഗ്ദിച്ചി തന്നു ഇന്ന്‌്‌ അരിനു സെൌക്യം കിട്ിയപ്പോഠം ഞാന്‍ കയ രിക്കിടന്നേപോയി അഞ്ുന്നേ! എന്നിക്കു മാല്പുതരണേ! ഇ (ജി ഒരുകാലത്തും അമു ചെയ്യത്തില്ല; എന്‍െറ കുഞ്ഞു മു വിലിപ്പെജിചചം എന്നെ കൊല്പാതിടിക്കണേ! മന്ത്രി തന്നെ അവനെ ഇഭവിലേക്ഷ' അയല്ലുതിനുശേ (ഷാ മരഞ്ഞുനിന്ന രാജാവിന്‍െറ സമീപ്പത്തുചെന്ന്‌, പതിത ലെ സംശയം ഇപ്്ലോാറം പരിഫരികട്ടവോ? എന്നുലോടിച്ചു. രജവ. .ഇപ്പം ഇന്ിയുമൊന്നു പരിക്കിക്കേണ്ടയായിട്ടുണ്"ം അപ്പത്തന്നെ ഭാജ്ിമയു വിളിപ്പിച്ച, നിന്‍െറ അപര (ഖം ക്ഷന്തവയമല്യം പിരറവിചി്പുകടെനോഴക്രടി മരമിച്ുകി ഭന്നുവിയ നിന്നെ ശ്ലനിക്ഷ പട്ടമിഷിയായി സ്വീകരിപ്പുഴ൯ നി വൃന്തിയില്പത്തവിധത്തില്‍ നി രരാധിനിരായിത്ത്‌ ി എന്നു മാവ കല്ലിച്ചു ജതി അജു കണ്ണുനീര്‍ ദുക്കിക്കെ ഒ" അവിടന്നു കല്ലികനന കറം ഒന്‍ എഴന്‍റ അറിവേഴ്ടേടി ചെയ്തിട്ടില്ല. അതിനെ യിന്നു വിശസികന്നില്ലെ്ില്‍ ഇസ്സ പ്രകാരം ശിക്ഷിച്ഛുകൊള്ളുന്നിനു* എന്നിക്കു സമ്മത മാണ്ട? എ അടിവിച്ഛു രാജാവു പറായു:-വെട്ടിത്തിടപ്പില്ല ളില്‍ നീ മു്കിക്കളിക്കണം്യ അതാണു നിനുക്ഷമളു ശിക്ഷ. നീ നിപേരാധി (ഓണൈങ്കില്‍ നിനക്കു തൊരു ഫാനിയും നേടിടുന്നതുമപ്ല്ലോറ (ഏതായാലും പപരഷസ്സ്ാത്തിനിയായ ഈയ ശരീരം ഇ (0ിവല്ഛുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ പാടിപ്പതുന്നെ? എന്നുപറഞ്ഞു രാജ്ഞി ശിക്ഷ അന ധികാന്‍ ളായി രന എനു രിള്പിച്ഛുവരുത്തി രാജ്ഞിയെ അതില്‍ ചാടന്‍ കല്ലിച്ചു. രാജ്ഞി യാതൊരു ക്രസയം ൂഭാതെ എണം വലംവച്ഛ്‌ അതില്‍ എട ത്തു ചാടാന്‍ തൂൂമിക്കാവ ആ്പൂയേനായിരവിച്ച ജോവു ൪4 ഞ്ജിയെ തട്യുനിവത്തിക്കൊണ്ട. “പ്രിയേ ഭവതിയുടെ ഫൃ (ിഷ്യാപല്ലത്തെമനസ്സിലക്കേണമെന്നുള്ള മദ്ദേശ്ൃത്തോടുക്രട] ഈഥി ക്ഷവരിക്കാന്‍ ജലവ്യപ്പെടടതാണ. എന്നാല്‍ ഭവതിയുടെ സന്നഭാ

സീസന്‍ [1]

മുബില്‍ പതിച്ചതു ദൈധികമായിട്ടാണ്‌. ഭവത യുടെ ചാരത്തു 9 അതുകൊണ്ടുതന്നെ വെട്ടിപ്പു സമു? എന്നുക്ലിച്ചു റാണി അതുകേട്ട്‌, £പ്രാണേശ! ഞാന്‍ അപദാധിയിയപ്പെങ്കിലും പരപ്പ (ഷമ സശിക്കാനിട രായിഴപ്പ യതുകൊണ്ണു" ഈ ശരീരം അ്ുദാ മായി ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധനായ അഷംയെ ഇനി ഇ ശരീര ത്തെ സ്റ്റിക്കാ൯ ഇടയാ ന്ന പാപകരമാണ്്‌" എന്നുപറഞ്ഞു നം ധതുമധല്യപു ൦ ഏന്റ ലദ്യമാക്കിക്രിച്ചു ജാവ പെ ടുന്നു രാജ്ങിമയെ കാ 1414 ഭയ സാലാസത്തില്‍യിസം വിദമി ച്ചരിനുശേഷിം *വതിയുടെ ചാിതരശരിയെ സാഭജീകരിക്കുന്ന നായിടടാണുഇനശവന്‍േ ഉയ ലേഖനം എനിക്കു നള്‍കിയതു്‌. ആ, പരമാ ഞാന്‍ ഗ്രിപ്പ്‌ തിനുശേഷം വേരി ഈ സാഹസ തിന ഒരസ്പേടു സതെ്ടിന്‌? വേ നമി 4 ഇരിനെത്തന്നെ എ ത്ഇടില്‍ ജട" സംശ വൃന്തിവശതിക്കളയാം, യാതേ ഫാസി രുംകൂടതെ കദലാസ്സു തിരിക കിട്ടുകയാണെയില്‍ ഭവിക്കു ചരി ത്രശുദിയു്ടനു വിശവസക്ഷാമല്േട? എന്ന കല്ലിച്ചുകൊണ്ടു ഐ ഇൂജില്‍ ഇടാന്‍ രാവിച്ചര്പുഠം മന്ത്രി പരമ്മേു--'പ്രരേം! ഇതു ൈവത്തില്‍സിന്നം കിട്ടിയിട്ടേ. കടിക്കല്‍ ഒരു സസ്ാസിയുടെ മകന്‍ ഇവിടെ കൊണ്ടു വസന്നനാണ്ട്‌. അതു ഇംപ്പോഠം അവിടു അ ഓാകകുന്നില്ലാതിടിക്കം. അവിടുന്നു അറിനെ ഈ എണ്ണയില്‍ ഇല്‍ അതു കഠിഞ്ഞുപപോകാനാണുപ്പം അഘനെ വര്ാമ്പാഥം വിയുടെ ലാരിത്രശ്ുദിയില അദ. സംശയം ജനിക്കും. അതു കൊണ്ടു" "മേശ സ്ുദ്രര്‍മക്കാഥം മഹാ മേറികതാണെന്നുക്ു വാ കരം ദേവിയുടെ ചാഴിത്രവയം സദ്യമാണരില്‍ ഈ കുടലാസ്സുകഴിയാ രിഭികകട്ടി! എന്നമ്മ സക്തി എണ്ണയില്‍ ഇടം" വത്രെ സാധിച്ചു രാസ യോടക 1 ചചടുതളച്ച യില്‍ഇടും വളെ നേര കഴിഞ്ഞു രാ ച കസ കം എ ജ്‌ ഴയിൽ വറായുമാ കൂടടകൊണ്ടു കുടിയുകയോ ചെയ്തിരുന്നില്ല, മാജാവു അതുകണ്ടു അ ത്ൃന്തം സന്തോഷത്തോ; ലാരി താതി്ത്തോടുകൂടി പട്ടുമഫ്ിഷിയു ടെ ചാഭിത്രത്തെപ്പറി പ്രശംസിക്കുന്നതുകേട്ട്‌, എന്റെറ ചാടിത്ര ത്തിനും ഈ കടലാസുകഷണത്തിനും തമ്മില്‍ എന്തു സംബന്ധമാ അമ്മയ" എന്നു ചോടിച്ചുകൊണ്ടു മറവര്‍ സംശയിക്കുന്നു ടി കതിച്ചങ്ങചാടി. ചുട്ടതിഉച്ച ജയ തൈലം രാജഞ്ഞിയു ടെ അംഗസ്സമേസികിഷത്കില്‍ മകലവെദ്ുംര്‍്പോലെശിതശീരു ഭമായിഭവിച്ചു. രാജാവിനും മന്ത്രികം മറവമവക്മം എന്തെന്നി ഭത്തേ ആശ്്വും മാജമ്മിയുട ചാടിത്രധിഷില്‍ നിഷ്ഠ്കമം യ വിശവാസവുജേനിച്ചു. രാജാവു ഉടനെ, രാജിയെ വെട്ടിക്കൊ ]

൨ (്രീമഫോമകതചടിരുമ്യേയം

ല്‍ ഉ്യമിച്ച കരായകര്‍മക്കില്‍നിന്നും, തന്നെ തടഞ്ഞു നിര്മിയ കലാസുകഷണം ഏതൊരാളില്‍നിന്നു തനിക്ക ലഭിച്ചുവോ, ആ സ ഭസികമാരനെവരുത്തി ജയ ഭിദ്യോപടേശം അഭി മഴിപ്പടി അറം" എക്കെ കിട്ടിമയന്ന ചോദിച്ചു. സസ്തൂസികമാരന്‍ അതുകേട്ട ഈവിധം ജു*ഐന്‍െറ പിതാവായിരുന്ന സ്പൂ ബി മി്മ്പോറം എനിക്ക പിത്ര:ജിരിരമായിയാതൊന്നമിപ്പായിു നതുകൊണ്ട" മന്‍ മേലില്‍ ഏഎദ്കന്െ കഴിഞ്ഞുകരടണമെന്നമ്േധ തിനു ലോടി ലും അദ്ദേഥം ഉടനെ ഈ കുഠിപ്പെഴുതി എന്റെം പക്കല്‍ ്ാപ്പില്ും യു ാജാവിന്ദ സമണ്ലിച്ചാല്‍ എന്‍െറ മാ രിദ്യം നിആമെന്നുപാരയുകയുംചെയ്തു അമാ? ഇതെനറി കൂ കിട്ടുന്നതിനും ഞാന്‍ അന്ന ഇയി,ന രിമനസ്സിലേക് സാപ്റി ക്ന്നേരിയും തിരുമനസ്സിലെ സംഭവന എനിക്ക ലഭിക്ന്നേതി൯ം ഇടയായ രാജാവു്‌ വീണ്ടം അവന്നു വേമ ധനം നല്‍കി തപ്ി (ഞി അയയ്ചുകയും ചെയ്തു മകന! ഈ കഥയില്‍ ൭൭2 പ്രകടിപ്പി ചതയ ബുദധദധമര്‍രുല്ലം നോക്ക! യയവിധ തില്‍ സന്മര്‍ംചിതമായ ബുദ്ധി രാജുവിനെ ഉപദേശിക്കാന്‍ കട പ്പെ ഓോയന്മമ്ദം ണ്ടതാണ്‌. അവരെകാണ്ടുമാത്രദമ ഭജാവിനും രാജ്യത്തിനും പ്രയോജനമുള്ള, തഭിതരന്മാദായ ൪8 സേവകന്മാര്‍ സ്വര്‍ത്ഥഡമായും രാജദ്രോഡികളും രാജ്യദ്രോഫികളു കന്നും ഥി ജയ നിലയെ അവലംബിക്കാരരുയിിക്കുന്നതിനാണു തൊന്‍ വീണ്ടും ഇമുക്രടി മുപരഭരിച്ച്‌ ന ആത്മാരാമന്‍ അതിനും അധികകാലം സ്വമേശത്തു (തമസികകയുണ്ടായില്ല, ഏരെത്താമസിയാതെ അദ്ദേഫം ല്ലോ ഗം രാജിവച്ചു ലരകികജീവി തത്തില്‍ ിന്നും വിരമിച്ചു" ദേശാനേ ത്തിനായി ുസിഭാസനകേട്ടേ തന സ്വരസ്സ്ിലാ മായ ബുദ്ഥിസാമര്‍തുല്ലത്തെ പിതാവി ഉപദേശമാകുന്ന ലാണ്‌ !യിലയരച്ഛു മാറവുകൂട്ടിം ഗൂഫകായ്യത്തിചും ഉദ്യോഗവിഷയത്തിചും പ്ര യോഗില്ലുകോണ്ടു രാജാവിനറെറയും മറവളവമടേയും പ്രിതിക്ക പ്രാത്രമായിക്കഴിഞ്ഞുവന്ന. ആഭ്ധനെമിരിക്കെം മന്ത്രിസ്ഥാനം ഴീലവവദികയും ചക്രവമ്തി ഗുളസീഭാസരെ ആയ സ്ഥാവത്തില്‍ നിയമി കേയ ചെയ യായി മാജ റ ബുജി വത്തെ പ്രകടിപ്പിച്ചും ത്യനിഷ്ഠയോടക്ൂടിയും നിദിഛിച്ചും സവ ജഈാപ്രശംസയു പാ്രിഭവിച്ചു. അ.നെിടിക്കെ ൈവഥതി രായ അഭൂത ന്‍െറ സ്വഭാവത്തിനു പെട്ടെന്നു മദം വേ രിട്ു. സാധു സംത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആ സകതിമാറിം ൭ജ്ജനസംസലു ത്തിൽ ല്ലം മുതു; കാമല്പടനായി ഭവിച്ചു; വേശ്യ ഗഹ ളിലെ പ തിവുകാടനായിത്തി കമേണ അവിടെത്തന്നെ ലാല്ല

ഉസ്‌ഭാസന്‍ ൭൩.

കിത്തു, വീടെന്നും കെട്ടാരമെസമുജ പിന്നിട്ട; ഇകനെതുള സീസന്‍ ഒരു വഷളനായിത്ടിന. ഒടിക്കല്‍ അധദ്ാത്തിനെറ മ ആവു വളെനാളായി മകന്‍ വീട്ടില്‍വരാരിടികകുന്നതുകണ്ട്‌' അന്വേ ഷീച്ഛുഖ്െന്നു" മ വേശ്യാഗ്രഫത്തില്‍വച്ചു ക്ടുമുടി. അമമ മകം നോട്ട പഠ: നിറ പിറ) മഹംയോധ്യേനായിര അ. നീയും ആ നിലയില്‍ എന്ത്ുമെന്നാന്ട ഞാന്‍ ആശിച്ചിരുന്ന ത" വിവേകളുവര്‍ വേശമാരമായി ഇടപെടാമാ! പാസ്റ്റീസം ബര്‍ശ്ും നകേത്തിനു കാരണമാണെന്നു സിനക്ഷിരാരുകൂരടെയോ! നി ൯൨ അക്ലൂ൯ തിരിച്ഛവസ്‌" ഇര സംഗതികറം അറിയുമ്പോം നീ ക. പു മറ്‌ പാലാ യേയും നീ നല്യവനാജി ജീവിക്ക്‌! നിറ ഈ കെട്ടനുടപരി പ ്യമാകന്നതിനുമുമപു നീ വീറ്റിപ്പോകകന ുഭസീഭോസന്‍ മാന്രമെഭിെ മാസിച്ച്‌ല്പെന്നു മായ്രമല്യം വീ ഭീ വരാന്‍ മനസില്ല ശാം പിടിക്കുകയും ചെയ്തു, മാതാവു" ളിലെ മില്ലി. ഇതശന്‍െറ മായദവിവസം (ആക്ഷിയാം! ചവന്നിയോഗുതതാല്‍ ലം ഭഗുംറത്തിനായി അവ തില്ല യ മാന്‍ ഇനെ മുന്യനാി്തി ദാല്‍ കാരണമെന്താ തിരിക്കും! ഇര! (യിലാസമമന്നല്യാതെ രറാന്നും പറവാന്‍ കു നില്ല. ആത്മാഡമന്‍ തീത്ഥാടനംക്ഷിഷാരു യഥാകാലം മക്കിയെ രി. വീട്ടില്‍ വന്ന ദന ജദ്യമാമി അന്വോഷിപ്പതു തനറെറ ജീ വിതസമിദഡമായ മമനസ്പയതൂന്‍ര ക്ഷേധത്തെകകറില്ായിരന്നു, പു (൫൪൯൨ തല്‍ക്കാലസ്ഥി/ ററ സമഥമ്മചാടിണിയില്‍നിനമം ഗ്രഫില്ലപ്പേംം, ര്യ ന്മസ്ര പത്തിനും അമ (തിനും അളവിപ്ലായിമുന്നു, ആ പിേവു്‌ അദ്റംത്തന്നെമകനെ അന്പോിച്ഛു വേഷ്ലംഭവക്തില്‍ ചെന്ന, പ്രിതാവിനെ കണ്ട മം തൂകി ഗുസിഭാസന്‍ പേടിച്ചു വിറ, പിതാ" എന്തുചെയ്യുന്നു വേം എന്നറിയാതെ അക നെ പകക്ുിന്നു. ജയത്മാരോമന്‍ മക ൯൨ നിലകണ്ടു്‌ ആശ്രിതനായി” അവനെ വീട്ടിലേ കജ (ഓല. അവന്‍ അതിനു വഴിപ്പെ്ടിചച, അദ്ദേഹ കടന്നു കൈ കൂപ്റിച്ഛ ബലംപ്രമയോശിച്ു കൂദിക്ദുപോയി. എന്നാല്‍ അ ഭൂഫം വീട്ടിലേക്കറ്പ പോയ്‌. തന്‍റ ജല്ലാനുത്തിലമമ ഗ്ര ത്തില്‍ കൊ്ടചെന്നവികെറാമസ പ്പും മകനു സടബിയു ്ജായരിനുശേഷമ വീട്ടിലേയും കൊയപോകാന്‍ പാള. എന്നു രിശ്ചജിച്ചു കാമാസക്തിയിയിന്നം വവെറ മനസ്സിനെ വേര്‍ പെടുത്തുന്നതിനായി അവനന്‍െസമവയസ്തായം സഭ പൃത്തന്മായം വൈദികാ്മാജമായ കോ ചെ്യക്കാരെ അവന്റെ സവാസത്ത

ര്‌ ്രീമഹോേരുചഭിരാരൂതം

(നായി എല്പെടുതി താനം അവിടെത്തന്നെ താമസമാക്കി. വൈ

ഭികമുറപ്രകാ മു നി്യാനുദ്യാനുക്ക ഉം ആതമശാന്തിക്കു പമായ

ക്യ തോപ്പും യാഗം യഥാവിധി നത്ിവന്നു. ഇ

ഴയിരിക്ക, ഒരു ഭിവസം യസ്സ ഉ്യനേതഭാകത്തില്‍ ജിനോം നാകതീത്തില്‍ ഗാവായരവനയുകരയ

യി നവപ്പല്പവമുടളകമേബയായി ഭിവ്യതേജോരൂപ്പിണിയായി സവ മനോഫാരിണ്ിയായ ഖെ രജണീമണ്ി നിപ്ുന്നതുകണ്ടു*, തുളസീ സന്‍ അത്യത്ജൂപനേന്ത്രനാധി അവള്ളെ സമീപിച്ചു, ' അനസ്ത സാധാരണമായ സെൌന്ദ്യപ്ീഡ്യഷം വഴിഞ്രാദ്ികന്ന ഈ രിയ

കം ഒരു മനുഷ്യസ്റ്രിയുടേനായിരിക്കാന്‍ കാരണമില്ലെന്നുനിശ്ധയില്ും

ആയത്മാരാമനറെറ നയവിശേഷത്താല്‍ അടക്ഷിക്കിടന്നിരുന്ന തുള

ഭാസനറെറ കമോസകരി ഉദടീഫൂമായി ഭവിക്കുകയും ചെയ്തു, അയാം ്നെക്ൂടി മുമ്പോടടടത്ത, തപോപ്ൃഭ്മംരുടെ മരവില്ല മന്നസ്ഥി തിയെപ്പോലും മാറവിമറിക്കാനുള്ളു. പ്രാപ്തിയും ദീപ്തിയും പൂുവിള ന്ന ജ്യോ സന്ധി! | കന്യാണമാല്‍ ശരകലിത മായ എനെ ശീമ ഒറാഗ്ൂാമതദ്താന്‍ സേചനുംദ്തണ മോന എസ്സ" ആല്ൃത്ില്ചു ആ യവരി അതു കേട്ട മനദഫാസമ്യൂ രിം തുമനീമാസമട്ട പാരു. ഫാത്മ ജോന്‍ ഭേവകസ് യാണു; അയുടെ മമ്മ ഭോകത്തില്‍ യാലും സവി ംഭീിക്7പ്പെന്ന. അമ്പു ുഞ്ബതമാക്ഷറം ഭൂ കൂത്തില്‍ ഇ്പെന്നാങ് രശ മൂമ റിവ. അത ഭീപ്യനായമ ഫാത്മാവിരനെ കണ്ടു ബ്രവമാപേശം വാഷ്മിക്കാമെന്നു ആശിച്ചു കൊഞ്ചൊണ്ട ഞൊന്‍ ഇവിടെ വന്നതു. അങ്ങ പഠീക്ഷാത്ഥം പറ ഞതവാക്കാം എന്നെ അത്തുരുപ്പെംകുന്നു? മാസ: നംരീരതന ഞാന്‍ പരിക്ഷാതിലം പരഞ്ഞതല്ല. പരമാത്റം പറഞ്ഞതാണ്‌. കാമവിവശനായ എന്നെ വെ രി തികിയാലും! എ ന്‍െ൨ ആയഗരഥത്തെ നിറവേറി ആത്മോപഭേശകായും പിന്നീടാകട്ടേ! ദേവസ്ി:--സ്ഭാസഭം! നിങ്ങളു നിലഭിലെത്തിയ ഒരുമഫഃ തആമാവിനു" ഈ മനഃസ്ഥിതി പാടിപ്പാത്തതകേന്നു. പരസ വാഞ്ച പാപപകരമാണ്്‌. അല്പാമാത്ഥം രാജാക്ക അറി ഞഞക്രമ്തതുമലുപ്ം.

ന ബപ ശരിരം സാധില്ലുതിശേഷം ശാസ്ത്രോക്തമായ ഞു കമ്മ മെ വിധിപ്രകാടം നാഭത്തി ആ പാപത്തെ ശമിപ്ിച്ചുകൊ ചം. ആമുകൊണ്ടു ഭവി മവത്തുയ്യയാതെം എന്നെല്പുണ മാലും!

ുസീഭാസന്‍ ി

_അയുകതമായ നിാളടെ വാക്കകറം എനിക്കു പരമാ തത്തെ ജനിപ്പികന്നു ഞാന്‍ താലളില്‍നിന്നും ബര്‍മ പ്രദേശം ഡാമ്കാമെന്നു വിചാടിച്ചു ഇയിടെ വന്നരിര എനി ൭ നിങ്ങളെ തപ ദദേശിക്കോണ്ടതായിവന്നിരികകന്നു.

ഉമസ്ഭാസന്‍.-നമക്ഷരതുപേക്ം പഠസ്സ്ോ ഉപാദേശിക്ന്നേരിനു (മരോളം സനമ. ഈ നിമിഷത്തില്‍ ഭവതി ന്റെ ഇംഗിതത്തെ സാധിക! ഇ്വങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇടപ്പാറം ക മാഗ്നിയില്‍ ഫോ്ൂര്‍പപോകം, അതുമൊണ്ടു അക്കാ്ും ആല്ല

ക്ട സ്റ്‌ കന്ത! പഠസ്രീവംഞ്യുടെ കട്ല പരവ ആ ചാ്ലന്മാരും വേണ്ടും വെളിപ്പടത്തിയിരിക്കെ, ആ ക്കെവാളിച്ചു അറിഞ്ഞി കമനിട ജുമ താം ഇമാന്റെ ശരപിക്കുപ്പടട കാമത്തിനു വശപ്പെടതു്‌ ആശ്ധ്ുകരമായിരി ക്കുന്ന! പടയെ വാഞ്ജമിച്ച :2വണനും അവന്‍െറ കുല വം നുശില്യൂതും അഫാദ്യരയ ഭമാിച്ചു ഞങ്ങളുടെ രാജാവി (ൂസഫാസ്ത്രലിംഗം സംഭവിച്ചതും അതിനു വഴിപ്പെട്ട അഹ ശിലയായി ഭവിച്ചതും തയ്ച്ച താരോനംഥനും സംഭ ച്ചു അപകടം 2൨൨൮൦ അങ്ങു" അിഞ്ഞിട്ടിറ്പെന്നുവ അമോ? ഉമസീഓസന്‍:.. ഞാന്‍ ഇം ഇരി ൯ ുതപമൊക്കെ മനസ്സിലം ക്കിചിട്ടുബു". ആവക, ശിക്ഷകറം അാനുദിച്ചതുക്കൊണ്യ ഞാന്‍ അവരെക്ഷററപ്പേടത്തന്നി്പ. നേദേമമിച്ചു്‌, അവരെ ആ കുററത്തിനു പ്പേരിപ്പിപ്പ ആ ചണ്ഡോളനയേ മാനൈ ശി ഷിക്കേണ്ടതിനുപകരം ൭ സാധുക്കളെ ശിക്ഷിച്ചു മന്ഃസ്ഥി തിയേയാണ്മ" ഞാന്‍ കററപ്പേടടുമുന്നമു”. അപ്പുരസ്രീരത്ന മ! സാക്ഷാല്‍ കൈലംസപിയായ ജയ മുക്കണ്ണന്യാതെ മാരനെ ജയിക്കാന്‍ മറെറാരു മൈവത്തിനോ മനുഷ്യനോ ഇ തേവരെ സാധിച്ചിട്ടിലവ. ഇനി ഒട്ടു സാധിക്കുന്നുമറ്യ ൫ വതി കോക്ക; പാത്ഥനു ഗീതേ ഉപദേശിച്ചു ൭ ൧. വാന്ദതന്നെയും പരിനാറായിരത്തിെട്ടു ഭാഴ്യമാരെ പരിഗ്ര രിക്കാന്‍ ഇടയാക്കിയ 9 കന്റെ ജയിക്കാൻ എനിക്ക സാധിക്കുന്നതാണോ? അതുകൊണ്ടു തത്വോപദേശംഭ ളൊക്കെ മതിയാക്കി എനിക്ക വശപ്പെട്ടാലം! മേസ്റ്രീ: _.തുളസിഭാസേ മലമൂത്രദാണ്ഡപിണ്ഡമായ ഈ ദീര യം അനം ഉന ഞി തിലം കരി കൊടും നിലനി യ നി

ി ശ്രീമഫാക്േചടിരാമൂതം

ശക്തി ക്ജയിക്കസ്പോറം പശ്ചാത്തപ്പേപുറിം മരണത്തെ വ രിക്കുകയും ചയ്യുന്ന. പിന്നെയും യോനിജന്മാരായി ഞുത്മ ശരിക്കു രിഷ്ധാതമമ ഉടയ ഭോഗകാള്ളക ളില്‍ ആ സക്തമ്മാേ രി ജദ്മത്തെത്തുലുന്ന ഇനെ കോടോനുകോടി ജന്മ അംകൊ്ട സതമനഭവിക്കുന്ന ജീവിക ആതേമാപളേ (ശരമാകുന്ന അമൃതതളിച്ചു പടപേശാന്തി വരുത്തി മുകതിനല്‍ കന്ന്തിനായി അപൂറ് ലില പുണ്ലത്തോക്കറം അപൂദ് ചി (ഘട്ടങ്ങളില്‍ ഓാദനത്തില്‍ ജനിക്കുക പരാവുണ്ടു ആകൂ ഭൂത്തില്‍ ഒരു മരറാത്മാവാട താരം. അഭാനെടിരിക്കെ, താരം ഇരവി ക ശുദരസാാരണന്മാരെപ്പുലെ കാമവെ ദിയോട്രടി ജത്ോദ്ശത്തെ റിസ്തരിച്ചു്‌ യാ ന്നതു നീതിയ

ഉസീദാസന്‍-.എനറെറ ജന്മം അത്ര മഹത ഒന്നാ

രില്‍ അതര മഹത്തായ പല കാദ്്ുക്ങളും ഞാന്‍ ഈര ലോ കത്തു പെയ്യയോതിട്ടതില്‍.നാരിേയ്്ായിട്ടാണ്* ഇരശ്വോന്‍ എന്നെ സ്ത്ിച്ഛിടിക്കനനടെ ജില്‍. ശരിവകം മാന്‍ ൭൫൮൦ ചുമതല നിറിഷികേതന്നെ ചെയ്തം. അതിന സന്തം നിക്ക നേടിദാതിരിക്കുകയുമിറ്പം ഇ ദപ്പോഠം ഞാന ടിനു യോ്യനായിട്ടില. അതുകൊണ്ട" കു മമാസമതി 4.൫ വിട്ടപിരിയാരികിക്കു്നര*, ഭവേരി ഇനി രൊന്നും എനിക്ക" ഉപദേശിദക്കണ്ടം എന്ന യന്റതിക്ക ക! എന്നെ ചുംബിക്കുക വരിയുടെ ഭയകാരസുഷമ അതേ, ൫൮ മിവ്യമായ തേജോവിലാസം എന്നെ ഫഠാമാകഷിച്ചിരി കന്നു ഭവി ഇനിയും താമസിക്കുന്നതു എനറെ മനസ്സിനെ ുവാിപ്പുഴിയുകയായിടിക്കും.

വസ്ത്‌:-. അങ്ങ” ഭന്മകാടടടത്തെ നിവമ്യിക്കുന്നതിനു സന്മമിംവര ഒടടന്നാണപ്പോ പറയുന്നതു്‌. സമമിം വരുത്തുകയ്യതെ,സ ജം വയന്നതലും കാലമായിട്ടില്ല മന്ന പറച്ചില്‍ പലതും പ്രഠയന്നതു കാക്കാം. യരവനത്തില്‍ ദോഗാടികളെ അന ഭൂവിച്പുതിനുശേഷം വാദിക്ൃത്തില്‍ ആത്മഗതിക്കു പ്രവമ്രി ച്രുമൊ്മെന്നാ്‌ അവർ പായുന്നത്‌. കാമാസക്തി യെ വേര്‍പെടുത്തി, മദൂത്സരാടികളെ വെടിഞ്ഞ്‌, ഹാരി ാനവിട്ടു, ശാന്ന്മാദായ। ഒശവല്‍ര്‍ക്ന്മരായി മോക്ഷമാ കൂത്തില്‍ കുന്നിനു കാലമായില്ലെന്നു പറയുന്നതു" അ ക്രുമാകുന്നു **യയവുനേശാന്തനായോനെ ശാന്തനെന്നുര ചെയ്ുനനം, ധാതൂശകതിക്ഷയത്തികകല്‍ ശാന്ത്നല്ത്തേതാരു

താന്‍ നഎന്നാണ്ട്‌ ആയപൂവചനും. അതുകൊണ്ടു" പുണ്ദഫോ!

ുളസീഭാസന്‍ ി

ആോവേ! അദ്യം ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഈര മഹത്തായ ജന്മത്തി ലെ ഇനിയത്തെ മരു ദിവസംപോലും പാഴില്‍ കളയാതെ അഞ്ു്‌ ആത്മത്തെ തുടരുക തുമസിമാസന്‍ അക്ഷമനായി ദേവസ്്ിയെ കടന്നുപിടിക്കന്നേ [ വേട്ട. അസു ഘസ്റ്റി പെട്ടന്‌" അമിനേം ചെയ്തൂ സീദാസര്‍ അയ്കകഞ്ടു" ഏറവം അന്ത്താപര്‍്തോടുക്ൂടി. (ഫാം! ധീ? ഭവാ കലാവംസമമ! സ്ഥാ! വെ തി എന്നെ ളിലും രയ്യോ ഞാനെന്ുചെയ്യുട്ട! ആ ോടുപരയട്ട! ഫാ” ജഥദീശ! എമ മണ്ണിനെ അപഫിക്കു അയി അങ്ു* ഒര മേവകസ്പുകയെ ഇമ്കോടട പറമ്യയക്ൂവപ്ലേ മാമോലേറവ്‌ എിപൊടിക്കൊള്ളന്ന എന്റെറ ഈ മെയ്യു ഒന്നു ലോഭം പോയാല അയയ! ഭേരി എന്നെ പരീക്ഷിക്ക അവോ! വയി എവി മാക്തജിക്കുന്നുവേ₹ അപ്യയോം ഭേവനാ ഭീകലമകടദമ! നായാപിയ്യഷാമ! കളഭാഷിണി! മുകില്‍വേണ്ല്‍ രിസമാധോന എന്നി പ്ൃലത്തിത്ുടകകി, ഈ അവസ മ്മിൽ തുമസീഭാസമമം സഫചാികള്ില്‍ പലര്‍ സിം മേവ സ്ത്രിയം തമ്മില്‍ നൂടതമിമ സംഭാഷണത്തിക ര ആഭഘടംമുതല്‍ അധവികെയൊയഭാഗത്തു മവായ്തിയുന്ന ച്‌ ലര്‍. തുരസീദാസമടെ സ മീപതു ചെന്നു. ടവലില്‍ ദാം തമസി നോക്കി സ്റ്റേ (നിജം എന്താണു" ഇനെ തൂഭ അന്നതു! വരൂ! എഴുനേക്്ോ ച മറക! നമുക്ക താമര പ്പോഴ്ുതില്‍ കഴി ക്കം, നി വ്തകാമത്തിനു കാലമായി? എസ്സ ഉ ബോധനം ഒ, സീമാസ്‌ കാമമംകന്ന പൊയ്കുതില്‍ മുധിക്കളിച്ച എനി ക ഇ താമപ്യില്‍ കക്ക സററ ജനനം മൈരാ: -കാമാസകതിയെ നിക്കി തപശ്ചയയ്ം സന്നോനാ കക ഗദ്ഥണിയമായ ഇ പ്ലപനുജമൊക്കെ കൈടവടി ഓയ്‌ സ്താനം നടത്തി യാലയ മുദസീദോസന ശ്ച "ഞാന്‍ യായം എന്നെ കബ കപ്പിച്ച ദേവകസ്തകമെ കിട്ടുമെങ്കില്‍, അിനായിട്ടു ഞാന്‍

തപപസ്സുചെയ്ം.

വേദ സ്ററേഥിരം! അനിയ്യവും അയുമരുറുമായ ഭോശസു രള നിം രഭിലഷിക്കതു'! നിം ളുടെ ഈ ആസ ക്തി ഭധാവലിഷമത്തിലേക് മാറുക

ഉൂമസീഭാസന്‍:--ച്ര്സമാനമുഖിയായ ഒ സ്റ്രിയെ ലഭിച്ചാല്‍ ഞൊ ഭവാനെ സ്വവിക്കം. അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെക്കെദ ആ" അതിനു ശക്തിയില്ല

ഖെ ശ്രിമഫാഭക്തചരിതാമൃൂതം

ഇനിധുമൊരാം. സ തുമസ്‌ഭാസി നിങ്ങാം ഒരു ബ്രാമണ ലജാതനാണ്ട്‌. തപശ്ചജ്യയാണ്ട ന്നിക്കളടെ കലധാമ്മം, അങ്ങനൊയുഷ നിം ലഭേത ഇരനെ കാമചാപ ്യുഭയന്നത്‌ ജായുകരമാണ്ട്‌, രേപഫംസ്ോതുകറുമാണ്ട്‌. സ്കാസം യ്ു ലതി കോണ്‌ എനെ കളായ മനുഷ്യസ്ത്രീ കളില്‍ പ്ര നം ടനയേകത്തില്‍ പ്രവശ്യിക്കാല്‍ ഇടയായ. വേദരാര്‍-.സര്‍്വസാക്കില! സര്‍്വതിനും ആധാരമായി സര്‍്വാനതജയംമിയായിടിക്കുന്ന സാക്ഷാല്‍ ഭ൧വംനില്‍ ലേ ഖം ഭയക്ൂടാതെ ഇഭനെ മനസ്സിലെ കാമവിചാരത്തോല്‍ 8 കിഗമാക്കിച്ചെസ്ത പാപര്തിനു നകേട്മനുഭവിക്കേണ്ടിന. മെന്നു നിക്ജാം ഓശ്ന്നേണ്ട? ഡീദാസന-.നകയാരന അ സ്്ീയുടെ വിംഹ:ഗിച്ചൂി നെക്കാറം കുട്പമലലരന്നെ വേദന അതിിക്കളം നി ഥം ഒലത്തഗതിവേബ്ോ കം മത്തെ കൈധിടാരതവനു മോക്ഷമേവിടെ സിന്‍ എന്നെ വ്േള്‍പെട്ടപേോയ സുനോീജനം എ ജം മിതി യി യയാ എനിക (തനേ ലിക്കും. ഇനിയൊാഥം:-- സ്ന്ോഥിത! നിം നിന്യകമ്മങങളെ മുഴക്കുന്ന തൂശരിയല്ല, എഴ നേ, നമുക്ക്‌ സ്തരനേകമ്മം നടത്താം. ഉയസീഭാസന്‍:-്‌.നിത്യകമ്ത്തില്‍ പ്രവരവിക്കാനുക്ള എന്‍െറ മ൪ ഗെ അപഫാരിച്ചുംകൊണ്ട്‌ ആ സുലേകെവനിര അന്ത ഗനം ചെയ്തിരിന്നു അവർ എന്ദോക്കെ്പുിടടം, എത്രയന്നെ നിര്‍ബന്ധിച്ച്‌ ഭൂം സ്ഭാസമന മാനസാന്മപ്പെ ത്തായ സാധിക്കായ'കയായ അവര്‍ ആത്മാരാമനന്‍െറ മുമ്പില്‍ ചെന്നു വിവരമറിയിച്ചു. ആത്മ മിന്‍ അതുകേട്ട ആശ്ച്ലപരവശനായി തഭകേയീരത്തില്‍ വന്ന മദന മോസ്‌” എന്നൊക്കെ പുലന്മിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മക. നെ കണ്ടു രന്സ്താപത്തോടം അനുകമ്പയോടും കരടി ആ പിതാവേ പരഞ്ഞു: “മകന! സര്‍്വവഭസാ്കളെ ഗരഹിച്ചിരിക്കുന്ന പ) ബ്ാതമവാണപ്പോ നീ. നിയ്മായി വിഷതുര്യമായിരിക്കുന്ന സ്ര ഹത്തെ മോഫിച്ഛു" നീ! ഇഭനെ വലയുന്നരെന്തു! മലമൂത്ര, (രു മാനവിക മും ഉക്ി്ധപടിചൂടിതമായിടിക് ന ഒ നികൃഷ്ണവസ്തുവെ താതവിജ്മനായ നീ" ഇള്ിക്കുന്നതു ശരിയോ? കടലും ച്ലലും റിയ വിജദ്ലും നിറഞ്ഞ ആ

ുമസ്‌ഭാസന്‍ ന്‍െ

വിനെ വെവുക്കാത്തവന്തണ്ടോ, ടഖസമുദത്തെ താണ്ടിക്ക ക്കാന്‍ നാധിക്കുന്ന? എന്‍െറ പലകംതപപസ്സിഐെറ പചമായി കഥവാന്‍രന്നമമ്ിയ ഓമാപ്പുതര പുണ്യമേ! എന്‍റ കുലഭിപ (2! സറികലാവവ്വൽ! ഫേ, ലജ സിഭാസ്‌ മായപ്പുടി മന്ന സ്ഭ ത്തെ പുത്യ്പട്ടിമന്നു കയതാന്‍ നീ ഒരു മൂ ഡോ?

ആതമാദാക്കന്‍ിറ ഈത ഉപമകളും തുമ ിദധധനെ മാന ഓാന്തപ്പെടുത്താ൯ പഠ കളഷിപ്പ. അയാറം വീണ്ടും സുന്ദരീ നമേ കര്‍പ്പൂരമിപദമ? എം മരം പുലന്പിക്കൊണ്ടുതമന്നെയിരു അ. ഈ അമി സത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ വൈചന്റ്റേ നാഥന്‍ മുതസീഭാസ്‌ നെ മോിപ്പി ച്ച ഭേവകസ്തകയ വതി നീ ഇനിയും ഒഴു തടകേ രിരത്തു ചെന്ന്‌ ഇരനിരാസമനെ നിന്‍െറ സ്ദടയപൂരത്തോല്‍ പൂ ിംഗികം ഭൂമിപ്പിക്കനനമെന്നു ശദകെട്ടി അയല്ചു ഭേവികസ്പക രണ്ട കും തടാക ത്തില്‍ വന്നി] പുത്മാരാമന്‍ ആ സദ്യ ഭരിശയത്തെക്കു്‌ നി ആരാണെന്നു ചോഭിച്ചു താന്‍ ഒയ ദേവ

യാണെന്നും ഭിവദസ്നനന ഈ കളത്തില്‍ വന്നുകളിച്ചുിപകകപ

ഭരീവാണെന്നും ഇപ്പം അത ആവശ്യത്തിലേക്ക വന്നി കേ യാണെന്നും പറ്ാപ്പംം അടത്തുഞ്ചയിരന്നം ൭ സീദാസരദെ .തിരലുന്മാഴില്‍ മരം, ആയയമാാമനോടിക്കനെ പാതു 4ടുമ്പു" ഇവിടെ വന്നു്‌ തുിമാസമഷഠ മനസിനെ മക്കിയ പരസ്തകയാണിത

(ഇര അവസത്തില്‍ തുസ്‌ സര്‍ ആ അപ്പ സ്റരിയെ ക കുക മേഥപാവേശ്യത്തോടക്ര! സിലംപരികകും ചെയ്തൂ (ആത്മാരാമനാകേ,ശീതാപചരകളാല്‍ ളസി സെസും നാക്കിത്തിത്തനിനുശേഷം അവന്റെറ കണ്‍മുമ്പില്‍ തറെറതപ തൂ്തിയാല്‍ ൬ അപ്പ വസ്റി യുടെ ഒിദ്യവം ഭവ്യവുമായ ടോജോ പരം മാററി വികൃതവും ബി്സേവയമായ ഷ പിശാചിയുടെ രൂപപമാ കില്ല. എന്നിട്ടു കനെ നോക്കി, നിന്‍െറ ചിത്തത്തെ അ പരഫരില്ു സുദ്മികെ നോക്കുക! പൂറി സമാനമായ വളുടെ മുഖദശോഭ ഏവിടെ! കയിമുക പെ്തേ വലമുടിയുടെ സ്്റിശ്ധമന്നോ ര്വേമെവിടെ! കണ്ണിന്‍െറ വില മവ! ഗണ്ഡ: ളുടെ സ്‌ഫഥടികസത്കശത ദ്യ വിടെ? അധരകളൂടെ ശോണ്ടിതത്വമെവി ടെ! കുളേബരത്തിനെറ കാറി എവിടെ? ഓരോന്നുംനാക്കിക്കാന്തു ക രസമോ നീരസമോ നിനക്കു തോന്നുന്നതു".! അതോ നീ ഭയ പ്പെടന്നുവേം?ന എന്നു ചോടിച്ചു

ഇളസിഭാസന്‍, ൭ ചെയ്ിച്ചു കാഠഠില്‍പ്പഠന്ന തലമുടിയും വിളറി വിവശമായ മുഖവുംമെലിത്തുവിരൂപമായ ശരീരവും ചമ്മാ ്ഥിമാത്രമായ കച്േരണാടികളുംക്ടു വെഡ്പും അല്പും പേടി

ക

വ്വം ്രിര്‍ക്തചടിനാമൃതം

ജ്ജ" ആ കോലത്തെ നോക്കാതെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു. ആര്മാരാമന്‍ പിന്നെയും മകന്റെ നോക്കിട്ട്‌! ന എന്താ തിഭി ഞു നില്ല! നിം കളഭാഷിണിയെ നിനക്കു കാണണ്ടേ അവ മുട സുഖം തിനകക നോക്കണ്ട അവയെ സാമിനെ (നിനക്കു കാണ! അവളുടെ കമൃഭാഷണ്റം കാക്ക ണ്ട? നീ അവാമ ഇച്ിക്കന്ിപ്പ? കഡ്ം! നീ ഇത്ര ബുദിഫീയ (നയിത്തിന്വേല്ലേ! കവും മദം മൂത്രവും പുരീഷവും വസയും കര്യം മ്പും തൊിയും എല്ലം പലം വില്ലും ഇങനെ പറ ഞ്ഞാന്‍ ഒക്ാത്ത നിസ്വ ഭു്വുകഷയ വസ്തര്ളാല്‍ മഞ്ഞു വച്ഛിരിക്കുന്ന ശീതള ജന്മ ദശത്തെ മന്ന കാമാസകത (നായി ജീവിക്കുന്നവ സുഖമെവിടെ! അവ ത്സ ണ്ടാ! സാധുസഗേം അവനു ലഭിക്ഷമോ? വേപോഠക്കളില്‍ ആസത്തിയു

രോഗിയോ ആമപ്ായ്യനോ ആായിയന്നാലം നകേത്തില്‍പരികകന്ന അം അസ്ൃര്‍്ുയെ കാമിക്കന്ന മൂഡന്‍ കണ്ണപൊട്ടിയ പിയ, യി ജനിക്കുന്നതാണു'. സഭവ്ൃത്തകളായ സ്്്രീകളെ അഭിലഷിക്കുന്ന ൨൯ നിന്തേമോയ മുഖത്തെ അന്മേവിക്കേണ്ട ജന്മം സ്വീകിക്കേ ്ിവയം എന്നി ഉപദേശിച്ചും ദേവകസ്തുക ആത്മാരാമ ൫൯ നിര്‍ദയമായ ശദപത്താന്‍ തനിക്ക ശിംവൈരൂപ്യം നേരിട്ട കൊണ്ടു കണ്ണി തത്തോടുംവിസാത്തോടും കൂടിത്തന്നെ വല ക്തം നിയോഗിമ്യയക്ള്‌ നാഭായങസനെറ സന്നിധിമില്‍ ചെ

്തിയേയും അതുനിമിത്തം 3൯ കാട്ടിയ കാമചപ്േദ്യക്കളേയും ഒം തു ലജ്ിച്ചും പശ്ചാത്തപിച്ഛും പ്ിരദവിനോടു മാപ്പപേക്കി,

യ മകര മാഷി മിക്ക യ ന്തോഷത്തോടും ചാടിതാ് ത്തോടും! അവനെ വീട്ടിലേക്കു ശ്ര ഭരിക്കൊണ്ടുപോയി.. തുളസീദാസന്‍ മാത്രേപാക ളെ നുമസ്മൂരിളു (താന്‍കട്ടിയ അവിനയത്തെ പൊക്കണമെന്നപേക്ഷിച്ചു: അവരെ പ്രീരിപ്പെടുത്തിയതിന്ുശേഷംഭായ്യയെകുഞ്ടു്‌ താന്‍എതോമര്ഞൊ (തമായ മൂഷ്ുശകരിക്കു വശ്ലെട്ട ചില ചാപ്പര്യങ്ളെ കാട്ടില്പേ.യി എസ്സ നി അതിനൊക്കറിച്ചുടിഖിക്കുതുതെനനം മറവം സമാധാനം

തുളസിഭാസന്‍ [

ഞ്ഞു" അവളെ സമാശസിപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം ആത്മാരാ ൭൯ മുളസീദാസനെ വീണ്ടും പരുത്തില്‍ ഇുത്താതെയും കൊ ഭൂത്തില്‍ അയയ്ക്രാതെയും ഗൃഫജോലികളില്‍ത്തുന്നെ ഏപ്പോടത്തിം മാത്രമല്ല, ആ നാട്ടിലെ താമസംതന്നെ മതിയാക്കി തെറ ജസ്മഭൂ മിയായ രാജപരിയിലേക്കു കുടുംബസമേതം യാത്രയാവുകയും ചെ അവിടെച്ചെന്നതിനുശേഷം,യപോനുന്മാരാല്‍ നിഷേവ്യമായമെനെ ിശാ്ബേത്തില്‍ ചെന്നു തപസ്സു ചെയ്യണമെന്ന ഉമ്േശിച്ു വിവ രം മായെ ധരിപ്പിച്ചു. ആ ധി അതുകേട്ട ഒപ്രാദണശ ക്ഞാന്‍ക്രടി അകാ പിന്തുടരാന്‍ നിശ്ധയിച്ചിരിക സേം ആശയെ (ര്‍പ്പെട്ടു ഞാന ഇയിടെ താമനിക്കണമെന്ന വിചാഭിക്ുനനി്ലം അമലയേടോക്രടാത്ത പട്ടസവാസം എനിക ശൂശംനവാസ്ും അജ യോടു ൂടിയശ്ലശാനവാസം എന്നിക്കു പട്ടണവംസവുമകകേന്നു. സാ ുവികംക്ഴ്‌ ഏതുകാലത്തും ഭര്‍്്ശ്രശ്ര്ധയാണു' അവരുടെ തപ ജയയെന്ന ശാസ്ത്രം വിധിക്കെ, അതിനെ ലംഘിച്ചു" അഷയെ പി ഭിഞ്ഞിക്കൊന്‍ എനിക്കു കഴിയുന്നതാണോ! സ്വാമിന്‍! കളത്രസദഥ വാസം തപശ്ച പ്രതിബന്ധമപ്പരപം. ഏതുകൊണ്ടുനോക്കി ജാലം എന്നെ പിിക്കുനിര്മി അള തനിയേ പോംകേണ്ടനയേ ജത വദ്യമി്ല. അതിനാല്‍ എന്നെകൂടടി ഒന്നിച്ചുകൊങ്ടുപേംകാന്‍ കൂയയുണ്ടാകണ?മെന്നലൃതിഥികു ആത്മാരാമന്‍ അയുഴകടട (പ്രിയേ! രുടെ ത്ന്ന ഇനിയും പ്രാജപ്ൂ്ി വന്നില്ല. അവന്‍ ഇപ്പം 9൦ ഒരെ ബാലനമണ്ട്‌, അവരെ ശുശ്ൂഷിക്കുന്നതിനും ബാലചപ്പേ ൃ്ങളില്‍നിന്നും തടഞ്ഞുനിത്ുന്നതിനും എനിക്ക പകരം ഭവതി ചുമതലവശിക്കേണ്ട ആവശ്യ ബ്‌. മാത്രമ തപികാമം സ്ത്രീക. ക്കു പ്ര്യേകിച്ചും ഭര്‍ത്തുമരികളംയ സ്കാം, വിധിച്ച്ിും അവരെപ്പോഴും പംതി്രത്മുഷ്മവരായ] ജീവിച്ചംല്‍ തപസ്സു വെറ ഫലം അമുകൊണ്ടു" സിഷിക്കുന്നതാണ്ട്‌. പാതില്സ്യമെന്നതു ത്താവില്‍ അധോസരണയും ഒക്തിയുമെന്നക്കഥ മാണ" ഭമാവിനറെറ ഇംഗിരുത്തെ ശര്‍ധ്ാത്മനാ അന്ദസരിക്കേണമ' ഒരു പതി യയ ടെ കദമയമകന്നം അനയ പരിവ്്രതയോടക്രടി കടിലിത പദ കന്നു ഒരു ഭായ്‌ പാതിവ്രത്യഫിനയായ ഓായ്്യയോടക്രടി കൊട്ടാര തില്‍ പാഷശന്ന ഭദ്തവിനെക്കാറം മഫാഭാധ്യവാനാണട'. പ്രിയേ ഞാന്‍ നൈമിശാദബ്ലത്തില്‍ ചെന്നു തപോധ്ൃത്തിയെ ആചരിച്ചു ശുക്തിമാ്ുമത്തെ അവലംബിക്കല്ച, വതി നധുടെ മമോപ്പത്രനോ ക്ട ,രാമസിക്കുക! എനെ ഭയത്തെയും എന്നെ ഭിലാഫ്മമത്തെയും ഏതൊന്നിലും ലാക്കാക്കി പ്രവത്തക്കുന്നതയോല്‍ ഭവതിയുടെ പട്ടമെജീവിഴം ഒരിക്കുും തറിപ്പേകന്നത്യ എ അങ്ങനെ അനുശാസിക്കും

൨. ക്രീമോ ചിരാമൃതം

അനന്തരം ജയത്മാരോമന്‍ പുതൂനെ അരികില്‍ വിളിച്ച മക്‌ നോന്‍ വനത്തില്‍ തപ്പസ്സിനുപോകുന്നു. നീ മനസ്സിനെ അക മ്മ്ങളില്‍ പ്രവതതിപ്പികകന്ന വ്യദമോഫഷഷരംക്ഷ വശംവഭനാകാഞെ യം കലാചാരത്തെയുട ധമ്മത്തെയും തേററിക്കാതെയും നിന്റെ പ്രി യല്േട്ട വൃദ്ധമാതാവിനെ അനസും ശദ്രൂഷിച്ചും സാധപിയായ (ിവെറ കൃത മൂിപ്പിക്കാതെയും ഒരുമാത്ൃകാഗഫസ്ഥാഗുമി യായി ഇവിടടത്താമസിക്കുക? എന്ന" ആജ്ഞാപിച്ച, പുത്രന്‍ അ മുകേട്ട തന്നെതടി അച്ഛന്‍െറ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകണമെ അം ൪൫൯൨ മനസ്സു" അപോപ്ൃത്തിയേ അാഗ്രാിക്കുന്നു എന്നു പി താവിനോടു്‌ മണ തിതില്ലു. അമ്േഫം വാതുകേട്ട' ഇപ്രകാരം തുഴ ബോധനം നല്‍കി. മകന നിന്‍െറ മനസ്സു തപോസ്ൃത്തിയെ അ ഭിലഷിക്കുന്നെ എങ്കില്‍ ഞന്‍ അരിനെ അമിനനിക്ന്നു. എ, നാല്‍ നിനക്ക്‌ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന ജയ അഭിനിവേശം കാലാന്മർ തില്‍ തേദ്തരുമാഞ്ഞു നംമാവശേഷമാകാത്തവിധത്തില്‍ നിന്‍റെര, യത്തിന്റെ അടിത്തട്ടില്‍ ഭദ്രമായി സ്ൂമരിച്ചുവയ!

(ശൈരരവല്യസ്ുവികയനോം

ഭവനേ വിഷയൈഷ്ിണാം

വാക മുനിവൃത്തനാം

ജോഗേന്ാ്തേ തത്തേ

എന്ന അദിയുകരുവചനമന്സരിച്ചു നിനക്കു മുനിവൃത്തിക്ക്‌ കൂചിതമായ പ്രയേവേമ്പേം ന്നു അദി ജയവാചമുണ്ട്‌ അതുകൊണ്ടു്‌ നി! ഇടപ്പോം നിറ വ്ൃദായോയ മാതാവിനെ ഷില്ലും നവോഡയോയ നിനവെറകളത്രത്തെ സന്തോഷിപ്പിച്ച ഗു ്ഥാശ്രമത്തെ യഥാവിധി നിര്‍വഹിക്കുക! എന്നോടേകൂടി നി ഇ ല്ലം വനത്തിലേക്കു തികിക്കുന്നതു* ഇക്കാരണമ്കളാല്‍ അയുക്ത. മാണ്ട എന്നു ുദ്‌ബേധനം ചെയ്ത ഇപ്രകാരം ആേദനായവാക്ൃടളാല്‍ പുത്രനെ അനുസമിപ്പിച്ച

(തിനുശേഷം പുത്രമ്യേയും സമാധാനേപ്പെടത്തി എല്ലവേരേയും ജഥാവിധി അനുഗഷച്ചിട്‌ ആത്മാരോമന് ഒനെമിശാരണ്ദത്തിലേ ക്ഴതിരിച്ചു. അന്നുമുതല്‍ തുളസിമാസനെറ മന്പസ്ഥിരിക്കു മാററം നേര, വേശ്യൂലേന്പടത്വ്തല്‍ വളമെനാളായി പിടിഞ്ഞിരുന്ന (ന്റ ധമ്മപത്തിയില്‍ അന്മരാഗം മറുത്തു സ്വന്തം കളത്രത്തെ ഒ രിക പഠസ്്്‌കളെ ഇല്ലിക്കയതെന്നുമ അള്ളൂരറ അനുശംസനു ത്തെ ്ലാധരിച്ചിന്നോണം, പത്തിയുടെ നിരന്തേസേഷവസേ ത്തൈങശിച്ചു. കുന്തോം ഒളെ തരെ അവഗണിച്ഛു" അഥോ ത്രം ഭായ്യസോമിപ്ൃത്തടുക്ുടി ഭിവസങ്ങഥം നായിച്കു. ഇരവധി

സ്സന്‍ ൮൩.

ത്തില്‍ അയാളുടെ കാമ്പ ിനു തൂവാനം നേടിടടതപ്പാതെ അതില്‍നിന്നും ആയം മുകതനായില്യ ഈ ഘട്ടത്തില്‍ അക്‌ബര്‍ ചകൂരവദ്രി കന്‍ ഉപേസ്സവംഭിന്ന മരതമാരാമ പുത്രവം കൂറന്ാവം തററ മന്ത്രിസ്ഥാനം വഫിച്ചി മന്ന ആദ്യമായ രൂമസീ ഭംസനെ നേരില്‍ക്കണ്ടു സംഡാരിക്കണമെ നമ യയഗ്രഥത്താടക്രടി പപ്ലക്കംകൊടുത്താളച്ചു അവര്‍ ഇുമസകാസനെപ്പെന്നു കബ്ദു ക ഭൂ അഭിയിച്ചപ്പോം നരദ്ദേഖത്തിനു വച്ചതായേമനസ്തുപ്പംേടി്ടം ചരകരവമ്തിയെ ചെന്തകുെ മഭക്കിവരുന്നുവരെ തന്റ പ്രിയതമ യെ പിഴിഞ്ഞ്‌ ഭികന്നതു മസ്വാമായി രോന്നി അക്കാരണത്താല്‍ തനിക്ിപ്പോം ഡല്‍ഫിയി൯ വരാന്‍ സെരകടയമിപ്പെന്ന പരത്തും ചവി മക്കി ലു അ പന്നു വിവ ലര വത്തിയെ അറിയിച്ചൂപ്പോറം ആദ്ദേഫ തിനു" ഇല്ലം നേരിടക യും എന്തോ രക്കത ളാലിത്തിര്ക കൊണ്ോിടിക്കാം നമ ആഗരഫഥത്തെ സ്്ധിച്ചെന്നു സമാധാനേപ്പുടകയും മസ്ക ചിലനാളിനുശേഷം വീണ്ടും ചക്രവ്തി പ്യകി സിതം ആഭ ചയ അന്നും ഇസീമാസല്‍ അതേ നസധംയാനംതന്നെ പഠഞ്ഞയ യണ്ടചെയ്തമു', മൂന്നാമും ഒരിക്കല്‍ ചക്രവശാനി ആയസ്ത്ത യം സീസര്‍ അപ്പോം െവമനസ്യ പ്രകടിപ്പിക്കും )

ഇഷ്നെ പരയാദയത്തി നേയും ഇളസിദാസന്‍ തന്റെറ കര്യനയെ നിസിപ്പതോതുതു്‌ അ്ദേഫത്തിന" ശ്ച ജനില്ലും അദ്ദേഫം തറ മന്ത്രിമാരെയും കായ്്ുംലോചനാദധഭയിലെ മററം ഗ്രജ്ളേയും വയത്തി ഈ വിവരം അവരുടെ ആയലോചനസ്്ച വിഷ യമാക്ഷച്ചെയതു. ചശ്രവര്തി കഴ്ിച്ചതവിതു-*സമസ്യ! സ യയ ശാം ഡം കബേന്മോയും ബാലന്മായും ്ൃദ്ന്മാരം സ്രികമും പുരുഷം ൭. (അപോ നുമമുമെ കല്പനയെ ആരിച്ഛുപോയന്ന. നീരിയുമ്തമാ യും വിധിപ്രകാരവം നിസ്സുചാതിതയോടേക്രടിയും ധമ്മത്തെ മു ൫നിത്തിയും മര്‍ത്ത യം ലാരിഭേദത്തെയും അവഗണിച്ചും പ്രജ കൂടെ ക്ഷേമത്തെമ രം ലാക്കാക്കിയും നാം രാഭ്യപരിപാലനം നട ത്ുന്നമകൊണ്ടു", നമ്മ എപ്യവേയും സ്റ്റേഫിക്കകയും നമ്മുടെ ആ ഇഞ്മായെ അപ്രകമരം അന്മസമിക്കുകയും ചെയ്യു നവെന്ന്യാരെ, ദിതി കൊണ്ടല്ലെന്നും പൂ്റ്റമായി വിശ ക്കുന്ന. എന്നാല്‍ ഒ വിശ്വാസം അസ്ഥവനത്തിലായി ഏന്നു സംശയിക്കത്തക്ക ഒരു സം ഭവം ഉണ്ടയേയിനെ നിള അറിജിക്കുന്നതിനും ഞരിനെപ്പൂറരി ആലാലിക്കുന്നിനുമായിട്ടാണട്‌ ഇന്നു ഈ സദസ്സില്‍ നിങ്ങളെ വി ഭിച്ചുകൂടടിതു്‌. മാഡ്പന്മാമ നമ്മുടെ എപ്പവേരുടേയും സ്റ്റേബ

ി ്രിമഹാഭകരചിതാമൂതം

മാനകം കര്യം ജം പാത്രിഭയിച്ചിരുന്ന നമ്മുടെ മം സ്ത്ോപ്രവായ ആത്താരാമമഫഷിയുടെ ന്ലകപപത്രനും ചില (ഇം നമ്മുടെ പ്രാനേമന്ത്രിപ്തെ അവശരച്ചിരന്ന മാസ്യനമ്ധഃ യ ുമസീടാസന്നെ നേരില്‍ക്കണ്ട വമുമനാളായനിനാല്‍ അഭ്ദേഷ ത്തെ കൂരടിക്കൊണ്ടുവമുന്നതിനായി പല ആവ്ത്തി ആളയ അദദൂഫം സകഷ്ുമിലലെന്നു പഠമരു" അവരെരൊക്കെ മടക്കി അ യയാണണ്യ്‌. തി്സ സഡവശസ്്രജിലം പ .ണ്വിര്യമുമമ ഒരു മഹാനാണ്ടു? ആഅട്ടേഫം ആവിധത്തല്‍ നമ്മു ടെ ഭുതഞ്തമെ നിരവേററാരിരിക്കത്്കവണ്ണ്ണം നമ്മളളന്തെങ്കിലും കറം ചെയ്തിരിക്കണം. ഞാനാണെങ്കില്‍, എന്‍റ മനസ്സാക്ഷി വിപരീതമായി യാതൊസമം പ്രവതിച്ചിടി്ല. നിക്കം ആമി വം ഭാഭ്യോണവിഷയത്തില്‍ ബല്ല ഒരുറവം ചെയ്തൂമപോയിട്ടണ്ടോ! കൂണ്െമിലതു തിത്തി ഞോറിതമന്നെ അദ്ദേഹത്തിനു മാപ്പു പം ഇരു രാജധാനിയില്‍ വര്ത്തി കണ്ടുകൊള്ളം.റ

സസ്േര്‍ ോയുത്തജും തം യാതൊരു ഒരുറവം ചെയ്തി ഭിള്േന്നം ച്രവത്റിയുടെ അറിവേ സമ്മതമോ ക്രദാതെ രാര (അവിഷായത്തില്‍ താം കൈകരുകയിറ്റെന്നും ചക്രവര്തിയെ ഉ റിച്ചു. അ്ദേഫം വീണ്ടും പറമ്ഞയുമുഭങകി;- അഭ്ധനെയാ ണെങ്കില്‍ അദ്ദേഘം നമ്മുടെ അഭിലംഷോത്തെ നിരസിച്ഛരെന്തുകൊ ്രായിരിക്കാം! ഒരുപക്ഷേ, ഭരലകികനിലയില്‍... പ്രാപി ര്യവഫാരകകളില്‍നിന്നും വിമുകതനായ നിലയില്‍ -. അദ്ദേഹം എ ആികിഞു എന്നു വരുമോ അദ്ദേഹം ആ നിലയില്‍ എത്താ 0ിരിക്ന്ന ഒരു മഹാനാണെന്നു കാലേകൂട്ടി ഞാന്‍ വഭിച്ിടണ്ും അഥവാ പാണ്ഡിസ്്ച്ചൊരുക്ക്‌ അദ്ദേഫത്തെ വിപിടപ്പിച്ചിുണ്ടെ അവരുമോ? എന്താണ്ട നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രയം" പില

ചരക്രവമ്തിയുടെ ചോ്ൃത്തിനു പ്രധാനമന്ത്രി പറയെ സമം (ധാനം ഇതായിരുന്നു: പ്രമോ! അങ്ജധമിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെയു കൂ ഒരെ സ്ഥിരിയോ തിയോ തൂമസീഭാസനില്ലെന്നാക്ക ജനശ്ുതി യില്‍നിന്നു മുനിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നതു്‌, ആ മനുഷ്യ വേണ്ടുവോ ഭം ശാസ്സ്രപഠവും അതിനന്മസരിച്ുള്ള പ്രധതദതയുമണ്ടു*, യ തവാതിയില്‍, ലോകമായി വലി്ച ഇടപടിനൊന്നും സംഗതിയാ കരൊയിരന്ന ആ ചെവുപ്രായത്തില്‍ കാച്ചു ന്യം കാണിച്ചതും വാഡ. ന്ന യാളം പി ധി പാര കരം മുന്‍ നിത്രിക്യചെഡ്ല്ുകകാനതിയമനസ്സുകൊണ്ട്‌ അയാഥം അ ഫിക്കുന്നില്ാത്ത പ്രധാനമന്ത്രി പടപിഠ്മില്‍ ആദോണം ചെയ്യിച്ചതോടക്ൂടി അയാം ചിത്തയായിത്തുംി. മനസ്സുംസ്തരം

സിദുസന്‍, പ്ര

ല്ലായിമന്ന ത യുവാവു വഴിതൊടിച്ചരിച്ചുതുടി. അയാറം ൭. (ത മുഴുത്തവേശ്യാല്പംനായിത്തിറ്ര, മി കാലമത്ത അലയും വം അയാഠം പോയമ വേശ്യാഗ്രഫത്തില്‍ സ്ഥിരതാമയത്ത നാ തി്ടായിരുന്നു. അമ്ടനെ കേവലമൊരു ്ൂത്തന്ാരി കഴി തആഞുക്രട ബ്പോഗം, തീത്ഥാടനത്തിനു പോയിരുന്ന ആൃരമാരാമന്‍ മദ വന്നു അവനെ ബലാന്‍ക്കാരോന്ന വേശ്യാഗ്രഫത്തില്‍നിന്നും ഇറക്കിക്കൊ പോയി ഒരു ഉദ്യാനത്തില്‍ താമസിപ്പിച്ചു അവിടെയും, എവി ടട്ിന്നോ ഒരു വേഗ്യവന്നു വശായി. അജുകണ്ട ആയമാരാമന് അവിടെനിന്നും വേര്‍പെടുത്തി വിട്ടില്‍ക്കൊണ്ടുപോയി താമസിപ്പി ചല. എനിട്ടും അയാള്ടെ ദുര്‍ന്നയം അയാളെ വിട്ടുപിടിയുന്നില്െന്തു (ണ്ടു; ജയയതമാരാമന) അപമാനത്തെ ഒന്നു കുടുഞ്വേസമേതം നാട്ട ചിട്ടൂപോോയി. അദ്ിടെയും അനാമൂടെ മുന്റയത്തിനു മാറവകൂടുന്നതു കണ്ട്‌ ആത്മാരാമന്‍ നാടും പ്രാപ്പെട്ടുപൊസ്ലള്രും അ തിനോടുക്രടി അയാള്ടെ മു്ലീലം മൂദാനതയെ പ്രാപിച്ചു. പയ ഷം വിട്ടു കാമസേവയില്‍ വൂപ്ലതതണായി, ഭപ്പകല്‍ ശാഷ്യുമൊ നില്ല കഴിയി, 8 യയ നിന്നസഫവാസത്തിനു കം നേടി ടന്നതുകൊണ്ടോണു” തിമമനസ്്ിലെക്കല്ലനയെ അയം, തിസില്ലതുന

ചത്വര അതുകേട്ട്‌ നിക്കം ജര പരരയന്നതുപോലെയ കിരിക്കയില്യ പമാത്ം. വസ്ത്രം ഒരുവിധത്തിലും, പ്രസ്താവം കൂററായവിധത്തിലുമകേന്നുു ലോകസ്ഭധവമാണ്ട്‌. കാമധേനു (൫൯൭ വയാറില്‍ കഴുത ജനിക്കുമോ? ജയത്മാരാധ൯ മഹാപണ്ഡി തനം ഒരു വലിയ ആത്മസ്ംഗിയുമാകന്നും അദ്ദേഫത്തിനറെറ പു ൫൯ ഒടിക്കലും ഒരു ധൂദ്തനാകാ൯ ഇടയില്ല. ശുഉസീദോസന്ു പി തവിനെക്കാം ശാസ്ത്രപാണ്ഡിവ്യമഞ്ടു്‌, വൈടികപാഠമുണ്ട്‌, ഞാന്‍ അതു നപ്പവന്്ണം മനസ്സിലാക്ിടടുമുയ്ടു*. ഭാഷ്യ്യയെ അളവററ. സ്ന്ോഥിലലു കഴിരേരുതരന്നു എന്നാണോ നിറം അദ്ദേഫത്തില്‍ ര. കറം. ഭാപ്യമയ ക്കേണ്ട പൂയ്‌ കടമയമകന്നു. അഥവാ, അമദ്ദത്തിനെറ അതിജകടന്ന സ്റ്റ തില്‍ നിന്നും ഞൊ ഒന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നു. സ്റ്റേിക്കുന്ന സ്ഥാന ത്തു തെ സ്റ്രേഹശക്തി മുഴുവനും പ്രകുടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്വഭാവം അദ്ദേഹത്തിന്റ ഫൃടയത്തിനുണ്ടു. ഭയദ്യട വേശ്യമാരെ സ്ററേഥി ചയ തനെ സ്റ്രോഥം മുവന്‍ അവിടെ പ്രകടിപ്പിച്ച, ഇപ്പം (തറ രാഴ്്യെ സ്റ്രേിക്കുന്നു; ന സ്റ്റേഥശക്തി മുഴവന്‍ അ വിടെ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ആ മനസ്സു ഇനി ഇരശവമേലേക്ക മാദേ അ താമസമേയള്ളു; ത സ്ന്രധശക്തി മഴടവന്‍ അവിടെ പ്രക ിപ്പിച്ചുകൊള്ളം. ഇരണ്ട മൊ മന്ഡ്സിലാക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ

ന്ന (്രിമഹാഭകൂതചരിതാമൃതം

(സംബന്ധിച്ച ഷോസ്പം, അതറിഞ്ഞുക്രടാത്മവര്‍ അഭ്ദേഫത്തെ പ രിക്കുന്നു രെണ്ട്‌

മന്ത്രി ശരിഡ്സുനനമി; ചക്രവത്തിയെ വണങ്ങി, സഭസ്സറില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സകലരും ടു രാജരാജേശ്വര രപ യോജിച്ചു. മഹാനായ ഇുരസിഭസേടെ താന്‍ അദ്േഫത്തിനെറ ഇരി പ്രിടക്കില്‍ ചെന്നു കാണാന്‍ നിശ്ചതിച്ചിരിക്കന്നു എന്നു ച്രവ (രി പ്രഖ്യപനം ചെയ്തു. അടുത്തട്വസംതന്നെ ചയ്രവത്തി ല്ല (നേമന്ത്ര യോടും പി വം ളോടുക്രടി തർസീമസരുടെ നാട്ടി ലേയ്യ, തരിച്ചു, യഥാകാലം നാട്ടിലെത്തി ഒരു ഉദ്യാനത്തില്‍ ഇ ങി തംന്‍ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു എന്നം ഇസിഭാസരെ കണ്ടപോ (നോയിടടെ വന്നതെന്നും അളുകൊണ്ടു ഇവിംവരെ ഒന്നു വസ പോകണമെന്നും തുഉസീഭാസനെ ധരിപ്പിക്കുന്നതിനു ചക്രവത്തി മൂ തനെ അയല്ലു. ദൂതന്‍ ചെന്ന വിവരമിയിച്ചുറപ്പം തനറെ പ്രി (തയെ പിരിഞ്ഞിരിക്നമുള വൈമനസ്യംകൊണ്ടു്‌ ഉദ്നേത്തി ല്‍ വരുന്നതിനു സെരകഷ്ുമില്ലെന്നതന്നെ ദൂതനോടു പറകയാണ്ട ്ജായയ്ും

ഇര അവസരത്തില്‍ (ൂസീോസമമെ മതോ മകനെല്ലെ അക്‌, മകനേ! നിറ ഈ സ്വേവം നന്നല്ല. രാജാധിരാജ

യണ്ട പെയ്ത". നിന്റ ആ കുററത്തെ ക്ഷിച്ചു; ഇപ്പോറം അ ദേഹം നിദ റ സമീപത്തില്‍ വന്നന്ഭംകൊണ്ടു്‌നിനക്ഷ്‌ ആദയ, ച്രി്ം നീ അദ്ദേഫത്തെ അനാ ച്ഛതു മജ്യായേല്പ രാജകോപ്പ ത്തെ നീ സമ്പ്ാലിക്കരയ്‌ ദാജകോപം വംശവ്ൃക്ഷത്തിനു ഇടി .ഞിയായി തീനക്കാം. നീ വേശംമചന്നു അദ്ദേധത്തിനെറ കു ചൂല്‍ നമസ്തരി്ു ചെയ്തുപോയ കറാത്തിനു മപ്പപേക്ഷിക്ക! മ ച ിക്കനെ ഗുണദോഷിച്ചു. മകന്‍ അതുകേട്ട്‌ അമ്മേ! ചര മ്മി എന്നെ ഡ്ധല്‍ഫിയിലേയ്ം ൂ്ടിക്കൊണ്ടുപോകം മതയപ്പിരിഞതിരിക്കാന്‍ എനിക്ക ശക്തിയില്ല? എന്നു സ ധോം പഠഞ്ഞും ആ മതോ പിന്നെ മമതയെ വിളിച്ചു നീ ആണു" ൮൭൮൪൨ മകനെ വഷമുക്കിയയു. ചക്രവര്‍ത്തി യൂടെ കോപത്തിനു നി൫ന്‍൪ ഭമ്താവും മോനും പാത്രമായിത്തി രിക്കുന്നു ഇനി എന്തെ്പാമാപപടൂതുകളുണ്ട യേടോന്‍ ചോക അതെന്നറിതില്ല. നികന്നു നി൫൯െഠ പിയ്ഗരഫത്തില്‍ താമസി ക്ഷി ്യഗ്രഫ്യില്‍ പക്കാ, കൊത്തം നിന ഇങനെ പരരഷവാക്കുകഥം പരഞ്ഞു. അവാം അതുകേട്ട മയ സമീപത്തില്‍

ുളസ്‌ാസന്‍ ൭.

ചെന്നു വീട്ടില്‍ പോകോ ആവാം നല്‍കണമെന്നും രിയാ തവിനറെറ തുപദേശം ഘിക്കു്നേതു പാപകരമകേയാല്‍ തസ്‌ മേരുതെന്നും അദപകഷിച്ചു. ൭ ഉസ്ഭാസര്‍ അതുകേട്ട്‌ അ ക്ക ആവിധത്തിലാണു പൂ ജഞ്മാപിക്കുന്നതെയ്കില്‍ നീ പോമമാന്‍ിപ ഭിമയന്നു ഞാന്‍ പരയുന്നു സ്ക്ക ഈശവര യെലംഘില്ലാ ചരം ഖിത്ര ജമ്മയെ ലംഘിക്കാന്‍ പാടിഭലയന്നറിയുക്‌ മൂര്‍ഖനാകി രംഭ നാരിമാക്കെപ്പാം ദൈവം എന്നു യഷ്ന്മാര്‍ അജിപ്പായ രപ്പന്നു. അതുകൊണ്ടു നി പോകാന്‍ പാടിപ്പ ശന്നാജഞ്ങാപിച്ചു. (മ സാധുസ്്ി ശവശ്രുവിഷെറ ജമ്മെ പാലിക്കാന്‍ നി്തത്തൂ

ലലതെയും ഭദ്താവിനെ കല്പനയെ നിഴസിക്കാ൯ സാധിക്ക തെയും കഴിക്കി ജത ടടത്തില്‍ തൂമസിഭാസരുടെ മാതാവു ആവിടെ കുടന്നതചന്ധ്‌ദീദൂര്‍രഗേ! നിജപ്പുറംത്തന്നെ നിറ പിതൃഗ്രഹത്തിലേക്കപൊം്ലൊമണം, നീ ഇനി അദനിമിഷംയവി ടത്മസിക്കാ൯ പാടിപ്പം ” നീകാരണത്താലാണട ഞെ ളൂ

കലം മുടിയാന്‍ പോന്നത്‌ ചരക്രവരി ഇന്നാട്ടില്‍ വന്നു" മദൃമൂയ ചിടടം അവിവേകം പോംയിവദംല്‍ സമ്മതിക്കാത്ത നീ ഭതത്തിയാണ്ട്‌? ശന്നികനെ ഗഞ്ജിക്ചു അവാം ഭതതാവിനോട്ടു പറാത്താ4അയിടുത്തെ പ്ലിയപ്പേട്ട ജനനിപഠ്തെതു പരമാത്ഥ ഓണ്‌, അവിടന്ന്‌ ഇകെ രൂ ിയാല്‍ ലേക എന്നെ പഴി ്രറയം. അകിന്ടെ വരാറികിക്ക്ന നിനു വന്തൂമദടവു ഗുണദോഷി കേയാ. ഞാന്‍ പിയ്ഗ്രത്തിലേക്ക പോകന്നഴിന്മ്‌ അവിടു അ അനവരിക്കുന്നം മത്ൂമ്യം വിടുന്ന ഇപ്പോത്തന്നെ ചര വത്ിതിയമനസ്്റിലെ ആക്കല്‍ പോകുകയും വേണം അന്നെ ചെയ്യത്തപക്ഷാ ഞോന്‍ ഗപ്പമം ആത്മഥ്യുചചെയ്യുനെ എന്നു ശ രിച്ചു മമസിമാസന്‍ അതുകേട്ട, എന്റ ജീവവലിപടത്തിയിരി കൂന്ന കാമക്കൊടിയ! നി ആത്ഫവ്യ ചെയ്യുക? എനിക്ക മു കതിപം ലഭിക്ഷമേമില്‍ അമം വേര്‍ ക്ഷകൂട അവകാശപ്പെട്ടതാ ൌമ്കില്‍മാത്രമേ ഞന്‍ സ്വീകര കയുള്ളൂ. എന്നു നിശ്ചഷച്ചിരി ക്ക, വെരിയെക്രദാതെ ഞാന്‍ ഈ ലോകത്തില്‍ലീവിച്ചിടിക്കാമം! അതുകൊ ഭവി ഒരിക്കുലംജയത്മഫേറ്ുചെയ്യരാന്‍പഠ പ, ഞാന്‍ ഇപ്പോത്തന്നെ ചശ്രവറ്മിരെ ചെന്നുകണ്ടു മഭധിവരാം എന്നു ര്യ അപ്പേംംത്തന്നെ ദി പഠിക്ക എത്തിയപ്പോ, വീടും ല്രവത്തിയാ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട പരധനമനതര വയനനതു കണ്ടു്‌ അര്‍ദദഹ്തോടൊന്നിചചു ലകരവശ്വിയുടെ മുമ്പില്‍ എത്തി. ചക്രവത്തിയും ളുസീാസഖം പരസ്സറം അടി ചാല്ംചെയ്തു കലപ്പ തറ നാടത്തിയിന്നശേഷം ചംഭൂവ്തി അഭ്ളേഫത്തെ പഥിവാ സേമേതം വാല്‍ഫിയിലേക്കു ക്ൂട്ിക്കൊണ്ടുപോയി.

പ] ്രിമഹാഭകരു ചരിതാമൃതം

ുമസീഭാസമുടെ മാതാ വീണ്ടും മമതയോ, മീ ഇനി ഇ പിട അാമസിക്കാൻ പാടില. ഇപ്പോത്തന്നെ നിന്‍െറ പിൃഗ ഹത്തിലേ പൊയ്യോറംക എസ്പഠഞ്ഞു തദാജ്ഞേയെ ശിരസാ വഫിച്ലു മതത മംതാവനെ നമസ്തുിച്ഛു മമത അവളടെ വീട്ടിലേ ക്ഴപോടി, രവം സ്വഗരഫത്തിടെത്തിയര്‍പ്പം വളുരെനാളായി ആവെ പിടികകതരന്ന തോഴ! ൪ കശലേമസ്ോഷിച്ചു' ആ ഗ്ൃഫ ത്തില്‍ ച്ചെന്നു: അവളുടെ ചുറവടി. ചിലര്‍ അവങ്ളോടട ലോദി കപി നമാ ജിയെ ഇപ്പോ പാപ്പ മ

മാവിനെ പിടിക്തിരിക്കുന്നവമല്പ്ോം. അ്ദേഥം നിന്നെയും കല്‍ക്കം വേര്‍പെട്ടിരക്കയി്ലെന്നാണപ്പോോ കേരി, നിക്കം തരിയും പും ഒരു മുറിയില്‍ ത്തന്നെ കഴുകുന്ന എന്നും നിങ്ങ സ്റ്റ ലെ കാമാന്ധന്മര്‍ ഈലോകത്തില്‍ ഇല്ലെന്ന മാവും മോ കരക്കെ പറയുന്നവ. ആവിധത്തില്‍ നാട്ടേകരെക്കൊണ്ടു പരഹസിപ്പിക്കുന്നതു ശിയ! നാട്ടിലെങ്ങും ഭ്യോരമ്രാക്്മാള്‍ ഇ ലു! അവൊക്െ ഇനെ നാ്ത്മഴപ്ുലെ ലോകരെക്കൊണ്ടു ചിിപ്പിക്കുകയനോ പപ്യന്തു 1 മമത തുകേടട' സിദ്ധം എ, നനെ പരിഫസിക്കന്നതിനായിടടടണോ വന്നത്‌? എന്നെ എന്റെറ മമതംപിതക്കുന്മാര്‍ ഒരു പുരുഷനു വിവാഹം ഭചപയ്ത്കൊടുന്ു. അ ദേഹം എന്റെറ കരഗ്രഹണം ചെയ്തു നിമിഷംധതള്‍ എനറെ ഇരശ്വനോണ്ട്‌, അഭ്ദേഹത്തിനറെറ വാഭകോം എനിക്ക വേവോക്യ ഓളാണു'. അദ്ദേഹത്തെ ഇസ്ലത്തെ അനുസരികകേയെന്നശ്മ ബ്രതമാണ്ട എനിക്ക വേദശാസനം, കയ ശാസനത്തെ അ്ടപപോ ഭും തൊിക്കാതെ പാലിച്ലുപോയുന്ന എന്നെ പരപ്യയുഷന്മാരെ മോികന്നേ നിയ്യസ്്ി മയെന്നപേംലെ പരിഫസിക്ന്നേതു

യമാ! എന്നു ചോഭിച്ചു. തോഴികുറം:-- (പരിഫാസമട്ചില്‍) അതുശി; ഒത്താവം ഭാഷയും വി നാഴികയും പിരിയാതെ വിട പ്രകടിപ്പിക്കണമെന്ന ശാ സ്രളില്‍ വിഫിച്ചിടടു്ടോ? സകഷലകമ്മംം ക്കം കാലും സമയവും വിധിച്ചിട്ടമപോലെ കാമാനുദ്ലാനത്തിനും പ്ര്യേ കസസമയം വിധിച്ചട്ടണട്‌. വെ പ്രമൃരിരകേന്ന ശാസ്ത ത്തെമത്രം അവംബിച്ചുപോരുന്ന മു൧ഥംപോലും കുമാ (്മാനസമയവിധിയെ ലംഘിക്ുന്നിപ്പെന്നിടിക്കെ, വിശേഷ വിയ്യ മനുഷ്യർ ആതിനെ തെറിക്കുന്ന ശരിയാണോ! ിഷജമാണെങ്കില്‍ വിധിയെ ഒരുദിച്ചു എന്നു മാത്രമ്ലം എ ല്യാഷമയവ്വം അതിലേക്രേകന്നു വിനിയോഗിച്ചുംപോയുന്നു, രാപ്പകല്‍ കാമപീലകളില്‍ന്നെകഴിഞഞുക്ൂടുന്നവരാണ്ട നാ ടം ചഭിത്രംതന്നെ പഞ്ഞുചിരിക്കന്നു.

ളസീദസന്‍ ൮൯

ഇങ്ങനെ സമിജനപിഘാസത്തിനു പാത്രമായ മ്പ ഭിക്ഠം വേദെ്ങം കാണാന്‍ പ്രമാണ, മനസ്്ക്ക മില്ലത്തേ പുരുഷന്മാരില്‍ ചിലര്‍ പ 'ജയവിധം' കാമ ചാപഥ്യത്തം കാട്ടിയാും അവരെ നേദവഴിക്കു നയിക്കേണ്ട ചുമതല സ്ത്രീകംകകാ്ു? നീ എന്തുകൊണ്ടു്‌ അന്നെ ഷി! ിന്നെച്ചൊല്ലി നാട്ുകാരൊക്ക ചിരി്ുന്നതുകണ്ട ല്പം ആരക്കാക്കു്ടായ സമമാണ്‌ നിന്നോടു ഇത്രയുംപറ യനിടയാക്കിമയ്‌. നീ അനാ ചി്മികക്ടാ മത്ത അവരുടെ അഭിപ്രായം ശരിയണ്നെന്നതോന്നി. എന്വെറര്‍മ്താവിനെ ശരിക്കു നൂയിക്കാമാരു എന്‍െറ ഒരറാവകൊണ്ടാ അ: ഞാനും എന്റെറ റ്രാദ്ം ഇമാനെ ലോകാപവാഭമകന്ന പ ഭകഷിയില്‍ പതിക്കാന്‍ ഇട ഷായയു്‌. ഇശ്വര! ശാസ്സ്രവിധിയെ പ്യരഷന്മാരും മഭ്്തൂവിധിയെ സ്രീകളൂം പാലിക്കുണ്മെ നാണല്ലേഃ അങ്ങയുടെ മരം. അക്ഷനെ പല കന്നേവകികോത്രമ 9. എനും അജു വധിച്ചിടടുണ്ടരപ്പാം ജയ വിചിയെ ശിംസാവഫി ച്ചു ആതനുസമിച്ു പ്രവശിച്ച മാമ ലോകാപവഘമംകന്നനര ക്തി ത്ഥിയതെന്തുകൊണ്ടോ? ശേവാനേ: ഞം ഈ നദ കൂത്തില്‍നിന്നും മോചനമുേദാ! എന്‍റ ഒമ്മാവിന്റെറ മന്പസ്ഥി തി മാിവരുമോ?! ജഗഭീം! ഇവിടെ അഞ്ജരന്നെ കഷ്‌ ദവ ംബഫസ്്ം നന്‍ക്േ്ണാമ! ഇക്കനെ മമത തററ സമ്മത ൭ ശവല്‍പാമംളില്‍ സമ്പ ുസീഭാസരാകട്ടേ ചക്രവത്തി രൂടെ അതിഥിയായി കൊട്ടാട്തില്‍ത്തന്നെ രാജ്്ുലയം ബഹു ഭാന്യനായി പാഴ്്തുവന്നു. എന്നാല്‍ അദ്ദേഫത്തിനെറാമസ്്‌ വന്‍ സ്വദേശത്താണു', മമതയെന്നൊരു ചിന്തയല്ല മദാന്നും അദ്ദേഫത്തിനറെറ മനസ്സില്‍ ഇല്ലം ഏതാഖ്നാോ ഗ്ൂരോമും അദ്ദേഫം ആധിധത്തില്‍ അവിടെത്താമസിച്ചതി (അശേഷം തനിക്കു നാട്ടിലേക്ക പോകണമെന്നും താമസിയാമതെത ന്നെ മട ിവന്നു ക്ടകൊമ്മാരമന്നും പററത്തരു" ഒരുപ്രകാരത്തില്‍ ചരവമ്തിയുടെ അന്മവംഭവാക്ഷി സ്വിദേശത്തേയു തിരിച്ചു, യഥാ കലം നൂട്ടിലെന്നി ഗൂഫത്തില്‍ച്ചെന്നു മമതയെ വിളിച്ചു മത്ത വിടെയില്ലെന്നും അവാം അവളുടെ ഗ്ര ത്തിലേക് പോയിരിക്കുന്നു വെന്ന മോവു പറഞ്ഞറിക്തതുപ്പറം അദ്ദേഹത്തിനു" അസീമമ യ അന്ത്ത്രപേവും നിരാശയും ഉണ്ടായി. പെട്ടെന്നു ഒരുഭാനതന്നെ പ്പോലെ പടിക്കുപുറത്തക്കി നോര ജായാഗ്രഫത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി ശീയ ശരിയടന. യഥാസമയം മാജ്്ഗ്ത്തിനെ പടിക്കല്‍ എതി, നേരം അഭി മാത്ര! കഴിികന്നയിനാ പടിപ്പുദവാതില്‍ ബന്ധിച്ചിരുന്ന. ആ സമയത്തെ ഫോരമായ ഇരുട്ടും ന്ധിച്ച

രം ്രീമഹാര്‍കതുചിതാമൃതം

യും കൊടുതകറേവം ഇടിയും മിന്നലവം ഏെരവനെയും ഷേവിഫവല ക്കിച്ചെയ്യ നത്‌. തുളസിഭംസമകേട്ടെ പ്രകൂഴിയുടെ ഇവി തികം ലേശമറിയുന്നിപ്പ അദദദേം ഒരുപ്പകാരത്തില്‍ മതില്‍ ചാടി അകതുകടന്നു. അകത്തെ കരകക്യം ബന്ധി ്ിികന്നു. ശൂഫത്തിനു ചുരവും നുന്നുനോക്കി, മഭ്ികപപുറത്ത്‌ ഒരു മുറിയില്‍ വിക്കു കത്തുന്നതുക്ടും അതു തെറ പ്രിഷിമയുടേതായി ദിക്മമ അ അദ്ദഹം ിച്ഛപ്പെടത്തി മമമതേ! മരി പ്രിതതമേ! ജീവ രാഗ എന്നി. നെ പലതവണ വിട്ടി്ു. എടല്ുപെയുന്ന വ ജത്തിന്റെറ കക്പരമായ ശബ്ദം തുസീമോസമടെ കര്മ കാ്ുകിടക്നേ മുറിയില്‍ കടക്കാതെ തടയുകതാണുണ്ടായത്്‌. ഒടടധി കരനേംം പിന്നെയുംനിന്ന്‌ കണ്ണക്ഷോരംെയ്തിട്ടും യാതൊരു ഫലവു മീല്ലെന്നുകണടു" അത്യന്തം സമത്തോ. വിലപി :: നം കണ! നഗരീ! അവളുടെ വിദണ്ടി എന്നെ കതി അപ്പോ! ഭവാ വിഹാഗ്നിയുടെ മൂട്ട്‌ അങ്ങ" അനദവിച്ചുട്ട ുതാണപ്ലോ. സ്ീതയെത്തിലതയു കാടുകളിലല്തപ്പോഴും രാധ യെര്തിരു േശാഭനം ചെയ്തപ്പറും അതിന്‍െറ മുട്ട അഞ്ച്‌ രനദവില്ലുതാണപ്പോ അധഷാഡ്പാും ദുസ്സഹമായി ന്ന ജയ മൂ" ഇ നിസ്്ാനോയ ഞാന്‍ എ അംനെസഥിക്കം!! മൈ മേ! എന്നെ മിക്ക! കിക്ക്‌? ഇളസിഭാസരുടെ ഇ പ്രാത്നമേടട ഭഗവാന്‍ കെവക്രണ്ണാധ'പതിക്ക അദ്ദേഹത്തിനെ പേലില്‍ കണതോന്നി. അദ്ദേഫത്തിനെ സചായിക്കുന്നതിനായി അനന്മനെ സിയോഗിച്ചുയു്ചു. അനാന്തനാകട്ടേ മമരയുടെ ജനേ ചില്‍ വംമെന്നപോലെ കഴ പോട്ട രൂഭിക്കിന്നെ പ്രാ്ചനാന രം തുമസീദോസര്‍വീജും മമതയെ വിളിച്ചു" തവം നിയമ ട്ടി ജനലില്‍ പതിപ്പിച്ചപ്പറം അവിടെനിസം കീ ര തപികിലന്ന വക അഡ സതതി തില്‍ പിടിച്ചു കയറി ജനല്‍ കടന്നേ, “മര! മമ! പ്രണ (അദ്ഥാന എന്നിന്റെ ഉരക്ു വിളിച്ചുകൊണ്ടു അകത്തിറി.അ തിനക്ു കിടന്ന നിട്രചെയ്തിരഡ കമ സ്കാം ഞ്തട്ടിയുണന്ട കദ്ളന്‍ കയറിയേ" എസ്സിനെ ബഹളശ്ടടി. ഇര ഒച്ചപ്പാടെ ക്കുക ഗുഫത്തിുോിജന്ന സകല ആളുകളും ഉണന് കഴി ഞയു ഏറ്വാവയുക്േടി ആയ മുറിക്കകത്തു കുടനപ്പോം, അപോലും മതെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു ടാന്മനെപ്പോശകല നില്ലഴന്ന ഇസി ഭാസ നെക്കണ്ടു. സശയിഷരിയാമെ അവരൊക്കെ പിരമിച്ചു നിലം

ഭവേ, അടുത്തെരേ മുറിയില്‍ ശിച്ചിരുന്ന മമയുണന്ര' അവിടെ

ുസിഭസന്‍ ക

എത്തി. അവമെക്കു്മാത്രയില്‍ ഒ പുരുഷാരത്തിനവിരമജ്ല്േ എ ൫൯൨ മമത? എന്നു വ ്ിച്ചുകൊണ്ടു മമായ പരിരംഭണംലെ ചര്തിതയായ മമത പെട്ടെന്നു തന്‍െറ ഭര്മാവിനെയുക്ടടി ക്കൊണ്ടു ൭൫൪ മുറിയില്‍ കുടന്ന ആദ്ദേഹം ഒരൃത്നിയോടരട അ മൂട മുഖ നോക്കി “പ്രിയേ! ന ഇത്രനാളും എന്നെപ്പിരിഞ്ഞി ന്നുവോ! ന! എന്‍ വേര്‍പാ സഫ ലയെ? ഞാന്‍ ഈ സ അകിബര്‍ചരവശിഭിയുടെ കൊട്ടാത്തില്‍ കഴിച്ചകൂടിയ മ്മം എുനിക്കുമാത്രമ അതുക. മോന്‍ എളുപ്പത്തില്‍ മട, അവരെന്നും റവം പറയ ലക്രവമ്തിയുടെ അന്നവാടവും വാ ലി ഇന്നുരാവിലെ അവന്നു പുറപ്പെടു. വീട്ടില്‍ ചെന്നപ്പം ൫ വതി ഇമമുപോന്നു എന്നടിഞരു മോന അവന്ന്‌ ഓടിക്കിതച്ചു ഇവിടവന്ന മതില്‍ചാടി അകനതുകന്നു നീ ആയ ജനേലല്‍ എനിക്കായിടടു തുക്ിയന്ടിരന്ന വടത്തില്‍ പിടിചു മുറിക്കകത്തു കയ രി ഭവേതിയെന്നെ ഇത്രവമെ സമഭപ്പെടത്തിയല്ലോ! ഇനിമേ (൫ തുനിമിഷംപോപും എന്നെ പിര ഞുപോംകരുതു്‌, എനിക്ക മ പ്രാണസമമാണയ' ഇ.കെ ഓോന്നു പുലസുന്നതുഴ മമത ചോിച്ചു;.--എയു വടത്തില്‍ പ്പിടിച്ചു അത അകന്തുകടസ! ,അങ്ങനെയൊയ വരം ഞോന൯ എങ്ങ തൂക്കിയ്ി്ിപപല്ലോന ഉളസിാസര്‍:__- ഇല്ലേ വെരി എന്ിക്കാിട്ട തൂക്ിയിചിമന്നവടം ഇപ്പോഴും അറിടെത്തന്നെയു്ടല്ലോ, വത ജോന്‍ കാണില്ല ത

രയപേംകൂടി വം നോ്മന്നേടിനായിട്ട, ജാനലിനടികില്‍ ചന്നം ഫോ! മമത അതാ ഞെട്ടി വച്ചു ഭര്താവിനെക്കെട്ടി ടി്കന്ന! ഒരു ഘോസല്യം ജനേലിനെറ തഴിത്തെ പടിയില്‍ പ ിയാപ്പിച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ടു താഭൈവരെ തൂദിക്കിടക്കു്നു! മമത വിയും മവ വയം ജയ യത്തെ യപ്പെടടമാത്ര തില്‍ അതു തമൈാക്തക്കിറംി മറയുകയും ചെയ്തു. മമത ഭാവി നോ പഞ്ഞു... *ജീവനാഥ! അഞ്ജു കാട്ടിയത തായ മാസാ മാണ്ട്‌, കാമത്തിനു കണ്ണി്പെന്നമ പഴിമൊഴി എതു പരമാത്ഥ കാണ്ട്‌, ഈ മഴയൊക്കെ നന്നഞ്തേതും മതില്‍ ചാടിയതുമെ.ക്ക കട്ട? ആ കരാളസല്യത്തെ പിടിച്ചു മാളികപ്പുറു കയറിയതു പാണ്ട. എളികയില്‍ കി വടി സ്രീ ൩ ളെയെല്ലാം മുണതാി അവ

കാമവാക്കുകം ഉ

൪൨ (്രീമഫോര്‍കതചടിരമൃത

ജകേമായിുന്നപ്പോ! മേം അഞ്ജു ഇങ്കിനെ കാമാന്ധനായി്തു ന്നെ ജിവിക്കുന്നതായോല്‍ ഇനി എന്തെല്ലാം ആപപത്തുകളാണ" നേടി ഭി ിക്കന്നതന്നു* മുക്കിയ അതോക്മ്പോഠം എനിക്ക ഭക്ഷമുണ്ടാകുന്നു ജീവരശതന്നെ എന്നെ വിടടപിടിയുന്നു, നൂ ഞ്ടുപപേമും അന്ധമായ കാമാസകതിയാല്‍ ലോകരുടെ പരിഫഃസ ത്തിനു പാ:തരിരധിച്ചിരിക്ന്നു ഞാന്‍ ആണ്ട" അതിനു കാണേ (തയെന്ന പ്ര്യേകി്ചും ലോകര്‍ എന്നെപ്പഴിക്കന്നെ ഇടവക പരമ ഥു രം അകയുമ വൃഭയതിനുമ്ളില്‍ കക്ഷാരിരിക്കത്തക്ഷവു ആഅവിഭം കാമാസകരിയാല്‍പടിപൂന്്റുമായിഭിക്കന്നു, ജീവനാഥ'പര്‍ ഫാസ്യമായകാമാനുഷ്യാനത്താല്‍സടഷശ കോട സാമ്പത്തി സംനവരിക്കന്നവരം ധാരുണ, പ്രഭ? ഇഭ്ധനെ നാതേന്നെ നമു കിട്ടിയ പ്വേനമദ മറാഷ്യജന്മത്തെ ലോകരുടെ ്ികപേടിഫഃ (അപ്പാത്രമാക്ന്നതു നമമുടെ ഒ റവക്കൊണ്ടാണല്ലോ, പരപരിഹാസ ത്തിനു പത്രമകന്നവര്‍ മുതിടനേളണെന്നും അവരെ ലോകംവെു, മെന്നും ലോകരാല്‍ ഒെക്പ്പെട വര്‍ ഇരശ്വനോലും വെക്ക ്ലെ;മെന്നും ഈശവദനാല്‍വെവുക്കപ്പെടന്നവര്‍ നിര്യനമകേമനുദവി മണ്ടിവരുമെന്നം, ബ്രാന്‍ പറയാതെരുന്നെ അമേയ അറിവു രണ്റേ ഭീവേശ! ഇനി കനം ഈ കാമാസ തിയില്‍നിന്നു വിമമിച്ചു തജ്ജസ്തറമായ വികാര മെപ്പംമൊഴില് ശ്വേഭേജനം നഭത്തണമെന്നു രാവ പോക്ഷിക്കന്നു പ്പ ഇരശേവിംജനംകൊണ്ടു സിധിക്കുന്ന ബ്രദമാനനും ഗ്രാമ്യധര്‍മ്മാനു ില്‍ിന്നും സിഭിക്കുന്നു ചിന്തക്കും എത്ര മത്ത ഭമാണെന്നോക്കുക! അനിര്മായ ജയ ജനനത്തെ നി വ്യമായ ബൂ മാനന്ദത്തോ തുലനംചെയ്യു്നതുതുന്നെ മൂഡമത്വമാണ്ട്‌, പ്രിയ പ്ലേ തതാ! മമ്ൃത്രഭാണ്ഡപിണ്ഡമായ എന്റെറ ഇര ശിം. കൊണ്ടു ഓജ്ങസണം, സിിക്കുന്ന ഇുക്ൂറം നിന്യവുമായ ആന്യ ത്തില്‍നി മനസിനെ പിന്‍വലിച്ചു" കൈവലയസേപോനമരിലെ ത്തിച്ഛു സ്ധിപ്പിക്ന്ന യ നിര്യനേന്മത്തില്‍ മനസ്സുചെലത്തിരാ ചും! പ്രമ! എഎശൂറ്വകൊപ്പം തീല്രമയേ വൈദാഗ്യടത്താടക്രടി പ ഭിശ്രമായ ബ്രമലാ്ുത്തെ സ്ധീകടിച്ചു അജിവില്ാത്തകിത്തിയെ (സമ്പാഭിച്ച ഭീഗ്ടരെ അങ്ക ഓക്കെ! തെറ ഒര്താവായിരിക്കണ മെന്നു ബലാല്‍ച്ചെന്നു രണ്ടോ അദപകഷിച്ച സ്വദിശ്യായ ദിശയെ പല്ലുപോലെ ദഷ്ിയ അളിയന്‍റെ വൈരാഗ്യത്തെ അ ആ രാക്ക! ഏത്രയോ യഥാ നായ ഒരിജായി കി ഞഞുക്രടന്ന ഫന്നമാനെ ആഅപിടന്നു വിചാഭിക്ഷക: വിവാഹമേ ധേ ന്നവച്ച്‌ ഏക്കാലതുും ബ്രദ്മപാരിയായിരാന്നെ വിളങ്ുന്ന & വല്‍ മാശണചതിയെ അജു ഓക്കേ! ഇടെനെ ബരദ്മചയ

തുമസീഭാസന്‍ ൯൩.

(അറ മഹത്വത്തെ അന്ദഭവിച്ചറിഞയ പ്ുണ്ദായമാക്ഷറം ഈയ ലാകതമില്‍ത്തന്നെയും കോടാനുകോടിയുണ്ടു'. പ്ര യഭത്മാവേ! അ ആം അ പബ്യാത്മാക്കമെ അനുകരിച്ചു കാമത്തെത്തമമി നിയമ കൂരിക്കളള മാള്ത്തെ കയ്യാണ്‌

കമതയുമെ സാരഗര്‍ കളായ ഉപദേശം തുമസിഭാസനെ ടിബുദേഹ്ൃദഷനാക്കിച്ചെയ്തു അദ്ദേഹം ഇഭ്ധനെ ചിന്തിച്ചുമുട

..ഇവം പഠ്തെയ പമോര്ഥമാണു', അന്യുല്‍ മായ ഇ മനുഷ്യജമരത്തെ യോ അനിനികൃഷ്ണുമാക്കിതതി ടിന, ലോകയടെ പരരിവാസത്തിനു തന്‍ പാത്രമായിത്ത്‌ നിക്കുന്നു പോയ! അം അങ്ജനെ വരനോട്‌ ഞാന്‍ അത്രക

ദൂനാണ്ട'! ഞന്‍ എനെ വസ്ത്മംതാവിന്റെറ വാക്കുകളെ നി സിച്ു: അവരെ നിര്യരിദവത്തില്‍ അമുഴിത്തി, പൂടയും തപോ യുമായ എന്റെറ ജനകന്‍ വാക്കുള്ള ഞോന്‍ നിഷേധിച്ചു. അദ്ദേഹം എനിക്കവേഷ്ി അനുഭവിച്ചു കഷ്ണതകം ഒട്ടൊന്നമല്യ, .ബച്ചയയിമപ്പെട്ട അവളടെഗൃപാത്തില്‍ രാമസിച്ുപോന്ന എന്നെ അദേഹം ബാല്‍ക്കാേണ ിിച്ഛിനക്കിക്കൊത്വന്നു കാമലമ്പട ത്വത്തിന്റെ കരപഥലള ഏനിക്കു വഴിപോലെ ഉപദേശിച്ഛി 8 ഞാന മാനസ്ധ്തട്പാമ്തതുകയ്ട ഉദ്ന്േധനുമ്തില്‍ രമ ശിപ്പിച്ഛു അവിടെ സ. ത്ലന്മാരെയും ഏടത്തി ബ്രദ്മചയ്ു പം പശ്ചിം അവാം വി ചെന്നു താമസിപ്പിച്ചു മര്‍വ്ൃത്തനാകയതെന്നുമ ഉപദേശവ്വരന്നു ൬ മ ഫാന്‍ രിതി, ഭയ നിമിഷഷംലുത അദ്ദധത്തിെറ ഉപദേശമേയും അനാടില്ലു" അതികാമിയായിതിന മഷാ തായ ചശ്രവര്മിയെ സഅനാദിച്ചതും മറെറാരേ പാപമാണ്‌. എ ന്നെ കാമപബ്പടനാക്കിടതിനുവന്നു, അപ്യരതിക്ക്‌* ഇവളെ ഇടയാക്കിയതും ഒരു വലിയ രഭവുതന്നെ. അഡോ! കാമമേ; നീ എത്ര യേമരചടിന! ഗേവല്‍പ്പുംകളള ഒരു നിമിഷനേരത്തേക്ക പോം സ്തരിക്കാ൯ ഇടയാക്കാതെ എന്നെ ഇവിധം അധപപതി ച്ലിലയത നിരാണ്ട്‌. ഏനറെറ മാതാവിനെ ജിപ്പിച്ചതും നയാ ഴം എന്റെറ വയ്മയപിതാവിനെ പ്രപ്ചികവികേതനാക്ഷിത്തി ക്തം നീതന്നെ, തന്‍റ ഉപദേശ്തെ അടിഥികന്നേവളായ ഈ കമതയെക്കൊണ്ടു* എന്നെ പശിപ്പുച്ചതും നീല്പാറെ രാര ക്ല, അവ യാനെന്തിനു നിന്ന പഴിക്കുന്ന? എറെ മനസും ഞ്‌ എന്നെ ുഷ്ണനക്കിതതിമ്തള. അപ്പയോ വൂയേമേ! മോ (കളാല്‍ നി ഏന്നെ മലിനുനാകകിച്ചെ്തം ന! ഏന്റ ജന്മത്തെ ശിപ്പിലു; നീ എന്‍െറ മാതാവിനെ ചിപ്പി; നീ എന്റെര

ല്‍ ശ്രീമഫാമകതുചഭിതാമൃതം

പിരാിനെ ഒടിച്ചു; നീ എന്നെ പടിഫാസ്നാക്കിത്തി; നീ എന്നെ നരകത്തിലോ രൂ പയുംചെയ്ത്ക ഇനി ഞാന്‍ നിനുക്ഷ കീമ മകയിവു ഞാന്‍ ഇത നിമഷംമുതല്‍ എന്റെറ ഭഗവാനെ. നയിക്കാന്‍ നിശ്ചിച്ചുടികകന്നു. എന്നെ കിക്െടത്താന്‍ ഇനി (തിനുക്ഷ സാധിക്കുന്ന ന്റ. അപ്പെങ്കല്‍ ഞാനെന്തിനു നിന്നെ കാ പ്പെംത്തുന്ന! ഞൊന്‍തന്നെയാണ്ട്‌ എന്നെ അധപപതിപ്പി ലയ” മു ീജമായ കാമാസകതിക്ഷ ന്‌! എനിക്ക അനുകരിച്ചു എന്നേയള്ള ഞാന തരാന്‍ ഇരിക്കുന്ന മുകത മാഗ്ത്തിനും നീ! എന്നെ അന കികകുന്നു, ഇതാണ്‌ പരമാതിലന

അനന്തരം അദ്ദ തന്‍റ ്്യെനോക്കി ഇപ്പുകാരഡ്യ ഞ്ഞ വി! കാമമാകുന്ന സമുദരത്തിന്‍െറ മഴ്ലേത്തില്‍പ്പെട്ട കരകോണാതെകിരന്നമ്ലന്ന എന്നെ ഭവതി കയ്ക്ണച്ിരിക്കു്, മക്തിമഗ്ലുത്തി ലക്ഷ എന്നെ നയിക്കുക ചെയ്തിരിക്കുന്ന! വേതി യുടെ വചസ്സുകാം എന്‍െറ ജന്മോദ്ദേശ്യത്തെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കി ിരികന്ന ഇന്നുമുതല്‍ വെരി ഐ റ ഗ്രതഭൂതയും മാതാവുമഃ 7. ഞാന്‍ ഇനാം എന്‍റ ശവാനൊ അനോഷിച്ചുപോകുന്നു മയാേവി വാവിട്ട അലറിക്കോണ്ടു മുന്പിയിച്ുന്ന അദദേഹത്തി (൫൪൦ പാള കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഇകെ പ്രത്തിച്ചു- “പ്രാണ ഇഥ% അവിടുന്നു എന്നെത്തിട പരി്ഛുപേംകതുത്‌. അ്േുടടത ന്നെ അറിയാവുന്ന റത്തവസ്ധിര്്ളപപയററിഅല്യസാരമായ ലി വാക്ഷുകറം ഞൊനങ്ജു പ്രറപ്പെടവിച്ഛപേയെന്നേയള്ളു. അതി നെ ജധാരമാക്കി ഞാന്‍ ഗുതഭൂതയാണെന്നും മാാവാണെന്നുഃ റവം അവിടുന്നു കട്ല! വേണ്ട വേണ്ട. അങ്ങ മക്രിമഗ്സ്‌, ത്തെ അവലംബിക്കുണ്ട! നമുക്ക ഒന്നിച്ചു പാക്കു ഇവ ഒടത്തന്നെ വസിക്കാമു പഴിയപ്പടി കാമസുഖക്കളെ അനുമവക്കാം. ഞാന്‍ പം തൊക്കെ മറന്നകേളുയണം,

രസ്ീഭോസര്‍ ൭ പേഠയു. ബാഭയമ്മിലുള്ള ബന്ധ. ഭാഷ്ള്‍തിരയബന്ധട ഇന്നോടെ ആഅവസ്ധനിച്ചിര കടന്നു ഞാന്‍ പരറ്ഞ റിക്കി മാമി. മേവി എന്നിക്കു മാതാവും ഗുയഭൂത യുന്ന. എനിക്കു വഴിമ്മിതരികം രൊ പോകട്ടേ

മമതാദേവി അളുകേട്ട്‌, 4പ്രാണനാഥ! അങ്ങു" ഇങനെ കഠി ഇമായ വൈരമ്യത്തെ മകക്കൊ്ളതത! അയ്യ! ൦ തമ്മിലു കൂട ബന്ധം വേര്‍മപെടുന്നതു ണോ ഞൊ പറന്നുപോയ വാക്കേ ളെ അങ്ങ മറന്നാലം. ഞാന്‍ ഇനി ഒന്നം പുകയില്ല. അങ്ങു എഏന്നെവിട്ട പിരിയരേ! അങ്ങ്‌ ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ എനക്കു" ഈ ലോകത്തില്‍ വേരെ ആണ്ടു ₹ എന്റെറ മംതാവും പിതാവും ബ ജന ളും ഇതശവനും ആവിടുന്നാഞ്ട*, അവിടുന്ന" എന്നെ

തലസീഭാസന്‍ ത

ഉപേക്ഷിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ എങ്ങനെ ജീവിച്ചിരിക്കം? പ്രേ! മുക്തിമാമു നു മാഷു വിദോധിജണോ? എപ്പാമറിയുന്ന അഞ്ജു" അതെ കൊണ്ടു കന്നി? നമുടെ പരമാണികന്മാടായ വസിഷ്ഠന്‍ ജന കന്‍ മുത പുണ്ദുംയമാകറം ഭാഷയെ ന്ജിച്ചുവരാണോ? രാജ്യ ോട്ടക്രിഷിന്നു മുക്തിമം?ച്ലുത്തില്‍ പ്രവശ്യിക്കുന്ന എത്രയോ പു ്ലാതമാക്കാം ഇക്കാലയ്ുരി വച്ൂപോയന്ന അയുപപോലെ നമുക ഭൂബ്വത്യബന്ധത്തിലിുന്ത മോമശ്ഞ്ില്‍ പ്രവരിരിക്കാം. ഷം അമേ, എനിക്കും മോം വോണ്ടതാനപ്പോം, മയത്ുഗ്ൂഷയാകുന്ന പ്പസ്്ില്ലെകില്‍ എനിക്ക്‌ എക്കെ മോഷം കും! അങ്ങ" വേര്‍ പരിംഞ്ഞരുപോംയല്‍ ഞാന്‍ യ തപസ്സിനെ എങ്കെ പിക്കും! അതല്ല, മോഷജസാ്രാജയം അക്കേസ്സചമ തം മതിയെന്നാണു വിലാ രിക്കന്നതെങ്കില്‍ അതു സ്വാതിമ്ലേ. സ്വാത്റതല്ല്മോക്ഴ മോക്ഷ മാണം സ്വാമിന്‍ ഇതൊക്കെ അക്ഷേയു്ച്‌ അിഞുകൂടാത്തതം ണോ?പ്പാണേശ! മഫാത്മാവേ! ഏത്ുകൊണ്ടുനോക്കിയാലും അഞ്ജു എന്നെവിട്ട പിരിയുന്നു യുക, അയ്യോ! എനിക്ക അതു ക്കന്‍ക്രടി മേല നമുക്ക സംസാരത്തില്‍ ഇയുന്ന മുക്തിമാള്‍(£ ത്തെഅവലംബിക്കാം അത്ഖയുടെ വന്മ്യപി തവിനെരാക്മക! അഃ ൦ വിധിപ്രകാരം ഗാര്‍ സ്ധ്ൃത്തെ നിറവേററംയതിനനശേഷമാണ ്ലോകാട്ടിലേക്ക പോയതു എന്നി പരിഭേവനംെയ്തു

മസിഭാസര്‍ അതുകേട്ട്‌ “ഇനി എന്‍െറ നിശ്ധയത്തെ ഇള റ]

പ്ലിനി ബമന്‍കകാടേണ വോത്ത യിൂപപെട്ടെന്നു മുമ്പോട്ടേടി രക്ഷപ്പെട്ട മമതാദേവി ഭയനിയമാ ഭൂന്ിലജില്‍ പരിേനും ചെയ്തുകൊണ്ടു മര്രാവിനെ പിന്തു ബ്ോട്ടോടാന്‍ ാവിക്കുന്നതുക്ടു ബന്ധുര ഥം മേവിയെത്തടത്തു തിത്തി. മെക്ഷറം പോയി ഇുളസ്‌മാസരെ കര്ടുപിടിച്ചു ൂടടിക്കൊ ആവാമെന്നും നീ ഏകാകിന്നിയായിസഞ്ചരിക്കുന്നതു ഭയപക്കര മാണെന്നും മരം സമാധാനം പഠതുതുകേട്ട മേവി ഇനെ പ ഞു അദേഹത്തെ മാനമസാന്തടപ്പെടത്തി തിയെ വിളിച്ുകൊ ബവമുന്നതിന്ു നിങ്ങളില്‍ ആരുവിചാരില്ചാലും സാധിക്കുന്ന പ്ലം രു പക്ഷേ, അദ്ദേഫത്തിന്‍െറ മാതാവു വിചാതില്ലാല്‍ സാധിക്കുമഃ ഭ॥ിടിക്കാംന)

എന്നല്‍ ആഭറംചെന്നു വിവ പ്പിച്ചു" അവരെ ഇപ്പോഹംരന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പ്പോരാമെന്ന പറ്ഞു അവരില്‍ ചിലര്‍ തുമുസിഭാസകടെ മാരിന്‍ ഗ്രഫത്തിലേയയ്ച തിരച്ചു

ച

[ (്രീമഹാഭക്തചടിതാമ്യം

(മുക്ക്‌ ഇനി തുതൂസീമസരെ പിന്തും, അദ്ദേഹം 9 ഭത്രിയിജിരമുന് കല്ലം മുള്ളും നിറത്തെ പല പാതകളും കാടുകളും മേടുകളും കാട്ടവകളും ജനസ്ചാരമി യാത്ത മറ പാലപ്പം കൂടുന്നു സൂയ്യാഭയത്ത നുമുമ്പു ഒരു പഠി! തത്തിനറെറ മുകളില്‍ചെന്നു, സ്തൂഷ്ക്ോരയത്തിനുശേഷം അവിടന്നു താഴെ ഇറക്കി വീണ്ടും പല കഃ ഭൂകഷിലും നാഴകളിലും ഭഗവാനെ അന്വേഷിച്ചുതുടകി. ഫി, ഫ രി, ന്നി നെ ഉച്ഛൂിച്ഛുകൊണ്ടാണ്്‌ അദ്ദഹം സഞ്ചരികന്നേയക്‌, വികി കാണുന്നവോടെല്പ, നിറം ഭധവാനെക്കണ്ടുവേ അദ്ദേഹം ഏവിടെ ഇമിക്കുന്നു? അഭ്േഫ്തിനെറ ഇടിപ്പിടമെനിക്ക കാണച്ഛുനരാണ? നി്കളപ്ാം അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടവാണല്ലോ അതുകൊണ്ടോണപ്പേര നിടെ മുഖത്തു ഈ സന്തോഷം കടിക്ക്‌ ത്ളൂന്നതു" എന്നിക്കന്െ ഒരോന്നു പറത്തും കരഞ്ഞും ഒര ഭരാന്തന്നെ അലങ്തതുനടന്നു. അന്നമാധ്യോനത്തോടേക്ടി ഒരു മലയ ചെന ു എനിക്ക" ഇപ്പം ലഭിക്കുമോ? ല്‍ ഇന്നലെമുതല്‍ അധമ അന്വേഷിച്ചു അലയുന്നുവപ്പേം! ഇവി ഞാന്‍ ഒ, നക്കട ്നാണോ അടു പ്രറയുന്നതു". എങ്കില്‍ യു ഇടി ക്കാം, അമിന എന്റെമുമ്പില്‍ വന്നമമുണം? എന്നു ൭ സ്വത്തിനും ഒറ്റമരം അഭനെ കഴിരിട്ടും ഗേവാനെ കണ്ടില്ല, അദ പിന്നയും ഏന്ന നൂടന്നുതുടംി സന്ധ്യ യോഴുകൂടി ഒരുപട്ടണത്തിര ചെന്നചേന് അവിടെ പല ദേവോ ലയക്കളുകേണ്ടും ഫാ! വൈകണ്ണനാഥ്‌ റ ഭധവന്‍! ക്ിക്ന്ത!" എന്നിനെ അപ്പത്തില്‍ കാണ്ടു 98 യത്തിയല്ിയ കന്നം. അധി വര്കികിിലു നകക ഭേിച്ഛുകൊ്ടു മ്പോട്ടകടസ് ശ്രീകോവിലിനുക്ളില്‍കയവ!. ഗവാ നി ബന്നെ ഡു വിെയെല്ലംം നൂത്തിച്ച!? എന്ന ചോദിച്ചുകൊണ്ട ഭശഗവദധിഗ്രംത്തെ മുവകെക്കെട്ിപ്പിടില്ല ക്യാന്‍ ഇനി അഭായെ വിട്ടയയയകയിപ്പ. അച്ച്‌ എന്നെ വവ്യതെ വിഷമിപ്പിച്ചു. എ ൯൨ പാഠം കല്ലുള്ളുംകൊണ്ടു കീറിത്തൊലി്ഞു. ഒരിടത്തും വാനെക്കുണ്ടി്പ ഭഗവന്‍ ഇവിടെ ഇരിക്ഷയാണെന്നു ഞാന്‍ അിഞ്ഞിലു. ഭഥവാനേ! അക്കയുടെ സിര്യവാസമിവിടെത്തന്നെ യോ! ഗവാന്‍ എന്തുകൊണ്ടു എന്നോട സംസാരിക്കുന്നില് അയ! ഗോവാ! അങ വാതുന്നുരു വാക്കെങ്കിലും എനന്നോടഡ യണ! അക്ക എന്നോ സസ്ാരിക്ഷാതിരിക്കത്തക്കവണ്ണം ഒരു നെന്തൊരു കുററമാണ്ട ചെയ്ത? അയ്യോ ദൈവമേ! ഒന്നി രക്മരംപോലും അക്കയുടെ മുഖത്തുനിന്നും പുടപ്പെന്ില്പപ്പോ! അ ആനിഴ്സു്ബബര്മമാണേന ഏന്നികാനെ പുലസ്പിത്തുടമ്ധിം അതു

ുളസിദസന്‍ ൯൭

കേട്ട" അവിടെ കൂടിനിന്നിയന്ന കേതജനരം ഒരു പ്രായത്തില്‍ ിഗുഹത്തില്‍്ിന്നും പിടിവിടുവിച്ചു വേര്‍പെടുത്തിയ, “ഫ്‌ രിക്കാം എ്ൊയു മനഷ്യനാനത. നിഷറംണ്ടാ രു ₹ ഇതു ശേവാനാണ്നോ? വാ വിഗ്രഫമ്ലം വിഗുഫം ശബ്ദ മ? ആതിനു ഓമ്മയുണ്ടോ? എന്നു കുറരാപ്പ ത്തി. എന്നാല്‍ നിക്ക അിനാണു" ഇന വിഗുഷത്തെ ഭജിക്കുന്ന എന്നു ഇമസ്‌സര്‍ചോം ഭിച്ചു അവുടെ സമാധാനം ഭശവംനെജിക ന്നെ ഫലമുണ്ടുർ എന്നായിരുന്നു.

ഉമസീദാസര്‍..ശേവാനെ ഭിച്ചംന്‍ കിട്ടുന്ന പാലമെന്താ്*

അതല്ല. ഇഉസീഭാസര്‍: അതുകൊണ്ടെനത്തു ന്മാര്‍ ആത്മാവിനു ദൂര നേടിടന്നജലല. മസീദോസര്‍:-മഖമിപ്പംത്തപ്പുശം സഖമുഞ്ടായിരിക്കമല്ം, ഭക്തന്മാര്‍: ഖും സൂ്ധവുമില്പാത്ത അവസ്ഥയ" മോക്ഷം, (ങ്ങനെയുള്ള മോക്ഷം എനിക്കുവേണ്ട. എനിക്കു എന്റെറ ഗേവാനെക്കണ്ടാല്‍കതിന ഫ്ന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടും താവിടെനി അ ധ്രൂതിയില്‍ പുറത്തുപോ. ഏക്കോട്ടെന്നില്ുതെ നടന്നതു ങ്കി പരല സ്ഥല ജഷ്ിചും സഞ്ചിലു ഒട്ടെിയംതെയു്ള ശരിര പ്രീഡകറം നും പട്ടിണികിടന്നു വലത്തു”, ഒഥവാനെ കു ബണമെന്നുല്ള ഏകി തോം 'ഫരിഫാര" എന്നുകക ശബ്ദുമാത്ര ത്തുക ഒരായ്ുകൊണ്ടു കുശിയ ലെത്തി.

തമസീോസനവെഠമാനവ", തറ പുത്രന്‍, മമത വീട്ടിലില്ല ണറിഞ്ഞ മാത്രയില്‍ തന്നോട യാതൊന്നും പറയാനെ വീട്ട ല്‍: അം ഇറച്ില്പോയതുകണ്ടു അന്നു മുഴുവന്‍ വ്യസനാക്രാന്തായിക്കു ഭിഞ്ഞുകൂടി ധരിനുശേഷം, അത്ത ഭിസം രാവിലെ പുത്രനെ അ

പാപ്പു വിവരം അമു

യുയു. ഒ മാവു അടക്കാത്ത ദയസനന്തോഴഷ

1) ശ്രീമഫാര്‍ക്തേലരിയംശൃതം

കൂമതയുടെ വീട്ടില്‍ചെന്നു മമയാഭേവി സിക്കവയ്ത്തെ അന്മസ്തം ത്തോ അക വിവ ശാശ്രവിനെ പ്പിച്ച. ആ ക്യാ അതുകേട്ട. * അയ്യോ, ഓമപ്പത' നി എന്നെച്ചഴി

കം രാ പ യ ഷ്യ ്ടൂതോന്ന്‌ എന്‍െറ അന്ത്യകാലത്തോളം നിന്നെ കകധിക്കൈ ്ടാനമിക്ഷാമെന്നാണല്ലേം മൊ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന. നീയ കാതെ ആമഴണന്തം കണ്ണനീഴിയ മുഭപിക്കളകഴമാവ്‌ ഫ്ന നി സ്ൃഭലഖത്തില്‍ അമു ത്തിയ! ഫാ! മനക്കട്ട! എനറ ഗൃഫം ലിഠത്തെ മീപദമ! മകന നീ എവിടെ ഇരിക്കുന എതു രാന്ക്ികികക്കെ സ? ധാ യംജിവി്ിിക നി ബല്ല ദമൃഗങ്കളും നിന്നെ ഭക്ഷിച്ചു കടഞ്ഞ! നി എന്നെ മാ അവേ ഇ കൊക്ുകട്ടി മദ യെ ന മാത്തനെ കഞ്ഞി (ജിനുക്കെ്തിനു വനവാസം! നിരന്‍ അക്ലൂന്‍ വനത്തിേക്ഷപോയ ആ ഭരഖമവസാനിക്ഷമുമു" നീജും അ ക്മത്തെത്തന്നെ അനു അരില്ലതുന്യയമാണോ? നി അക്ളൂവെറവംക്കേളെ നീ ഓക തരെ ത അദ്ദേഹം തപ്പസ്സിനപപോയ അവസരത്തില്‍ നീ കാട്ടി ല്‍ പോകണ്ട ആവശ്മില്ലെന്നം വീട്ടില്‍തന്നെ ഇരശവിരജനം ളം (നടത്തി എന്നെയും നിന്‍െറ പ്രിഷഭാജനമായ ഈ മമയധേയും പ്രി ഭിപ്പെടത്തി കഴിഞ്ഞുക്രടിയാല്‍ മരിയെന്നം അം ഉപമേശില്ല തിനെ ന ഇത്ര പെട്ടന്നു മാന്നപോംയേടിന എന്നില നെ പരി പ്രനംചെയ്ത. തസ്മാ വ്യസനഭാരത്തെ അമക്കാന്‍ നിവൃത്തി കില്ല ഒ മാതേ" മരുമകളുടെ മോഫ്ു ചാ്ഞു. രണ്ദുപേധം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിലവിമിതുഭങ്കി, അതുകണ്ട്‌ ബന്ധനം (ഒ ശില്പത്തെ ചെന്നു ഇുളസ്ഭസനെ കൂടടിക്കൊു വരാഗ്‌എ അപു പുറല്പടാന്‍ പോകന്നതുകണടു ഉസീഭാസമടെ മാതാ പവം മയും ഞു യംൂടെ വരൂന്നണ്ന്ന പറഞ്ഞു വരെ പിന്്ു നര, അവര്‍ പലസ്ഥ ത്തും നന്ന്‌, തുളസീമാസരുടെ ഗതിയെ രോമത്തയോടു ചോഭിച്ചറിഞ്ഞു്‌" ക ശിയിലെത്തി. പട്ടിണി കീട അ മെറിഞ്ഞു' അലക്കു പൊതിഞ്ഞ ശറീദവം പൊടിപുരണ്ടു ചെ ബിച്ചു കെട്ടിയ ലമുടിയും മുഷിഞ്ഞുകിറിയ മുണ്ടും ഇനെ വി കമായ രൂപതോകൂടി ഒഥവന്നാമം: ളെ ഉല്ത്തില്‍ ശബ്ദിച്ച കൊണ്ടു ഗംധയിലി്കിയും കടയില്‍ക്കയരിയും, സുല ളില്‍ ക അം പുറത്തു ചാടിയും, കോവിലുകഴ്ിയക്കരിയും തിരികെ ഇരി യം ഖലയും ചാടിയും തലകത്തിഒറിഞ്ഞും വൃക്ഷങ്ങളെ പരിരംമ (ണം ചെയ്ത കരിന്ത്രണകളള കെട്ടിപ്പിടിച്ച, ഒരുഭാന്തെ മട്ടില്‍ കഴിംുന്ന ഉടികംസമയാ അടഹിഡ പ്രീതഃ (താവും പ്രേമദംജനമായ മമതദേവിയും ന്ധജനമാളം അവിടെ

തസ്സ [

കണ്ടതു. മാതാവോടില്ചുന്നു മകെങ്ങളടക! കണ്ണുനീര്‍ വാളു. മന്തി ഒംമനകകട! സിന്നെ ഈ കോലത്തില്‍ കാണാനിടയായ ല്ല! മഞ്ിമാദ്ികയില്‍ സൂപിച്ചുരുന്ന നീ ഇകെ മണധിരിക്കിട അമ്ളോന്‍ സംശതിയായല്പോ! ഫംസ്ൂളി ശയ്യയില്‍ ശരിച്ചിരുന്ന രീ ഈ മെം നിലത്തു ക] കന്നു കാണാന്‍ കാണായ! മ ക! ഇരശ്പദന്‍ സവവ്യപി ല്ല! അദ്ദേഹത്തെ വീട്ടിന്നു കഭിച്ചുകുമം? ഈശാസോന്നിച്ലം ഭവേടയും മാറ? ഇത്ൊന്താരു ക്രതില്പായമയാ് നീ ഇ. നെ ഭന്തെപ്പൂലെ മഓാടിര്മിരിയു അതെന്തിനു ഇയ ഞമ നെ കണ്ടു ഡി്കിറ ഇകഷനെ പാല ഉം പരു വാവിട്ട നിലവിളിച്ചു ഭ൧വല്ലേംമൈകനിതന്പായി ആഅവധ്ൂതനായിരിക്കുന്ന സിസ ഒ മൊഴികളെക്റ്‌, അ മേ! എന്‍െറ ദശരാനെവിടെ! ആമ അോദ്ദേഫമത്തെക്കുവോള്‍ ശ്രീമന്നാദായണഖെൌ എനിക്ക കാണിച്ചുരരണേ! കോണ്ഡേപാണി ജയ ത ശവംനെ എനിക കാട്ടിന്ത ്രീരോസമേരനായ എനെ ശരീരാമരന എനിക കണ്ടേ മരിയപ്! കാമ സമതിയിക ന എനെ രാവണശ്്രവിനെ നൂ ഗുഫിച്ച ജയ ലക്്യാഗരജനെ വിടെ മരായയിരിക്ന്ന? മമോത്സു കമന്നു പത്തു ഭവായ ക്രിയ ാക്ഷസഭർനെ നിഫലനിച്ച ശേസതമന അമ എനി ക്ട കാണിച്ുതമേഗീ ന്നരന്നെ എനിക്ക ആ ദശദധനെ ശീ ക്ലാൻ സഗരിയകമമോീന എന്നിലെ ചോിച്ചു മമനദേിയാ കട്ടെ രാവണെ വണക്കം സമന്‍ ഏറ അപാധകകളെ പത്തു അവിടുന്ന വീട്ടിലേയും ഴന്നമമിയാലം! പ്പവര ചൃ മാ

കഷ റം കുഴ്ിലുംമുഷി്പം കനക്കെ്ു്മണ്ണിലുംപ വട്ടിനക്ക ല്‍ അിടന്നിടയാക്ഷയല്ലോ. കബ്േദു്യനായ' അങ്ങുന്ന്‌ ര ക. ചേലവേഷാമത്തെ കൈക്കൊണ്ടു? കോമളകമേക്വരനായ അഞ്ജു ഇ കോമാളി വേഷം എടുത്തതെന്തിനു 1 പരണശ! അഞ്ജു: ഈ ദു വങ്ങമനഭവിക്കോണ്ട യ വഷ്ലമിപ്പ നമുക്ക വീട്ടില്‍പോകാംയ അവി ടെയരുന്നുഇുരശവിരജേനനാതതാം, ല്ണാഗ്രജനായിഡ്ിതംസമേ (തനായി കോഭണ്ഡപാണിയായി മനുമത്സോദയനായി ഭക്ത വത്സല യിരിക്കുന്ന ഗേവാന്‍ അവിടെ കനും തം? എന്നു പലപല സ ആവനവാക്യോവം സാരം തു്നതതിച്ചു ഇസ്സ അതുകേട്ട്‌ അമ്മേ ഗുരൂ! ഭശേവരനെയിടെ! എനിക്കു ഭഗവാനെ കൂട്ടിത് മോര്‍ ഥവായെക്കാണാത്തെ ഏറ ഈ ജന്മംകൊണ്ടു എന്ത ,അഫലമാണ്ട്‌ ന ഫു ചോടിച്ചു. മമതാഭേി തരുകേട്ടിറ ട്ര നാഗ നമുക്ക വിട്ടില്‍ പോകാം, ഒഥവാനെ അവടെ ഒദ്വക്കാം. ശേവന്‍ സര്‍്വാമ്മിഷാട്‌, 'എവിടെയും അദ്ദേഫത്തിനെറ ന്നില്ല? എന്നു പഠങ്ഞും

ഷോ ്രീമഹാഭക്തേചരിതാമൃതം

(ലേത്ടാം നിക്ക വിട്ടിലെ കായും കേലംണ്ട, ഒം ഭജെ സ്്രീകംക്ക നിദസ്‌ക്കാന്‍ പാടില്ല. നി വീട്ടില്‍ പൊയ്ക ആക! ഞംനിവിടെ രമമേസസച്ഛുകൊ്മാണ എന്നു പറഞ്ഞു" ഗെ ന്നാമജം ളെ അവ്വയച്ചത്തില്‍ പാടടിത്തുടകി. മുളസീമാസരുടെ മാ തവേതകണ്ടു*, മകനോ വീട്ടിലേക്കു കൂട്ടികെ; പോകന്നതിനു വള രെ ശ്രമിച. ' മതോവിവെഠ യാസിര്‍ ന്ധത്തയം മീന്‍ അന്ദവഭിക്കാരിിക്കന്നതുകണ്ടു* മാതാവു ഒടുവില്‍ ഇന്ദ ഞ്ഞു.--നിനറെറ പിത്സ്വത്തുക്കളില്‍ ഏനിക്കവകാശമില്ല അതി നേവക്ു സ്ൂക്ഷിക്കവാ൯ മോന്‍ രയക്വമില്, നീ നാട്ടിലേക്ക വയ ന്നില്ല. നീ ആ വന്പിച്ച സ്വതുക്ഷറം എല്ലം വിറ: ധനമം, ക്കി ഇട്ട കൊണ്ടുപോടിക! ഞാന്‍ തപേഠധനനായ ിടവിറ ത്താവിനെ സമീപിച്ചു" അദ്ദേഫത്തിനെറ ഗുഗ്രൂഷാടികളില്‍ എ പ്പെട്ട്‌ എനെ. ഗേഷത്ത ആവിധത്തില്‍ സപഥലമാക്ഷി കോളം അതുപോലെരന്നേ നീ അഗ്നിസ്ക്ഷിയായി വേട്ട നി ൫൯൦ ര്‍മ്മദാരങ്ങളെ ഞാനിവിടെ വിട്ടുംവച്ഛു പേടകന്നും അവ

കെ്ളുകയോ രള്്ടുകയോ നിറ ഇ്പോലെ ചെയ്തുക? എന്നുപമോു" അ്പു.ം്തന്നേ ആ സാവി നൈമിശാരബ്ടത്തി

ആജ്ഞയെ ആഭരിച്ചു സ്വേശ്തക്കെ കയുംചെയ്ത

ചേോടടിച്ചു ആ ധര്‍മ്മപത്ി മക മാനേസാന്മ്പുലം അ ന്‍െറ വിയോഗവും സബ ന്ധി. സകല വിവര്കളും സവി സ്ര ഗ"ഗമത്തോടേക്രടി ഭമ്താവിനെ ധടിപ്പില്ു. തൃത്മാരാമന കൂകേട്്‌, :തുളസ്‌സറെഠ വൈരാഗ്യ ച്ചി വേതി അന്ത ബ്ലൂപ്ട്പെ;സവോ? അതിനെക്കാമം അ ഇ്ജാനം മറെറന്താണള ൭ ൪ മ ബീലംസന്‍ ഇശ്വേഭവിചാരപേരായണനായി എന്നള്ള ആ, ഏകവ:ത്യ എന്നെ ആനാനള്മിലനുക്കിച്ചെയയുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥ (മായേ ബവമാനന്മം മവെതിയുടെ വഴക്കം എനിക്ക പ്രമനംചെയ്യ അം മപാധത്തന്നം കാമലദ്വടനുമായിരന്ന ന്മ പയ്ര൯ മോ മമാ ഗ്ൂതതില്‍ പ്രവത്തിച്ുതുടങ്ങി എങ്കില്‍ അതിനേക്കാറം ഭാഗ്യം ന്മാണ്ടളളതു മോക്ക ചൂുവായ ഒരു പത്ര മാതപിതം കന്മ്‌: മേലായി ഫസ്തംമലക സലഭമംണെന്നു വെ രി വിശ്വബിക്കുക! ഫേ! സധധുസ്്റ്‌! ൨.മമുടെ പബ്ബ്‌ രിന

തളസീടാസന്‍, കേ

മിന്നാണ്ട്‌. പുണ്യവാനായ എട പുത്രന്‍ മുഖദര്‍ശനസു ത ഭലീനെറ നയനം കൊരിക്കസം നമുിഡ്പയറംത്തന്നെ അങ്ങോട്ട പുറപ്പെടാം? എന്നുപരാത്തു' ആ മഫാനമ സ്വാ മൊന്നില്ചു വാരണസിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ട

ആത്മാരാമനും പരത്തിയും യഥാകാലം കാശിയിലെത്തി. ൧ വന്മള അവ്വൃ്ചത്തല്‍ പാടി; അത്മാമുത്തിനൊ്ലാടിം ,ആണനയ ഗ്രൂ ധവാരാളമായി ഒഴുക്കി, ആധി ഭേ ണയറവര്‍ ക്തിലഫരിയില്‍ മുഴകിന്നല്‍ക്കുന്ന തുുസിഭാസ നെ ഭയൃത്മാരാമന്‍ കു. അവന്‍െറ നദ്ധശിഖധാന്തം സൂക്ഷിച്ചുവച്ച പാലയ ക്തി അക്മനെനോക്കി മക നിഷ്ജുമകവും തീവ്ര വൈരാഗ്യം തകവും അപ്പതിഹതറുമായ ഭകഞിപ്രവാഫത്തില്‍ രാധ്ൃവാനയേ ആ പിതാവിനു പൂറ വിശവാസം ജനിച്ചു. അവനറെറ ക്തി വം (സനാസങ്ജിയഭുസ്യമാണെന്നും വിട്ടകറിയുടെ തുടക്കമാണെന്നും കാ ലോലമായ പ്ലദയ ്മര്‍ഭാഥത്തടക്കിടന്നിരുന്ന തസ കമതാദേവിയുടെ നാമമായ്രോഷാമോത്താല്‍മിഘമായതാണെന്നും ഇനി അതിനെ അട ച്യുമാന്‍ യാരൊസ്സിനാചും യാതൊരുത്തടെ ക്കും യാതൊരുകാലത്തും സാധിക്കന്നേതല്ലെന്നും ആത്മാോമ വം ലഭിച്ല യ ഭയയത്താദാമന്‍ രീച്ചപ്പെടത്തി. ഭയനന്മപുമകാ ബ്ിതനായ ജയ പിതാവു" ക [കനെപ്പോംലെ വത്രെ ്വവക്ഷസ്സ്ില്‍ചേദ്തണച്ചു പരിരംണേംമയ്്്‌, മകന ദെമന കട്ട നിന്റെ വിശ്രഭാമായ ഇരശ്വരേക്തി ഫലന്നെ ജയനന്മവാരി രിയിൽ സമമജ്ജനം ചെയ്യിക്ന്നും മകനേ! വേശ്യാലമ്പടനായി സര്‍വ്വരാചവെവകപ്പെട്ടു" അന്നു നീ്ധയിച്ചിരുന്ന ആ൧ഥപാസനീഷമം ജീവിതം ഏവിടെ! സര്‍വ്വസംപൂഭ്യമായ നിന്‍െറ ഗുന്നത്തെ സ്ഥിതി എവിടെ! പുത്രം! എനെ ജന്മം പുണ്യകോടിയെ പ്രാപി ക്ര ഇന്നിവിടെവച്ചാണട്‌. എം തപസ്സി? പാലിച്ചും ഈ ിമിഷത്തിലത്ര മകനേ! പ്രപഞ്ചത്തേയും അതിന്‍െറ ധമ്മ ത്തേയും താന്‍ പ്ടേയന്സെ ലാംഘിച്ുകഴിഞ്ഞു. നിന്നെ ഒരു മോ ജപ്‌ ശ്ുവിനറൊ നിലയില്‍ കുണ്ടി ഈ ജിവിതത്തെ അവസാനപ്പി കണമെന്നമമ ഉ്േശ്യത്തോടക്രടിമാതം ഇ ശരീര (ത്തെ ധരിച്ചുകൊട്ടിരന്നതാങ്ട്‌. ആ ഉദ്ദേ ലയം ഇപ്പം സാധി ക്കഴിഞ്ഞു” ഏന്നുപ്ും &ഥിനക്‌ ആഅചിണ 8 ശവഭ്ശനമു നി അശേഷ ആ യോഗ്‌ ശവരന്‍ പ.ത്താസ നത്തെ അവലംബി, പ്രണവായുവ നെ സുഷ്യമ യില്‍ കയറി, ബ്രദ്മകപത്തിലെ രിച്ചു; മൂടു മേടിച്ചു ജീവംത്മാവിനെ പാാമാത്മാവില്‍ ല

തിപ്പിച്ചു.

ക (്രീമഫാര്‍കതചടിരം

ആത്മാരാമരുടെ ധമ്മപത്റി സ്വഭത്താവിന്‍െറ ഭവി യോശത്തെക്ക്ടു" പ്രകടമായ അന്മ്ത്പത്തോടുകൂടി വാവിട്ടു നി കിള്ളി ഇടിക്ക്‌ വിവി മ്മ കണ്ടു്‌ നിമിഷനേരത്തേക്ക്‌ പ്രാപഞ്ചികനിലയേ അവലംബിച്ചു പ്രിതാിനെറ ശവശമീരത്തെ കെട്ടി്പിടിച്ചുകൊണ്ട" ഇനെ രിദ്രേവനംചൈ; ഒന അവിടുന്നു ഇത്ര വേഗ ത്തില്‍ ഇ. ത്തെ ഉപേക്ഷി, ₹ അഥവാ എന്റെറ കതി സമ ഒ മമമ്തിന്ോടി ന വോ! ഇജ്ജനത്തെ ഭിവ്യോപദേശങ്കളാല്‍ അനുഗ്രിപ്പാന്‍ ഇ ഇ ലോകത്തില്‍ ആരാണ്ട്‌ കാമലസ്പര്‍നയ ഒരു മ്പ ന്‍െറ നിലയില്‍ അക്ഷയുടെ പാവനമായ ഹൃഭയത്തെ ഈ പാ പ്രി എത്രകണ്ടു തപിപ്പിച്ച! അയ്യോ! അവിടന്ന്‌. ജസ്ന എന്റെ എത്രമാത്രം ലിക രൻ വത്തിരിക്കണ്‌ ജപ്പിതാവേ! ജയ ശപിക്കപ്പെട്ട കാലം ളില്‍പോലും അങ്ജു ഈ കുംകൈപ്രവക്തിക്കാത്െകണ്ട്‌, മനുഷ്യോദ്ദേശ്യത്തെ മനസ്സിലാകി തുചിതമായ ജീവിതപ്പരത്തെ ഞാന അവലിച്ചതി ശേഷം ൮ വഴിയില്‍ എനിക്ക ധൈയ്യുവം പ്രേം നവും സാല്‍കേണ്ട ിനപകരം എന്നെ എന്നെന്നേക്മായി മൂ്സാഗര്‍ത്തില്‍ മുക്കി വ്തി" അങങ നിദ്യം മറമ്തുകളത്തയുവല്ല റ ജനനം ര സിഭാസന്‍ തെരമാതാവിനെ പ്രുപഞ്ചാനി സതൃതയേയും ആൃത്മാരാ (൫൫൮൯0 ഭിവ്യതയേയും മദം പറിപ്രസംഗിള് സാന്്പനപ്പെടത്തി (തിനുശേഷം പിരഭവിനെറ മൃശദീടത്തെ ഗംഗയില്‍ അല്ലു ചെയ്തൂ അമളഫത്തിനവെറ മാതാവു അതുകണ്ടു" മകന്‌ കി പ! ഏനെവ മിവൃഭത്താവു നിര്യസമാധി അടു. എന്റെ ശ്രീരാമ അ മോക്ഷത്തെ പ്രി; ശേഷിച്ച ശിം ഭാശത്തെക്രൂട! ഒരുംന്‍ ഗംഗയില്‍ നിക്ഷേപിക്കട്ടെ. ന്നിനാക്ക* അ കലിരേണ ഭവഭ്ൂശനമുണ്ടോകും. ആ പെണ്‍കുട്ടി മമയയെ നീ രി്യര്‍ഖമനുഭവിപ്പിക്കതുതു! എന്‍െറ ഈ അന്ത്ൃശാസനത്തെ ലാം ഇര വിര ചായല്‍ നില്പ്‌ എന്നുപറഞ്ഞു ഗഥോയില്‍ കുതിച്ചുചാടി േഷയ്യം ചെയ്ത

തന്‍റ പിതാവും മതവും ഏകകാലത്തില്‍ ശരീരയ്യോഗം ചെയ്തു തന്നെ എന്നെന്നേക്ഷുമായി വേര്‍പെട്ടു ഉരസീമാസ അ" അപരേ മന്മോവയഥ ഏല്ലൊട്ട ഒരുശിശ്ുവിന്െ പ്പാ അദ്ദേഹം വായിട്ട നിലവിളിച്ചു. ഒരു പ്രാപഞ്ചികനെപ്പോകല പടി ടവനംചെയ്ത്ു യ വിത്തല്‍ ചിലന്ിമിഷകഗം കഴി .യല്പോം ആതമാനായയതമബ്ബോധം വീ്ടും അദ്ദേഫത്തിനെ മനസ്്ിചുഭിക്കു

സീസന്‍ സ.

കയം ഗവഭര്‍ശനത്തെ കൊരിച്ഛുക്ടു പൂര്‍വ്വവല്‍ ഇശ്വര നാമ്പളെ കീത്രില്ചുമടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ഇ അവസരത്തില്‍ തുളസീഭാസ്‌റെറ മക്തിമാഹാത്തയത്തെ കേട്ടറിഞ്ഞ ഒരു ബ്രാധമണന്‍ അദ്ദേഹത്തെ സമ്‌ പിച്ചു വിനയപ്ൂ രീം സ്വഗ്ൃഫത്തിലേക്കു ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടുപോയി, 4 അവിടുന്ന എ. (൫൯൨ ഈ ഭവനത്തില്‍തന്നെ ഇന്നു യഥേഷ്കും ഈശ്വരജനം നട ്ഞിയാലം, താനും അങ്ങയെപ്പേംലെ ഒരുമോക്ഷേച്‌ തന്നെയ അ", ഇവിടെ യാതൊരേത്തരുടേയും ഉപദ്രവം നേരിടുന്ന തല്ല അങ്ങു പ്രബ്തവംനാന്നെന്നും അങ്ങയുടെ സംസമ്ും എന്റെറ ആത്മള്‍രിക്കു സായ മായിത്തി മെന്ന ഉദ്ദേശമാണ്‌ അങ്ക യെ ക്ഷണിക്കുന്ന തിന്‌ എന്നെ പ്പേടിപ്പിച്ചന എന്നും പത്തു ഇകെ ത്യ രമണന്‍ സാഭമുണത്തി . തുട സീസര്‍ രമണന്‍ ഇംഗിതം അനുസരിച്ചു്‌ അിടെത്താമസമ ക്കി.

ഇതിനകം സ്വര്‍ശേത്തേക്ഷ പോയിരുന്ന മനം ട്വ രെ ധനാത്തോടക്രടി കാശയില്‍ മട്കിഎത്തി, ഗംഗാനമിയുടെതി ന്തിലായി ഒരു മഠം സ്ഥാപില്ു ഭിവസംതോവം മാത്തില്‍ വരുന്ന സാധുക്ക യഥാവിധി പൂജിച്ചും അന്നവസ്രമികളെ മനംചെയ്തം നം നജികിയും ആവിടെ താമസമുപ്പു ച്ഛ മാത്മല്യം തന്നെ വേര്‍പ്പെട്ടു മസിക്കുന്ന ഒദ്ദവിനെ ഇപ്ലത്തെയും ആവശ്യ യം അന്നോഷില്ലരി്തു ശരിക്ക നിവത്തിച്ചു വന്നു

'മസിഭാസ പ്ത്രണ്ുസംവത്സം, ജര്‍ശവരജനം നടത്തി ജം പലവിധസാധനകളെ അല്ൃസില്ലും ഒ ബ്രാ്മണഭവനത്തില്‍ തന്നെ രാമസിച്ചു പന്രരണ്ടംകൊട്പത്തിനറെ ഒടവിലത്തെ ദിവ (ബം അദ്ദേഹം ഭന്നുടിെയ്തുകൊണ്ടിറിഷസ്പോം മുഖക്ഷാളന ശരിഷ്ണജലം പരിവുപപോലെ തെറ ഇ ഭതുവശത്തനിന്ന രയ വൃക്ഷ

വട്ടില്‍ ഒഴിക്കേയും നല്‍ക്ഷണം ആ വൃക്ഷത്തില്‍നിന്നു ഭവി വിച്ച ഒരു സത്വം അദ്ദേ ചത്തിനെറ മയ്പില്‍ വന്നു വണഷധി ഒതു രി നില്‍ക്കുകയുംചെയ്തു ഉളസിഭാസര്‍ അതുകണ്ടു ന ആരാണ്ട്‌ എന്റെറമു്ധില്‍ വന്നുഗിലൂചാന്‍ കാരണമെന്തു ന എന്നിങലനൊസ്റ്റ പൂര്‍വം ചോടിച്ചതിനു" ആ സത്വം പഞ്ഞ സമാധാനം ഇതാ യിരുന്നു, ര

(ഞോന്‍ ഇ വൃമഷത്തെ അധിവസിക്കുന്ന ഒരു ഭൂതമാണ്‌. അങ്ങ ടിവസേന മുഖക്ഷാളനം കഴിഞ്ഞു" ആ ശ്രദ്ജലത്തി (൫൯൨൨ ഓഹരി ഇ പപന്ത്രണദുകൊല്ലമാി എനിക്ക നല്‍കിവ ുകൊണ്ടു ഞാ അജയിയ പ്രിരനായി ഇ്ജമനെ ദ (ഇം തന്നെതാണ്ട" ഞോന്‍, അക്ോയ്ച കടപ്പെട്ടിരിന്നേ അ ജോയൂ്, വേണ്ട അമീ്ടം എന്താണ്ട്‌. യാതൊരു മടിയും

ഹാത്‌ ശ്രീമഹാഭക്തചരിതാമൃതം രെ ചോടിച്ചുകൊ്ളുക? അരിസതയ്്ളവതിയായ കന്യകയെ

വേണമോ? അതോ ാജപമംവേണമൊ? അതുമല്ല അവനിമി കഠം ആവശ്യമുടം! അഥവാ സഫ്യൂസമരങ്ങളുടെ മറുകരയി ക എ ലി പായു ഉദസീടാസര്‍:.മൂഡസത്വിമേ: എനിക്കു നിറ വരവും നിനറെറ നവും നിനറെറ നിധിയും രാജപദവികളും മറവമെന്തിനു'! കാമധേന്ുവിനെത്തേടന്നവനു കഴുതയെക്കൊണ്ടെന്നു ഫലം! സാഭ്ജാല്‍ വൈകണ്ണംയിപതിയായി മഷ്ിമണാളനായി ഒശ രശസുന്ദവായി സീയാക്ള്െണനഭമേതനായി രവണഘാന്മാ വായി ഫന്തമ്നിഷേദയ,നായിിക്കുന്ന ശേവാന്‍ ്രിരാമമ്ൂ്മി യെ തോക്കകാണാ്റ അടിദധയിച്ചികികകന്നെ ഈര ത്തിക പിശാചിനെ വരമെന്ിന ഒ ഒര്‍കഭൂതക്കിനറെറ ഇഷ ഭാനങ്ങളെന്തിന മോ്ഷേച്‌ മുവിന്വിഷയാഭിലാഷോമുണ്ട കടമോ! ഫേ മൂര്‍ബ്ുദിയായ ഭൂമ! നീ പൊയ്ക എ. നിക്ക നിന്നാല്‍ നേണ്ടകട്നമില്ല. ഫാ! പ .! അഞ്ജു” എന്നെ അധിക്കഷേപിക്കുന്നതു ഷിക നിടടുണ്ടെജ്ില്‍ രന്‍ പമ്ഞതതു ഒര റവതന്നെ എന്നാല്‍ അ ആ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ ഞം൯ വെവം കൊള്ളയതാത്തവ ന്യ അമ്ല ആ സ്തപോതിയുടെ ഭധനമാല്ലേ വേണ്ടി എനന്നോടെേമില്ലവരിക! ഞോന്‍ അതു സാധിച്ുത്രംം ുളസീദാസര്‍:- എഭാ മയാ! തമസനായ നിന്‍െറ സഹായര്‍ത്തേോ ഭകൂടിേണോ സിക്ക ഗേവദ്്ംനം കിട്ട സ്വര്‍ഗ്ഗത്ത്‌ ലേക്കു വഴികാട്ടാന്‍ നരകത്തില്‍ കിടന്നവക്ട ചിയ നീ പ്രാപപിയല്ലേ? ഭഥവഭഒഗനമാഭ്രുത്തിനും നിനുക്ഷംതമ്മിലെയ്ക് ബന്ധി പോം, പോല യീഷാണം എ മായം കോ തപ്പു. ഷ്ലേസംസ്്ും പംപകമാമ'ം ഭൂതം:--ഫോം ബര-ഹ്മണോത്തമ; ഷ്ഷുദരജീവി മകമാഖും ചില; ചില വിയ കാം സാധിച്ചു എന്നുവരാം. നിസ്റാട ്മാമെക്കൊണും സാരമായ സംശതികഠം സാധിച്ചേക്കാം നി ത്ട്ങളായ മരങ്ചംമ്മിലുരസിയുണ്ടാകന്ന തീല്പെംരി മ വനങ്ങളെ ഭഫനുംകെ്ുന്നില്ലേ? കവക്കന്‍ മൃഗരജനെട കടിച്ച കഥ അങ കേട്ടി? അകേ ഇരശ്ദലാരത്തി അസായിക്കാന്‍ എന്നെക്കൊണ്ടു കഴികയില്െന്നു രീലൂടപ്പ ടുത്തു. ഭയവുന്ദോയി എനെ ഒന്നിച്ചുവരിക! ഞെട (യാഥനമായ വേതാളത്തിമെറ സമീപത്തില്‍ അങ്ങയെ കൂടി ക്കൊണ്ടുചെല്പം. ഇരശ്വേേനത്തിനു സംഗതിയേ

[1

തുഷീടംസന്‍ ൧൭൫

ുടസീദാസര്‍ പോ! ഒര്‍ഭൂതമേ! ഒരുപക്ഷേ നീ! പറയുന്നതുപോലെ (ബീ കാണത്താല്‍ ഇശ രേശനം കിട്ട യേക്കാം, എന്നാല്‍ ആ വിധത്തിലുള്ള ഈരരാര: നം എനിക്കാവ്യമല്ല. മൂന സവനം പാനു വിചിിലിക്കെ മ സഹായിനു ഞൊ വഭിപ്പെടമോ! മൂസ്സ ജനമേ 8 കിമുപോക യി ടിന, ഇന്‍ സി ക്ക സാധിക്ഷമവില്‍ നിനമെ്തുകൊണ്ടു" ഇശ്വര കിട്ടി മോക്ഷസാമ്രോഷയുത്തെ പ്രാപിച്ചു ഭീകരമായ (ജിന്റെറ ഈ ശരീരത്തെ ന ഇപ്പം എല്തുകൊണ്ടു' അവ ചംബിച്ഛിരിക്്നു.

ഭൂത നിര്തരംചെയ്കുന്നക്മ കലം തത അന്ദ ഭവിച്ചിടകെന്നേറ രൂ ഏന്നു കേട്ടിട്ിപ്പെ! കൊട്ടാരത്തില്‍ പോകാന്‍ വഴിയടിയാവുന്നവക്കെവാം കൊള്ളാത്ത നകത്തു ക ക്കാന്‍ സാധിച്ച എന്നു വദമേ.! മോക്ഷധാഗലൂത്തെ അറി ,ഞ്ഞിമന്നാലും ലിഷയംമകളെ അകററി മനസ്സ ശുദധമാക്കി ആ മാഷ്ത്തില്‍ കുലൂന്നംതെ മോക്ഷസാദാഭത്മിലെത്താന്‍ ന അ ഹു മ ഥം മെ അറിയിരന്നാലും പൂര്‍ ജന്മക്ൃതമായ പാപം എന്നെ വിഴ്ടിയ ഒരു ഞാന്‍ അിന" അധികാരിയകെന്ന ത്യ) അങ്ജയുടെ പന്ത്ര കൊ്ുത്തെ മുഖക്ഷാളോല്ലി ശ്രോജലം എന്നെ ഇപ്പം പടിത്തുജനാക്കില്ലെസ്തിരിക്കുന്നു ഇനി എനിക്കു മോക്ഷ മമ്ടാകംം

മസ്ദാസര്‍:--ന്‌ കഴിഞഞജന്മത്തു ചെയ്തു പാപമെന്നാണട' ഞാന്‍ ഭിവസ്ധവും ആ വൃക്ഷച്ുവട്ടിലഴ ച്ച വെുംകൊണ്ടു (നിനുക്ക പാപമാചനമുണ്ടായമുമെക്കനെ?

(രം മഹാതമാധേ ഞാന്‍ ഈഗ്രഫനായകനായേ ബ്രാമണ 'ധമ്മപത്തിയായിുന്നു, ഞാനും എറ ത്താവമൊന്നിച്ചു്‌ ഇര വീട്ടിയ താമസില്ലൂവരവെ ൂ്ിലയായ ഞാന്‍ ജംസേശ ത്തില്‍ പ്രേരിതരായി കുലോന്തത്തില്‍ എറെ ഒ 48൮. ത്തി പ പ്രാപിക്കുകയും ഇന്നാട്ടുകാര്‍ ആകമാനം എന്റെറ മൂര്‍്ൃത്തിയെ മനസ്സിലാക്കുകയുംചെയ്ത ഇനെ കികെ ശര്‍ കശ കയ ജവ പാം എ ന്നോ ഇപ്രകാരം ഗുണോഷിച്ചു. നിനെ ൂര്‍ന്നട്തക ആ" നിക്കു പരത്തിരകകി നടക്കാ പാടിറ്പെന്നു വന്നിരിക്ക അ, ഇത്രകണ്ട്‌ അപമാനം എനകക നേടിിടടണ്ടു്‌, മന് യുടെ മവത്ുനോക്കാനും അവോടട സംസാരിക്കാനും നിവൃ ക്മിയിപ്പെന്നായിടിക്കുന്നു സകലജനാളുമെയും പഠിഫാസ

൧൫൬ ഭമമഹാഭക്തുചരിതാമുതം

തിനു ഞാന്‍ പാത്രിഭധിച്ചു, കുട്ടികാംപോംലും എന്നെക ഒ ക്രമവിളിക്കുകയും പിചാസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നും ഇതി ന്നൊക്കെ കാരന്ണം നി വൃഭിചാരവ്ൃത്തി ഒന്നുമാത്രമേ; ഭൃിചാവവത്തിയ പാവം നീയി. പവൃത്തി മ്ബ്ദ്രോമാകന്നു. യര്‍ ഫിയായ സിവ്നനകേത്തെ അനദഭവിക്കുന്നരാ്ട്‌, വ്ൃഭിചാരിണിയായ വംശപരമ്പര മൂഷില്യപോകന്നതാണ്ട്‌*, വ്ൃഭിച ിയോട്ടകരടി താമസിക്കുന്ന പുമഷന്‍ നിര്യമഖവും മടി വും അനുഭവിക്കും അവ ഒരുകാലത്തും മനസ്സുവമുണ്ടം ന്നല്ല. അവന്‍െറ സ്ൂകൂതംചോോലും ഭിക്ഷ നത! ൃഭിചാമോഷമുഷ സ്രീമില്‍ ചതി, കളവ്‌, അഹം, കൊലപാതകം, മുതലായവ കുടികൊള്ളുന്ന ' അതുകൊണ്ട (നീ മേലാല്‍ ഈ ദുശ്ശീലത്തെ കൈവെടിയണം ഇപ്പേങകില്‍ ഈ ഗൃഫത്തില്‍നിന്നും പുറത്തു പൊയ്യ്ോമണം. അരി

അറിവില്ലാ മകൊണ്ടു തന്‍ എന്തൊക്കെ ചില തെറ കരം ചെയ്തിടപോയി, മേവാല്‍ ആന്‍ റ്ൃഭിചാവ്ത്തിയെ ഇ കയില്ല എന്റെറ പാരില്സ്തത്ജെ ഞാന്‍ ചലിച്ചു കം. അവിടുന്നു എന്‍െറ തറവകഠം ക്ഷമിച്ചു" എനിക്കു മഃ പ്രുനണേം" ന്റ വാക്കോം അദ്ദേഫത്തിനു സാഗ്ച്ഛിയെ (ല്‍കി. അന്നുമുതല്‍ എനറ വൃഭിചാവ്വേത്തിയെ നിവ കയും ചെയ്ത, അക്കനെയ രിക്കെ ഒരുഭിവസം എന്റെറ പഴ ജു ജാന്മോടിലൊരോറം, എനിക്ക ഒടിക്കലം ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ (ജിവൃത്തിയിപ്പാത്ത ഒരു പുരുഷന്‍ എന്റെറ മാവു കാഴ്യവ (ശാ പുഴത്തുപോയിരുന്ന അവസംനോക്കി വീട്ടില്‍വന്നു അ ദേഹത്തിന്‍റെ നിര്‍്വന്ധത്താല്‍ ഒരു ആയമുടെ ഇംഗിത ത്തെ സാധിച്ചുകൊടുത്തു ആ അവസരത്തില്‍ എന്റെറ 8 വായ ബര മന്നാ വീട്ടില്‍ വടികയും ആതങ്കളുടെ മൂര്‍ തിയെ കാണുകയും ചെയ്തും തല്‍ക്ഷണം അ ത്തോടും ുസ്റഫമായ സമ്മ 4/നീ ഒരു ഭൂ മമായിര്‍ വിക്കുക എന്ന" അദ്ദേ ശപിച്ചു. മുടന്‍രസ്സെ അദ്ദേഫം രീത്ഥാടയത്തിനു പുറപ്പടകയും ലെയ. ഞാന്‍ അത്യന്ം ബ്മഭത്തോടുക്രടി വാവിട്ട്‌ നിലവിളിച്ചഭകൊണ്ടു* ഒടടി്ചെന്്‌

ഉഭസ്‌ഭാസര്‍ [0

അദ്ദേഹത്തിനെറകാച്ചു്ന്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു” യാത്രെത്തടഞ്ഞു, ഭൂയമാജുയായ ഏതാ ഭിദതാവു്‌ ശാന്തനായി രിടികെ ഗൃ ത്തില്‍ വന്നു. ഞാന്‍ അദ്ദേ: വിടും മാപ്പൂപേക്ഷി ക്കയും ശാപമാക്ഷം തണേമെന്ു പ്രാര്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു പ്പം സഃധുവായ അദദദഫം ടര്‍ നിര ഒരര നെ ഞാന്‍ ക്ഷമിച്ചും, രിന ഷഷജമികകന്നത്പം ഐ ൯൨ ശാപംഫിക്കുകാന്ന യ്യും, നീ ഇപ്പോതന്നെ ഗംഗയില്‍ ജയയതഫോദ്യായ്്ുക! ഉടന്‍തന്നെ സിയെ ഭൂതമായി വിക്കും ജനലില്‍ ഈ കിണറിനു സമീ പരം നില്ലുന്ന ഇലഞ്ഞിവൃക്ഷത്തില്‍ വാസം ചെയ്യം. ഞാ (൭ ഇന്നുമുതല്‍ സസ്യാസവൃദ്തിയെ അവലംബിക്ുന്നരോണ്ട', സാധുജന പൂജിച്ചും അവരുമായി സഫവസിച്ചും മേലാ ല്‍ക്ഷിഞഞുക്രുന്നറാജയ* അവളി ഇറിടെവന്നു യാമസി ന്ന ഏതെങ്കിലും ഒര പുസ്താത്മാവിനൊ മുഖക്ഷാളനോള്ി സുഭ മുദാ പ്ന്ത്രബ്ികൊപ്പും ഈ ഇലഷയയിവ്ൃകഷ്ചു ഖള്ടില്‍ വ്ഴന്നതിനിടയ മാല്‍ നിനക ശാപമോക്ഷം ലഭിക്ക ്നതാണ്ട തി ന്മാരായ പുണ്ലാത്മക്കേമെ ടിപ്പി; കൊണ്ടുവന്ന" ഇവി ടത്താമസിപ്പിളു' യ വിത്തില്‍ മ ന്നെ ഞാന്‍ സഹായിക്കും" ഇനെ അാദ്ദേഫം ശാപമേഃ ജം നല്‍ക, ബ്യവമദണാതയമ! ജയ സംഭവത്തിനുശേഷം പച സാധു ാിടിൽ വഴ താമസിക്കുകയും അർ വടെയെല്ലം മുഖം ക്കിയ വെള എന്നെ നന്കയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടു്‌, പക്ഷെ എന്റെറ ഘി ഭൂ വമായ പാപ്പമാലി തത്‌ കുകിക്കതയാനുഷ് ശക്ത! അവയ്യംമായി്ിും ഇ പ്രോഠം അങ പന്തരയകൊപ്പമായി ഈ ഇറതയിവ്വക്ഷ്വ എ മലയ ഇനി എനിക്കു ഉയ ദപദപ്രാഫഠി ലഭിക്കുന്നതാണ്‌. ഞാന്‍ പ്പോംംതസ്സെ ഉനകൂസ്ലചേകത്തേക്ഷ പോകുന്ന. അതു കൊട്ാണു' എനെ ഉപകത്താവോയ അംയെ ഞോന്‍ ക്ഷ ക്കുന്നതു. യദ്ണ്ടായി എന്‍റ ഒന്നില്ല പുറപ്പെടണം.

ുരസ്‌സര്‍ ഭൂരക്കിനന്‍െഠ പ്രസംഗംകേടട്‌ ഇപ്രകാമംിന്തി ക്ല; തൊരു ദുര്‍േ തയാണെങ്ിലും തവാസാരകാളെപ്പാരി സം അടിക്കുന്നു. ഏയുവിധത്തിലായോപ്ം ഇയശ്വമശനം ലഭിക്കേണ്ട ആവധ്ലമേ എന്നിക്കു! അമു സാധിച്ചതരുന്നതു പുണ്ലാത്മാവോം പ്രാപ്മോവേ ആാങ്കിലും ആയിക്കൊള്ളട്ടെ! ഞാന്‍ എന്തിന അതിനെക്കമിച്ചു: അലിക്കു? ശേഥേമഷംഭജോവിനറെറ അ

[1 ശ്രീമഹാഭകതുലിതാമൃതം

,ഇപന്യട്യഖം നീക്കി ഒരു ഭൂതത്തിനറ കൈയില്‍നിന്നും ലി ക്ര പ്രായസത്തിഐഐെം ശരതിയാല്‍ ജയണപ്ലോ. അതുകൊണ്ടു ജോര്‍ ഇ ഭൂതത്തിനെറ വാക്കിനെ അനുസരിക്കുകതമന്നെ ചെയ്യും ഇട (നിശ്ചയത്തോടക്രടി അദ്ദേഹം ഭൂതത്തെ നോക്കി ഫോ ഭൂതമേ! ന രുത്തമഭൂതമാണെന്നു" എനിക്കിപ്പേ.ാണു മനസ്സിലായതു്‌. ൯ ൫൯൨ സനശിഷ്യത്തെ ല്യം ഞാന്‍ തെററിരടിച്ച്‌; ചിലതു പഴി പറഞ്ഞുപോേഴിനെക്റിച്ചു പശ്ചാത്തപിക്കുനു. ന്ിന്നേമേള ച്ചു മോ തയ ിക്ളുദർ നേവായ (അളത്തിനറെറ അടുക്കലേക്ക്‌ ഇപ്പോംംതന്നെ പുറപ്പെ? എന്ന പ്രഠഞ്ഞും (ഭസിഭാസമം ഭൂതവും അവിടെനിന്നും അദനോഴിക അക ആഞില്‍ ഒയു ഗുഡാമുഖത്തിലെ്തി ഭൂ റ നേതാവായ വേ മത്തെ അനദസന്ധാനം അവ്യക്തമായ ചല ്നു്െപ്പുപ്പടവിച്ു. തക്കം നീലനിലവും ബീ്സവുമഃ യ ഒരു സത്വവി ഗുംദന്മര്‍ംഗത്തുനിന്നും ആവിര്‍വച്ചു ൭ തം ഉഭനേരന്നെ വേത്രളേതെ വണം! ഇപ്രകഠം പറെ. പയ ഓജോധിരാജന! ഭൂതനാഥ! സ്വാമിന്‍! ഇദ്ദേഹം ഒരു ത ബിയും ഒരു വൈളി, രിരാമശനത്തിന്‌ ഉല്‍സകനായ ഈ മഹാത്മാവിന്‌ അതിനു്ള മാമ്ലൂത്തെ സമയം ഉപദേശിക്കണമെന്നു തം മയി അപേക്ഷിക്കുന്നു?

വേരാളങ്തതുകേടട' മയ്രീാമമേനത്തിന്ു പപേശേഷമുളവ ക സംഗാതിയമകുന്നത്. അനേകളന്മത്തെ ത്പസ്ിനുശേഷഘ മോഡ കനം സിികയുള, ഇ യസ. അരി ക്കായാധ്യതയുണ്ടോ? ന്നു ചോടിച്ചു. ഭൂതം അതുകേട്ട്‌ സ്ഥ മണ്‍! അമ്മെ സംശയിക്കേണ്ടാ. ഇര്ടേഫം ഒരു പൃണ്തൂത്മോവു അ" പയ്രരണ്ടുകൊല്പമായി തപസ്സ്‌ ആചിച്ചുവരന്നു. എം (ശാപം നീക്കിയ? ഇരേഫതതിവെ മുഖക്ഷാളനോക്ിയു ജലസ്റ്റ (നംകൊണ്ടാന്, ഇട്ദേഫം പുബ്ലവംനല്ലെ്ില്‍ എനിക്കരിനുസംഗ തിയാകുന്നയ്പപ്പം. അതുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹത്തി അഭിഴന്തെ ്ധധില്ഛുകൊടുപ്പാന്‍ അമ്മയും യവുത്ാകണംറ എന്നു വീബും അപേക്ഷിച്ചു. വേരാളുമതുകേട്ട ഗുതസിഭാസടെ നോക്കി. ാഷ ബ്രാമണ! നിങ്ചാം ഗ്രീരാമദയത്തിനു അനാം എന്ന ചോടിക്ു. തുളസിം സര്‍ അതുകേട്ട, 4ശ്രീരമമനത്തിനു ഞാന്‍ അപ്റനാണോ തതന്നുനി്കാറം ചോടിക്കേണ്ടിഞയവശ്യമില്ലം ആരി അശ മാം നിക്റംക്ഷിയാമെന്നുണ്ട്കില്‍ അതിനെ പറയു രിക എന്നാവശ്യപ്പെട്ട.

തുളസീദാസന്‍ കാന്‍

(േതാളം:.എന്നാല്‍ കഠം! കാശീനഗത്തില്‍ അസി എ, ന്നൊരു തെണ്ട്‌. വൈടികബ്ര വമണുടെ തുരു വാണു പ്രണ്ഡിതന്നായ ഒരു വൈടികബ്രാരമണന്‍ ന്്വയവുംആതെ (വിൽ വാധ്ലീകിരാമായണം വായിച്ചു" അത്ഥംപറയുക പരി പണ്ടു. ആദാമായണപാദായണോഡവത്തില്‍ ഗ്്രിരാമക്േ (ശിദ്ധേമണ്ിയായ രന്ത്രമാന്‍ സംബന്ധിക്കുക പരിവമാണ്ട്‌, അദ്ദേഹത്തെ ചെന്നു അഭയപ്പോപിച്ചാല്‍ നിക്ക ംക്ഴ ശവ ഭൂശനം സാധിക്കും.

ഉടസ്‌ഭാസര്‍:--.നികകളുടെ വാക്കില്‍ എനിക്കു പതുമോന്നുന്ു. കു മന്ശ്യന്‍ രാമായണം വായിക്കുന്നതു കോരംക്കാന്‍ ഗേവാന്‍ ന്തമാന്‍ സന്നിധാനം ചെയ്്നമനുന്നു പറഞ്ഞാല്‍ വിശ്വ ിക്കന്നതെ നെ?

വേര. അല്യോ ബ്രാമണ! നിങ്ങളുടെ സംശയം സകചിത, മമായ അറിവിന്‍െറ പാലമാണ്‌. സര.ഡാധകടത്തോടം അത്മ ദൃക്തിയോടും അപശബ്ുക റം ബാധിക്കതേയും രാമായണം യിക്ക്നുവെ്ധല്‍ അയ കേറംക്കാന്‍ ഫന്തൃമാന്‍ മാത്ര ചിലപ്പോഠം സാക്കാല്‍ ഗോവന്‍തന്നെയും സന്നിധാനം ചെ ൂമെന്നു അറിയുക

സിഖസര്‍:-ശരി ഞമാന്‍ അയ ധിക്കാഞയതു്‌ എന്റെറ തെറവരുന്നെയാണു', എന്നാല്‍ രാമായണം വായികന്നിട ത്തു" അനേകായിരം ജനം കൂടാന്‍ ഇടയ്ട്‌. അഭ്ര ത്തില്‍ ഫന്തമാനെ ഞാന്‍ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും!

(വേതാളം: ന്തുമാനെ അറിയുന്നതിനുമ്ളമപായം ഞാന്‍പറയാം. അവിടെ ഒരു വൃദാബ്വ:മണന്‍ ആയല്യമായി വരികയും എം വരുടെയും മുന്‍പില്‍ ഇരിക്കയും രാമായണവായന കഴ ഞു തിനുശേഷം എ്പവേരുടെയും ഒടുവില്‍ പോകകയം ചെയ്യുന്ന പരരിവണ്ടു്‌. ഒരു നീണ്ട ഒരുപ്പി അദേഹം തലയില്‍ ധരി ച്ിരിക്ും. താകേമന്ത്രത്തെ ഏല്ലാം കേറംക്കെ ഉറക്ക ജപിക്കുന്നു്ടായിിക്കും. അദ്ദേഹമാണു ശ്രീരംമഭ്നായ സാക്ഷാല്‍ ഫന്ത്രമാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ അയം പ്രാപിക്കുക. (ബിമലംക് ഗ്രിദാമദദനത്തിനു ധ്യം സിിക്കാറായിരിക്ക അ. ഇന്നേക്ക” 'ഒന്‍പതാപപേക്കും തിന്മ സംധോതിയാകം. ഭൂതം വേതാളം അന്തഭടനം ചെയ്കയും ഇുജസ്‌ീഭാസര്‍ത

(൯൪ വസതിയെ അയോ പ്രാപിക്കുകയും അട്ടതാഭിവസം സായമംലത്തില്‍ തുമി സന്‍ അസിഗ്രാമ

(ഞിലേക്ക തടിച്ചു. യഥാകാലം മായനപംരായണഗ്ൃത്തിലെ

തിം വേളം പഠാഞ്ഞുതുപോലെ പാഠമായണം യുടങ്ങുന്ന നിനു മൂ,

കം ്രീമഹോര്‍കരുചടിരമയേയം

സ്വേനന്നെ ഒരു വ്ൂഭാബ്രാവമണന്‍ രംഗത്തില്‍ മുന്നണിയില്‍ സ്ഥലം പിടിച്ചു. ,തളസീദാസര്‍ അ്ുകണ്ട" അദ്ദേഷത്തെ ആപാദമസ്ത്രം സൂദിച്ചവിഷിച്ചു യഥാസമയം അനവധി ആളുകാം അവിടെ ,രഗസ്ഥിതദാവുകയും പഠടയണമാരംഭിക്കുകയും ചെയത പരായ അസമയത്തു ഗൂരിരാമനാമം കേഠംക്ഷസ്പോെല്ലംം ഒ വാരാ ണൻ ആനുന്ാശ്ുപൊിക്കുകയും താരകമന്തരം ജപിക്കുകയും ചെയ്തു കൊടനിയന്ന ഇരസീഭാസര്‍ അദ്ദേഹത്തെ പ്ര്പേകം ശ്രി, കൊണ്ടിരന്നു പോയണട അഡനാനിച്ഛരി നേം ശോസ്ഥി ന്മാർ ഒന്നോന്നായി പിട്കയുപോയതില്‍പിന്നെ വൃഭാ്രാമ ണന്‍ പടികക്കന്നതുകണ്ടു തുമ സിമാസര്‍ അര്‍ദത്തിനെറ പിന്നാ ലെ ഒെിഎത്തി, സ്വാമിന്‍! അവിടുന്ന്‌ ആരാണ്ട്‌ വിടുത്തെ വാസം എവിടെയാ 7 എന്നു ചോഭിച്ചു. ബ്രാധമണന൯ അതിനു. യാതെ സമാധാനവും പഠയാതെ മുമ്പോട്ടേനട്നു. തുസിഭാസര്‍ വീണം (സ്വമി! അവിടുന്നരാണ്ട അവിടത്തെ നാമധേയമെന്ാ രന എന്നുചോരിച്ചു; വൃഭാബ്വ ഷണ അതിനും യാതൊരു സ മാധനേവും റ. ' ഉര്‍സിഭാസന്‍ പിന്നെയും ഓരോന്നു തുട അച്ചോഭില്പപ്പോരം ഉപദ്രവം സഷിക്കവഫിയാമതു നിക്ക്‌ അത രിഞ്ഞിട്ടു്ുപേണം! രമായന്നപാരോ ണം കേറംക്കാന്‍ പല ക്ത ശ്മാരം കൂടുന്ന കൂടത്തില്‍ തൊനും ഒരുത്തനെന്നറ്ലാെ എന്നെപ്പറഠി ക്ക്‌ ജാ ിയിക് മിടോന് ന്ന ക ത്തില്‍ സമാധാനം ഡറഞ്ഞുപച്ചു” പെട്ടെന്നു കുന്നു, യം ത്തില്‍ കയറി! മറയും ഇുഉസിേസര്‍ വഷണ്ണണനായി മഭകകിപ്പേ രികയും ൭ ആത്ത ഭിവസവം തുരസീഭസര്‍ നേടത്തേതന്നെ രാമായണ ്രാരായണഗ്ൃഹത്തില്‍ സ്ഥവംപിടിച്ചും അന്നും വൃരോബ്രാദ്മനന്‍ കൂടി മന്നണിമില്‍ എത്തി അദേഹം ുമസിഭാസരയും 8 സീദാസര്‍അദ്ദേഫത്തേയും പാസ്റ്റ വീക്ഷില്ലു തലേഭിവസ്തെ പ്ലെ പാരായണം കഴിഞ്ഞെവശഷം ജനത്തില്‍ കയറി മ (ഞ്ഞു കളയുമെന്ന ഉദദ്ദേശ്താക്രടി ഉഭസിഭാ സര്‍ ബ്രാവമഗണനറെറ അടക്കല്‍ചെന്ന്‌ ഇയപ്പപ്പിചച. എന്നിട്ടു *സ്വാമ; ഇന്നചെ അ വിടുന്നു" എന്നെ കബളിപ്പിച്ചു പൊയ്ക. ഇന്നു ഞാന്‍ അതു മ്മതിക്കയില്ല. അവിടന്ന്‌" ആദാണെന്ന്‌ക്ള പരമാത്ഥം എ ഒന്നെ ധിപ്പിക്കണം നി്ചയമായും അകേ സാം എന്നു നി ച്ചുതുടതി. ബ്രാവമണ൯ ഈയ ശനിയന്‍ ഒഴിയാ ബധേപോംലെ ഇനവേന്നു പിഭിക്ടിയിടിക്കുന്നവല്ലോ എന്നു പുല ബ്രിക്കൊണ്ടു രിടിെയിരുന്നുകളകാരു തുളസീഭംസാകട്ടെ പഠരായ കഴിക കൂട്ടംപിലിയുമ്പോറം വൃഭ്ോവമണനെ വിടാതെ തുട

ളസീഭാസന്‍ ി

(കൊള്ളാമെന്നു നിശ്ചയിച്ചുകൊണ്ടു" തല്്ാലം ഭതു്കിയിലുനനു, എനാല്‍ അവസാനത്തില്‍ ആ നിശ്ചയം തെറവകതന്നെ ചെയ്തും ഭാമായണപാരോയണാനന്തരം ബ്രാമണന്‍ ജറക്കട്ടത്തില്‍ കടന്നു പെട്ടന്ന്‌ അന്ദ്ാനം ചെയ്തു, തുദയസീഭാസര്‍ ആആറംത്തിക്കില്‍ കയറി ഓരോരുത്തരെയാ ദി മുഖപരിശോധനു നടത്തിയതിനുശേഷം ഇച്ഛാഭംഥത്തോടെ അടുത്തഭിവസത്തിന്‍െറ പേരുംപറാത്തു മഠത്തി ക മടകജിഡ്പന്നും അടുത്തദിവസം തുമസിമാസര്‍ രാമായണ പരയണസ്ഥന്തു മുന്‍കൂട്ടി ംജര്‍ കൊടുക്കുകയും അന്നും ഇളി അയി മഭകകിപ്പോോന്ിവരികയും ചെയ്തു. ഇങനെ ഒൊഴ്ല കഴി ആം ഇമനീഭാസന്‍ ക്ഷമനാതി ഒലിച്ഛു, ഇന്ന്‌ ഏതു പ്രക ഞിലെയകിലും വൃജാബ്രോമണനെക്കൊണ്ടു നെറ ഇംഗിതം സഃ ശരികകണമെന്നു തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി മമായനേംയികന്ന വീട്ടില്‍ നേ ത്തേ ഏത്തികൂടടി. അസ്മ വൃഭായ്യാവമണന്‍ മുദികൂട്ടിത്തന്നെ ഹാജദാവയകയും മുന്നണിയില്‍ ഇടി്പറ്ിക്കകയം ചെയ്തു, മുസ സര്‍ ചെന്നു" അടുത്തുകൂടി. ഇസ്‌ തന്ന കളിപ്പിക്കാന്‍) സാധി യിപ്പെന്നും ബ്രാരമണന്െറ വംസസ്ഥലത്തേക്ഷ തന്നെകൂടി കൂട്ടി ക്കോണ്ട പോകണണമെസ്ം അഭിപ്പയേപ്പെടും വമാ കേഴ്ടവം പോം നടിച്ചിലലം ഇസ്സ മറവമമവര്‍ കേംക്കാതിരിക്ക അക്ഷവണ്ണം വൃജാവറ ചെവിരില്‍, സ്വാമിന്‍! അവിടത്തെതില്‍ മം എന്തെന്നു പ്രറയണം. അകായുടെ ഗരഡഥമെവിയോണെ നിരിക്കണം? എന്നും മാവം മന്ത്രിച്ചു ഉടക്കി, കിഥവനാണെ ക്രി അനുമ്ുന്നതേ ഇപ്പ. ഇം നെ ഒട്ടധികം നേരം കഴിഞു ശൂടിയരിനുശേഷം, എര! മൂ! സി! എന്മൊയ കുഴുതയാണു' മ വല്‍കഥയല്ലേ പരായണം ചെയ്യുന്നതു്‌. ഒക്തിശുസ്തനായ നി നക്ഷ കക്കാന്‍ ഇഷ്ട മിപ്െങ്കില്‍ നിന്റ പാട്ടിനു പുറത്തിറങ്ങി പ്പ! 1 മാമായണം കേക്കാന്‍ ത്തിയോടുക്രടിയിരിക്കുന്ന ഏന്നെ നീ എന്തിനു" മുപദ്രവിക്കുന്നു.!% എന്നിഷനെ പരഷസ്വത്തില്‍ ചോഭിച്ചു. മുളസിഭാസന്‍ പഠ ഞ്ഞു... സ്വാമിന്‍! രാമായണസംഭവഭളില്‍ അവിടുന്നു” ഒരു ഭാഗം വില്ല പുണ്ജത്താവാങ്ത്‌ ഒരു മന്ഷ്യല്‍ വായി ന്നതു കേട്ടി ണോ അ രാമായണകഥ മനസ്സിലാക്കാം

ൂാബ്രാശ്മണന്‍ തുളസീഭാസുടെ മുഖ്്ു സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി.

ഇവന്‍ എന്റെറ ഉള്ളൂ കളികളറിഞ കട്ലനാണ്ട്‌; ഏതു വിധ

(അിലെങ്കിലും ഇവനെ കബളിപ്പിച്ചു രക്ഷപ്പെഴുകതന്നെ വേണം"

എന്നിങനെ നിശ്ധയിച്ചുകൊണ്ു" രാമായണകഥാപ്രസംഗനേടത്തു

പണ്ഡിരള്രോവമണനെ ഒന്നൂടി സമിപിച്ചിമന്ന. ഇയു, ത [

൧൧൨. ശ്ര്മഫാഭക്തചരിതാമൂതം

ന്നെ വഞ്ചിച്ചു യാന ആംഭമാണെന്നു തുഭസീമാസർ വിച കൂ അദ്ദേഫം ബ്രാമണന്റൊ അടുക്കല്‍ ചേന്നിരുന്നും സ്വാമി; ഇന്നെന്നെല്പാഠിക്കാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല, ആാനേതു സമ്മതിക്കയില്ല എന്നെക്കൂടി അങ്ങന കൊണ്ടുപോകണം! എന്നുപറഞ്ഞു; വൃ ്രാവമ്നന്റെറ യടയില്‍ മേരവച്ു" അമമ്രിപ്പിടിച്ഛുകൊണ്ടിരുന്നു, പൃദധബ്രാദ്മനറ൯ “എട തമാടി! ഇതെന്തൊരു ശല്യമാണ്‌? പു ബ്ലൃകഥാപ്രസം ശം കോക്ക സമമതിക്കാതെ എന്നെ ഇനെ ഉപരവികകന്നതെന്തിന്‌ ഞാന്‍ ഇതേവരെ ക്ജമിച്ചിരന്ന ഇ (തി ഞാന്‍ നിന്നെ ൮) പാം പഠിപ്പിയുചചം. മയ്ാര്‍സ്മാിപ്പെ; യ്ക! രമാ നിനക്യ യ്യ്‌. ഞാന്‍ കിഴവനാരെന്നും മറ നീ കുതിപ്പേകി എന്നു പാഞ്ഞു, യുമസീദസര്‍, ഒര മൊമ്ലുകട്ടി യന്‍ യഴ്പിതംവിനോടെന്നപോലെ, സവാമി! അ പിടന്ന" എന്തൊക്കെപ്പുറ തോലും ഞാന വിട്യസ്ത്കയില്ല അരി നന ഒരു കിഴവന്പെന്ന എനിക്കുതന്നെ അറിയാം, അധിടത്തെ (ത്യ പര പം പരിക്കാനായിട്ടണ്ട മാറി ഇന്രവളുരൈമഷ്സപ്പെട അതും. എന്നേക്ക വിടുന്ന കൊണ്ടുപോകണം? എന്നു പ്ര ക്ഥിച്ചു. വൃഡയ്രമണനന വന്ത കോം വന്നു, സീസ (ടെ കണും പ്പിടിച്ചു പിറമകാട്ളൊരു തള്ളൂകൊടുയ്കകു. സഃ (9 സദ്യയില്‍ ചിലരുടെ പറത്തുചെന്നു മറിഞ്ഞുവീണു. അവര്‍

വയം ചേന്നര ശകാരിക്കുകയും രണ്ടുനാലു തല്ലുകയും ചെയ്ത, പ) നയിൽ കന്‍ കാളിമ. ഡി നപ യ്ക്രാതെം [തവരെത്മ്ളി ച്ച മഴ്ുെനന ൂർ ബ്രാമന്നനെറ കൈകള കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു, മിന്‍! ഞാ ന ഷ്യം മാ യി വിഴു എള എടത്തെഠിയാനിടയായയ" എന്‍െറ മാധവം കൊണ്ടാണ്‌ വമിന്‍! അവിടുന്ന എന്ന എന്തുതന്നെ ചെയ്താലും എന്ിക്കുതെ ല്ലം അനുഗുഫമായിടിക്ഷം പക്ഷേ, എന്നെ കബളിപ്പിച്ചൂപം കാന്‍ ഞാന്‍ സാമരിക്കയില്പ. ഞാന്‍ വിട്ടയയയചകയില്ലഴ എ ന്ന പറഞ്ഞു്‌ തന്‍െറ മുത്തരിയത്തിന്റെറ ഒരറം അദ്ദേത്തിന്റെ ുടവസ്ത്രുത്തിന്‍െറ ഇങ്ചെത്തു ശൂട്ടിക്കെട്ടി ഇര അവസരത്തില്‍ വ്വ ഭരാബ്രാമമണന്‍ സസ്ത്രമോടയിം മാസ്ത്ന്മാടേ! നിക്ങളിതു കാണ നിപ്പേ? ഇക്കദിത്തെ ചപൊഴ്തകൊണ്ടടു്‌ ഏന്തെറ്പം ഉപരദ്രവങ്ങളാണട ഇവന്‍ ചെയ്യുന്നതെന്നു നന ഭം അദിയുന്നില്ലേ? ഇതെതെ ചുണ്ബ സ്റ്റോണപ്പെ. ഇവനെപ്പോുള മൂഡന്മാക്ക* ഇവിടെ എന്താ അ കാഴ! ഞാനൊരു കിഴേ വന്‍ നല ചെവപ്പക്കാരന്‍; തടിമാടന്‍. ഇവനറെര ഇപ്പഭ്ൂവഥം എനിക്ക സഫിക്കാന്‍ പാടി ല്ത്തേ നിലിലാിടിക്കുന്ു. വാസ്സുകാലത്തു ഭേവര്‍കഥ കേട്ട

ുളസീമാസന്‍ ൧൧൩.

ക്തിയടയമെന്നു ആശിച്ചു ഞാന്‍ മാത്തില്‍നിന്നം വളരെ ദൂരം ടന്നു ബശിമട്ടിയാണ്ട്‌ വരുന്ന. വന്നെ കഥ കേ ക്കാന്‍ സമ്മതികന്നില്പെര്ില്‍, എന്നു മാത്രവമപ്യ ഫേപീഡക ഭൂം കൂടി ഏല്ലിക്കനനുവെ്കല്‍ ഞഃനെറ്മാ ലെയ്ത; നി ഭാക്ഷ നല്ല

രായി ഇവരന്‍റ ഉപദ്രവത്തില്‍ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്ക അഴ എന്നു വിളിച്ചുപറ്തു, അതുകേട്ട സദസ്ത്ൂരില്‍ ചില ചറ്്പക്കാര്‍ ഉരസീഭാസമാപ്പിിച്ഛു പഠത്തിക്കോന്‍ വട്ടം ട്ടി.

ആ അവസരത്തില്‍, പ്രാസം 'പണ്ഡിരന്‍ അവരെ നോ ക്കി, 4ആമലനെയ്ലം ഇവനെ ഇതിനകത്തു ക്ൂദികകൊണ്ടുവന്ന പ രിവാക്കിയതു ഇ കിഴവനാണു', അയാളെ ഇവ൯ ഇങ്ധനെ വിം

തേകണ്ടു* ഉപ്വിച്ഛുകൊണ്ടിരിക്കണമെമില്‍ തക്കതായ കണേമ യിരിക്കണം. അതുകൊണ്ടു കഴ വന്നെയാന് ആദ്യമായി പൂറ ഞഅാക്കോനു്‌, അയാളൂടെ പിന്നാലെ ഇവനുക്രേടി പ്പായ്യ്ോ ജും" എന്നടിപ്പായപ്പെടട. പ്രാസംഗിക ഏരരിപ്പായ തയും അതിന്‍െറ രകളെപ്പറി ചിന്തിക്കാതെ ശി സോ വശിക്കാന്‍ യ്ിരിപ്പ്മ സഭസ്യര്‍ കിഴവനെപ്പിക്രടിം യ്യോ! ഞാന നിപേരാധിരിഒ്ട്‌. എന്നെ ഉപഭൂവിക്കതതു', ഇവനെ ഞൊനിവിഭെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വസ്നിടടിപ്ച എനിക്കിവനെപ രിചയപോപ്മിലയ, ന്േന്നോക്കെ വ്ൃജന്‍ സ്തായ വാം ചെയ്യുന്ന തൊന്നും അകൂടട്ടര്‍ ചെവിക്കെ.്ളകപോലും യാഗ കിവര റ പിടലികഷപിടിച്ച മ്പോട്ടതള്ളാ൯ രാധിമ്ല. തല്‍ക്ഷണം കിഴവന്‍ ദൈശറക്കിപ്പിന" യ ജനക്ടത്തെ ഒഴിച്ചുകൊണ്ടു പടിക്കു പുറ ചാടി. ഉർസീദോസര്‍ ഉത്തീയത്തില്‍ മുവെപ്പി ില്ചിനന്നതു ഒണ്ടു അദ്ദേഫവും വൃദ്ധബ്രാഹ്മണനൊന്നില്ലു പുറനതായി വീ്റം യയവേശത്തില്‍ വാന്‍ മുന്പോടടപായുകയും ഉരസ്‌ഭാസര്‍ പിടിവി ] പ്‌ 1 പ്പപ്പിക്കുകയും പ്രലനിമിഷക്കാംക്കുശേഷം സുബോധമുണ്ടായി ക്ണ്ണന്നു നോക്കിയ വൃദ്ധബരാശ്മണനെക്കാനനാനിപ്പം ൭൯൨ തലയിച്ും ന്തം പല പരുക്കും സംഭവിച്ിടടുളളതില്‍നിന്നും രക്തം പ്ര ഫിക്കുന്നു. ഒൂസ്സറഹമായ ജയ വേദന അദ്ദേഹം അരിയുന്നില്ല. സ്വാമിന്‍! കപീ.പ൪! ഹന്മദ്ദേവ! ശ്രീരാമദാസ! കൃപാനിധേ! പരംിമാം! പാംിമാം? എന്നിക്കനെ ഗ്രീഹന്തുമാനെ സ്റ്ലോത്രം ചെയ്തുതുട്കി. ഴസ്ാമി! അവിടുന്നു താടിയെ മൈവെടിഞ്ഞു വേം! ശവാനേ! അങ്ങുന്നു കൈവിട്ടംല്‍ മററാരംണൊരാഗ്ത്രയര്‍? ഭയാനിധേ! ഇന്നു" എട്രിവസമായി മന്‍ അകയെ ൃശ്്രയിക്കു അല്ലോ. ോനിട്ടടികമേന്നി യെ അക്ധയെമാത്രം ഒ ത്മോത്തു കഴിയുന്ന എന്നില്‍ അവിടുത്തേമട കനിവില്ലാതെചേം

൧൪ ശ്രീമഹാര്‍കതചരിതാമൃതം

കയോ? സ്വാമിന്‍! അവിടുത്തെ ഭീവ്യഭശനം എനിക്കു ലഭിക്കാതി രക്കത്തക്കവന്ണ്ണം ഞാന്‍ വല്ല പാപറും ഒ, ിടുണ്ടെമ്കില്‍ അവിട കന ക കയം ന അധ്‌ ത്തെ ശനം ലഭിക്കാത്ത ഈ ജീവിയംകൊണ്ടു" എനനിക്കെന്ൊരു ഫഥലമാണുമ്ളേയ്്‌! ദേവ! ഒശരഥസുതദാസ! ഭയാലോ! അം യുടെ ഒര്‍ ശ്രനത്തിനു ഭാശ്ൃതില്ലംത്ത ഇര ജീവിതത്തെ ഞാന്‍ ഇതാ ഇവിടെ ആവസാനിപ്പിക്കാന്‍ പോകുന്നു! അ്കേയ്തുസമ്മതം തന്നെ ഷോ! അകളുതചകിതായ ജര തിക്കി ജോന്‍ യു ആര്യ ചെയ്യുന്നതു" അങ്ക സമ്മതമോ? എന്നിങ്ങനെ വി ലപിച്ഛും ഫന്തുമാനെ വിളിക്കും! നിലവിളിച്ചും നെഞ്ഞതതടിച്ചും (ജി്ത്തുയണ്ടുംതഅ്യന്തം ഒയനി യന്ായരിനുശേഷവ്ം ഫനാ ൫ൂ൪നും ലഭിക്കാഞ്ഞെന്ുകൊണ്ടു" അവിടെ നിന്നും എഴ്നേറവ സ മീപത്തു കുണ്ട കുരിങക്റില്‍ തലയറ്ഞു മരിക്കാന്‍ നിശ്ചയിച്ചു ഫ്‌ മാനെ വിളിപ്പുകൊണ്ടു ഫാലരേശത്തെ കറ്പിലടിക്കാനായി ആ ,ഞടുത്ത മത്രടില്‍, ശൂ മോമരക്തശിടോമണ്ിയും ചിഞ്ജിവിയുമാ .യസാക്ഷോല്‍ ഹന്ത്രമാന്‍, കത! അതതു", സാഫ സംകാട്ട്/ എന്നീ അ്മപ്പാടേടക്ൂടി ആവിര്‍വിച്ചു മസീരസമടെ പാം ത്തെ കൈത്തലരേകാണ്ടു താക്കി

മസീഭാസ നിവന്നോക്കിയതും അ്യുന്നതനായി, ജാന ,ബാുവായി രോമശകമളേബരനായി, കരപീനൈകധാരിയായ ഗമ പ്ര്നിയായി, കപീള്‍ശവിനോയി ത൯൪െ൭ മുന്പില്‍ിന്നമളുന്ന സ ജാന്‍ ്രീരാമദാസനായ ശൂീഫന്തുമദ്ദേവനെയാണു കണ്ടതു. തള ്ൃൃദശനലാഭത്താല്‍ ശൃതാത്ഥനായി ഭവിച്ച ഇളസീദാസരാകട്ടെ, 8 കൂത്യാരോമാഞ്ചക്മുകി തനായി ആയനയകണ്്ിരൊകടക്ഷൊണ്ു; ഭണ്ഥനമസ്തരയവം

വന്ദേ വില്യാജവലനു വിലസല്‍ബ്രദ്മസൂത്രെകനി

തതം

സല്‍കെടപ്പിനും കപിചരൃതം കാമരൂപം കിയ

പത്രം വായോടിനസുതസുഖദം വജ്‌ദേഹം വരേബ്ജെ

എന്നിക്കനെ സ്ത്ോത്രംചെയ്ത. ്രീഫന്മാന്‍ ഇസീഭാസമടെ അമകകതികട പ്രന്നനായി ഇസി പിഴില്നന ഭവിച്ചു" മാറോടണച്ചു" ആശ്്േഷിച്ചുകൊണ്ടു" ക്ത! തുളസിദാസ്‌ ഷം എനി യന ചച്ച ഇടിമി പരഞ്ഞു: -സ്വമമിന്‍! പ്രംപ്ചികവഭക്തനായ അടിഷനു മോ ശ്രഭീഷ്കും യാതൊന്നുമില്ല. അവിടുത്തെ ജിവ്യഭശനത്തെ അഭിലഷി ച്ലിതന്ന, അതുസാധിച്ചു. എനെ ജന്മത്തിനു സാമ്യം സിടി

ുമസീഭാസന്‍ ൧൭

ക്കയും ചെയ്ത ഇനി അവിടത്തെ പയയുണ്ടായി, സീതാസമേത അയ ശ്രീാമറ ഭശനും അടിയന് ലഭികമോറാകണം, ആ മീ മ ഇജ്യൌത്തിനുളള"

ുന്മമാന്‍--.കേി നിറ പന്തീരാണ്ടത്തെ കണ്ടം പ്ര ന്നനാകാത്ത ഒഥവാനെ ഞാനകകനെ സിറ ്ിക്ക വിഷിഭവിപ്പികകുന്?

മസ്‌ ഓാസര്‍; -. അവിടുത്തെ അനുഗുഫം ഉണ്ടെങ്കില്‍ എനിക്കതു ി്പ്രയാസം സാധിക്കും.

ന്തമാന്‍;.- ഗേവാന്‍ അതുപി്യാണ"; നി മാണ്ട്‌, രാ

കസകലനാശത്തിനായി ശ്രീദാമാവര മടത്തു, അവത രകള്ും സാധിച്ചു ശരീരാമരുപ്ം വെടിയുകയും ചെയ്തു. ഇനി ആ രൂപത്തില്‍ മഥവാനെ ദര്‍ശിക്കാന്‍ സാധിക്കന്നരാണ്ോോ!

സീസര്‍; -. സ്വാമിന്‍! ഭവാന്‍ ക്േവത്സലനാണു', അദ്ദേ ഫാം ഇരൂപനെന്നപേംലെ സരൂപനും നിര്‍ഗുണനേന്നപോ ലെ സഗൂണനും സിികല്പനേന്നപ്പോലെ വികല്ുനമാഗ്‌, ൫ ക്തന്മാര്‍ ഭയൃഗ്രഷിക്കുന്ന രൂപത്തില്‍ ധനം കൊക്കര അമ്ളത പരമകാരുണികനായ ഈശന്‍ പരിവാണ്ട, അവിടുന്നു അദാഗ്രില്ലാല്‍ ഇ നിമിഷത്തില്‍ ശ്രീരാമനാ ി.എന്നല്ല സിതസേമേരനായി ഗരഡധാതൂഡനായി എ നിക ശനം നക്ഷ

ന്ത്രമാന്‍:- ശ്രീഭാമരൂപം ത്രേരായുശത്തില്‍ ഭഗവാന്‍ സ്വീക ച്ച അവതുത്രേപമാണ്ട്‌, അതു ഈ കലിയുഗത്തില്‍ അദ്ദ ഹം സ്വീകരിക്കുമോ! വേറെ എര രൂപത്തില്‍ നി ൧൫ നത്തെ ആഷിക്കും, അതു പായുക! ജയ രിപ ത്തില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ മശ്പ്പിക്കം.

മെസീമാസര്‍_-ഭശധാനെം മഭററാരു രൂപത്തേയും തന്റ കാം കൂിക്്നില്ല. സീതാസമേരനായി ഗഷഡ്ധാതരൂഡനോയിരിക്ക ന ഗ്ര്രീരാമവെറ രൂൂപ്തെയാണ്ട ഞോന്‍ ആശിക്കുന്നത്‌.

ശ്യം പിടിച്ചംല്‍ എങ്ജനെ സാധിക്കും! വിചാരി

മാത്രയില്‍ ഒടിവരാന്‍ അളം നാമുടെ കളിക്കുട്ിയാണോ!

മുദസീഭാസര്‍:-. എനിക്ക്‌" ഇ നിമിഷത്തില്‍ ഭഥവാനെ കാണ ണം. അവിടുന്ന" അനുഗ്ഫിച്ലാല്‍ അതിപ്പം സാധിക്കു കയും ചെയ്യും.

൭൧൬ ്രരീമഫാഭക്തേചിതാമൂതം

ഫ്ത: കതി ന്‌ ഈവിധം ശാ്യം പിടിക്കു, നീ ബാ) ഫിച്ചതുപോലെ ഭഗവാനെ നിനക്കു കൂട്ടിത്തരാം എന്നാല്‍ ഇന്നൊരു ടരിവസക്ൂടി നീ ക്ഷമി ണം. ഞാന്‍ പോയിൽ ശ്രവാനോടു അപേക്ഷിക്കട്ടെ; നാളെ നിനക്കു ഗ്രരീരാമനെ ഭരീവീക്ഷിക്കാന്‍ സംഗതിയാക്ഷോം. ഇടനെ മുമസീഭാസെ ഒരുവിധം സമഃധോനപ്പെടിരി റാന്‍ അന്തഭ്ഥാനം ചെയ്തു ഉമസിദസര്‍ മങ്കി വസതിജില്‍ എത്തി അടുത്ത ദി (സം തനിക്കു ഭഗവാനെക്കാട്ടിത്തരാമെന്നു ഫന്തൃമാന്‍ പറത്തുയ്ക പ രമോത്ഥമായി ഭവിക്കമോ എന്ന തുസീഭദസര്‍ സംശയില്ലു, വെ ക്രമാസകതനായി ജീവിതത്തെ മൃഷിപ്പില്ല പടപിക്ക കോഴിഭയ ത്തെ പുണ്ബംകൊണ്ടും അസുലഭമായ ഭഥവൃശനത്തിനു സംഗതി തകോമോ എന്നു തന്നെത്താന്‍ ചോടിച്ു. ഏരതോന്നായാലം ബ്ര (രിഷ്മനായേ ന്മാ വദശമാനം വൃത്മമാകയില്ലെസ വിശ്വ ിച്ഛും ൫൪൨ ജന്മത്തിനു പൂള്സ്റ്സാഫല്യം ലഭിക്നിരിക്കുനന അടതത ദിവസത്തിന്റെ റ സുറയ്യ പ്രരിക്ിച്ചു സ്‌ (൩൪ അന്നു രാത്രിയില്‍ ഉറംാതളറമ്ജി നോം വേളപ്ില്ു പ്രജ തത്തില്‍ എനറ സ്റ്റനംചചെ്ത നിതയകമ്മങ്കളും നടത്തി ൧൨ ഗമനം പരിക്ഷിച്ചു ഒ ഇറ നിലയായി. രീന്തമാഴ്ടവന്‍ അന്നു്‌ ഉഷകാലത്തില്‍ വൈക ത്തില്‍ എത്തി, ലകഷ്മിസമമ നയി ശംഖചക്രശഭാപംണിയായി അനുന്മ മുത്തി മിച്ചു ജാലിക ലക്കി 8 നോദ്ദേശ്യത്തെ ഈ വിധത്തില്‍ ഉണത്തിച്ചു;- ശവം നെ തുഉസീഭാസഭകതനു” അവിടുത്തെ ഭിദ്യസന്ദര്‍ശനംനയികാ മെന്നു അടിയന്‍ ഏവുപായി. തിരുവുക്ളമുണ്ടായി അടിയനെ വരക്കിനെ സഥലമാക്കി്ചെയ്യുണമെന്നു പ്രാത്ഥിക്കുനനു ഥാവാന്‍ അതുകേട്ട മന്ഫാസംപൂറിം വാന്ുമാനെ അജിസ് ബോധനം ചെയ്തുകൊണ്്‌ം മനി ആ മുമസീാസനെ ട്ടെ വിഷമിപ്പിച്ചു അ്ല₹ ഏന്നു ചോിച്ചു ഫന്തുമാന്‍ സമാധാനം പ യെ ഒരുലുതുവണ്കി നില്ുന്നതു ക്ട ശേവാ൯ ലഷിശവ തിയെ നോക്കി പ്രിയേ! ദേവിയുടെ പുത്രന്‍ തുമസ്ഭാസനെ കല പ്ലെടത്തി ജതി കാണം ദേവിക്കു മനസ്സിലായ? ത്രേതായുഥ ത്തില്‍, ഇപ്പോറം ുഭസീഭാസനായി ജനിച്ചിടികകുന്ന വാല്ലീകിമഫ ഫ്രി മാമായണംകഥ നി്മിച്ചു ലോകത്തു പ്രചരിപ്പിച്ച. അന്ന" ഈ യ്യുമാന* അതുകണ്ടു അസൂയ ത്തു സവയമേദെറാരുമോമായണം ചമച്ചു. ക്രമേണ ഫന്തരമാെറ രാമായണത്തെ ജാറം സ്വീകടി ക്കുകയും വാല്വിക യുടെ രമായണത്തിന ലുച്പ്രചാരം സംഭവിക്കുക

സീദാസന്‍ നി

വാചക? തന്നിമിത്തം വിഷാഭവിചശനായി എന്റെറ അടുക്ക വന്നു സങ്കഭം ഉണത്തിക്കുകയും തനറെറ രാമായ ണത്തിനു പ്രലാരം വരുത്തി ഫാന്ത്രമാന്റെറ രാമായണത്തിനെറ പ്രചാരത്തെ ്അയേണണമെന്നു' അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്ത. ഞമാന്‍ ഭഭനെ ഇവെ

അം വാധ്ലീകിയുടെ അപേക്ഷ സാധിക്കാന്‍ ഒരു പറ്റും കഴില്ല അശനെ കഴഞ്ങുമ്പോറം സുന്ദരകാണ്ഡം വായിഷ്ക്ചവേ, ഇവന്‍ ത ൫൯൦ പരാകരമഷളെക്കുറിച്ചു തന്നെത്താന്‍വമളുരെ വളമെ പുകഷ്ിപ്പ ഞ്ിരിക്കുന്നതു കേക്ഷാ ി ഞാന്‍ ഉന്നെ തന്നെത്താ ൫ പുകന്നവരുണ്ടോം? ഭക്താ! നിറെ ഭാമായണത്തിനു' മൂത്ര ശ്രസ ഗ്ലന്നെരു ഭോഷം സംഭവിച്ചിട്ട്‌. അക്കാരണത്താല്‍ ഇ ത പ്രസിഗീകരണമേശ്യേമല്ല ന എന്നഭിപ്രയേരപ്പുടട, ഇവന്‍ അ കേട ലത്ജിതനായി രാമായണം പാലിയില്‍ വലിച്ചെറിഞ്ഞു. എന്നില്‍ നതിന്‌യോക്കിഷ വാല്ലികിയില്‍ ജവനു" പകതോന്നാതി തന്നി), അപ്പുകയാണ്ട" ഇക്ഷി ത ഒ്ലയകൊണ്‌ വാലിയുടെ അധ മാരോയ തുരന്ിോസനില്‍ വീട്ടിയത്‌." എന്നു പറഞ്ഞു

ലല.

വി അതുകേട്ട ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ മകനേ" അതു ശരിയോ! രു മാത, 'ചോില്ലു. ഫന്തമാന്‍ സലജം തലകനിച്ചു തിന്നു, വീണ്ടും ഫന്ത്ുമാന്‍ ഭഗവാനെവണജി, സ്വാമിന്‍ തുമസീാ സനു! ഇന്നുതന്നെ ശേനം കൊടുക്കാ. തിയാുഷുമുണ്ട കണം എന്ന പ്രക്ഷിച്ചു ഒശവാന്‍ അതുകേട്ട; കേര! അവൻ അതിനു അ ശരിാടിയായിട്ടില്ല. ഭോഗാശ അവന്‍െറ മനസ്്ില്‍ സിനം നിഗ്് വിട്ടമാരിയട്ടപ്പ, അമക്രടി വിഴി; അതിനാശമം അവനു ഗനം കൊടുക്ക." എന്നുകല്ലിച്ചു ാന്തുമാ൯ അതുക $, ആവന്മ* ഇന്നുതന്നെ ഭഗവദ്ദശനമഫഭ ശ്യം നല്‍കാമെന്നു" അടിയന്‍ ഏറവപോയി. അല്ലമാത്രം ഭോഗാശ അനില്‍ ശേഷി ച്ിര്നോള്‍തന്നെയും ശേവദ്ടര്‍ശനുത്താല്‍ അയു വിട്മാറിക്കൊള്ളും അതുകൊണ്ട്‌ ഇന്ധതന്നെ എനം? എന്നു നിര്‍ബന്ധിചഛു ആതിനുഗെവാന്‍, /നീ എന്റെറഅഭിപ്പായം അദിയാതെസമമതില്ല തെന്തിനു'* തുള സീഭാസനു' എന്നെയുംഭേവിയേയും ഒശിക്കാന്‍ കാല കൂിട്ടില്? എന്നു വീണ്ടും അരമിച്ചെയ്തു മേവി അമുകേടട്‌ ലി

ി ശ്രീമഹാക്തേചരിതയേതം

യപ്പത്ര; നീ ഖേഭിക്കു്ട; ഇുസ്‌ാസനു* ഇട്പേംതന്നെശേവാനെ ക്കൊണ്ടു ശനം കൊടുപ്പി ്കാ"മെന്നുപറഞ്ഞു സ്വന്ത രൂപംമാറി ഭാനുകിേവിയുടെ പഠവറാരൂപംധരി, പ്രാണോ ര! പുത്രനെ നിരാശപ്പെത്തുന്നതു ളം അവിടന്നു ഗ്രാമത്ര പ്രംധരിച്ഛു ഗരുഡ്ധനില്‍ ആരോപണം ചെയ്ത്ണംന യയ! ഭവാന്‍ പുഞ്ചിരി പൂണ്ടു ഫന്ത്മാന്ു കഭാക്ഷോനഗ്രഹം ല്‍ കിയരി അശേഷം ശ്ര്രാമരൂവം ധരിച്ചു ഭേവീസമേതം ഗരഡ്ധാരൂഡഥനായി ാന്തമാന മനം നല്‍കിനിന്ന. ആ ഭകതശിരോമണി ശ്രീരാമ സന്‍ ിവ്യവും വ്യേവുമായ ശ്രരാമസിതരൂപം കണകളരെക്ക്ു പേത പോതും സ്തൂരിച്ചു ്നസ്തരാടചെയ്ത യല്‍പാജ "ഒ കൈക്കൊണ്ടു തകി ഒഞയനന്മബാഷ്ണും ചെഭിഞ്ഞു നിന്നു, ൧ വാന്‍ അതുക ഫന്യൃമാനെ ആ്ുിച്ചു' അനുഗ്രഥിച്ലയല് തിനുശേഷം കുശിയിലേക്കെന്നളി.

ഭഗവാന്‍ ഇളസിോസനെ സമീപിച്ചു; ആകാശേന്ത്‌ ഭൂത്യനായി നിന്ന ദേവിയോടു ഇവന്‍ പമ അാണ്ട', എന്നാല്‍ ഇവനെ മനസ്സില്‍ കാമക്കറയുടെ ലാഞ്ച ഈ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്‌, അതുകൊണ്ട ഇവനെ ഒന്നു പരീിച്ച കതുയാം, മേവി മെ തുഷഷ്ഠവനിതയുടെ രൂപ്പമെടുക്കു! ഞു നൊരു തുഖുഷ്ടരെറ രൂപം ധരിക്കാം ഗരുഡന്‍ ഒരു കതിരയമക. ട്ടെ യെ മട്ടില്‍ നമുക്ക ഇവന മര്‍ശനം കൊടുക്കാം, ഇവന്റെ ഫൃ യം പരിശുദാമംണെങ്ില്‍ സമ്മേ രിമില്ലരിവാന്‍ സാധിക്കും. ഇ ്ലെങ്കില്‍ നമുക്ഷ മട കിപ്പേംകാട മേവി ഗേവഴഭിപ്പയത്തെ അ ഇലിച്ഛു വേഷം പകന്ര. ഭഗവന്‍ തുപംജ്യരൂപമെടുതൂ. ൧൪ ൯ അശ്വേവുമായി ആ നിലത്തില്‍ മഥവട്ടര്‍ശന്ത്തെക്കൊരിച്ചു്‌ നേന്യലിന്മനായി വര്‍ കതിവെമളത്തില്‍ മുഷിനിച്ലുന്ന ഉസ്ോ1ന്‍െറ മുദ്ധില്‍ ഇറക്കി. ുരസീഭാസനകട്ടെ ശവാന്റെം ഭിവൃരൂപടത്ത കാത്തുനില്‍ക്കെ, തന്‍െറ നേര്‍മുദ്പില്‍ മലിനവേഷ (ര ഒരുതുയഷ്‌ക്കനും തുഡയഷ്‌കയുവന്നുനില്‍ക്കുന്നതുക്ടു വു വെവപ്പാടെ രിരിഞ്ബുനിന്നുകളഞ്ഞു. ഭഗവത്തുഷേഷ്യന്‍ വീബുംതൂള സ്ാസതുടെ മുമ്പില്‍ കയധി**ഫോ ബ്രാവമണ! ഡല്‍ഫിയിലേക്കുവ ഭിപായയന ഏന്നാധശ്യപ്പെട്ട. എനിക്കറിഞ്ഞുകൂടാ എന്നു പഠ ഞവുഭാസര്‍ അല്പം ധിലകിന്ിന്നു. ഭഗവാന്‍ ശേ, ഇയാഠം ഡല്‍

ി യോട്‌ രാന്‍ ന്നാം എനിക്ക മനസ്്ിലായി. യം

തുമസിഭസ്‌ന്‍ ൧൧൯

കോട്‌ വമി പറ്തുകൊടക്കാത്ത നിര്‍ട്ടയന* ഇശേപടര്‍ശനമു അമാ? ഇന്ന തനനിക്ഷ മൈവത്തെക്കാണാന്‍ സാധിക്കയില്ല ഐ അ പറഞ്ഞു പെട്ടെന്നു” രിമോധാാനം ചെയ്തു. സര്‍ അത്തുതപ വേശനായി രരിഞ്ഞുനോക്കി; ഇടുഷ്ഠയും മാഞ്ഞും കുതിമയു് ക ജില്ല ആകപ്പാടെ തുളസ്‌ഭാസര്‍ പരിർമിച്ഛു വശായി. ജല ഷ്യനായു*, തന്നെ പരീക്ഷിക്കാന്‍ വന്ന ഭശവാന്ജിരിക്ക മ തുപ് ഏം സീതാഭവികെ! ഗരുഡ്ഥനേണാ കുതിരയുടെ രൂപത്തില്‍ ക തു" ഫെയ്‌, അരഭ്ഭനെ സംഭവിക്കാനിഭയില്ലം ഭക്തജനങ്ങളും

അമിക്ന്ുസരണം ശേനം കൊടടക്ഷകയാണു' ഭകതവത്സലനായ ഭ്‌ വദ പരിവ", ആ സ്ഥിതിയില്‍ ഇങനെ നിന്വേഷനാ, ഭിന്ന എന്നെ കബബളിപ്പിക്കുമോ? ഇതു കളിയാ രിമിക്കാം, അ്ദേഫരിനെറ പിക്ഷയാണിയ്‌. അദ്ദേഹം മാ ായാവിയാണവ്വെര്‍, ആകട്ടേ, ഗേവാ൯ വരുമോ ഇല്ലയോ എന്ന രിയട്ടെ. അസ്ത്രമത്തിനകം ഗേവാനെറ ഭര്‍ശനം കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ മായണപാരായണസ്ധലയ്ുചെന്ന ാന്തരമദ്ദേവനെക്കാണണം. കു കാഴ്സും പറ്തുവേച്ഛു ചെന്ന്‌ ആത്മരത്യചെയ്യയണം., ഇങ്ങി നെ വിശ്ധയിച്ചുംകൊണ്ടു" അവിടെത്തന്നെ നിലകൊണ്ടു ഗവാ

ഭിദ്യോവാന്‍ അസ്ത്ുമയപ്പവിനത്തെ ബോഹണം ചെയ്തു. തുളസി സര്‍ അവ്യന്തം നൈരാശ്യത്തോഴ്രുട്‌ം ഓടിക്കിരുച്ഛു ഥപ്രേസം സ്ഥലത്‌ എത്തി.

ശ്രിമേയ്യമാന്‍ അന്നും പരിവുപോലെ വൃദോബ്രംമണന്റെറ വേഷത്തില്‍ കഥാപ്രസംഗ കോംക്കാന്‍ േഗസ്വഥലത്തു മുന്നണിയി ല്‍ സ്ഥ പിടിച്ചിടടണ്ട:ജിരന്നു തുലശസിമാസള്‍ അദ്ദേഫത്തിനെറ അടികില്‍ചെന്നു കാലില്‍ കെട്ടിപ്പിടി്ചുകൊണ്ട, “ഘന്മട്ടേവ! (്രീമദാസ്‌ പ്രദം! അവിടുന്നെടന്ന ചതിക്കുകയാണല്ലോ ചെയ്തു ഭൂ ഗേവദൂര്‍ശനം ഇന്നു നല്‍കുമെന്നാണല്ലോ അവിടന്ന്‌ വാശം രം ചെയ്തു അങ്ങു" ഞു വാശാനത്തെ നിറവേററാതെ ഇവിടെ വന്ിജന്നു: ഈ മനുഷ്യന്‍െറ കണ്ദക്ഷോഭം കേട്ടകൊണ്ടിരികന്നേതു ്യാഭമാണോ യോനി മേ: എഴുന്നമളുണേ! ഗവംെറ തിമി 6 എന്നെ്ടടി കൊണ്ടപോകണേ! അല്ലങ്കില്‍ ഞാനിപ്പം മരി ക്കയും" എന്നിങ്കനെ ശാം തുടി കഥാപ്രാസംഗികനെ തു ഉസിഭാ ൪ ദേപലപില്ലതുകേട്ട്‌ സമസ്യൂര്‍ കോപാക്ഷാമന്മാരായി അദ്ദേഹത്തെ തല്ണമെന്നമ്ള കമ ലേടഃകൂടി എല്ലേരും ചാറി മും ഇയ അവസമത്തില്‍ ഇളസ്‌ഭസടെ കക്ഷിക്കു മാത്രമല്ല,

ന)

ക്വ ്രീമഹിഭക്തചരിതാമൃതം

അട്ദേഫത്തിന മാഡത്തെ വെളിപ്പെടത്തുകകൂടി ചെയ്യ വലയ പയാ പ കൂരിച്ു നിലകൊണ്ടു സമ്പ, അതുക ഭതൂുപന്്യശ തി യമാ വണങ്ങി പിയ്മറിനിന്നു ഘേനുമാന്‍ ഇസാ രെ പിച്ചനേി്ിചചു മാറില്‍ അണച്ചു തറികിക്ൊണ, ഷേ ഉമസ്ദോസി പരമാര വന്‍ ജ്മോന ചക്ഷുസ്സുകൊത്ടു മായ അറിഞ്ഞിടിക്കുന്നു ഞാന നിന്നെ കബമിപപില്ച ന്നി തറി ടിഷ്യു. ഇന്നു വിലെ ജോന്‍ ലൈക്റുത്തില്‍ ചെന്ന്‌ ഭഗവാനെ കണ്ടു, "നിനക്കു ശനം തമസ്‌" അപേക്ഷിക്ക യും അതസമിച്ചു അദ നിര മുബില്‍ റ നള്ളകയും ചെയതു പരമോങ്ധാമാണട്‌. എന്നാല്‍ ശോവാ൯ നിന്നെ പരിക്ക്‌ കാനായി സ്വീകിച്ച ജിലംവോഷ കണ്ടു നീ അമര വം രെ ഉ്കനാനന്നു െററിജിച്ചു്‌ അദഹഫേമത്തെ അപലപികഷ കരൊണ്ടോയയു്‌. അേിനിഭയോക്ഷിയതു ൫൯൪ കറാമ്പ്ന എ

ന്ന ആ

മസിഭാസര്‍ തെറ ഞൂജിമോശത്തേയും ഭാഗ്യഫീനതയ യും ശില്ലു പശ്ചമാത്തപിച്ചരിനുാശഷം ഇപ്രകാരം ഉണി ലു... സഗ! യാമ! രേദിയന്‍ കേവലം അജമ്തനംന', വാന്‍ അടിയനെ പരീക്ഷിച്ച സ്ൃയയ്്യ ശേവാനെറ മദിമായ മി വാന്‍ അജ്ഞനായ എനിക്കു സാധിക്കുന്നതണോ! അഥവം സീതം സമേതനായ ഗ്രീരാമസ്വമിയെ അല്പതെ മറെറാരു രൂപത്തെ അ ഭീഷ ആധഷിക്കാരിമിക്കെ, കോലം ഒരു തുല്യ മലിന ഷത്തില്‍ ഭവാന്‍ ദര്‍ശനും തന്നാല്‍ ഞാന്‍ അതുകൊണ്ടു കൃതാ (ത്ഥനാകുമോ! ഒരിക്കലുമില്ല, ഭയാനിധേ, സമക്ഷോന്‍ നാരായണനാ യിഴ്ടതന്നെ ശേവാസയ ശനം തന്നാലും എനിക്കതുകൊണ്ടു തൃപ്ിയു ന്ദോകന്നത്റ. സീതാപതിഷായി ഗരുഡരേഡമനായിരിക്കുന്ന ശ്രീ നായിട്ുതമന്നെ ശവദ്ൂര്‍ശനം എനിക്കു ലഭിക്കണം, ഇന്നുതന്നെ അതിന സംഗതിയാവുകയും വേണം. ഇല്ലെങ്കില്‍ ഞാനിന്നു മി ക്കം" എന്നു താഴു പറയു. ഫാ്തരമാന്‍ അതുകേട്ട /മകത! നീ ഇന്ന ഒരുദിവസംകൂടി ക്ഷമിക്കുക! നാളെ വീ ആശിക്കുന്ന രൂപത്തി ല്‍ ഭശവദ്ൂര്‍ശനാം നല്‍കാം. ഇന്നുതന്നെ നീ നിന്‍െറ ധമ്മപത്നി ജായേ മമതാമേിയുടെ മാത്തില്‍ ചെന്നു അവിടെ തമേസമുറപ്പിക്ക അടുത്തടിവഡസം ഭഗവത്സാന്നില്ലം അവിടെയുണ്ടാകും, ഞാനും ഭവാന്‌ ഒന്നിച്ചുണ്ടായിടിക്കും പൊ്ഷ്ലോറംക'നഎന്നനുഗ്രഫിച്ച ലും അനന്തരം ര്രീഫന്തമാന്‍ പ്രാസംശികനായ പണ്ഡിതനെ നോക്കി,പണ്ഡിതവള്! നിന്‍െറ തിയും പാണ്ഡിത്യം അഭിന (ജനീയമാട', നീ നിലവും മുടക്കമി്ലതെയും ക്തിയോടുക്രടിയും

സീദാസന്‍ [

ഫരരികഥപ്രേസംഗം നടത്തുകയും ഈ സമസ്യ അതു കേക്കാനാ രി നിത്യവും വ്തക്ൂടുകയും ചെയ്യുക ഭഗവഭി്തമാക്കി ആചരിച്ചു പ്രരികയാല്‍ ഭഗ്ന നിക്ക സ്‌ ിക്കട്ടെ! കഴിഞ്ഞ ഒരു ആഴ്ചയായി ഈ സസ്റ്ില്‍ വന്നുശ്രീരാമദാസനായ എന്നെ അലട്ടി ക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇർനീഭാസന്‍ ഭഥവഭ ക്തന്മാടില്‍വച്ചു അഗ്രേസര ജം പരിശ്ുദാനും ദിവ്യപ്രഭാവനുമംകന്നു നീ ഇവിടെ നിത്യപാരാ യണം ചെയ്യുന്ന ഭിര്യരാമായണയന്ഥത്തി ൯ പ്രണേതാവായ സാ ക്ഴാല്‍ വാഘ്ീഷി മഫാഷിയാണു* ുളസീദാസന്‍. ശ്രിനാരായണസ്വ മിയുടെ ആജഞോനുസാരം ലോകത്തില്‍ മക്തില്യൂരി സേവി,

കണ്ട തി ന്‍െറ നിവാരണത്തിനായി അവരുിച്ചിരിക്കയാണ്ട്‌. മേസിദാസന്‍ ധവാന്‍ നാള ൪ ശനം കൊടുക്കാന്‍ പോന്നു, നി കം എപ്വാവരും അത്തമിവസം പരിശുഭധകേതിയേടേകരടി; തുള സീസന്‍ ധമ്മപത്ിയാല്‍ നടത്തപ്പെടുന്ന ധര്‍മമമാ്തില്‍ വ വിന്‍! അവിടെവച്ചു സസീതനംയി ഗലഡസ്ററുന്ധാരൂഡാനായി എ, (സാല്‍ നിഷ്വവ്യനായിഭിക്കുനന ശ്രീരാമനെ നിക സന്ദഥിക്കാന്‍ സംഗതിയേ തന്ന? അഭ്ിലലെയ്്‌ എല്ലവംയും അനുഗ്രഷില്ച ഭരിന്ധശഷം അന്ത്ാനം ചെയ്ത

അടുത്തദിവസം ഷസ്സില്‍ ഗ്രിഫന്യമാന്‍ പ്രാകോശ്യസിജി കോസു വൈകണ്ണത്തില്‍ എത്തി ഭവാന്‍ വൈകന്നധിപ (൫ ഫ്മാനെക്കു പൃഞ്ചിരിപൂഭളി്ചെ്ു -..."ഞാന്‍ ഇന്നലെ ിന്നോടെന്ുപറത്തു യമസ്‌ഭസദം* എന്നെ ദ൪ശിക്കാന്‍ കാലമ യിട്ടില്ലന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞപ്പോഠം വീ? അതുനുസിട്ലവേധ! നിനറെറ ജിര്‍ബന്ധപ്രകാരം ഞോനിന്നലെ അവട ദശം കൊടുത്തിട്ടും അ വന' എഎന്നെക്കാണാനു്ള ഭാഗ്യമുണ്ടായിപ്പപ്ോ

ന്മാന്‍ സാഷ്ടേനമസ്തുേചെയ്തുണി്ു “ശേം നേ! പരിശുഭാനായ വാദ്യീകിമഹഷി അത്തെ കം രിച്ചു ഭൂലോകത്തില്‍ തുഉസിമാസനായി ജനിച്ചു. അമ്സയുടെ ആ ഭജെ നിറവേദറിയ കുററമ്തിനെന്നോണം ജയ മഹഷിയെ മായാ ിലസേത്താല്‍ അങ്ങ കാമലബ്പടനാക്കിക്തിം ജയ അപകടങ്ങ ഭി൪നിന്നും ഒരുപ്രകാരത്തില്‍ മുകതനായി മഷി ഇട്പേമേം യഥാ ത്ഥ ജഞമോനിയായിത്ത്‌ നികന്നു. ഇനിയും, അങ്ളള മഫഷിക്കു ഭശംകൊടുത്തു പൂദിസ്തുരണ നല്‍കി ജന്മത്തെ സാധിച്ചു മു കിയടയാനിടയക്കോതെം ആ സാധുവിനെ വലയ്കനുമ്േശിക്കുന്ന ത സമമാണ്‌. അവിടുന്ന്‌ ഇപ്പംതന്നെ ഉസ്‌ സനു മനം കൊടുക്കാന്‍ തിരവുകമുണ്ടകണംന

൧൨൨. ്രീമഫോക്േചടിരുമ്യേതം

ധവാന്‍ ക്ത! അവന്‍ പയന്്ര്ദുകൊപ്പംകൂടി തപസ്സുചെയ്തു പടി ഗ്രമനാകുട്ടെ! അതിനുശേഷമേ എന്നെ ദധിക്ക്ം൯ ദരവനദ്‌ അധികാരിയാകര,

ഫന്തൃമാന്‍..ഗേവാനെ! തുളസീദാസന്‍ നിഷ്ടങ്കകതനാണട്‌. അ പടത്തെ ടിവയപാൊളപ്പാതെ മറാര സ്തൂരണ്ന ൭൭ മനുഷ്യ തില ന മിവ പാപ്പുകളില്‍ എല ക്കി ചെയ്തിരിക്കുന്ന മനസ്സില്‍ മാലിസ്പംവശഷിച്ചു നിരക്കുന്നു വെങ്കില്‍ അതിന" ജയ മനഷയന കുററക്കാനോകുന്നതെ്ള നന്‌ ആ മാഴിസ്തം വേരെ ഏഎയുവിധത്തില്‍ പരരിദാിക്കല്ലെ ഭാനാണ്ടറ അവിടുത്തെ തിമവുളളമുണ്ടായെങ്കില്‍ മാത്രമേ ൭ സാധിക ആതുകൊണ്ടു" ഈ നിമിഷത്ത തിതന്നെ ജു സീദോസനറെറ പേന്‍ തിമവയളമുണ്ടാകാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്ന.

ഭഗവാന്‍..എനവെറ ക്ന്മാക്മ മനം നയകന്ന വിഷയത്തില്‍ ഞാനല്ല ഗ്രരിക്കേണ്ടളു' നിനക്കെന്ത്‌" ഈ നിർ ബന്ധം?

ാന്തുമാന്‍.ുളസീമാസന്ന ഒനം കൊടുക്കണമെന്നു അടിയന്‍ (നിര്‍ബന്ധിക്കുനില്ല. അധിയന്‍െറ അമീഷ്ത്തെ നിറവേറാന്‍ തിരുവുമളമുണ്ടാകണം. തുളസിഭാസനു ഭശനം കൊടുക്കണ മെന്നാണു" അടിയറ അരീം.

ഭഗവാന്‍ അക്കായ്യത്തില്‍ നി ആഗ്രഷിക്കാന്‍ കാമു

ന്തുമാന്‍.. അതിനികയാക്കാമേന" അടിയന്‍ വാക്കപ്പുകൊടുക്കൂ പോയി.

൫൧൮0൯. എതവെറ അഭിപ്രാശമറിയാതെ നി എന്തിനായി

൮

പ്രറത്ു' ഫുന്തമാന്‍. അടിയെ റ അഭിലാഷം ോനറെറ അമിപ്രായഗ തിക്ഷ വിരദധമാകയിപ്ലെന്നുളള ഉംപ്പതന്നേ

ഭഗേവാന്‍എഗ്തുതന്നെ ആയം സീ ഇനി പ്രണ കൊല്ലത്തേമ മൊ൯ ഗനം കടക്കുകയില്ല, നീ അതിൻ (ജിബന്ധിക്കണ്ടാ.

ഫന്മമാരി....തിയവും ആയവിധമാണെങ്കില്‍ അടിഷന്‍ നിര്‍ബ ്ധികകന്നില്ല. തുളസ്‌ഭാസന് ഒനം കൊടുക്കാന്‍ എറ്ുന്നെ കളണമെന്നു്‌ അടിയന്‍ പ്രാത്ഥിക്ുന്നുമില്ല. ഏതയേലലം അ യന്‍ വം ടകൊടുത്തുപോയി. അതിനെ ഒരാറിക്കാന്‍ അ ഭിമ്ന്‌ സാധിക്കുന്നതല്ല. വംശത്തെ നിരന്‍ അ ഭിജന്‍ വേണതു പ്രവത്തിക്കുന്നതിനനു സാരം നിശ്ധയിച്ചുക ഭിഞ്മും അമ്മെ ചെയ്തകാണോന്‍ കല്ലനയുണ്ടകേനേം.

ുസീഭാസന്‍ ൧൨൩

എയചേയായങ്ട യി ആദം എനന മരിയം ചെയ്ത ചോദിച്ചു. “വൈകണ്ടത്തെ കുത്തിയിളക്കി തുളസീഭസ മണി; അടിയന്‍ നിശ്ചയിച്ചു?" എ, തായിരുന്നു, വീരാഗ്രേസാനും ക്തജനമുഖ്യറാമായ ജ്യ ശവഭൂാസ ൫൯൨ സമാധാനം, ദേവി പൊട്ടിച്ചിടിച്ഛുപോയി ത ൫൯൦ വത്സലപുത്രനില്‍നിന്നും ആ വിധത്തില്‍ തനറെറ ഭത്താവിനു തോല്‍മപററണമെന്നു താന്‍ ആശിക്കുന്നു എന്നമാവത്തില്‍ ദഗവാ ൪ മുഖ കടാക്ഷേവിക്ഷണം ചെയ്ത ശേവാന്‍ ചോഭിച്ു; (വൈകണ്ട കത്തിയിളക്കാന്‍ നിനക്ക്‌ സാവിക്കമോ?റ രിയവമം അടിമനില്‍ പ്രവത്തിക്കേ, വൈകണ്ത്തെ മാത്ര വൈകണ്ണത്തിനു" ആധാദമായ ക്ഷീരസംശരത്തെ നാരായവേ രോടെ പിദ്ുതെടുക്കാനും അടിയന്‍ ശക്തനാണു' " എന്നുതന്നെ ആ ഗേവദ്ദാസന്‍ ൊഴ്ടതിയിച്ചു. ൧൮0൯ (സമനമഫാസം) കൈലാസമിളക്കിയ മവണമറ അ

വേം നീ ഷന! ഹന്മാന്‍-.ഒടടവിലത്തെ ചധ്രരഹാസമംേടി അടിയന്‍ മ

കന്നു, കഥവ൦ ൪--എങ്കില്‍ നിവ ചുണ കാണടട്!

ഹന്തൂമാന്‍ തൃപ്പാദങ്തില്‍ ണ്ഡനമസ്ത്ാരം ചെയ്തു തന്റെ രി്യമാരാവായ 8 പരപപത്മങ ളില്‍ നമസ്തരരിച്ചു ഭഗവാ യും ഭശവതിയുടേയും പപ മനസ്സില്‍ മറപ്പിലൂവ ക്ല; ത൯െ൦ മഫമസിഭിപ്രഭ്വത്തംയ ശദീൃി സാധ്യം അ ഭോജന വുപ്പുത്തില്‍ ശരീരത്തെ വളദ്രിനിന്ന. ഗവാ തൂ കണ്ണുകളില്‍നിന്നും ക്തവാത്സഭ്യം യനുന്ബാഷ്ണം ചൊടിച്ചു. ഭേ വിയെ പ്്വ്സല്യത്താല്‍ ആര്‍ദ്രമായി ഭവിച്ചു ശേ യോജന നത്തില്‍ വളത്തിയ ലഗ്രുലത്താന്‍ ശന്തുമാന്‍ വൈക, ണ്ണത്തെ നാലയ്മുച്ചറി മുവകെ ലെന്ധിച്ചു പിഴ്തെടുക്കനോയി ആ കെ ഒന്നുകലുക്കി ഇളക്കി അഫോ! ദേവി തമാ ഇടിപ്പിളകി ഭഗവാ ൫൯൨ തിയമാറില്‍ മറിയുന്നു അതാ, അനന്തനറെറ (അറം ചാഞ്ചോടുന്ു ആ സര റചുതളിളകി ചവല്‍കളബരം ഉലയുന്ന; രിജമുമ്പില്‍ ക്ൂടിയിരന്ന മംഷീശവന്മാര്‍ തല ല്ലിമറിയുന; തരിഭവനുഭളകെ എരനമുന്നു; കൈലാസപതിയും ബ്ര മാടനും ദേവഗണങ്കളും വൈകണ്ടത്തിലോി എത്തുന്ന 49൧ ൮൯! നാരായണ! വൈകണ്ണനഥേ! ലക്ഷ്മീ! ഭക്തജനവത്സലു ആമ്രരിതപാലക! ടീനദയാലോ! ഹന്തുമല്‍സാഫസത്താല്‍ ലോക ത്രയം നിമിഷാന്തരംകൊണ്ടെ നശി്ചപേോകാ ഭഗവാനെ ന്മാ നെ വിംമിപ്പിക്കേണമേ; ഫന്മമടിംശിതത്തെ സാധിക്കേണമേ! മ

കവര്‌ ശ്രിഫോക്തചിതാമൂതം

കതജനലീലനേമസമുദ്രമ്ജനം മതിയാക്കേണമേ എന്നിങ്ങനെ പ്രമേശപരപ്രളതികാം സ്ത്രോത്തരപേണ അഭ്ൃത്ഥിച്ച, മഗവാന്‍ പുഞ്ചിരതുകിക്കൊന്ടു", “ഭക്ത! ഫന്തുമല്‍പുത്ര! മതിമതി; സഹേ സ മതിയാ! അസ്പാദ്ശമായ നിനറെറ പരാക്രമം കണ്ടാനന്ികകാ (ഓായിട്ടുമാത്ും ഞാന്‍ നിനറെറ അഭീഷ്ണത്തിനു വിപഭീതഭാവം പ്രക ഭിപ്പില്ചതാണു*. നിന്‍െറ അഭിലാഷം ഏതൊന്നോ അത്രതന്നെ എനറെറയും അഭിലാഷം, തുഉസീഭാസനു ഭശനം കൊടുക്കാന്‍ ഞാ ൯ നിശ്ധിച്ചു കഴിഞ്ഞു. നമുക്ക്‌ ഇപ്പോഠംതമ്നെ പുരപ്പെടാണേ എ അളിച്ചെട്ും ഫന്മമാന്‍ ടില്‍നിന്നും വിരമി ] യു (ശരീരലാഘവം വരുത്തി ഭഗവാനെയും ലക്ഷ്മരിേവതി യേയും വണങ്കി തൊഴ്ുതുനിന്നും

'്ഞില്‍നിന്നും പോയ തുളസി (സര്‍ നേരേ മമതാദേവിയുടെ ധമ്മാലയത്തില്‍ എത്തി. ദേവി സ്വ) ത്മാവിന്‍െറ ആഗമന ഇരശവഗേമനപോലെ കയരി ൫8 ത്തൂപാ്കെ ളില്‍ നമസ്കരി യഗ്രവിധി പൂജിച്ചു സല്‍ക്കിച്ച. അതിനകം ഉസീമാസയടെ മീപ്പ്രര്‍വേം രിം ഭശം മഴ്ചവ പ്രസിധമായി. അടുത്ത ദിവസം ര ല്‍ നഃ ഭാഗത്തുനിന്നും ജനറം കൂടടക്െട്ടമായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ൨) (സിയില്‍ രിക്കുക എപ്പവരും ആ ഭിവ്യന്ററ പാഭക്കളില്‍ നമസ്തൂരില്ു ്രരുന്്മായം ബാലന്മരോം വൃോന്മായം കമാനം മഠത്തില്‍ രീ മൂടടിയപ്പേം അമ്ഫത്തിനു സസുഖം അവിടെ വലിയ ബഹളവും നേടിട്ട്‌ കാശിരജോവു* ഈ വിവേ അറിഞ്ഞു പരിവാരസമേതം മമ്മിയുടെ മാത്തില്‍ എറുന്നെ കൂളി തമുസിദാസനെ നമസ്തരരിച്ഛു അനന്തരം, എല്ലവേക്ടം അദ്ദേ ഹത്ത വീക്ഷിക്കത്തക്കവള്റ്ം പട്ടണ്രക്ഷിണം ചെയ്തിക്കണമെ നിശ്ചയിച്ചു കൊട്ടാര്തില്‍നിന്നും ഒന്തപ്ല്ക്ക വരുത്തി; ഉ ളസി സമ ആദോഫണം ചെയ്യിപ്പി്ചു പട്ടണം മുഴുവന്‍ രാജാവിന്‍െറ യ പുരവാസികളുടേയും അകമ്പഭിയോടും വാഭ്യഘോഷങ്ക ളോടു ഭി ടിഗ്വിജയം നടത്തി.

പര്ടണപ്പഭക്ഷിണാനുന്തരം സായംകാലക്തില്‍ എപ്പാവേരും മാ ആഞതില്‍ മഭ്ിഎത്തി ഇര അവസമത്തില്‍ ആകാശോപപരി വിടൂ (ഞില്‍ നീലസൂകഷ്മായു ഒരു ായാവിശേഷടട തുളസീഭോസയുടെ പു ബ്ലലോചനക്കറംകര വിഷയീരവിച്ചു. അദ്ദേഫം ഉടന്‍തന്നെ ന$ മുരത്തുനിന്നു ബംരയനിവ്ൃത്തി വരുത്താനായി ഒന്നു നിമി ഷം അതിനെ സൂക്ഷിച്ചു വീക്ഷിച്ചു, തല്‍ക്ഷണം, അതു ഗവാ ൫൯൨ മിയ ഗേമനമാണെന്നതീച്ചിപ്പെടുകയും, നപരമഭാഗവതന്‍ കൈര്ടും ശിദ്സ്സിനുമുകളില്‍ കൂപ്പി /ഫടേ മാമ: ഫോമ! ഫാ

മസ സന്‍ ൧൭൭൫

ഫ്ര! ""ഗഇത്യാഭിസ്റ്േ്‌തരകീത്തനത്തോടക്രടി ആനന്തം ആരംഭി നിമിഷ്ാന്തരത്തില്‍ ഭക്തിലംഥരിയില്‍ മുഴ്ടകി ബാ ന നീങ്ങിയ ആമു പ്ൃബ്ദപുയഷന്‍ ഏകപപടേ സ്ൃമ്മം തുടക്കി, അ്ജനെ ബ്രഷ്മാനന്മത്തില്‍ മുഴുകി തന്നെത്താന്‍ മറന്നു ത്തം വച്ഛുകൊണ്ടു നില്‍ക്കവേ, സര്‍വജനടട്ിക്കു ഗോചരീഭവി ക്9മാവ% ഫന്ത്മല്‍സീതസേമേതനായ ശൂരിരാമചയ്ര്രന്‍ ഗരഡം രനായി ഏഴുന്നമുളിനിന്ന. എന്നാല്‍ തുളസ്ഭാസനകെള്ടെം കഥവാശമനം അദിയുന്നതേ ഇല്ല. ഭാമനാമം ഉച്ചരിച്ചു യ പടിവ്ൃതനായി ദേഫസ്തരണപോുമില്ലതെ സ്രത്തവക്സുകെ ആ നില്‍ക്കുന്നു. ഭക്തവത്സലനായ ഭഗവാന്‍ അതുകണ്ടു" അതീ പ്രസന്നനായ ആ ഭകതശിരോര്തേത്തെ ണ്ട പിഴി ചലു'മറിലണച്ഛു സാവധാനത്തില്‍ തുസ്‌ഭാസരാ കട്ടെ നൃത്തജസ്യമായ ആയാസത്താന്‍ ക്ഷിണപരവേശനായി ശവം ൫൯ കളിര്‍മാറില്‍ അമ്ജനെ വിഗ്ുമസ്ലം നിച്ചു പനി മിഷ0ം കഴി ബാഡ്ജക്താനം ടിയി പരിരസ്ഥിതികാം വീക്ഷിച്ചു. താന്‍ ശേവഭകഷു്സറില്‍ വിശ്രമിക്കുന്നു എന്ന ബോധം അപ്പോഴാണു ആആ ക്തനുണ്ടായയു്‌. ഭധഭകതിപപരസ്്രം ശേവല്‍ പരേ ളില്‍ഭണ്നുമസ്താരം ചെയ്ത കീകിച്ചുതുടി;._ ശ്രീരാം 04 രാമരാമ! രാഘവ! രാമല! ശഗസുത! കൌയസമ്യതനയ ഭശയ്രബ്ലക്യണാഗ! സ്മീതാപരേ! ഷന്യമയസോദയ! വീ ശ്വാമിത്രയാസംരക്ഷക! തകാര! അഭല്യശാപനാശന വിരം യവിധസേക! പഞ്ചവടിനിലയം! മാഭീചശതിപ്രഭ! ബാലിനി (ിരാവണന്മേകള്‍! മര, രാമരാമ! നിന്തിരുവടിയുടെ മിദ്യത്ര പത്തെ ശിക്കാന്‍ ഇയയുക്ളവന്‍ ചെയ്ത പുണ്ദമെന്തോ? ദേശ! കരമുണാകര! കാത്തരുമ്ലേണമേ! പ്പി ഒന്നില്‍ മാത്രം ഇവ ൫൨ മനസ്സ" മുന്നിനില്‍ക്ഷമമറനഗുഹിക്ഷേണമേ! (ഭവി ഗം ലിക! ക്രജനജനയിത്രി! പുണ്ദുവിഗ്രഫേ ജനകാരമമേ ശൂ്ീദാ ജോധ! അമ്മയുടെ പുണ്തകോമമവിഗ്രഫം ഇത്ജനുത്തിനുകാണാന്‍ സംഗതിയാകത്തമവേ്്ണം ഞാന്‍ ചെയ്തസുുതമെന്തോ? അമ്മേ! ലോകജനനീ! അനുഗ്ധഷില്ലാച്ം! ലു അനന്തരം ഇഉസീഭാസറ: സീാശ്രീരാമന്മാരുടെ പുണ്ര്‍ശന (ഞിന്ന സംഗതിയക്കിയ ശ്രീഫന്മുമാനെപലവുര വണമ്ടി തെറ കൂതജഞതയെ വെമിപ്പെടത്തി. ഭഥവാന്‍ മുളസ്‌ഭാസടെ അരി സംബോധനം ചെയ്തുകൊണ്ട്‌, “ക്ത! നിറ പരിഗ്ുമായ ൫ ക്രി എന്നെ ആനനുന്മിലനാക്കിചചെയ്യുന്നു. വത്സ! നിനുക്ഷേ ഓഭീഷകത്തെ വാടിക്കൊറംക!റ എന്നമവംചെയ്തു. തമസ്‌ സർ പഞ്ഞു... ഭഗവാനേ! മനുഷ്യജനമത്തില്‍, ലേകപ്പിതാക്കു

൧൨൬ ൮ ്രീമഹാഭക്തചടിതാമൂതം

ന്മാധ്യ സീതാഗ്ത്രീരാമച്്ന്മാരെവീക്ഷികകാനിടയായോല്‍ അതിനെ ക്കാം മറെറാരഭീഷ്ും ഒരുവന്നു ഉണ്ടംകാനെന്ുള!, ശെവാനേ അടിയനു" യാതൊരമീഷ്ണവും ഇനി ഈ ലേകകത്തില്ല. മോമസാതു ജും ഈ നിമിഷത്തില്‍ അടിയനെ അനുഭവിപ്പിക്കാന്‍ തിമവുേമു ്ദാകണം. ദൂഖവ്ബഫ്രുലമായ ഈ ലോകത്തില്‍ ഇനി ജീവിക്കാന്‍ അടിയനു മടിയുണ്ട്‌.

ഭഗവാന്‍ അതുകേടടതുളസീഭാസ നീ ഇനി ഈ ലോകത്തില്‍ ഭീപിക്കാനാശിക്കുന്നില്ലെന്നോ! ആഷ്ചയക്ം! എന്നാല്‍ നീ ഇവിടെ ഭനിച്ചുതെന്തിന ഞാന്‍ നിന്നെ ഇ്ോട്ടയച്ചതെന്തിനു' ഞന്‍ നിന്നെ ഇമ്കോട്ട പറഞ്തയയ്ത്മ്പോരം നിന്നോടു ശ്ടംകെട്ടിയതു പോലേയും നീ എന്നോട്ട സമ്മരിച്ചതുപോലെയും, ഇവിടെ ജനി ചൂതിനുശേഷം നീ വല്ലതും പ്രവത്തിച്ചുവോ! ജസ്മകാല്ലത്തെ നിവ ര്രിക്കാതെ മോക്ഷത്തില്‍ എത്തണമെന്നുംമറവം ശഠിക്കുന്നു ശടി യോ! എന്നി്ജനെ വിനോലോലനായി ചോളിച്ചുകൊണ്ടു? ൭8 സീദാസമ്ഴ പൂവിസ്തൂരണ നല്‍കി,

തല്‍ക്ഷണം നന്‍ ജന്മഫാറ്തലഥം മനസ്സിലാക്കിയ ജള ബീസര്‍നിയ്പപ്പഴക്കവും അന്തേവാസിവ്യവവമുജഃ ഒരു ചേരന്‍ മുടി ഗേവാന്നെനമസ്തിച്ഛു വാക്കി ലജ്ജാനുമൂമുഖധനായി നിലകൊ ആ, ഓനന്ം ഇപ്രകാരം ഉണത്തികു- “ശേവധനെ! കൈലസ്േ ബര്യലോകംം വൈകണ്ണം മുതലായ വുണ്ര്‍ലകങ്ങളില്‍ നിമിയമാ യും സ്വ്ഛു്മമായും ജീവിക്കാം. അവിടെ ജീവിച്ചു ഗെവം"കേതന്മഃ രായുടിക്ന്നവരെത്മിനാിക്കണമെന്നില്പം ഇടലോകംഭയമഭമത്രേ, തിയുടെ പരമശത്ുക്കാം കടികൊള്ളുന്നമ* ഇവിടെയാണു", മ്ജോനത്തിനറെറ പരമശത്ൂക്ഷം പാക്ന്നതു' ഇവിടെയാണ്‌, അധില്ലയുടെ നടനപ്പന്തലര്‍ത്ര ഇ ലോകം. അവളുടെ വസി ൪ കയ ലോകം കടുിക്കിടക്ുന്ന. ആ വലവു പുറത്തുചള്‍ന്‍ രര പുബ്ദംചെയ്തുവനും സാധിക്കുന്നതല്ല. എന്‍റെ കഥതന്നെ അവിട ജാമി വാരം കമി ചാണ ജനിച്ചതു്‌. വില്ലാര്‍ത്ഥിജീവിതവം ബ്ഡ്മചയ്യയനേഷ്യാനപ മ ഗുവാം കഴിക പ്ലേ ന ഞാന്‍ അതവരെ പരിത്ുഭ നായി ജീവിച്ചുപോന്നു. ഉദ്യോഗോകിട്ടി. സ്വതന്ത്രജീവിതമ്തില്‍ കുന്നി, ലോകവുമായി ഇടപ്പെട്ടുതുട്ങി. മായാവലയത്തില്‍ കടങ്ങുകയും ചെയ്തു ഭഥവാന്നേ എനെറ അന്ന ത്തേ ജിവിതത്തേര്‍ടിച്ചു്‌ ഓക്കാന്‍ക്രി ലജജതോന്നുന്നു. ഏതോസു ശതം കൊണ്ടു" മമതംമേയിയുടെ ചിലവകക്കുകാം എന്റെറ പൂവജന്മ വാസനയെ തട്ടിളണ്നമ്യി. ഇയില്‍ക്കുന്ന സതൂതിയായ അവിടുത്തെ ഭാസന്‍ കൃപാരിദേകംകൊഞ്ടു്‌ അക്യെ ഭിക്കനംപൂവിസ്ൂ

സീസന്‍ ി

രൂണ്ടാകാനും സംഗതിയാവുകയും ചെ ഇരിയം ഇയ മായ എ മോണ കാട്ടികൂട്ടുന്ന: 'ഞഞുകരടാ. എന്റെറ ഷോ ന പം പയ ആ തമമേസശകതിസ്വരൂപിണിജായിരിക്കന്ന മായതില്‍നിന്നും എ ന്നെ രക്ഷിക്കു! ശേവാനെ! എന്നിക്കു വേണ്ട അഭിഷ്ട വാടി കോന്‍ അവിടുന്നുകല്ലിച്ുവല്ലോ, ശവാന്‍ അന്തദാനംലെയ്ു തോര? എനിക നല്‍ പൂദസ്മുര്േയും മരയുമായിരിക്കം; അതുകൊണ്ടു, ഞാന്‍ ഏതവസാത്തില്‍ ശേവംനെ ഓകിന്നുവോ, ആ നമിഷത്തില്‍ എന്‍െറ മാതവോയ സീതാദേവിയോടുകൂടി എ രരിക്ക മനും താണ. അങ്ങനെ തിരവു്ളമുണ്ടായി സമ്മതി ക്ാ്തപപക്ഷം അടിയനും ഇതും, ഇപ്പോതന്നെ ഒന്നിച്ചു പുല്പൈ നി? ഫാസാപൂറിം ഉമസീമോസമുടെ അഭീ! ഭഥാവാന്‍ മനമ സീ ലത്തെ സം രച്ചു. ടയുന്തിയെന്ത്ാണാവശ്ച" മെന്നു ചോദിച്ചതിന്‌, മുക്തി മായ തിയെ ലോകത്തു ്വചരിപ്പിക്കാനുയി അവിടുന്നു അ ഭി നിയോഗില്യയല്ലു ഭരിലേക് അടിയന്‍ ഇവിടെ എന്ന അ പ്പവദികതെന്ന* അറിയുന്നില്ല? എന്നു തുമസീദാസേര്‍ ചോദിച്ചും അമിന ഉഗവംന്‍ം നിപ) മേവഭാഷയില്‍ ചമച്ച മയേണം ലപലിപ്രചാമോയിക്തിനറിിക്കുന്ന കാണേ, സംസ്‌൫ തമ്മി മുരി സംഭവിച്ചു ഇപ്പോ ഭാതേത്തില്‍ മിക്കവാ വ: പൊല്ലഭാഷയയിക്തിനറിി്ക്നതു ഫിന്ിഭാഷയകേന്നു, ആ യില്‍ നീ ഒരു പുതിയ മായം നിമിക്ക! അതിനു 4 സീദാസരാമായണം? എസ നഃമകരണവം ചെയ്തു! അത്രയംകൊണ്ട (രി ജന്മോദ്ദോ്യം സാധിക്കുകയും ചെയ്തുണ എന്നതളില്ലത മീസോ! ഇര ജന്മത്തേക്്‌ എനക്കൊയ സഗ (വിന്‍റെ ആവശ്യമണ്ടല്ലോ, താന്‍ ആയ സ്ഥാനമേകക്ക്‌. ആൃരെനാണ്ട ദി കരിക്കേനേു ഥാന ആത്മജ്ഞോനിയും ചിരഞ്ചീവിയുമായ ഫന്ത്രമാനെ ൨) കക തത്തുദ്യനോ തഭധികഴനാ ഭയയയി ആ വിഷയത്തില്‍ മാറേമില്പെന്നും രിക്കുക! ഫ്തുമാനെഠ ഉപദേശം വാങ്ങി ഭാമായങ്ങനിമാണം നടത്തി അതിനെ ലോകത്തു പ്രചരിപ്പി ച്ചി ശേഷം, എറ പത്തെ പ്രാപിച്ചുകൊറംക! വിയും അനഗഫശിസ്സുകാം നല്‍ക്യതിന്ശേഷം എല്ല രം തിദോധാനംചെയ്ത ഇ സംഭവേംമുതല്‍ ഗുമസിോസമെ നാട്ടുകാരെല്ലാം ഇശൽ (ജീരിശേഷം പൂടിച്ചും ബുമാനിച്ുവേന്നു. ഇടസീാസരാകട്ടെ ാദുകകള്െ വിളിച്ചുകട്ടി അവക്കു വേണ്ട സല്ല്ാങ്്ം മാനങ്ങളും കഥ

൧൨൮ ്രീമഫാഭകതചഠിതാമൃതം

ജെം അവരുമായി സാധക്ടനടത്തിയും എല്ലും ഈശ്വ ണമായി കുഘക്ഷേപംചെയ്തുപോന്നു നാട്ടില്ടായിയുന്ന ൯൨ സ്വ്തുക്കാം വിഠവകൊണ്ടുവന്നു* ആ മുതല്‍കരി മമതാേവി ൂടെ സ്വത്തോ ചേത്ത്‌ ഭാനാധമ്മത്തെ നിരോറിവമികയാണ്‌; ഇങ്ങനെയിരിക്കെ തുമൃസീദാസക്ട ഒരുദിവസം നിദ്ഗുണബ്രദ്മത്മെ കിച്ചു തോന്നലും നി മമായ താനാ സമ്മ ഭരിക്കണമെന്നു അഭ്ലഷി ചയ്തു തുട൯തന്നെ തെറ ന്ന ഭഗ്ുമദേവനായ ൂ്ലാനമായെ അദസന്ധാനംചെയ്യുകയും ഫർ ദ്ദ ര്‍ശനഃ നല്‍കുകയുമുണ്ടായി, “വര മുഉസിോസ! വു നാളായി നീ എന്നെ അന്ഷിക്കാതിഴിന്നേതിയും ഇപ്പോ അന്വേഷിക്കന്നതിനും കാരണമെന്തായിഭിക്കാം? എന്നു മ ൯ കമായ 4 ളം കാട ക്കണമെന്ന കയതലോടുകൂി അടിക്കടി അന്വേഷിക്കാത്തരെ 6, ഇന്നു നിര്‍ഗുണബ്രഡമവദസനയുണ്ടാവുകയാന്‍ രം ബന്ധമായ ജ്ഞാനത്തെ അമിലഷിക്കുകയും അക്കയുടെ സ്ഥ സനിധ്യക്കെ ഭകതികൂവര അദസ്തരിക്കുകയും ചെയ്തമാകന ശ്രീഫയ്യനമട്വ! അധുന ഇജ്ജനതയിനും മോനോ ദേശം ഒ ര ഫാന്ത്ുമാന്‍. -. കമ്േത്യ! സഗുണബ്ദ്മമായ ൂരിരാമനെ പരാമര്‍ശ 'ഏറ്തിയ രായണത്ത ത്തന്നെ ബ്രമനിഷ്ഠസായ വ ഫാഷി നിര്‍ഗുണജ്മോനത്തെയും വ്യംഗ്യമായി അ വിട്ടു. അനേകകോടി ജനളില്‍ ഒരു സുമൃതിയുബ്വാം ആ സുമുതിക്കു അരിനെ മനണ്്റിമക്കാനും സഃധിക്കം. രിന മാനും ഫതാബമൊന്ന ശിച്ിടടണദ*. മറെറാാളി ഉപെദേശിക്കത്തകണ്ണം ഗുഫിച്ിട്പെ്ിം വ്ീകിയുമ അധ്താമമായ നിന്നോ പവം നമുക്ക സന്തോഷമുണ്ട്‌ സിസ: മഹാത്മന്‍! അദാനയാണെങ്കില്‍ അതു' അടി ത പേശിക്കേണമേ! ാന്തമഃന്‍: എന്നാല്‍ സധ്ത്മാംശുവിക്കുക! അല്ലെ മോക്ഷസ (ഓഭ്യവം ശോദധചത്രവദിയി ബ്രദമവുമാകനന. കൌസലയഴ്‌ ഭാജുമാർ ഇരോനശകരിയും ഇച്ഛാശകരിയും ക്രിയാശകതിട മാണ", ജരമോനാശകതിയകേന്ന കെസ്ധല്യയില്‍നിന്നം ആത കുന്ന ത്രീമാമന്‍ ജനിച്ചു. ന്ന ബാ്യത്തില്‍ തന്നെയവിയാതെ താന്‍ അജ്ഞാന യായജീവനാണെന്നുവിച രിച്ചുവരയേ, ശരൂവണമമന്ന വസധിഷ്മഫഷ്ഥിയെ പ്രാപി മകന മിതി ലു ശാ

ുളസീഭാസന്‍ ൧൨൯

ചേറ്‌ പഞ്ചമഫംപാതകങ്ങളാകന്ന പ രീങ്ങളും കുന്നുകളും കാനന ളമേടടകളും വനാന്മര്ളുംക ന്നു ഇഞ്ചാനമാകുന്ന അസ്ുംകൊണ്ടു്‌ ആവരണേമമകന്ന താട കെ നിഗരഫിച്ഛു” വൃഭിചംമോകുന്ന കഡ്ിനെച്ചുവിട്ടി ആചാ മാകുന്ന അദ്യ വാദ്‌ക്ി എകാന്മമാകന്ന മിഥില ജില്‍ എത്തി ശാന്തിയകന്ന ജനാകമാരാജാവിനെക്കണ്ടു അക്ഷന്തിയമകന്ന, വിയമറിച്ചു' ആനുദ്മമാകന്ന സീതയെ വേട്ട, മദമകന്ന പരഠഗ്രരാമനെ മക്കി മോക്ഷമരകേന്ന അ ജില്‍ മടക്ിഎന്തി ബ്രദ്മമാന്ന ശേേനോടടേ ചേ തിരികെ, ജീവയ്ുക്തിയകേന്ന മകരാരിഷേകത്തിനാരംഭി ലൂ. ആ അവസത്തില്‍ ക്രിയാശകതിയാകന്ന കൈകേയി പ്രവത്ിക്കുകയും ആത്മാവാകുന്ന ശൂിദമന്‍ ബ്രാമമാകുന്ന ശേശേയെ പിരി്ു, മോജമ കനറ അയോ്റവിടട വൈ ശ്ൃമാകുന്ന ലക്ഷ്മണാ ജന്ന്മാകുന്ന സ്‌ രയോടും ശൂ ര, വിടാതെ പിന്തു ഇധിമവിഷ ന്ന പെരുവ ലിയെ തരിച്ചു ചിറേമാകന്ന സായൂനമിയെക്കുന്ന്‌, ബുജി യന്ന ഗുഫനോം ചേനം, വിംക്ഷപമാകന്ന വനത്തില്‍ കയറി തപ്പസ്്ംകന്ന ചിത്ൂകൂട്തില്‍ തവമസിച്ചു്‌, അഫമ്കരെ ന്ന വിന മോ ശയന്നന ക സം സമക്യമകന്ന ലോചനം വാശിപ്പിച്ച്‌, നിരികല്ലുമാക ന നയനംനല്‍കി;, വിഴ്മാകന്ന, പം കി കു്‌; ധൈയ്യുമാകന്ന സ്വാ, കമേമാകന്ന തൂ്ുണഖ യെ ശിക്ഷിച്ചും ആശാമികംമാകന്ന ലാടദേഷണംമികളെ ഖ അിച്ിരിക്കവേ, വ്യമോംമമകന്ന മാറിചഐെറ ആവേശ ോതൂവയ ആനുദ്മമംന്ന സീതയെ പിടിഷേബിവഭികയാല്‍ ,ഓജസസമകേന്ന ഭാവണന്‍ ജയനന്മകന്ന സീതയെ അപേഫ രിച്ചു ഉഃഖമാകന്ന ലങ്കയില്‍ ദൂദിധസനനകളുകുന്ന രാക്ഷസി കളകെമേല്യ ചിന്മമമേന്ന അശോകവ്ൃമമച്ുവട്ടില്‍ ഇത ത്തിയ, ഈ അവസത്തില്‍ ആൃമാവായ രിദ കോപിച്ചു വയദമാംമാകന്ന മീനെ നിഗ്രിച്ചു' നിര ശരാകുന്ന ഭൂമിയില്‍ പതിപ്പിച്ച്‌ ഒരുകാലത്തും തന്നെ ബാ [്ലിക്കാരിരിക്കത്തക്കാണ്്ണം വശിപ്പിച്ചവച്ചു്‌ െന്മാകുന്ന സീരയെ അന്വേഷിച്ചു ണാം ടഖിച്ഛു, വൈരാഗ്യരാക, കൂടി വിക്കേപമകന്ന കാനനത്തില്‍ അ ചഞ്ഞുനനന', ചിന്തനയമകന്ന കബന്ധനെക്കൊന്നു, സന്തോ ഷമാകന്ന ശബരിയെ സമ്പിച്ചു, നിടില്ലോസനമാകന്ന ഫ്‌ മാനെക്കു്ു*, ആയന്മാകുന്ന സിരയെ അന്വോഷിച്ചു"

ബാ ്രീഫോഭകതചഭിയമ്ലതം

ഇനനത്രംഖലയാകുന്ന സപ്യൃസാലങ്ങമെ മുറിച്ചു യമാമ

ലിക വിച്ചു” അമാ സത്വ പായിച്ചു ഭവാസനുകമുകന്ന കപിക അേപ്പില്ചേത്‌ര നിടികേ (ഇമാകുന്ന ഫന്തരമാനെക്കൊര്ടു' മാകുന്ന സമുദ്രത്തെ ്ംിച്ലു" ലോഭമാകുന്ന ല്കലകഷ്ിയെ അടി. 04 സനയകോന്ന രാക്ഷസരെ മടക്കി, ഭയനുന്ദമാകന്ന സട കണ്ട, അന്ഭൂരിയാകന്ന അനഗ്രമേറവ, ചിന്തയാന്ന അശേകേവനത്തെ നശിപ്പിച്ചു" വിപരിതത്വിമാകുന്ന ഇവരി ആതിനാല്‍മോഷിപ്പിക്കപ്പെടട്‌ നിമില്േസേനമദകന്നറ്മന്‍ മോഫമാകുന്ന പ്രാശത്തെ ഖണ്ധിച്ചു രജസമാകുന്ന രാവണ ന&െ എത്തു, മെനമാകുന്ന അഗ്നിയെ വദിപ്പിച്ചു, ൮ മാകുന്ന ലമ്കയെ്ുട്ടു മോഹമാകുന്നജലത്തെമാറി, ധൈട്മം കുന്ന ച്ചു, സാത്വികമകുന്ന വിദീഷണമന തയിച്ഛു" യാമസമാകന്ന ന്നും രന്നിമിരം ഭജസമമന്ന വേൻ കപിക, വിപഭിതത്വമാകന്ന ഇ രൂഭിത്തിനെ ഇമക്കിവിട്ട മയക്കമാകുന്ന മായാപ്രയോ ഗത ല്‍ ആത്മാവാകുന്ന ശ്രരിദ്മനെയും വൈരാഗ്യാഭികളസ കഷയണാമികളളയും ബോധി നഭാക്കുകയാല്‍ നിില്ലോസനമാ കൂന്ന ഹനൂമാന്‍ നിണ്ുതകുന്ന സഞ്ജിവിരെ ലദിപ്പ ക്കയും വൈരാഗ്യമകുന്ന ലകഷ്്ന്‍ ഉണ്‌ വീപരീതതമകേന്ന ഇയ്രത്തിനെ നിഗ്രഫിക്കുകയും ഉടനെ സഞ്ചിമാകന്ന മൂല ബലം എരിക്കയാല്‍ ഡൈട്ളുമാകന്ന മോഫനാസ്രത്താന്‍ അവരെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അനന്മരം അഗ്ൂരവാസ ഇകളുകുന്ന രാക്ഷസര്‍ എതിര്പ്പും ശുൂഭവോസനകളാമന്ന ല്നന്മോര്‍ നശിപ്പിക്കുകയും രാജസമാകന്ന രാവണന്‍ എരി തപ്പോറം ആത്മാവാകുന്ന ശ്രീരാമന്‍ കോപി വിവേകം ന്ന വിപ്പെടത്തു ജഞമാനമംകുന്ന ബാണം താടത്തുവിട്ടു: അ ംഭാവമ്മകന്ന കും പൊട്ടിച്ചു ശേധരിയാകന്നി തല പരത്തും മിച്ചു ന്മമെന്ന സീഭയെക്ക്ു; മെനേമാകന്ന അഗ്നിയില്‍ മുദ്കില്ലു ബ്രദ്മമാകുന്ന ഭശരഥനെ അന്വോഷിച്ചു ആനദ്ദമകേന്ന സിതയോടകൂടി മോക്ഷമാകുന്ന അയോ യെ പ്രാപിച്ചു ജീവന്മുകതിയാകുന്ന മകടാഭിഷോകംകഴി താന്‍തന്നെ ബ്രദമമാകുന്ന ശേശേനായി ഭവിച്ചു മോക്ഷമാക ന അധികാരിയായി നിമ്ൂണനിവികല്ലനി്ജേ അനിഷടുനിസ്തരല്യബ്രാമസാക്യാല്‍ കാരം അനുഭവിച്ചു ഇുടസീരംസര്‍ ഇയുര്‍കട്ട ആനന്ദുതതോമയ്ത. അദ്ദേ

ത്തില്‍ പൈതരന്തി നിദ്ര വിട്ടുമാടി. രാമായണം ഒന്നുകൊ

സീസന്‍ നി

മാത്രം സഗുണബ്ചദ്മത്തെയും നിര്‍ഗണബ്രദ്മത്തെയും അധികരി ച്ച ജ്ഞാനം നല്‍കുമെന്നു അദ്ദേഫത്തിനു ബോല്ലേമായി. യൃത്മ ജമോനത്തിനുമായണേത്തെക്കാരം മപകടക്കുന്ന മൈറായകാവയ മീ്പെന്നു അദ്ദേഹം വിശസിച്ചു കഭികവിയും ആദ്യരാമായണ കിരാവയമായ വാ്ലീകിമംഷിയയെ പലവ മനസാ നമസ്കരി.

അന്മമുതകള്‍ തുധ്സേര്‍സ്വന്തമായി മരു രാമായണം ഭവി ടി. അ ജോലി തുടക്ിയ്ുമുതല്‍, ദേവന്മാരും ദേഷ്ിക രൂ തൂമൂത്തികംപോപം അരികന്‍റ നിര്‍ിഫ്ുമഗലപരിസമാഫ്ി ക്കായി അനുഗ്രഫാശിസ്സുമാം വിച്ചു വ ഭാഷയില്‍ രിക്കെ ബ്ലൂ ആ രാമായണം വഥാകാലം എഴുിറരീന്നതോടക്രടി അഭ ഹം ആ ന സ്വസഡ്ഗുരവേനംയ ഘന്മൃമാനെ ആ്ുമായി വ രിച്ചുകേറഡ്റിു ത്‌ഘയ്യമാനാകടടെ, മജസിഭാസമന പിന്നെയും ന്നെയും അഭിനയിക്കുകയും വാ്വികി മമായണത്തെയം ആതിര രിക്കുന്ന പല പോഷക ഇതിലനന്നു അാദ്ദേഫം അഭിപ്പായ കയു ചെയ്തു, ഭായീ ഇ ഗ്രന്ഥം നജമായ ഒരു യ നമ്പാല്ുമാന്െന്ത്‌ ഫന്തമാന്‍ ഉച്ചൈസ്തരം ഘോഷിച്ചു. അന അ ആ ഗ്രന്ഥായംകൊന്റ്‌; അദ്ദേഹം ഓന്‍ നിതം പപ്പുവ ഭാമായണപപോയന്നസ്്സില്‍ ചെന്ട* യ പങ്ധിരന്‍െറ ഭിള്‍ ഉമസിമാസരാമര്‍യണം നീകി പംഭായണംെയ്താന്‍ പ്രേടി ല്ലി: പണ്ഡിതര്‍ അരിനെ വരെ സന്മോഷ്തോടകരി സ്വീ കൂടിക്കകയും അന്നുമുതല്‍ ആതിനെരമന്നെ പടായണംചെയ്യുക. യയ 1 ഇസി വാരത്തില്‍ ച്ാിിയും ഡല ൭ ലരിച്ചുടങ്ങി. മായണപദധയണപ്പിയന്മോരെപ്പാം ഇസി ഓസരുടെ മമായണംതന്നെ സ്വീകരിച്ചു. ഭക്ത്മാമെല്ാം അഭിനെ ശിരസവേശിച്ചു. പണ്ഡി നന്മോമാപ്പാം അതിനെ കൊ ടിത്തുട്ങി. ഇ വിധത്തില്‍ സവജനാന്ദമോനം ജയ മൃതി ക ലഭിക്കുകയും രോമായണപ്പണേതാവിനെറ നിലയിചചം ഇസി ക്ക ഒരു പ്രിയ പ്രസി സിിക്ുകയും ചെയ്തു ഒരുദിവസം രാത്രിയില്‍ ൂമസിാസമുടെ ധാ്മമരത്തില്‍സ്ഥി മായി രമേസ്ിച്ചുവന്ന നാദ്യ സസ്ത്സിമാര്‍ അവിടെനിന്നും കരെ ആര്‍ണോജളും നാണയക്കളും മോഷ്ിച്ചു ആരും അറിയാത പറ കടക്കാന്‍ മൂമിച്ചു ആ അവസരത്തില്‍ വാതുക്ക നിന്നിയുന്ന ഒരെ വിപ്പാളി അവേടെത്തെയു. പട്ടുമരാ വരനായ തമസി ടെ വസ്ത്കവം മോഷ്ിച്ചു കൊണ്ടുപോകാന്‍ സമമരിക്കയിലല എന്നു പരു" അവരെ തഭമുനി്തി, എന്നാല്‍ ഞി

൧൨. ത്രിമഹാഭകതചരിതാമൂതം

യഥാസ്ഥാനം കൊണ്ടുവച്ഛേക്കാം? എന്നപഠഞ്ഞരു ആ കാവല്‍ക്കാം നെ സമാധാനപ്പെടത്തിയടട്‌ അകമത്തക്കപോയി മദെറായ വാരി ലില്‍ക്ടി പുറത്തുകടക്കാന്‍ "ശ്രമിച്ചു. അവിടെയും വേറൊയ വി ച്ലാളി നില്‍ക്കന്നതുകണ്ടു്‌, അവിടുന്നും തിടിഞ്ഞരു മൂന്നാമത്തെ വ തുക്ഷചെത്തി. ആ വാതിലിചും വില്ലാളി ഒരുവന്‍ കാത്ുനില്‍ക്ക (അതുകണ്ടു നഃലമത്തെ വാതിലില്‍ തചന്നും ൭൫ സ്ഥലം തു വില്ലാളി സ്ത്രേനായി നനില്‍ക്കുനണ്ടായിന്നു. ഇ നേ ആയ സ്തസിചേന്മാര്‍ അവിടെനിന്നും തൊിപിഴയ്യാന്‍ ശത്യന്തമില്ലെന്നു നിശ്ചഭില്ചു' യ കാവന്‍ക്കാനെറ സമീപ ത്തെ, ഫോ; ഇരസീാസ്‌ക്ക്‌ ഒരുപാട സ്വത്തുണ്ട്‌. അതില്‍ കേ ഞെങ്ങം കൊണ്ടുപോയെന്നുവച്ഛു" അദ്ദേഘത്തിനു' ഒരു നഷ്സ വം വരാനില്ല. വേണമെങ്കില്‍ ഇതില്‍ പകതി നിദധറംക്ഷ തന്നേ ക്മാഴു ഞര ളത്തരയമ്മ്‌ അപമാനപ്പംത്ുകയുചെയ്യതുന എന്നപേക്കില്ലു; കാവല്‍ക്കാരന്‍ അതുകേട്ട്‌ *നിങ്ങാം സവസംഗ പരിദ്യാശികളായ സസ്താസി മാജ? ഇ ഒരി നിക ന നാണ! പരിശ്രുമാനമോയ ുതുാിമാസമടെ മുതല്‍ മോഴ്സിക്കാന്‍ തോന്നിയ നിക്കം പാപികളാണ്‌. നിക്കട സന്പക്മതോല്‍ ഈ മഠംതന്നെ അ്ുഭാമധയി ഭവിച്ചിിക്കുന്ന. ഇമസിദാസയടെ ശതകം കമാനം ശിടകന്നംഉന്നവല്ഛു" അതിനു നഥസില്ലെ അനിഷ ധരിച്ചോ തെറാഞ്മ്‌, നിക്ക കണക്കിനശി ക്ിക്കാതെ വിട്ടയയ്ന്‍ നിശ്ധയിച്ചിള്ല്ല തൊണ്ടി്റ്ാമാസം സില ആുവയ്യില്‍! ദമാ അയ്ുപിേമോധിക്ക്ടി" എന്ന്‌ ശാസിച്ചു, സ (ബൂാസിക്കളന്മാര്‍ അതിനു വഴിപ്പെടടി്ല. മോരണവസ്തു ഇവനെ ഏറ്റിച്ചംല്‍ ഇവന്‍ പരമാം വെളിപ്പടത്തും അരഭനക്കാറം ല്ലതു പമേയോലുവും പുഞ്ചത്മോവമായ മുമസീഭാസമരെ അയം പ്രാപിച്ഛു ചെയ്തുപോയ കറാത്തിനു മാപ്പപേക്ഷികകയാണ, അ ട്ടം നമ്മേ അനുഗ്രഫിക്കുകയുംെയ്യും എന്നു നിശ്ചയിച്ചു 8" മാത്തിനകത്തുകുന്നു തുമസീദാസമടെമുമ്പില്‍ചെന്നു സാസ ശനമസ്താരചെയ്തു അജളൂടെ ഒതുറിനെ ഏറവപാഞ്ഞു മാല്പചോ ച്ഛ ജമസീമാസര്‍ അതുകേട്ട്‌, “ഫോം പൂഭ്മാമം! നിക തട ,ഞ്യുനിര്തിയ തുമമാടികഠം ജയരാന്യ്‌! ഇതിനകത്തു മുതലുകാം നിങ്ങളെപ്പോലുള്ള സാധുക്കമുടെവകയാണ്ട്‌, അതിനെറ അവകാ ശരികരം നി അമലാ ആന്യ. അതിനെ നി. റംതന്നെ എന്നോ ഭചേഭിച്ചുവംങാളയ സ്വമനസ്സാലെ എടത്തമു', എടത്തുതരിക എന്ന ഒരുജോലിക്ക്‌* എന്നെ ഇയളക്കെ സഹായ ഭകേയാണുചെ യൂത്‌, അപ്രകാരം എന്നെ സഹായിച്ച പുബ്വാത്മാക്കളായ നിക്ക ളെ ആരാണ്ടതടഞ്യുനിമ്മിയതു! ഞാന്‍ കാവല്‍ക്കാരെ നിയമിച്ചി

തുളസീദാസന്‍ ൧൩൩.

ഭില എന്റ അറിവോടുകൂടി മാരാരും നിയമിച്ചിടമില്ം അവ രെ ഇപ്പ ഷം തന്നെ ഇവി ടെവരുത്തി നമായി ശികികകുനു്ടു " എന്നുപരാു നാലയവാതുക്ഷലും യില്‍ ന്നേ ിപ്പാളികടള ൂട്ടിക്ക വരുവാന്‍ ശട്ടംകെട്ടി ആളയച്ചു. ആ ഭൂ്യന്മാര്‍ചെന്ന” നാവി ഭ്ാമികളെയും പിടിച്ചപിടിയില്‍ കൊണ്ടുവന്നു ുളസീഭാസരുടെ മു വില്‍ ഫാജാക്കി. അദ്ദേഫം അവരെനോക്കി "ിങ്ങഥം ആദാ ഇ ഇര സാധുക്കളെ നിജം എന്തിനുതടുത്തു!റ എന്നു ചോഷ്ലം ചെയ്തും തം ആരങ്കിലും ആകട്ടെ! അങ്ങു" അധര്‍മ്മത്തെ അദകരേലിച്ചതു ശടിയോ! ആത്മജഞോനത്തിനു മോഷണത്തോടുസം ബന്ധമുണ്ടോ? എന്നു” ആ കാവല്‍ക്കാര്‍ പ്രതിപ്രശ"നം ചെയ്ത മഉസീദോസര്‍ഇവര്‍ചെയ്തുു" മോഷനമണൈസ് എനെ പ യൊം! ഇവിടെ കാണ്ടന്ന സകലമുതലും സാധുക്കളടെവകയം ബ്‌, അവയെ അതിന്‍െറ അവകാശികറം കൊബ്ടുപോക ന്തു മോഷണമാണോ?! കാവല്‍ക്ക..മുത്ിന്‍െറ അവകശികള.ണെങ്കില്‍ മറയും കാ അന അഭിദയ്ിബളരില്‍ മച്ു ഴസപനതെ

സ്‌ാ അതുകൊണ്ടു നികവംക്കെ്ു നിക്കാം എന്തിനാ രു" ഇത്‌ പന്തമോകകള മായ നിങ്ങറം ഇ മറത്തില്‍ കാവല്‍നില്ലചാന്‍ ആരാണു” പപ്പടത്തിയ്ു കരവരിക്കാൻഞേഭാളെ മറെറാടാറം ഏപ്ലടുത്തിയ ത്വ. മറൊരു ജിന്‍െറ ആജ്മേയെ അനുസരിക്കുന്ന സ്വഭാവം തെക്ധറംക്കി ഉല: അധര്‍മ്മം എവിടെ നിജലിക്കന്നേവോ, അതിനെത്തടട കാന്‍ അവിടെ െങ്ധാം ചെല്ലുക പതിവായ്‌ മസീോസന്‍.നിാം ആരാണ്ട്‌ ഏമുനാട്ടുകാോസ ഈ അവസത്തില്‍ കാവല്‍ക്കാര്‍ നാലുപേരും ശ്ര രാമലക്ഷ് (ണഭയേശത്ര്ലുന്മാരായി നിലകൊണ്ടു. തുരസീഭാസര്‍ സതുകണ്ടി അത്ജൂതപവേശനാജി വേപഥശാത്രനായി ഭക്തിവിവശായി ഇ തരികത്തദ്യതാമൂഡമയായി നിമിഷനേടത്തേക്ഷ' ആകാനെ നിലകൊ പ്പോയി, ഉത്തരക്ഷണത്തില്‍ ബ്രരമാനന്ദത്ില്‍ മലഴികി ബാ പ്രഞ്ഞേയറവ ൫ മവല്‍പലകഷളില്‍ ഭണ്ഡവല്‍പയിച്പു. ഭക്തവര്ഡല്‍ (ഇം ഭക്തമഃസനുമായ ഭഥവാനാകുട്ടം തുതസധിഭസരെ തൃക്കൈകൊ ഒ പിടിച്ചെടന്നള്ിച്ചു കളിര്‍മാഠില്‍ ചേത്തണല്ലു തലോഷിക്കൊ ഴം ക സിനെ സ്തായവാദം നിതരാം സ്ത്ര ര്‍ദമമായിരിക്ക്നു ഇര മോഷ്ടാക്കളായ സ്ഥൃസിമാര്‍ പലനാളായി നിനറെറ സസ്പക്ക

ന്‌ ്രീമഫാഭക്ത ചരിതാമൃതം

ത്തെ അനുഭവിച്പവരാണ്ട്‌. ഇവര്‍ അനേകജന്മത്തേ പുണ്ദംകൊ ൭ ലഭിച്ച സഭാസനയെ ഇവിധം ദുഷിപ്പിച്ചു അധലപതിക്കുന്ന തായല്‍ നിറെ സമ്പത്തിനു" അപപഖ്യതി ലോകത്തു പരക്കം (അങ്ങന്നെ സംഭവിക്കാതിടിക്കുണമെന്നുഷ; ഉദ്ദേ്ം ഒന്നുമാത്രംകെ ണ്ണ" ഞാന്‍

(ായു", എന്റെറ ഭശനത്താല്‍ ഇവരും ജഇപ്പോംുതല്‍ യഥാത്ച രായ തആൃത്മജ്ഞോനികളായി മവിച്ഛിരിക്കുന്നുഴ എന്നു" അമളിച്ചെ യൂ എല്ലവേരെയും പ്ര്വേകം പ്രതേകം അനഗ്ഭിച്ചിടട* അന്തജം ഇയ. തല്‍ക്ഷണം ഇ്മോനോമയം സിഭിച്ച മോഷ്ഠാകമ്ോയ അസ്തരസിമാൾ ഉസ്‌കാസമടെ പപ്പുക്ക്ി നസ്ത്രിചെയ്ു കൊണ്ടു" അല്ലയോ പുണ്ബത്മന്‍! ന ഗൃഹത്തില്‍ മോഷ്‌ (കര്‍മ്മം നടത്തിയ പാപികറംക്കുപോല്പം ഈശ്വരദശനവുംജഞഞം ലാഭവും സിജിക്കണമെങ്കില്‍ അങ്ങ കേവലം മഷ്യനല്ല പ്ര ര! അവിടുന്നു സംക്ഷാല്‍ ഇരശപരനാണട', ഞെ ്ളെപ്പോാടുക്ള പഠ പ്രികളെ രക്ഷിക്കുന്ന ിനും ലോകത്തെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നതിനുമായി അവതരിച്ചിിക്കുന്ന ഇരശ്വംനാണ്ട, ആരില്‍ യാതൊയു സം ശ്രമവവമില്ല, സഭഗുരുദവ! അടിയകഠം അറിയാതെ ചെയ്തുപോം ര നിന്യമായ കററമത്തപ്പൊവുത്തരുമേണമമ! അഥവം ഞം പ ശ്ചാത്തപിക്കന്ില്ല ആ കര്‍ാമമത്രേ ഭാമ ധസ്തരധസ്റന്മാഭോ കിച്ചെയ്ത്‌. തെക്കെ ഭത്മജ്ഞോനത്തിന ഭനനമണമോ ച്നത്തിന്നും ഇടയാക്കിയതു" യ കമമാണാല്ലം, പ്ണ്ലാത്മന്‍! ുമേഭധം ൽ കര്‍മ്മത്താല്‍ അനുഗ്രഹിരന്മാരാമിറ എന്നിാനെ വ്ൃവാഭങാം ചൊടിമു കൃത ന്മാരായിഭവിച്ചു.

യിവസ്ധ മമതാേവി കേമമായ ഒരു, ബ്രാവമണസ്ല്ല നഃ അണമെന്ന നിശ്ധയില്ലു്‌ ആ നാട്ടിലും ഭായരനാടകളിലുമുമേം ്മണയെല്യാം ന്‌ ഭയിന്തിനപെ ബരിഥം ണര്‍ സമ്യക്‌ ഏത്തികൂടടടി. എല്ലവേലം സല്യഴ്ിരന്.

മ വിയന്ന മേ വായ മണ, തില്‍ ഇയ അവസമത്തില്‍ ഇുളസ്‌ോസമെോക്കി, 4 ഫേ,മഫാ്രോവമണ! ഞാ (൫ ബ്രവ്മജമമൊനിായ മു ബ്രാദമണനെ നിഗരരിച്ചുച്ചു" യ്യോ നീയായി കിതില്‍ ചയ്തു വ ണപ്പേ.ംഞ്മ്‌ ഇവിടെ ബ്രാമണസമ്യ നടക്കുന്നതായി അടിഞ്ര ഇട്ട കയരിയയു്‌. ഏനിക്ക്‌ ഇരപപനമിയിലിരുന്ന്‌* ഉരണ്ടകഷിക്ക തിന്മ വിദോധമുണ്ടോന? ഏന്നുചോഭിച്ചു, ബ്രാമണമെല്പംവരും അളക ചാടി എ ജാ ലഭാമെപ്പുുചച മളി മെന്നും റവം നിര്‍ബന്ധം ലഭി. ഇള സ്‌സമാകട്ട, അവരെ

തുളസീഭാസന്‍ [പി

ടഞ്ഞിട്ട* വൃഭ്ചോവ്മണമനേനോക്കിപ്പറഞ്ഞു; ഛോ, വസ്ത്ര മന്ന! ഭരങ്ജു സര്യംപറഞ്തെ കൊണ്ടു ; അക്കയുടെ ബരശ്മഫയ്യാ പാപത്തില്‍ അല്പാഭോഗം ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. ശേഷിച്ചര്‍ംഗംക്രി അകമന്ത്രോച്പാരണംകൊണ്ടെ പിടിക്കുന്നതാണ്‌. 'ജയസീ താമാമം എന്നു പിക" എന്ന്‌ അഭിപ്രായപ്പെട്ട, വാന്‍ അതു കേട്ട, *ജയശ്ും എന്റെറ നാക്കില്‍ വഴങ്ങും. ഭരയതാപദം എനി 9 ചെപ്പോന്‍മേലാ. ഞാന്‍ അതു ശപ്പിച്ചടടി്പ വേരൊസ്തരം ഭികാം ന്യപോലെ അല്ലസിച്ചിടുമവനാണ്ട ഞാന്‍, ആനെ തൊരു വാക ഞാന്‍ കിട്ടില്ല; കേടടിടമില്പ എസതന്നെയുമല്ം മെ പ്രയാസപ്പെട്ട്‌ ഒരുപ്പകാരത്തില്‍ അക്ഷനെ പഠയാമെന്ന രിക ബ്രഫമഹവ്യാപാപം അതുകൊണ്ടു വീമോ?ന എന്നുചോ ച്ചു മറവാമ ബരവ്മണര്‍ ഈ അവസരത്തില്‍ ഇുമസ്ഭാസമോ കഴി, “മഹാത്മന്‍! സ്യം ശിശുഹത്യ, ശേഫഡ്തം മുതലാമവയ ക്കാം ജലോം വലിയ മാപംകമാണ്ട ബ്രാരമണശര്യ. ബര മേജഞ്മോനികളെയാന്നു ബ്രാവമണര്‍ എന്നപോറയുന്നു്‌, ആവ്രികാര മേ ഒ മഫാബ്രാദമണനെ നിഗ്രഫിച്ചുതയാ പമ പ പ്രികളില്‍വച്ഛു മുമ്പനമംകന്ന അവനെ ദരഗ്ികക കണ്ടാന്‍തന്നെ പംപപമുണ്. അഭാനെയിടിക്കെ, ധ ക്കാടപയദിം ഇവന്‍ സദസ്സില്‍ വസിന്നതു നീതീകടിക്കാന്‍ സിൃത്തിയില്ല ഇവനെ എല്ല ൯൮. രെ അടിച്ചെടു പഭിക്ഷ പത്തു ണന എന്നപറഞ്ഞു' ചി ലർ വ്ൃഷനെ സമിപിച്ചു. രൂമസ്ദംസർ സാഹസം അതെന്നു തഞ്യുനിറ്രിയിടട* വൃഭന്ോടട പരു... *വസ്ധയവം മാധികമ! ഇവ൪ അരിവിപ്ലാത്ത സാുക്കാം, ഇവര്‍ പറയന്നതു" അഞ്ജു കാഴ മക്കന സീരാദോമമന്ത്രം അങ്ങു ജപില്ലാല്‍മതി. ഏതുഫോം പരപപവും അതുകൊണ്ടു നീളം." ബ്രാമണൻ ഫേയ്‌* എനറ നാക്കില്‍ വഴികകാത്തതു രൊനെര നെ പറയും? ഉമസിദംസന്‍.. സീതാ... എന്നു' ദോ അക്ഷമോയിട്ട ചൊല്ലുക! ്രാഹമണന്‍അതുകൊണ്ടായില്ല. അതു" മരു മ്ത്രമാണെങ്കില്‍ ഒന്നിച്ചുതന്നെ ചൊല്ലണം മന്ത്രം മിച്ചു ചൊപ്യരയു. ഉമസിടാസന്‍-.ഇതു" അകം നെയുളേ മന്ത്ര. ഈ മിവൃമന്ത്ം മ രിച്ച മിച്ചം വ്യൂല്‍ക്രമമായിട്ടോ എനെ വേണമെങ്കി ലം ജപിക്കാം അക്ഷം ശ്ദികംനനമെന്നേയുള്ളൂ. രാമ? യ്്രത്തെ മരിച്ച (മരാമഭോതി ശബ്ദിച്ച വാദീ പണ്ടു മു കൂതിക്ക്‌" അധികാരിയായതു നി ന മ

4൧൨൬ ശ്രീമഹാദക്തചിതാമൃതം

ബ്രാഹ്മണാ.നിക്കളടെ ആയ ധാരണേ തുദറാണട?. മരാമടോ ലി അ ശസ്ജി്ലകൊണ്ടല്ല വാസ്ീകിക്ക മോക്ഷം കിട്ടി (രാക്ക മരാമദാ എന്നു ശണ്ദികസ്ോറം, ഥാവാനില്‍ പ്രവമ്മിച്ചു മൊണ്ടിരുന്നു. ഭഗവാനില്‍ മനാ നിക്കൊണ്ടു', രാമാ എന്നല്ലം 'മ4 മഴു" എന്നുപഠക്തതാലും അവന സ്ഥാ ജയം കിട്ടും. അതുകൊ വാക്കുകളിലൊന്നും കാജ്ം അടി യിട്ടില്ലെന്നു വിശ്വസിക്കുക! വേറൊരു ഭാഹരണംക്രൂടി പഠ യദ. മഹാലിംഗം മഹാലിംഗം എന്നു മന്ത്രി്ലാല്‍ ശിവപ്പ സാം ലഭിക്കുന്നില്ലേ? ലിംഗം എന്ന വാക്കിനു: മേഗ്രം, ഉപസ്ഥം എന്നൊക്കെ അത്ഥമുപ്പേ? ഞു ഗാഥ ണിയമായ ശ ും മച്ഛമിച്ചാല്‍ മോക്ഷം കിട്ടാന്‍ കാണേമെന്തായിരിക്ഷം. ആ ശ്ബംമച്ചരിക്കമ്പോരം മനസ്സു ശേവാനില്‍ ഏരഗ്രമഃ കിച്ചു. ഭഥവാനെയ്ാടെ മദൈഡാന്നിനെ രാകിന്നി ൮ അന്‍ ഫഥലമായി്റു മുക്തികിട്ടുന്ന. വ്റികി മ മാ എന്നു ജപ്പിക്ൂ മോക്ഷം വാങ്ജുന്നനിനും മുന്വതനെ ഹാലിംഗാദി ശ്വ മെ ക്കൊ്ട" ഇര ഷസ്ൃത്തെ വെ ഭപ്പുടത്തിയതാണ്ട്‌. ഫേ സാധുബ്രാമണ! നിടെ അ പ്രംഭ്ഡിന്യം ഇടപമനധുമ സൂദ്യഞമോനാത്തിനു നിമ പ്രാപയനാക്കച്ചെസ്തിരികകുനനു. അുകൊട്യോണു നിഷ അരിപ്പായര്‍ത്താട ഞാന്‍ തോജിക്കാത്തതു്‌.

പറയുക,

സീസര്‍: ഫാുമാ' എന്നി വാക്കുകളിലെ ഫാകാവവം ഭവതി സ്വീകരിച്ച പഭമാണ്ട്‌*രാമ'എന്നശബ്ദം, ൧ പ്രരമാത്മാവിനെയും 4കുമാ,്പരാശക്തികെയും കറിക്കു. ഇനെ രോമശബ്ദ വുരുഷനൊയും പ്രക്രിയയും കറിക്കുന വെന്തും പ്രമ്രീപുരുഷന്മാടാണ സീതോമന്മാസൈം ഗഡ ്ോണ്ടതകേന്നു

ബ്രാഹ്മണന്‍. .അബദാം;യ "കാമവും കാവ ഭീവാക്ഷരമള കന്നു. ജീവാക്ഷരകാമ്രര ജി വ്ൃജന.പമളേകട്ിച്ചേതയപ ഭം മന്ത്രമാകമമോ? ആയാണു ഞാനതു ശബ്ബുക്കയില്പെസ' ആ ഭൃ പറഞ്ഞതു്‌. ുമസിദാസക്ട്‌ ശബ്ദവാമത്തില്‍ വൃദ്ധബ്രാധമടനനെ ജയി

ക്കാന്‍ പ്രയംസമാണെന്നുതോന്നി, മാവളബ്രാവമണ സല്ൃയയച്ചതമേ

സീസന്‍ ൧൩൧

സം നേഠിടുന്നതുകൊണ്ടു" അക്ഷമത്വം പ്രകഴിപ്പിച്ചുതുടങ്കി. യ ന കു കൂടില്‍ നിര്‍ബന്ധത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്നു. ഈര വിഷമിച്ചഘട്ടത്തില്‍ ഉള (ബിലസഅഭിപ്രായല്ലേടട;_.*സീനാടാമമന്ത്രം ജംിക്കന്നതിനെറ ഫലംതമന്ന ശരുവികന്നതിചചമ്ടു", അതുകൊസ്ടു', അമ്മോസ്‌ അതു്‌ ഉച്ചരിക്കാന്‍ വിഷമകംണെങ്കില്‍ സന്തുമാം കേട്ടുകൊറംകന്‌ ഭാസ പലവുരു സീധമോമമന്ത്രം വൃഭാെഠ ചെവിയരികില്‍ ക്കേല്ലാപപി, അയി താം! /ജയസീതാറാം എന്നിനെ ഒരു (തഥികയോളം തുഭമദ്ലിരിനുശേഷം വൃഭാബ്രാ്മണനെവന്ി പൂജുസ്ഥാനത്തിരത്തയിടട്‌; ഓാദ്ദേഫത്തിനവെറ ബ്രവമഫത്യപോം ക ശം രിള പിന്‍ കിഷ്കണ്ടതിപ്പെന്നും 1. എന്നാല്‍ മറവു ബ്രാഡമ അതു സമ്മരിച്ിലലം സ. അവിടത്തെ ഏരമിപ്രായ വും ഞു റം ശിരസാവഫിക്കാന്‍ അയറോണ്ട്‌, ഈ രരഭിപ്പായത്തോ യോജിക്കാന്‍ തീര നിസൃത്തിയി!. .ബീതാമാമിമന്ത്രതമാചുംമറവം കുടിപ്പേഷന്ന സ്ന ബ്രവാംര്യപപേം. അതു മശാപംതകടേ ളില്‍ ന്ൊമത്തേതാണ്. ഒഴ പാപം രീം ുഭാനാകണമേങ്കില്‍ എത്രയോ മഹത്തയേ ഫോമാലിമഫംകഠ്മഷം പ്രായശ്ചിത്തം അ്ോമാത്രജപ്ങള നം ്തേ്ിയിിക്നനു. അായുമായരമല്ലം മീ ര്‍ഘകാലം അദ്ധന്െ ചെയ്ക്ണ്ടതുമാണ്ട, കാല്യം ഇയവിധമിി ക ഇയാളുടെ പാപ തിനും പനധിമോജനം നടത്തണമെ അംമറവം അഭിപ്രായപ്പെട്ട ആക്കാം എങ്ങനെ സ്വീകടിക്കാനാ അന എന്നിങ്ങനെ അവര്‍ തദസ്സ്ുവാഭം പുഠപ്പെംവിച്ചു. മസി ൪: നികകളടെ വാദം ശരിയല്ല. സിതാരമേമന്ത്രം ഒരു പ്രവ ചൊംമനളക്െതെ എകെ മാവി ഖം വീന്നയാണ്ട', ശ്രതിയും സ്‌മൃതിയും അതുസമമതിക്കുന്നു തികളി കാന്‍ നി ി്ചതു കേടകൊണ്തിരന്നെ ഇ പുണ്ലുാനില്‍ ഇനി ജം പുപോശേയില്ു നില്‍ക്കുന്നു ന രണ്ട സമ്മതിക്കുക ബ്രാവമബര്‍: സറിഭുതങ്കളേയും ആത്മാവിനെപ്പോവ കരുതണം എന്നും വേദംവിധിക്കുന്നു. ആ വിധിക്കു വിപരീതമായി ഒരു വിക നിഗരാിക്കുന്നതു* വേരിധിയെ ംഘിക്കുകയാണ്ടോ. വേടത്തെ ലംഘിക്കുന്നതു പഠതകമാണ്ട, ഇര ബ്യായമണനട കട്ടെ, ബുഡ്മജ്ഞോനിയായ ഒരു ബ്രാവമണനെ നിഗരഫിക്കുക രാണ ചെയ്ത്‌, ആപാപം തീരണമെങ്കില്‍ േദധിിപ്പക

൧൩൮ ്രീമഫാഭകതചരിതാമൃയം

ശം മഫായജ്ഞം നടത്തണം, ആതു ചെയ്യായിടിക്കന്നിട്ോ ഭം വേടത്തെ േദരിച്ചുപോരുന്ന രു ദം" ഈ മഷ്യെ ഭശിക്കാനും സ്തിക്കാനും പാടില്ല. പിന്നെവണ്ടേ പന്തി ഭോജനം നടത്താന്‍! ഉമസിമാസര്‍:.ഫേ, വൈടികന്മാരം! ഇദ്ദേഹം റോ! ഉമ ക? എന്നീ മന്ത്രം പലയാവ്ത്തി ജപിച്ച നി. കേ ഭില്ലേ? ആ മന്ത്ര വാക ളില്‍ന്ിന്നുമാണു', താരകമന്ത്രമാര രാമശബ്ദും ഉണ്ായിട്ടരതു". ബ്രാവമണരേ! മധവംന്‍ ശോഥ അ പപത്രനായി ജനില്ലപ്പോഠം ൭൭ ശിശുവിനു നാമകരണം ചെയ്താന്‍ ഏതൊരു പത്തെ സ്വീകരിക്കേണ്ട എന്നു വസ്‌ ്യൂമഷിി വളുരെ വളരെ ആലോിച്ചുതിനുശേഷമാണെ? ഡാ ഐന്ന ഇഈശ്വരനോമത്തെയും ഉമാഎന്നു ഈശ..ിനാമ 8 യും എടുത്തു ആ ണ്ടു മിവ്യപങ്ളിനിന്നും ലാമശബ്ദുര്ത സ്വികരിച്ചു". രാത്ര മഫത്തായ രാമശബ്ദുത്തെ സ്റ ഗണിച്ചു” നിക 0ം ഇകെ മൂമവാഭം ചെയ്ക വ് സ ഭാ മുനിമാരുടെ മനസ്സില്‍ രമിക്കുക ശീലമായ രാമചയ്ര്റെം രിരനാമമാഫാത്യത്തെ ഉമ തുപോലെ വൃള്്ി്കാന്‍ യദ ക്ഷൊണ്ു സാധിക്കും! രാ ആയഭിശ്വനൊെയും മാ ജയധിശകതിരെ യുകിക്കുന്നു ഭാ പടബ്രദമത്തെയും മ ചിള്ുകതിയെയും 0 ികരിക്കന്നും ര ആത്മാവും മ ജീവനുമാകന്ന. ഭാ പരമ ആമാവും മ മായയുമാണ്ട്‌. രാ പരചപത്തെയും മ കലയും ആടുപ്പിക്കയിലെന്നു പരയുന്നു. ഇത്ര മാഫത്മ്യദമറിയ ാമശ ബൂം കുലപാശത്തെ പൊട്ടിക്കും, നനമകേവദനകമള നാമാധ ശേഷമാ; ക്ഠമുതലായ 'മഫാദ്യദധികളെ ശമിപ്പിചയ മായമോ ളെ ഇപ്പായി മെയ്യും. അ്ലസിികളെയും പ്രദാനം ചെയ്യും. ബ്രദമഹയ്പയ മുതലായ മഫാപകക്മ് സാന്‍കരിക്കും, മോക്ഷസാമരാജ്യത്തെ നല്‍കും, ൭൯൮ (ജിയും വില്യാവ്ൃളിയുമണ്ടാക്ം. സകല കമമബന്ധളയും കഷയിപ്പിക്കുന്ന മിവയമന്ത്രമത്രേ ഈ താകേമന്ത്രം.

ഇര വിധം രാമമന്ത്രമാഫാര്യത്തെകിച്ു തുമസിമാസര്‍ പി ന്നെയും വരെ വളരെ പ്രസംശിച്ചിട്ടം ബ്രാവമന്ണര്‍ അനുസരിക്കാന്‍ ഭാവമിപ്പെന്നുകണ്ു വൃദബ്രോമണനെറ മുമ്പില്‍ വിളന്പിയ ക്ഷണ ത്തെ ഇലയോടെ കൈയ്യിലെടുത്തു" എല്ലംവരെയു. ക്ഷണ്ടിച്ചുകൊ ണ്ടു ഗ്രീവിശവനാഥക്ഷേത്രത്തല്‍ ചെന്നു" ഫര, ഉമാമ! പ്രശുപതേ! പരമേശ്വരം! ശംഗാാര! ശങ്ക! ജടാധ! ശശിധയി മു പാര! തരിപരാന്തക! അാ്മകാന്തക! ശംഭോ, മഫാമേവ!? എന്നി

ളസീഭാസന്‍ ചി

നെ സ്ത്രോത്രം ചെയ്യതിനറെറ ശേഷം കൈയിലിരുന്ന ഇലയും ചേയ നൂന്മിശിലയുടെ മുന്പില്‍ വച്ചു്‌ * അച്യോ ന്ികേശവ! സ്വാമിന്‍! മന്ത്രത്തിന്‌ ഞാന്‍ ഈ ബ്രാമണരെ പഠഞ്ഞുകേശം പ്പിച്ച മഫന്വശ്കാം അഭങ്ിയിട്ടണ്ടെഷില്‍ം രാമമന്ത്രം ശൂ്വില്ല ഇം വൃദധബ്രാവമണമന്‍റ വമ ധാര്യാപോപം തീന്രവന്നു താന്‍ ഞ്ഞു" പരമോത്ഥമാണെങ്കില്‍ം ഇദ്ദേം ബ്ര മണപന്തിയില്‍ ഇ ഭിക്ത്തക്ക പർ ശരലാനാണെങ്കില്‍ ഇദ്ദേഫം ഒതുട്ട ഈ ഇലിലി ഭിമന്നേ ചോവം കരികളും അവിടുന്നു ഭക്ഷിച്ചു" ഈ ബ്രാപ്മണരുടെ സംശയനിവൃത്തി വരുത്തേണമേ" എന്നു പ്രാര്‍ത്ധിച്ചു, അതേനി മിഷത്തില്‍ നന്ദികേശ്വരന്‍ ശ്ലാത്രപം മാററി സ്ന്തതൂപത്തില്‍ എഴുന്നേറവ വൃ ഇബ്ബ്മണദെറ മുമ്പില്‍ മുടടകത്തി നമന്തുില്ലു മൂ നിവര, മക്കാ ഴിട്ടതിനുശേഷം ഇലയോടുകരിതതന്നെ ചോവം കൂടിയും തിന്ന തരപൂനാടി പൂവസ്ഥിതിയില്‍ ശിലാരൂപത്തെ അവ ചംബിച്ചു അതു കണ്ടു്‌ ആനന്പവേശനായി ഭധില്ല ഇസി ബര്‍ ഭയകാശത്തില്‍ ചാടിക്മിച്ചു. അന്ദികേശ്വരനെ വാഴ ത്തി; രിച്ചു, വിശ്വനുംഗന് നമഡ്തരി്ഛു രാമമന്ത്രം ഉപ്പത്തില്‍ ഉപ്പ ക്ല ബാഡ്ഡസ്തൂരണയാവ ഗ്ൃത്തം ചെയ്തു. അനന്തരം ബ്രാവമനണരെ, നോക്കി രാമമന്തരത്തിനെറമ വൃത ഇപ്പുറം നിജറംമമനാസ്സിലം' യോ ഇം വൃദാബ്വാവ്മണെറ പ്ൂദ്യത ബെഴ്ളി്പെട്ടവോ! ബ്ര്മഫ ര്ൂപപം അദ്ദേഹത്തെ വിട്ട പ്വകടന്നു എന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞ രിന്റെ സാമതിക്കാതെ വക്കില്ല ടിന്‍ മരഡ്യൂത ബോംപ്പെട്ട ഡോ! എന്നി ക്ഷനെ തുടരതുമൈ പപ ചോല ജഥംചെ്ത. ബ്രാ സർ ഗു കേട്ട" ലജജോനശ്മുഖമായി തങ്ങളു ജലോചനക്കുറ വിനെ മരനേംകൊണ്ടു സമമതില്ചതിനു ശേഷം തുളസിാസമെ വണ ലി മഹാത്മറ! അജ്ഞോനികളായ ഞമ്മടെ തുററിനെ ക്ഷമി ക്കണം, പുസ്തുകജഞഞോനത്തെക്കാറം അന്ദവേജ്മോനത്തിനാണ്ു ര ഷൂത്വം അ ഭവജ്മോനത്തിനറെറ കറവുകൊര്ടു" ശുഷ്മായ പസ കഞ്ഞോനത്തെ മു൯നിത്തി തെക്റം തക്കി്ചുപോഷതാണ്ട, ഞു ടെ തെറ നെ ക്ഷമിച്ചനുഗ്രഫിക്കണ." ഏന്നു* അമ്ലര്‍ത്ഥച്ചിടട്‌ വമണനെ വണങ്ങി അദ്ഫത്തോടും മാപ്പുചോദിച്ചു അ യ വൃായ്രോഫരണകനിച്ചു പി യി തയ്യാറാണെന്നു" എല്ലവേമം ഐകകണ്ടേച്ചനു സമ്മരിക്കുകയും മദ (ഥി മാത്തില്‍ ചെന്നു" സംതൂച്ലിയോടകരടി സല്ലനുടത്തുകയും ചെയ്തു അതില്‍പിന്നെ കുരഭക്ടടട താലം മുതലായവ സല്‍കിച്ു. ബ്രാശമന്നദിന്‍ ചില ചെരപ്പക്കാര്‍ "നമ്മുടെ വൃദധബ്ബാഹ്മണനായ പ്രദുകിഴവനറെറ ചാവടി അദ്ദേഫത്തെ കോഗ്ശു കളിയാക്കിത്തുട ചി. പി.ിൽ തലവഴിയെ വഷിച്ചു. ചദ്മനം മുതുകില്‍ കരടി കൊ

ര്‌ം ്രീമഫാക്തേചരിരമ്തം

ലി. ചില അടില്‍ ചില അപി ഷ്ിടര്‍ കഴവയറില്‍ പോിമി്ചു. ചിലര്‍ അതില്‍ ചില വിഷ ൫ കറികൃമിടട, വേരേ ഖിലര്‍ം, നാഭിയില്‍തൊട്ട ആ പതിത ഭരി കുദ്തിവിമക്കി, മറ ചിലര്‍ അതു പിഴി കനാ കെട്ടവ , അതു നന്നായില്പെന്നു" അഭിപ്രായപ്പെട്ടുകൊണ്ടു ചിലര്‍ കെട മി ചന്ദനത്തില്‍ താഴ്‌ത്തി. ഇങ്ങനെട്ടെപ്യതുര ശല്ങ്ങറും നദ ച്ചു ന്ത്തുന്തുമായ കോമാമ്പിവായും തുറന്നു ക ഴ്‌വന്‍ ചിരിക്ഷന, (൭0൨ ചില വയസ്്ുന്മാര്‍ ചെര്്ക്കാരെ ആട്ടിവിലക്കി അഹന്ത സഫായിശുന്നേ. ഇതിനിഴയ്, താംബയലമിടില്ലു*ഒരാറം വൃ ന്‍െറ വ. കര തൃഗഫ്വരത്തില്‍ തരമി കത്തുന്നു, ഇപ്പകാര, വൃദ്ധി നോക പത്തില്‍ ഒ സുമിത നിന യുമായി ബ്രാദമണമെല് വം സ്ധയവേന്നത്തിനാി ഗഗ ്മീദീരത്തില്‍ പോകനായിച്പിരിരെയും വൃഭബരറമസ൯ അ ്ിടെത്തന്നെ ഇരുന്നതേയുള്ളൂ. തുളസീഭാസരും അദദഹതിനറ ന്നില്ുണ്ടായിരുന്ന, കയ അവസരത്തില്‍ പതിവുപോലെ സസ്യം വേളയില്‍ ഒര്യപഠ കള വിക്കാനായി മമ മാവി രസ്‌ രുമ സമിപന്ുചെന്നു. മമതാദഭവിയെക്കു്പ്പേം വൃ ലന കടടൊനമാറി. മൂപ്പത്ത മുത്തു ശൃംഗാരം കരം സന) ഫ്രം യരവന യുക്തുജായ മമ നാദേവിയില്‍ അനുത. മാപപാലെ ആ ടിവ്യാഗേനതെ അതിര്‍ കരാകവീക്കന്നം യ്ത നന്ന തുഉസ്മാസരെ നേക്കി, ഫോ, ബ്രദ്മോണാരയ! ാൂർ നാഴീസ്സന്മാക] ഞാന്‍ ഈ സ്രീയില്‍ കസക്തനാജി പിച്ചി യു ഇവറം അമ്മയെ യായിരിക്കാം അങ്ങ" ഇവളെ എ 1) (ഭത്തിത്തരണം?, എന്ന . മളസ്‌ഭാസര്‍ അമു ട്‌ പയാ ്യ്ി ശി സം സ പരപരാ ജച്ലിക്കന്നതും അധമമമാന്െന്നു ശാസ്സ്രസിഡാഡു 7. എങ്കിലും വയ്തന്മായുടെ ഷാഭീഷ്ത്തിന്നു ധിപരിയം കുത തെന്നുകൂനുകൊണ്ടു" ഒതും൯ ഇവളെ അക്കോയ്ച വശപ്പെടുത്താം, രക്ഷേം കഴിയുന്നതും മറവമമവര്‍ അദിയംതിരന്നാല്‍ ക ഗരഫസ്ഥാശ്രമത്തെ അവലംബിച്ചുപോരുന്ന ഞാന്‍ സമുദായ ചട്ട രള ആദരിക്കേണ്ടതാണല്ലേദ. പരപുരുഷനു അട്്യെ വിട്ടുകൊട്ട ത്ത എന്നറിഞ്ഞാല്‍ എന്നിക്കു സമുഭായം ഭൂഷ്യയവിധിക്കും. " അതു കൊണ്ടു മറായമറിയാതെ അക്ഷയുടെ അിലാത്തെ നിവത്തല്ു കൊള്ളുക വേണ്ടു എന്നും ബ്രാദ്മണന്‍ അതിന സമാധാനുമൊന്നും പറയാതെ വളരെ നേരം മെം അവലംബിച്ചിരുന്ന. ഒയില്‍ സന്ധയഭവനദയ്തി ,ഒപ്പോയവമെല്ലാം മടക്ിവന്നതിന്ുശേഷം, ഫോ! ഞാന്‍ കാമാസ

തുസിഭാസ൯ [

കൂതികില്‍ മുഴുകി, മരിമറന്നിരുന്നപോയി. താമഗം പറഞ്ഞതെ ണ്മ ഹയ സ്യ എനിക്ക കാമകേളിക്കു വിട്ടുതരാമെന്നോ, മികയിപ്പേന്നേ?റ എന്നു ചോടിച്ചു. ഇരസീടാസര്‍ വിഷമത്തി ഭി. മറാം അറിയാതെ ഇബ്‌ഗിരം സാധിച്ചുകൊട്ളാന്‍ അനു രിച്ിട്ട്‌; ഭക്ഷന്നെ ചെയ്തെ പ്ൃഭ്ധന്‍ പരസ്യമായി തന്റ അടിലാസ്യത്തെ തുറന്നുപറഞ്ഞു" അദ്ദേഹത്തിനു മനോട്ത്തിന ണമി, ഏതായാലും പൂ്യുമന്ട വേഡ്ിക്കായ പം രില്ലാത്തതുകൊന്ടു്‌ അദ്ദേഹത്തിന്‍െറ അഭിലാഷത്തെ നിറവേററി ജാന്‍ സാവഭിച്ചു. വ്ൃദാന്‍ ഉടനെ, അവ എവിടെ അഭ ജെ കമ്ിട്ടുവേച്ചു' ഏക്ോട്ടാണ്ട പോയ? എന്നു ചോിച്ചു.

ഇമ േട്ടപ്പംം അവിടെ വന്നുചേന്റ ബ്രാമണക്ൾ വീര രസിച്ച്‌; അവക്ഷ സില്ചില്ല. കിഴവനു നാലുകൊടുക്കണമെന്നു തിശ്ചയിച്ഛു മുറികൂടി എന്നാന്‍ തുഭസ്ഭംസര്‍ അതിനു സമ്മ രിച്ചിപ്ല. ന്മാരെ ഉപര്രവിക്ക്്‌, അവമുടെ അ പ്രായ ത്തിനു കവക്കിടുകയും ചെയ്യ്‌. നിക്ഷറം ഇതൊരു ദുഖമോ ഭരിക്കേണ്ട, ഇക്കാണുന്നതെക്ക ബ്രഹ്മയമാണ്മ്‌, നാമും മനന ഇപപ വയ്യവരയോലികയം ബരമായം മനാമേധിയും ബ്രദ്മമ്്പാതെ മറെറാനനുമറ്വ ബ്വഡമസാക്ായകാ രഃസിിച്ഛ നിലയില്‍ അസ്തസ്്ിയെന്നം തകന്‍രോസ്്രെന്നു മഠ മേ വ്യത്യാസമില്ല അതുകൊണ്ടു ആഭ്ദേഫത്തിമന്‍റ ആശയം തമാം പ്രതിദ്ന്ധകമായി നിന്‍ക്ഷമുത്‌. നാമളാല്‍ കഴിയുന്ന സായം ചെയ്തുകൊടുക്കമാണു വേബബതു'. എന്നുപറഞ്ഞു", നേ ടം അഗ്രി ചെന്ന മതോം നെ നമസ്കരിച്ചു" എഴുനോവശ്ില്‍ക്കുന്ന മേവിയെനോക്കി സര്‍ ചേിച്ചു..എന്താണു മമയയുടെ അഭിപ്രായം പൂഭ്യനായ ആയ ്രാദ്മണവല്ലന് വേതിയുമായി കാമകേളി നടത്തണമെന്ന മയയശ ര്യ, അദ്ദേഫം പരസ്യയമായിടടരന്നെ ആ ആഗ്രാഥത്തെ വിജ്ച്ഛു പ്രഠകയും ചെയ്തുപോയി

മതാഭേവിയുടെ മവുപടി ഇതായിരുന്നു:._പ്രിയഭമ്താവേ ഇര പ്ത്രബ്ടകൊല്പത്തിനുകം ഇര അന്തഃപുരത്തെ അവിടത്തെചേ വടിപ്പൊടികൊണ്ടു പഠവനമാക്ഷിച്ചെന്ണാന്‍ ഭയികാടൂടെ രാവ്വഷീ തകൊണ്ട്‌" അധി ടത്മേക്ക ിയവമുണ്ടായില്പ ആ വസ്് ററ കാരണംമമാദ്ദമിലും ഇന്നു്‌ ആിനിടമായതില്‍ ഇവഥം മഥാര്‍്വരിതന്നെ ഏന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. പിന്നെ വൃ ശ്മണനെകാ്യം. ജയ വിഷായതമില്‍ എന്‍െറ സമ്മതമോ അനു വമാ അഞ്ജു ചോഭികോണ്ട ആവശ്യമുണ്ടോ? ബ്രൂഡമേണനോ

൧൪൨. ്രീമഹാഭകതചരിതാമൂതം

ചണ്ഡാളനോ സസ്തസിയോ സംസാരിയോ ബാലനോ വൃദാന്യ രോഗിയോ, അദോശിയോം വന്ത്രനോ, നിന്ദനം, ഇരശ്വരനു മനുഷ്യനോ, ആരോ ആയിക്കൊള്ളട്ടെ ഫേഡ്യമായിട്ടോം പസ്പമഃ രിട്ടോം ആകട്ടെ, എതു നിലയില്‍ ഏരെ മോളിന്റെറ ആസമതിമയ (നിരധേദരണമെന്നു* അവിടന്നു കഴ്ക്കുന്നുവോ, ആ നിമിഷത്തിര്‍ ആ ആളിനെ അശ്യില്‍നിന്നം അസ്തന്പടത്തെ നിലയില്‍ സ്വീക കുന്നതില്‍ എനനിക്ഷ സന്തോഷമേയുള്ളു."

ലിയുടെ മവപടി തുളസീഭോസമെ ബനന്ബാഴ്സം ചൊരിയിച്ു. അട്ദേഫം ലാഭിതാല്‍്വ്തോടെ അരിവേശത്തില്‍ മണ അകില്‍ മി എരി." ഇനിയകം മറവി അദ്ദേഹത്തെ കൊല്ലാതെ കൊന്നുകഴിഞ്ും ഒിദ്യുമാനാവായ മമ (വിയെ മാതാവിനെ മകനെന്നപോലെ കാമിച്ച മനെ, ജി ്രനോടെ വിട്ടയയ്കാന്‍ പാടില്ലെന്നുപറത്ഞു" അവര്‍ ആ വൃദാമ അടിച്ചു വശംകെടുത്തി, ഇുസീമാസര്‍ മടക്കിവന്ന നോക്കിയ ടെ കിഴവന്‍ ളു വിഴി വഴിപോലെ നിബ ഭ്ുന്നു. പല നിരിഅാക്കിയില്‍ ഒരു ശവസംവീരം വിഷമി ശൂ സാധിക്കുനണ്ടു", സമ്ണ്ടോയ അന്ദസ്തപേത്തിനു' അമവി അദ്ദേഹം അവര കണക്കില്ലാതെ ശാസില്ലും അവര്‍ പരിക്ക പുറ ആതിരാ പറഞ്ഞു, ദാം, പടചികറം! ഇര വസ്തരവ ോധികനെ, നിരുപ്ദരധിയും നനിപപേരാധിയുമായ മഹാനെ ഇ നെ ജീവശ്ധവമാക്കിയ പാതുകികം ജനി ഈ മാത്തില്‍ നില്‍ ക്കാന്‍ പാടില്ല ഏന്നുപഠഞ്തു. അതുകേട്ട വൃഭാനെ അടില്ല ചി ൪ ഡഹാത്മാധേ! അമ്ജു്‌ എന്തുവേണമെമ്മിലും ശാസിച്ചുകെ ചണം മത്രവണമെങ്കിലും താഡധിച്ഛുകൊള്ളന്നം, അഥവ ശ്ര മള തുമിിട്ടുകൊണം, ആത്ധക്ഷ സമ്മതമാണ്‌, ഒെ ഗം കൂതാരിതയോടെ അതൊക്കെ അന്ദേക്കാന്‍ തയാറോണ്ട മരം ശവരിയെ, ങ്ങളുടെ ജനസിയെം യ ലോകമാതോദിന്റെ റായ ഭര്‍കേളിക്ക്‌ ആഗ്രിച്ചാല്‍ ഭാവനെ ജീവനോടെ ിടയയ്യരാന്‍ രക്ഷാം തയാറല്ല, അതിന" അക്കയുടെ സമമതം ഒം വേണമെന്നില്ല. ഇവന്‍ മ്ധാപോക്കിറിയാണു*, ഇവന്‍ ഇധിടെ കാണിച്ലുതൊക്കെ വെ മിട്ടണ്ട്‌. ദേവിയെ മുന്പേ തന്നെ കൊതിച്ചു" ഇന്നു അതിനു സഭകഷ്മുണ്ടെന്നു കുരുതി വന്നവനാണ്‌" ഇവന്‍. ഇവന്‍ പൂന്നാണെന്നും മറാവം അവിടുന്നു തെൊദ്രാരിച്ചതാണ്ട്‌. ഇവന്‍ പൂജ്യല്ല. പൃഭ്യതയുടെ മാതിരി ഇതാണോ? പൂജ്യത പറംപൂച്ചിലാണോ? ഇവന്‍ വെവം കപ്പു ണ്ട, അഥവാ, അവിടന്നു കല്ലിക്കുന്നതുപോലെ പൂജ്യനാണ്‌ രക്കു, പൂഭ്ന്മായുടെ രാവിനെ സഫിക്കണമെന്നുണ്ടോ!

ഉടസീടംസന്‍ ൧൪൩.

ന്തത്തനതതത്തത്തത പത്ര എന്നല്ലേ ആചയവാക്ടം അധകൊട്യം ഇവൻ ഈ ശി ക്യ" ഞവകാശിതന്നെന്നു തെളിയുന്നു" എന്നികതനെ അവർ തമ്മ ൂടെ കരിനുപ്പവൃത്തിയെ സാധുകരിച്ചും കിഴവനെ അധിക്ഷേ വിക സനി. സസ അട ണും ജവ രസിച്ചു റശേഷം വൃദോബ്രാഗ്മണനെ മാരില്‍ ചേത്തണല്ലുത ഭിം പനിനിര്‍ തളിച്ചു ശതോപ്പചാരം ചെയ്ത. വളരെനോ ക ഭീഞ്ഞതില്‍പിന്നെ വൃ ശരീരം ഒന്നുചലിച്ച, യെന്യമാം ണ്ണം ൭൭ സിഭാസരുഭെ മുഖത്തുനോക്കി. ശരീരത്തിനു" യം ടെ വലിയ കഴപ്പുണ്ടെന്നു ആംഗ്ൃംകൊണ്ടു മനസ്സിലാക്കി, തുളു ഇ വൃ പാം പെയിക്ക പോ, ഒരു ്രകാത്തില്‍ ആഅദ്ദേത്തെ തങ്കി നുടത്തിക്കെണ്ടുപപോയി മെത്ത ജില്‍ കിടത്തിയട്ട അദ്ദേഥത്തെ വേന്ടപ്രകാരം ഗ്ുഗ്രുഷില്ഛുക കന്‍ മമതാമേവിയെ ശട്ടംകെട്ടിയുംവല്ലു പുറത്തുപോന്നു, മമതാ (വി മുര്‍ല്കിനനാര വൃഭാബ്രാമണനെ ജഥാവിി ശുശ്രൂഷിക്കുക യം കഴിയു നത്ര മപാമ്ങോം ചെയ്യുയും ചെയ്തിട്ടും അദ്ദേഫത്തിനു സുസ്ഥിതി ലക്കുന്നിലല. എന്നുതന്നെയുമല്ം ബ്രതിനിമിഷം അ ബവാസ്ധും വാിച്ുംമു്നു. മമതാദമവി അതുകബദ* മമസിോസ ട്ടി അകത്തേ ക്ഷിച്ചു യസീമാസര്‍ വദാ മണ റ യസീയസ്ഥിരിയില്‍ അയ്്ന്തം മരോകമകലനായ വിച്ചു. ബ്രഗ്മണനെ പല ആവതതി സാഭരം അഭിസംബോധനംഭചയ്്ു. വീണ്ടം നസ്തപ്രജ്ഞനായി്തിന്റിരിക്കുന്നതുകണ്ദു്‌ ഇദ്ദേഹം റി പോകമമന്നാണാല്ലേം തോന്നുന്നതു", ഒരു മഫാബ്മണനെ തല്ലി ഭ്ന്ന ഫംപംരികം ഇൻ സഥാപത്തേയും നിന്നേയം ബി കമ്പോ, ജഥഭീശ! വയ്്യനായ ഇര വൃഭാബ്രാ്മണനെറ ജീവനെ രക്ഷിക്കണേ!

ഒസ്ഭാസരടെ പ്രാത്മെ ഫി്ി്ല, ബരാദമണന്‍ വാതു (അദ്വാനിച്ചു അ കയ പൂപുമരോ ആ ആം വവികജന്‍ തിോോചച്യകകും സിഭാസര്‍ പരിഭ്രാന്തനംയി അീവടുഖോംക്രാന്തനായി വാവിട്ടുന്ില വിളിച്ചു അതുകൊണ്ടും തൃപയനാകാതെ സ്വയം ശിയ ന്റെറ വിഷാമടത്തെ നശിപ്പിക്കന്നതിനു തീലപ്പത്തിക്കൊ ബ്‌ ഖഡ്ഗം എടുത്തു കഴത്തിനനനേരേ ഓക്കി. തല്‍ക്ഷണം, വൃ ബ്രാമണ പ്രേം കതിച്ചേഴന്നേറവ ഓസമടെ കൈക്ഷ ക ന്നു പിടിച്ചു, എന്തോരം! ഇസിസ്‌ സ്വന്തംള്്ുകളില്‍ ലിശശസസമില്ലാതെയായി ശ്യാമളുകോമളനായി കോണ്ഡപ്ണി യിരിക്കുന്ന സാക്ഷാന്‍ ദൂ്ിഭോമച്ര൯, തെറ കുരമ്തെപ്പിടിച്ച

നം

ര്‌ ശ്രീമപാശേകതചഭിരാമൃതം

സാഫസനിരോധംചെയ്ത മുന്പില്‍നില്‍ക്കുന്നതുക്ടു" സര്‍ ഇതി ക്ത്യതാമൂഡനായി ഭവിച്ചു. ഒന്നണ്ടു മൂന്ദനിമിഷം അംന പരകച്ു നിന്നുപോയി ഒഗലാന്യ അതുക, ഭകതജനമകടമ! വ ഛോ തുൂസീമോസ! നി എന്തൊരുസാഫസകമ്മ ത്തിനാണ്‌ ആരഭിച്ച? ആെത്മഷാവ്യചെയ്യുന്നവനു' എന്തോ ശ്രിയാ നിനറെറ സാധുജനപ്പജനനിഷ്ഠുയെ ഒന്നു പരീ ക്ഷില്ചറിയണമെന്നളള താല്യ്ുത്തോടുക്രടി യാന്‍ ഒര മ ണന്റെഠ വേഷംധാരിച്ചു" ഇത്രയും ഭവ ക്കിടയാക്കിയതാണ്ട്‌. പ്ൂജ്യനാണെ തിലും ആ അമയ്ലലന്ന തന്‍െറ ഭാ്ക്യയെ വിട്ടുകൊടുക്കാ ൫ തതുബായ നിറ ബ്രമജത്മോനാം ധമ്മബോധവവം വികി യും ആശ്ചല്കരമായിരിക്കുന്നു എനിക്കു നിന്നില്‍ പൂവാധികായുപപി യും വാത്സല്യം ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന. ആ മനോമാവം അചിരേണ പ്രരമകാധ്യയെ പ്രാപിക്ന്നതുമാണ്്‌. ന മതന്മരഥില്‍ മാഗേസമ ഇണ്ട്‌, നിനുക്ഷ തുര്യനായ മറെറാരുഭക്തേന്‍ ലേകത്ത്‌ ലിപ്പ. നീ കീര്‍ഫായസ്സായി ഭവിക്കുക! നക്ക ബല്ലതവാടട്ടോഴ? എന്നിക്കു നെ പ്രസന്നനായി ആശീവിംം നതി. എന്നിട്ട സാധീത്തമാ (ര മമതാദേവിയെ കരാക്ഷവികഷണംമചയ്കുകൊണ്ട്‌ം ഫോ, പരി പ്താമണേ! ര്‍ത്തുവാക്കിനു" ഏതിര്‍വ (ത്തേ മാസ്ത്രകാഭാഠത്ന 42! പാതിവ്ര്യംകൊണ്ടു ശീലവത്ിയെയും നീ അതിശയിക്കുന്ന! 8 രിരാവിനെ ഇശ രശ്വരനായ തന്നെ. വിക്കും മാര അനാ വളായിരിക്കുകയും ചെയ്തുന്നവളാരോ, അവറം വേദെമക്തിമാ4 അന്വേഷിക്കേണ്ടതയവശ്യമില്ല. മേല്‍പറഞ്തവിധത്തിക ര സേവനും ന്നകൊണ്ടുമാതരം ജനനുമണേസാഗരത്തെത്താണ്ടി ന (ത്ൃരെകുവല്യത്തെപ്രംപിക്കാ൯കഴിയുന്നതാണു"” അതുകൊണ്ടു സി ഇ ഴു റാഷി അവകുശിരയിത്തീന്നിരിക്കുന്നും എ ണല്‍ സിനെ ഭന്താവിന്‍െറ അ തൃകലംവരെ സി ഈ ലോകു തന്നെ ജിവിച്ചിരിക്കണം, രൂഭസ്ഭാസനെറ ജന്മോദ്ദേധ്യം പ] ഫിക്കുവോളം നി അവനോടുക്രടി! വിഷയസുഖ ളെ അനുഭവിച്ചും ആവനെ പരിചരിക്കും സായകം മാത്കാളാ്ത്വം ലോക സികെ പ്രദൃത്തിരൂപേണ പഠിപ്പിച്ചും ആനുന്മത്തെ അനുഭവിക്കു കന ച്ചു അതുകേട്ട്‌, ഉളസ്‌ാസര്‍ മധാവല്‍പാ ളില്‍ ഞ്ഡേനമസ്തം രഖൈയ്ത്്‌ എഴ്സന്നോവതൊഴ്ചുകൈയോടുക്രടി ഉണത്തിച്ചതാവിതു.-്‌. ഇം വിളജ്ളന്ന അല്ലയോ പരഞ്തവമസ്ധൂപിനി! ഫേ! ശ്രീരാമ (൭! സീതാപരേ! ഘേപത്ചി രാജീവലേചന! ഫന്തുമല്‍ സ്യ!

ഉസീഭാസ ത്ര

േവണനിഗ്ൂഫ! ഫേ. രാമരാമ! അടിക്ര്പിനില്‍ കന്ന അടിയനെ അനമഗുഫക്കേണമമ ഫോ ക്രവസല ഒവമ് തിഖ്രത്തില്‍ കുടുക്കി ചംക്രമണം ചെയ്യിച്ചു ലോകജീവികളെ മു ക്തിപട്തില്‍നിന്നും മൂട്ട ത നിടിയിടിക്കുന്ന കാമാനുഷ്യാ (തമന്ന ഭയത്കകമ്മത്തെ അടിയന്‍ കൈവെടിക്കിറ് പ്രണ കൊല്ലം കഴിഞ്ഞിടികന്നു, ഇരയുജവന്‍ മമതയുടെ മുഖദശനം ചെയ്യുകയോ അവരുടേ നാവു ൮ സസാഭിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ട? തേ വവസ്വോട്ടം കുഴന്നിരികന്ന. ഭവനേ, ജളവിം, വിഷയസു ങ്ങളെ നി്ഷം വെടിക്കു ഒരു തികഞ്ഞു വിനാണ്‌: അടി യന്‍. ഇന്നു അവിടത്തെ കപദലീലാലോുപത ആടിയനെക്കൊ (ആ ആവഥയടെ മുഖ നോക്കുന്നതിനും കൂടിയാടുന്നതിനും സംഗതി യാക്കിയെന്നേയള്ളു. സ്വാമിന്‍ ശ്യം ഫാധല്യതലം ന കിം വദ്ധതയേ ദ്യം ന ശേഷാടിഷം കിം വം പ്രണേസമാ സമാഗമസുദ്ധം നൈവാധികം പ്രീതോ; ളി ോന്തപതല്‍പ തപ വനദ്യാലോഭിപാങകര. ക്ലായാചഞ്ചലമാകലയയ സകലം സന്തോ വനാന്മം ഗത എന്ന തത്വത്തെ അടിയന്‍ വിസ്തരിച്ചതിിറ, ഥവം അറിയാ തിന്നേരിനെറപൊലം അനദവിച്ചുകഷിഞയു, ഇശ! (ഞസ്താനേന്തമജംം പാമ വികാസ തമ ബ്രമ സംസ്കര കിമേദിസേമികല്ലൈ സ്യാന്ദേഷംഥിണ ഇമേ ഭൂവന്ാധിപതു._ ഭോഗായ! ശൂപണലോകമര ഭവന്മിന എന്ന ആയച്യവാശ്യത്തെ അനുസമിച്ചു' അവിടുത്തെ പസ ഒന്നില്‍ മാത്രം വ്യാപ്പ തനായിക്കഴിയുന്ന. അമുകൊണ്ു, ഇനിയും ലവിഷയസുഖക്കണ്ടുകളില്‍ എം ചാടാന്‍ അടിയനിഷ്മില്പ ൧ വന! നെനമണേത്തെ ഉണ്ടാമ്നേതു വിഷയസുഖവമാണട; വാദം ക്ൃജാടികറംക കമം വിഷ മസുദ്ധമത്രെ കണ്ലാരി ഭയത്യ (രിക ജനിപ്പിക്കന്നുും വിഷ മസുദ്ധമാണ്ട, നിന്തിരുവടിയില്‍ (ജിന്നും മന്ഷ്യന്നെ അതിട്ടു അകാഠിനിത്നനതും വിഷയസുഖം ന്നെ, മനുഷ്യന്‍ ന്യ അനുമവക്കു്നു സദില്ലഖവകാറംമ്ക്‌ ഫേ തൂവും വിഷയസൂയമല്യ മറെറാന്മമല്ം അത്ര ഷഖമായ ൭൭ ,അല്ലസ്ധത്തനുവേഴ്ി ഇനി അടിയെ ജീവി മത്തെ ലിക ക്കാന്‍ തയാറില്ല. പരമേശ! ലോകരക്ഷക! കേരുജനപ്രിയ! രാമ ചയ! അടിയനെ വിഷയസുഖവക്കളിലേക്ഷ വലിച്ചുക്കാതെ, അശ യുടെ മായയെ അടിയില്‍ നി്നും അകറഠിനിത്തേണമേ; അപൂടെ ലില്‍ കുടക്കാതെ അടിയനെക്കാത്തു മക്ഷിക്കേണമേ!

[ ്രീമഫോര്‍കതചടിരാദരം

തുസ്ഭസരുടെ വിഷയസൂഖവിരകതി ഒഗ്രവാനെ ബചനുയളു ,ള8ിലനാക്കില്ലെയ്തു. ആ കരശിരോമണിമെ സ്വവകഷസ്സില്‍ിലേയ്തു തലേടടിക്കൊഞ്ട്‌ ഗവാ അമുളിച്ചെയ്തു. “വത്സ! സ്‌ നപ്യാജ മക്മുഷ്ണി പിടിക്കുന്നതു ശരിയല്ല ഭകിഭശമായ വിരക്തി നിനക്ഷ വേണ്ടാ നി മമതയെ വെവക്കുരുതു്‌, അവുടെ ഉറം ഞതാപത്തിനു (നെറ വിക്കി കരണമാധിത്തിടാന്‍ പാടില്ല അശ്കിസാക്ഷ ദേ രി വേറാക്കപ്പെട്ട പതിവ്രതയുടെ മനസ്സിനെ വിഷാടിപ്പിക്കുന്നതു യമ്മമല്ല. അതുകൊണ്ടു നീ എനന്‍െറവാക്കിനെ അനുസരിക്കുക! അ തു നിമിത്തം നിനക്കു യംതൊരധര്‍പതനവം നേരിടുന്നര്ലെ പരം പ്വിനെറ വാക്കുനുസരിച്ചു മാതാവിനെവധംചെയ്തു പരശുരാമനെ ഒ കടക, മാതുവാക്കുനുസമില്ലു" സോഷ്യ പരിഗ്രഫിച്ചു വേദവ്യം സന നനയ്! ബ്രാരമണവാക്യത്തെ മുന്‍നി്തി ജീവനെ നയി ച കുന കി അവക്കൊ മന്മത യരാണ രിത "അതുപോലെ എന്റെറ വാക്കിനെ അനുസിക്കുന്നതുകൊണ്ു (തിനക്ഷം യാതൊരു കരവും സംഭിവികന്നേതല്ല, സാധീകലരിലക മായ മമതയോ ശ്ൂടി ഗൃഫസ്ഥാത്തുമധമ്മത്െപ്പാലിച്ഛു' തത്ജസ് കായ വിഷയാനദമങ്കളെ അനുഭവിച്ചു” എന്നേം ഭജിച്ചുകൊണ്ു ജീവിരശേഷത്തെ നിവഹിക്കുക!

ഭസീഭാസര്‍ വിണ്ടും ഗേവല്‍പാങ്െളില്‍ വീണ്ട കള്സുനിടി (നാന്‍ അപ്പൂ്ൂക്കമകികിക്കൊ" യെനിയമാേണ്ണം ഇപപകക ൦ അപേക്ഷി *മകരജനമ മൂട മന്ോഭിലാഷത്തെ നവി ക്കകയെന്ന ഏവ്യരത്തോടക്രടിയ മശവാന്െ! അടിയനെ വ ത്തെ മുടക്കാതിരിപ്പാന്‍ തിമവമുട്മാകണെ! സ്വഃമിന്‍! മമ വികെ ഇടപ്പോറം തന്നെ വൈകണ്ണത്തേക്ക കൊണ്ടുപോകാന്‍

ണടിവക്കര്‍വ നിന്‍െറ പതി അന്നു ന ൭൯൨ സമിപ്തിജവന്ന കാ കേളിക്ക അപേ.കഷിച്ചതു നീ ഓക നിപ്പേ ന! അതിനു വഴിപ്പെ ഭതിരുനന ട്ടും അവാം സമമതിക്കതെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉപദ്രവിലു തുടങ്ങിയല്ലോ, കേനാറം കഴികെ അവളുടെ ആധഫത്തെ സാ കിച്ചുകൊക്കാമെന്നു പറത്ു അവിടുന്നു തൊിപ്പിഴ്ചു ഫോർ കാന്താമേേല് മറത്യ മന്നം നി ഖി ന്നേണ്ടാ കിക്കമപ്പ. അന്നു്‌ നിറ ആ വിേതപേരൈലത്താല്‍ ത്തിക്കാളിയ കാമാഗ്നിയെ സിക്കന്‍ പാടില്ലാതെ അവഠം പല സ്ഥലത്തും നിന്നെ ആരാഞ്ഞു വലത്തു", ഒടുവില്‍ നിന്നെ കണ്ടൂകി

ൂദസീടംസന്‍ [

ഭൂത നിരാശയായി എതന്‍െര പാഭമ്ളെ പ്രാപിക്കുകയാണ്ട ചെയ്തു ഇ. അദിനുശേഷം ഇപ്പോം നീ തുസ്‌ ഓസനായി ജനിക്ക (ഇ, ിനെറ ഭാ അവളുടെ പൂവിയന്മത്തിലെ ശേഷിച്ചു കി്പുഷ്മ ആശയെ നനിറവോറാനായി മമതാമേവയായി ജനിച്ിരിക്കയാമ. അമുമമൊണ്ടു നിന്‍െറ പൂവ്‌ നത്തപ്പാലിക്കാന്‍ നീ കടപ്പെട്ട വനാനന്നടിഞ്ഞാല,? മസ്മാദള്‍: ഭഗവാനെ! ആ വാഗ്‌മാനത്തെ പാഘിക്ചുകഴിരും ഒര വ്യിവടക്കാലത്തിനു മുന്പു" തു" ഒന്നേ ഇവാം്കം എ (നിക്മം തൊഴിലായിട്ടുണ്മായിരന്നുള്ളു, എനിക്കും മുന്പു" ഇവ ക്കതന്നെ ആരില്‍ വിരക്തി നേടിടുകയും ചെയ്ത അക നെ വിദക്തിയയ്ാവുകയാല്‍ ഇവറം എനിക്ക ജ്മാനമാഗ് ത്തെ ഉപദേശിക്കുകയും രാഗ ആടിനെ സ്വകിക്കുകയുമാ മായി”. ഇത്രയക്കെ സംഭവിച്ചതിനുശേഷവ്വം മ ര്‌ ജന്ിയും വിഷഭസുംശ ശോജിക്ു നില്‍ക്ഷാനിഭയി പല. അഗം മണ്ടുതിമന്നാല്‍ ഞം അമിന വഴിപ്പെടുകി ൮. മുദിഞ്ഞപ ഒന്നിക്കാന്‍ വ ഷമമാണ്ട്‌. മസീദാസമെ മക്സി ക്ട മമമ! നിനക്കിട്പോം ദോശത്തിഫോ മോക്ഷത്തിലോ ഗും" ന്ന്‌ ആ സാധി മേ ചോരിച്ു--ജ അനുഗ്ഥിനന പരരിയതയുടെ സമാധാന മിരായിയുനനു;.. സീതാപതേ: എപ്യാം അവിടുത്തെ അഭിലാഷം പോംചൊയേ വാഭക്ഷുമയുളള, പ്രപഞ്ചം നൂദക്കന്നതു നന്നെ അവിട ഞ്ഞെ ഇല്ലാനുസരണമാണട്‌ പ്രപ്ചജിവികാം നഭമകക്ടും വിധ വം അധി ന്നു കാലേകൂട്ടി നിശ്ചയിച്ചി്ടണ്ടായിിക്കം. അമൂമടമതി ല്‍ എനോദാവിജിവി ത്തെയും അവന്നു തീച്ലിപ്പുദത്തിയിടിക്കും. എന്നിട്ടും അമു" എടന്നേക്കൊണ്ടുതന്നെ പായിക്കനമെന്നാണു നി ത്തിരവ്ടിക്ക തോന്നിയരെ്കില്‍ രോന്‍ മടിക്കുന്നില്ല എരന്‍ര അ ഭിവന്ദ്യഷത്തവിനറെര മനോഗരിെ കരക്കിടാന്‍ എനിക്കിഷ്മില്ലം അമ ഹത്തിന് വി ഷയയിക്കി നേരിട്ടിിക്കെ, ഞോന്‍ വിഷസ്‌ ക്ഷതി കാക്ഷിക്കന്നുവെങ്കില്‍ എനിക്ക പാതിര തയമുണ്ടോ? സ്വാമിന്‍; ശ്രിരാമചയ! പൂന്്ുഥാര്‍യായിയന്ന എന്‍െറ സിതാംബ ര്‌ അവിടുന്നു കാനയവംസംവിധിച്ചപ്പേം ഭവ! തെറ ഭര്‍തൂാ ഞ്യയ ശിര സാവഫിച്ചതുപോലെ എറ ഒ്താവു" എനിക വിധിച്ച മകവല്യവംസത്തെ ഞാനി സന്തോ (മാധാനപു സ്ര സ്വീകികുന്നു കൈവല്യ യയ്യം മത്താവിനറെറ മ നോഭിലാഷത്തെയത്രേ ആന്‍ യഭരിക്കുന്നതെന്നും വെളിപ്പേട ത്ഞിക്കൊുട്ടെ! അതിനാല്‍ തിഭവുളമുണ്ടായി ഇയുള്ളുവളളെ ഇപ്പോതന്നെ കൈല്യപരത്തില്‍ തത്തി ണേ

[ ്രീമഫാര്‍കതചരിതാമൃതം

മസിദാസകണ്ടായ ആനന്ദത്തിന്‌ അളവില്ലായിയന, അ ്ടേഹം മമതിയുടെ മനോഗരിയെ മനസ്സ അഭിസയിച്ചു ഗേ വനം അത്യന്തം സന്തോഷമുടിച്ചു. തല്‍ക്ഷണം പൃഷ്ണകവിമാനം സെ" അവിടെ ആവിര്‍വിച്ചു. ഗവാ വിമാനത്തില്‍ ആരോ ണംചെയ്തയും മമതാദേധിയോടട കയറിക്കൊള്ളാന്‍ കല്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മമതദേിയകട്ടം മമമാവിനെ ണ്ഡനമസ്താട ചെയ്ത എഴടന്നേറവനിന്നു, 4്രണേശ! ഇരയേജമവറംക്്‌ മനഷ്യസേലമ 9 പദവി, ലഭിപ്പതു അവിടുത്തെ ദിദ്യതപവം പൂതം ണ്ടാണ്‌. അവിടുതോക്ഷം മുമ്പു്‌ പരമപടപ്രോഫ്ഠി ഈയുമമവ ,ഭന്നയളിക ആവി ത്തെ കാുബ്ബാരിശയത്തെ ഓാതു്‌ അരം തോന്ന, വിമാനത്തില്‍ കയറാന്‍ അനുഗ്രഫപൂവിം അനുവദ) ്ടാകണം.. എന്നു യാത്രചോഭിച്ചു.

മമമ! നീ! എന്നെക്കുറം പുണ്ബയവരിയത്േ. ശേവാന്നേ ടൊന്നിച്ചു കൈവല്യം ചേരാന്‍ മററാക്ം സംഗതിയാകന്നജല്ലു വിമാനത്തെ ആഭഫണംചെയയക! എന്‍െറ ജന്മകായ്ം നിവ ച്രരിന?ശഷം ഒനം പിക ന്നുകെ;കം, നമുക്ക്‌ അവിടെ വിച്ചു പാസ്സും സിക്ക ഗവാന്‍ സംഗതിരക്കം.? എന്ന പ്രറ്യയ ഉളസീഒണര്‍ മമത േവിക്ക്‌ യറത്രദവദം നകി. 8 ഗവ തുരനീമോസമെ അനഗ്രഷിക്കകയും വിമാനം സറി കരാണണ്‍കെ ഒയകാശോപപമി ഉയന്ര" അന്തധനേംെയ്യുകയുംചെയ്ത

ഇര താത്തുതസംഭവം കണ്ടും കേട്ടമറിഞ്ഞ മറതതിനകന്ും പുറത്തുമുക്മ സകലജനങ്ങളും തുളസഭാസടെ താണവേണങ്ി അദ്ദേ ലത്തിനറെറ പ്രാവേത്തെ വാ ഒരിസ്്രിച്ചു. വൃോബ്രാഹമണനെ ോപപട്ടവംചെയ്തു ബ്രാമണ, ഥവനേബൈന്നഠിയാതെ രി (തര്‍മേനിയില്‍ താഡനംഏല്ലിച്ച സാഫസമത്തെകഷിച്ചു പശ്ചാത്തപി ചു, രസി അവെ അാഫസബുടിയില്‍ തനിക്ക എ രംഭിപ്രായത്തെ വേടിപ്പെടത്തിയെയിചും അവരുടെ പശ്ചാ പ്രംകണ്ടു" മി, ഒഥവല്‍ശരീരത്തില്‍ താഡ്ധനരൂപ

കര്ണണികയാ കേട്ടറിയുന്നതിനിടയായി. തട മാസ്തപേ്സ വം കള മമ പുത വ കായ മം

ദസീഭാസന്‍ [

ആ്ളിയിന്ന ആ ഇുസീലാസന്‍.ഇരശവരനെ നേടിട്ടുകണ്ടും പ യാര്‌ കാണിച്ചുകൊടുത്തു സറിസന്ൃഭ്യനായി വിഉ്ങുനു എന്നുകേ ഭൂപ്പോം പരമതസ്റ്റേഫിയായ ആ മഫമമദീയ മഫാന൯' തുമസീഭാസ ന്നു നേരില്‍ കാണണമെന്ന്‌ ആശമ്ള്തു തന്നിമിത്തം ത ൫൯൨ മന്ത്രിമാരോടുംപേരിവാക്ോമോ:ം കൂടി അദ്ദേഫം കാശിയിലേ കക തിടിച്ചു യഥാകാലം കാശിയിലെത്തി ഇഭസീഭംസമെക്ക്ടുവ. രില്ലു കേപ്പ്‌ നടത്തി. ച്രവവത്മിയെ ഭാഭ്യതിന്മി ളില്‍ എന്തി എനിവ കൊണ്ടുവന്ന കാശിരാജനും ഉണ്ടായിരു അ ചര്ൂവത്തിയും രാജാവും വലത്തും ഇടത്തും ഭംഗക്കളിലായി സ്ഥിതിലെയ്യവേം തുഉസിഭാസര്‍ ഭദ്രസനസ്ഥനായി തടുചിതമായ ഒ മയന്റ സ്ഥാനത്തില്‍ ഇരി കേയായിരുന്നു. അവര്‍ അപ്രകാരം ശേവദവിഷയകകളെപ്പുരമി സംസാരിച്ചും പരമാനയമത്തില്‍ മുഴകിയും ക്രഴിയമ്പോഥം, ഉദ്ദേശം പതിനാവ യമുദ്മ സ്്രിയായ ജെ ബ്രമണയുവതി മാത്തില്‍ കയറിക്ുന്നു' ുളസിഭോസമെ സാ ഭൂോപ്പന്നാമം ചെയ്ത സേര്‍ അതുകണ്ടു അത്യന്തം സൂന്തോഷ ഞ്മോദും വ കൂടി ആ യുവനിയെനോക്കി, “നിനക്ക്‌ അസ്ുപത്രനമാവം സിജിക്ഷമാറകേട്ടെ ന എന്നനുഗ്ര ഷിച്ചു. ആവാരമണയുവരി അതുകേട്ട. തോന്നിയ അവ ബെ അഭക്ഷിക്കൊണ്ടു; മത്ന്‍ ത്ത അനുഗ്ലഫംവി ഫലമാകാനാണ്ട സംഗതി. എനറ പ്പി ഭമിരാവു കാലശതി ഷെ പ്രാപിച്ചിട്" ഒരുയാമത്തില്‍ കൂടുതദ്ധയിട്ടി്ല. ഇതം, ആ മുത ഭീത ഗംഗയില്‍ നിക്ഷേപിക്കാനായി എ ഗ്രകൊണ്ടു പോകെ ന കോലാഫലമാണ്ട പുറത്തുര്‍കോംക്ന്നതു. ആയ ശദീത്തോടൊ നില്പൂ ഗംഗയില്‍ ചാടി ആത്മഥതി അടയാനായിട്ട ഞാനും ഗം രജിലേക്ക പോവുകമാണട്‌. പേകംവളി പുബ്തത്മാവായ സ്വ മികമേശിച്ചു പഠപശാന്തിവരുത്താമെന്നള്ള ഉദ്ദേശത്തോടുകൂടി ട്ടേ കരുറിയതുമാണ്ട”, സാധോ! മമ്മി മൃതശരിത്തോടട കൂടി ഗ്ംശയില്‍ല്ലാടാന്‍പോകുന്ന വിധവയ്്‌ അഷ്കുപുത്രലാഭം ഏ (നെ സംഭവിക്കാനാണ്‌? വേണമെങ്കില്‍ അങയുടെ വാക്ക വിഫ മാക്കയതെന്നുകയതി ജോന്‍ ഗശേയില്‍ചാടേതിരിക്ഷാം. എന്നല്‍ (ന്നെ ര്രാവില്ലാത്ത എന്നിക്കു പുത്രന്മാര്‍ എങ്കെ ഉണ്ടാകം? ഞാനോ പതിവ്യതായമ്മത്തില്‍നിന്നും വ്യതിചലിക്കന്നതിനോ അ തോക്ുന്നതിനോ മൊഴ്യുമി്ലംത്തവളാണ്ട്‌. അഥവാ, സ്വാമികളു ടെ അനഗുഡവചസ്സുകക്്‌: വദ്ധ്യത്വം നേടിഭാരിടികന്നെതിന് വേണ്ടി, അവിടുന്നു” ആജ്ഞോപിക്കുന്നപിക്ഷം പപുരുഷന്മാരെ ്വീകരിച്ഛു സന്തതികളെ ഇല്ലംിപ്പിക്കാമെന്നിരിക്കട്ടെ! മീര്‍ഘമംഗ ക്യം എനെ സിക്കു? ഒര്മാദു മടിച്ചു മംദ്യദ്യതിയും സംഭ

ക്കം ്രീമോകേതചിരാമൂതം

പിച്ചു. ഇനിയുണ്ട മീര്‍ഫമംഗര്യം ലമിക്കുന്നു. അല്ലയോ മഹാത്മ (൫! മഥവന്ദേമായി നേരില്‍ക്കണ്ടു" ഇടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരികകുന്ന & ക്ോതതമ! അഞ്ജു തരികാലജ്ഞോനിയാണപ്ലോ!? പരന്മാജുടെ കഴു (മദ പഠയാതെ ന്നെ കണ്ടറിവാന്‍ ശക്തിയുമമ ആമൂമന്നഡ്റോ അമ ഇര പാപപിന്ിയുടെ പരമംതീഥം മാത്രം അറിയാത എ, ത്ുകൊണ്ടോ? അക്ഥയുടെ അനുഗ്രഫവചപസ്സുകാംകഷ വന്ധ്യ ഷംനേരിന്‍ ഈ ഒ! ഫേതുഭൂതയാഭി ഒടിച്ചുവല്ലോ പവേനച ഭിതനനായ നിന്തിരുവടി" ഒപേമാനും നേരിടന്നിരിനു' ഇരുള പരം കാരണമായിത്തിറ്വേപ്പെ₹ എന്നിഭനെ പശ്ചാത്തപില്ു പഞ്ഞു,

ചക്രവതി ആ സംഭവം ഇളസിാസമടെ മാ: അന്ന നോക്കാനുക്ള ഒരു മാനദണ്ഡമായി സ്വീകരിച്ചു. മില്ല രെ ജീവിപ്പിക്കാ൯ എത്രതന്നെ മഫനായിയന്നാകകു അശ ൫ സിഭാനയിരുന്നാലും ഒഴു മന്ഷ്യനെക്കൊണ്ടു സാ ക്കില്ല ചക്രവ്തിക്ക* അറിയാമായിരുന്നു. അര്ഥം ൭ അഭിപ്രയ്ങെ കാശിരാജാവിനവെറ ചെവിയില്‍ മന്ത്രിക്കയും ചെയ്തു.

ുമസീദസ്മാകട്ടെ യരതോയ പലനവമുണ്ടായില്പ ൪൭൯൪ അനുഗ്ര ഥവാക്കുകഥം വഫഥലക മയി ഭവിക്കുന്നരിനെക്കറ മു അഭൂത്തിനു ലേശം വല്ലായ മഴയില്ല. പൂവിവല്‍ പഞ്ചിടിതുകന്ന ബരശ്മാരേ ജസ്‌ രത്തെയ്കുന്ന മുഖ്പ്രസന്നതജോടകരടി അം (ആ യുവതിയോടടപറഞ്ഞു:-- വത്സ! നീ ഒരു വിധവയാണെന്നു ന്നെ ഞാന്‍ ഭൃദ്യമേ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന. നീ ഗംഗയില്‍ പരടി പശ തിയടവാന്‍ തില്ിപ്പെടതടിപ്പോവുകയാണെന്ം ഞൊന്‍ മനുസ്്റിലം ക്കാരിരന്നില്ല. പക്ഷ, എന്റെറ മുഖത്തുനിന്നും പ്പെട്ട വാക്ക കം ന്‍െറ അറിവോഴ കൂടിയല്ല. ഇശ എന്നെക്കൊണ്ടെ പ്രഠയില്ലുയാണു'.. അപ്രകാരം ഇശ്വരന്‍ പായിച്ച വാക്കുകാം വി ഫല ളായി ഒവിച്ചാല്‍ എനിക്കു അതിനെക്കുറിച്ചു സമേചേമോ ്രശ്ചാത്താപമേഃ രോന്നേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്നാല്‍ ശെ" ്രാക്കോം വന്ധ്യങ്ങളംയിമാിക്കമെന്ന' എനിക്ക വിശവാസമിലവ. എരയോലം നി നിന്‍െര നിശ്ചശമ്മെ ഇളകണ്ട. വേശം നി ൫൯൪ മദ്മാവിനോടട ചേരുക [ന

്രിവമങങയുവിതി വീഞ്ും മുമസിാസരെ നമസ്കരിച്ചു വിഭവം രി ഗക്രലത്തെ അഭിമുഖികിച്ചു നന്നേ. അവരം ചെന്ന, ന (൫൯ ഒ്രാവിനറെറ മൃുനശദീരമത്തെ വഫിച്ചുകൊണ്ടുപോംക ആദം കൂട്ടത്തെ സമിപിച്ചപ്പേഴം, താന്‍ മാത്തില്‍ നിന്നും പപ്പട മ്വോഠം അക്‌ബര്‍ ച്രവര്‍്തിയാലും കാശിധാജനാലും നിഷേദ്യനം യി മള്ാസനത്തില്‍ ഏഴന്നതളിയിയുന്ന ഇുളസീമാസര്‍ം, തന്നെയും

ളസീഭാസന്‍ ി

ഘോഷയാത്രയും അഭിമുഖീകരിച്ചു" അകലേ മുമ്പില്‍ നിന്നം വ ന്നതു കണ്ടപ്പുറം അവറാംക്ഴ്‌ അസ്ത്രം ഉന്ടായി ഏന്ിരേ ന്ന തുമഡിഭ സർ പ്പേതത്തെ സമീപിച്ചു, പല്യക്ക സിലത്തിറക്ക രിന" അതിനെ വംിച്ചിരി്കുന്നവരോട്ട" ആവശ്യപ്പെട്ട അ ഖര്‍ ഇുമുസീാസരുടെ ന്ഗ്ാഫാനുഗുശകതിയില്‍ കളി. സമുളവരാകയാല്‍ പപച്ലക്കു താഴിത്തിറക്കി വങ്മ്കിനിന്ന മുഉസീ സർ പ്പേതത്തെത്തരലാടി, “ക്ഞഞേ. നക്ഷ ഗം ഗാലാഭത്തിനു

(ഇം പ്പേതത്തിെ൪ കരചരണാല്യവയവ്മാംചലിച്ലു; മള; ചുരവപാടടം നോക്കി അനന്തരം മഹാത്മന്‍ എമുന്ന്‌ പ്യക്കിനേോ ചേരു ബന്ധില്പിടിക്ന്നു. ഈ കെട്ടും പൊട്ടിക്കാതെ ഞാ നേക്ചുനെ എഐഴനേല്ണ്ടുറ എന്നു ചേിച്ചു എല്ലാവരും അ മേ അത്ജൂ്നനന്പരവശന്മാരയി കെട്ടകഴികു' ഒയബ്രൂഃ ്മണ്യുവാവിനെറ ശീത സ്വന്തമാക്കുകയും അയാം പറ്റ ക്ിയിനിന്നും എ ന്നറ, താഴ്്തിറക്കി തുസീഭാസെ ണ്ഡനമ ശ്ലാരം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു സര്‍ അനന്തരം ആ യുവവിനേവും അരാമ്ലമെ ധമ്മപത്തിയും നൂവോഡമയുമായ യുവതിയും ട്ടി കാണു തനെ മരത്തിാലക്ക തിരിക്കുകയും ചെയ്ത. ആയം അവര അന്മഗമി

എവ്വാവരും യഥാകാലം മരമ്തില്‍ എത്തിയപ്പോ, മറെറാരു സീസന്‍ മാത്തില്‍ ഒദ്രാസനത്തില്‍ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു കണ്ടും ഒ കാഴ സദിജനമാക്ലേയും വിസ്ത യാകലന്മാരാക്കി്തികു. അ കബര്‍ ക്രവത്തിക്കും കാശീരാദവ നം, യകൂളടത്തിനെറ മുമ്പേ വന്ന മധസീദാസനെ കണ്ജാപ്പാറം അവ്യത്കൂരം നേരിട്ട എല്ലം രം ഴു ഇസീദാസന്മാഴേയും മാറി മാറി ജപ മയം വീക്ഷി ച്ച ബുപേക്ം തമ്മില്‍ ആകൃതിയിലെ, വസ്തരധാരണത്തിലം കട ഷ്യം പോരാടി നം അക്കിനെ വിസ്തൂയാകലന്മാരായി ഇ ടികറ്തയതാമ്മഡന്മോരായിസ്ഥി തിചെയ്യേ, വെള്ളിയില്‍നിന്നും വ ൨ തുമസി സര്‍, അകത്തിുന്ന സീ ുദാസമമെ സമീപത്ത്‌ ചെ്ധ്‌, ഫേ! കത! ഉളൂസിോസ: (നിറ അന്ുഗ്രഫവാക്ഷുകാം വിഫല ഭജളാകന്ന്ലം നി ഈ ബ്രാ മണയുവതിക്കു നല്യ/യ അനുഗുഫവചപസ്സുകഠം അനുസടിച്ചു" അ പരളൂടെ ഒന്തവിനെ ഞാനി ചിപ്പിചചുകൊണ്ടവന്നിരി കന്നു, നീ വിധവയ്ുച അയ്യപുതരത്വവും നെമശര്യവം വിധി ച്ചഇുകൊണ്ടു' നിന്നില്‍ അവജഞയോം കൂടിയ ലക്രവത്തിക്ക നി (൫൪൯൭൨ മഹത്വം ഇടപ്പോഠം വേണ്ടതുപോലെ വെളിപ്പെടുന്നു, ഇനി ഇ ഭമ്പതികമെ അനുഗരധിച്ചയയ്ംകാന എന്നളിച്ചെ്തു്‌

ക (രീ ചക്േരച്ടിരമ്ലയം

അട്ദേഫം കോഭണ്ഡപാണിയായ സാക്ഷാല്‍ ഗ്്രീരാമച്ര്രന്‍െറ മി ്യൃരൂപം തുള സീദാസമെ മാത്രം കാട്ടി സകലരേയും അനുഗ്ാറില്ലി

ഭൂ” അന്താനുംെയ്തു ആമിര്‍ പായ മുതലായ സദസ്യര്‍ തമസിഭാസമമട ഇട (ശവസോക്ഷാല്‍ക്കാരമഫിമയെ പേത്്ും പേത്യം പുസ്ത ക അനന്തരം ഭഥവഭാജ്മപ്രകാരം ദാസർ ബ്രാവമനന വടമ്പ തികളെ അനഗുഹില്ചയമ്ലു. അതിന്‍െറശേഷം, പാടാനും ഭസീഭാസരെ തന്റെ നാട്ടിലേക്ക ക്ഷന്ിച്ചുകൊണ്പോകണമെന്നു ആഗ്രഹം മായി ആ ആഗ്രഹത്തെ അദേഹം സാദം തുദൂസീ ഭസേടെ അറിയിച്ചു. സര്‍ അതിനു വിസ്്രമ്മനം പ്രകടിപ്പിച്ച ൮. ഭന്ദൂലം അഴത്തഭിവസംതന്നെ ചകരവദ്തി തുൃസീമാസമെ പ ദക്കില്‍ കയരി പിവാ്ജേളോകൂരി ഡാല്‍ച്ിയിലേ തിഭിച്ചു. ,ഥാസമയം ഡാത്ഫിില്‍ എത്തി വിശൂമേവും വിശിസ്വുമായ 99 ടി

തലായ തൂക്കാം തകന്‍റ രാജ്യത്തു നിത്തല്‍ചെയ്ത പരമത സ്റ്റേഫിയായ ആ മഹാന്‍ ജന്ന ച ഫൈന്‌ വക്ഷേത്രക ളെ പൂവാധികം സ്റ്േഡിക്കുകയും മാനിക്ഷകയുംചെയ്തുടങ്കി, അറ കറാപ്പെടടുകിക്കുന്ന പഴയ ക്േത്രമധളെ അമേഹം ജീദ്സ്ുംാാ (ണം നടത്തില്ല. പതിവായി ഉുളസിഭാസമെ, അദ്ദേഹത്തിന്‍െറ മ തില്‍ ചെന്നുകണ്ടു യഥാവിധി വണങ്ങി അദ്ദേഹത്തില്‍ ഭക്തി പ്ര കടിപ്പിച്ചും വന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍െറ ആവശ്യഷളേ നേരിട്ടറിഞ്ഞു യഥായോഗ്യം നിവര്തിച്ഛുകൊടക്കന്നതിലും ച്രവത്രി രാഗത തായി്തിന, ഇപ്രകാരം അദ്ദേഹം ശിന്തുമതത്തെയും തല്‍സ്ഥം പ്രനതക്കളേയും തല്‍ സാധുക്കളയും ബഷ്ുമാനിച്ചും ആടിച്ഛും വരിക ജാന്‍, അന്നാട്ടിലെ ഇസ്‌ലാംമതക്കാരില്‍ യഥാതിജഞ്ഞാനികളും യോഗ്യന്മാജമായ മഫമമദീയലൊഴ്‌ികെ മറവളവക്്‌, ചക്രവത്തി തിലും അഭ്ദേഫത്തിനെറന്യത്തിചും അനാദരവും അവജ്ഞയും തോ സനിന്തുടി. ഞു മൂട തയെ പ്രാപിച്ച ഘട്ടത്തില്‍ ഒരുദിവസം ചക്രവ്തി പട്ടണത്തിലില്ാതിരുന്ന സന്ദര്‍ംനോക്കി, ചില മുള. (മാർ സഘേംചേന്൯ തൂുതസീടംസയടെ മാത്തില്‍ പ്രവേശിച്ചു. സര്‍ ആ സവസ്ധത്തില്‍ ്രീരാമനാമത്തെ കീതിച്ചു ബാ ഫീനനായി ബ്രവമാനവത്തില്‍ ലയിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു മറ ത്തില്‍ കയറിച്ചെന്ന അജ്ഞാനികറം അദ്ദേഹത്തിന്‍െറ മുമ്പിലെ തിം ഫോം സന്മ്ാസിവയ്ക! നിറം ഈശ്വരനെ നേരില്‍ കണ്ടിട്ടു ണ്ടെന്നും മറവം ലോകര്‍ പായുന്നു. നിശ്ഭാഥം കണ്ട ദൈവത്തെ

ഉഭസീദാസന്‍ ൧൭൩.

ഭാം കാണിച്ുതരണെ എന്നാവശ്യപ്പെട്ട. തരസാ (സര്‍ പറഞ്ഞു: മസ്ത്്മോരേ! ദൈവം എപ്പവേകം ഒനം കൊ ഭക്കാിറ്റ, മന്പേമാലിന്ങ രം നിം നീക്കിയ പരമജമോനി കഠക്കതന്നെയും യശവരനം അരസുലമോണു' ആ സ്ഥിരി ക്‌ നിമാക്ക ഒനം തരാനായി ഭഗവാന്‍ ഇവിടെ എഴുന്നമമ രന ഞോന്‍ ആവാ്പ്പെളടല്‍ അഹം! അതുപോലെ ചെയ്ത മെന്നു ഞാന്‍ വിചാഭിക്കനനിുന സംഘക്കാര്‍: നിംക്ക ദൈവം അടിക്കടി മനം തരാേണ്ടല്ലോ നിഷാം ആ: ഹിമികഷത്തില്‍ അദ്ദേഥഃ നിങ്ങളു. യില്‍ ഡയ പറവാ അകെ ിരം ജനങ്ങാം കൂടിനില്‍ക്കുന്ന സവാര്‍ത്തിലും അമ്ദേഫം നി ളുടെ മുമ്പില്‍ ആഗമച്ഛിുണ്ടന്നാണല്ലോ ലോകശ്രുതി, ആ സ്ഥിതിക്കു" ഇപ്പം ഈ സ്ഥലത്തു വണേമെന്ന ആവ ശ്യപ്പെട്ടാല്‍ ദൈവ അതിന വഥിമപ്പടാതിരികകമോ?

സി എനിക്ക വാനി നം ഉണ്ടായി ടൂരോത്തില്‍വച്ാണ്ട്‌. ആ ദേശം ശഗേവത്ധാന്നി ത്തിനുചിരുമായ ഒരു പാവനനശരിയാണ്ട്‌. സദ! ക] അളെ കുഴകിക്കളുയുന്ന ഗംശാനദി അസിന്റെ നടുക്ഷകടെ ഒ്% ന്നു കൈലാസപരിയായ സാക്ഷാല്‍ പരമശിവന്‍ അ വിടെ ്ത്തംചെയ്തുനു. തന്തേീക്ഷപാംപമാലിസ്തമളെ യോഗാഗ്നിയില്‍ ആ്വാരിയ്തുകൊണ്ടു' അനേകം പണ്ട അക്ഷം ആ പട്ടണത്തില്‍ വസികുന്നു, അത്ര മഹത്വം ആ സ്ഥലത്തിനു തുകോണ്ടോണു അവിടെ ദഗവല്‍സാന്നി മുണ്ടാകന്നമു". ഇന്ാട്ടിലാണനെങ്കില്‍ ശേോവധം മുതലായ ചകമിമഴ്ങളായ പാപങ്കറം ്രത്തംചെയ്കു്ന, ഇവിടെ ഇശ്വരശാന്നിധ്യം ഉണ്ടകകന്നതല്ല. സക്കര്‍: താങ്കളുടെ സാന്നിധ്യം ഇരശ്സോന്നിധത്തിനുപ തപ്മായ വധത്തില്‍ ഈ നാട്ടിനെ പവിത്രികിചചടട ആ ഇല്ലത്തില്‍ ഈ മഠത്തെ മാത്രമെട്ിലും അങ്ങയുടെ ാന്നിദ്യം പവനുമാക്കിലലെയ്തരിിക്കണം, അതുകൊണ്ടു ഇവിടെ വരാന്‍ ശേവാന്‍ മടിക്കില്ല.

ുളനീദംസര്‍:- നിറം കായം അറിയാതെ നിര്‍ബന്ധിക്കേ

൧൭൪ (്ലീമഫാഭകരുചരിതമേതം

സംഘക്കാള്‍ം_ഞെരം പാപികളാണോ? ഇസ്സുംമരാന്ായിക ഭയ ഞാം മുക്തിക്ക്‌ അവകധശികളല്ലേ?

ഉുടസീംസര്‍:_ നിക്കം പപികളഃ മുക്തിക്ക്‌" അവകാശമില്ല അവരോ ജണെന്നു* എനിക്കിപ്രായമില്പ ഏയ മതെ ആധ്രയിക്കുന്നവരായലും ശരി, അസ്തമത്തെ വെറക്ഷാതമ (വരും മദമാത്സയ്മാടിമനോമാലിസ്ള്ളെ ഇരശവര്‍ക്തിയ ,ൂന്ന അമൃതംകൊഴ്ട കട്കിക്കളഞ്ഞവയം സമഭാവനന്മാര മായിരിക്കണം. അവക്ക്‌ ഇശപരഭര്‍ശനം ലഭിക്കും.

സംഘക്കാര്‍:_.നിംക്" ഇരശവരദര്‍ശനം എങ്ങദനേയാണ്ട ലി ചത ളസി; - പനകളും റോയോ തീവ്ര കമായ റ ടം എനിക്ക ഇശ തിലം ഷ്ലൂതകളും ബഷിമു്ടുകളും ശഭീരപീ്ധകളുംമറവംസംിച്ചരില്‍ പിന്നെ അഥവ'ഥവംന്‍ തന്നെ അത്രവള്പരിക്ഷക ഇടത്തിയതിനറെ ശേഷം ഫയ്തമ്‌ശേവാനെറ കാര്യ 'തിശയത്താലും അനഗ്രഫവിശേഷത്താലും എനിക്ക്‌: ഇശ രനെ ഒരിക്കാ൯കഴിഞ്ഞും അതുകേട്ട്‌, ആ സംഘത്തി്ുണ്ടായിരുന്ന സ്വമതപക്ഷപതി യും പരണ്ധിരനുമായ ഒരു മനുഷ്യന്‍ ഇപ്രകാരം ചെരിച്ചു. മാനെ ശനം അങ്കോസ്ച, ലഭിച്ചുവേം"റ ഉസിമാസര്‍_ചരിച്ചു; ഒരിക്കലല്ല പലപ്രാവശ്യം. അ എനിക്കായി. ഴ്‌ പ്രണ്ഡിതന്‍:.ഞംന്‍ അതു വിശ്വസിക്കുന്നില്പ. ഫാന്തമാന്‍ ൭. ന്നൊരു മനുഷ്യനേ ദേവനോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അശഃനെയെ (ര സത്വമിപ്പും ബുദരിമാനായ വാല്യീകിമഫഷി. പാമ [ം) ഇടയില്‍ തനറെ മതപ്പകാരമള്ള ഇശവരഭകതി പ്ര ചരിപ്പിക്കണമെന്നു കരുതി, അയോ്ലേയിലെ ഒരു രാജാവായ രാമചന്ദ്രന്‍ എന്ന ആടിനെ വിഷയമാക്കി ഒരു കെട്ടുകഥ രിര്‍മമിച്ചു* മേന്മ" ഇശേവത്വേവും രാമപത്തിക്ക ഈശ്വര്‍ തവും നല്‍കി അതിനെ ഒയ കാഥയമാക്കിച്ചമച്ഛും കവി യര്‍മ്മമര്‍മമജ്ഞനായ വാഷ്ലീകിയാല്‍ സ്ത്്ിമായ യക വൃത്ത കാവ്യലേകത്തില്‍ ആക്ഷയമായ ഒരു സ്ഥാനവും ല ഭരിച്ചു. ആയ കാവ്യത്തില്‍ പല പത്രങ്ങളെയും അദേഹം സ്ത ഷലിചചിടടുണ്ട്‌. അക്ടേട്ടത്തില്‍ ഫന്തമാ൯ എന്നൊരു സ്തരഴ്തിക്ൂടി

ൂളസീമാസന്‍ മ

ര്‍ധിക്കകയും നതു" മരു ഫന്മുമദ്ദേയതയെ ല) ഭികകകയം ചയ്ത ഇരുണ്ട പരമാത്ഥം രാമായണകാദ്യ മിറ മെച്ഛ്മിന്ന ചോതൂദ്രമായ സ്തര്ലികളില്‍ പ്രഥമ (സ്ഥാനം വാന്ത്രമല്‍സ്തറഷ്ണിക്കാണ്ട*. ഫാന്തൂമല്‍പാത്രമിപ്ലെങ്കില്‍ രാമായണത്തിനറെറ സ്വാരസ്ം പോയ] ഫന്ത്മാനില്പത്തേ രാ മായണം മധുരമൊഴിഞ്ഞെ മധുപോലെയാണ്ട്‌. ഫന്തുമദ്ദീവ (൫൯൦ പാഠരമാങചറ്റം ജവ ധമിടിക്കെ താങ്കഗം ഫാന്തമാനെക്ക ൭ എന്നും മറവും പ്രഖ്യാപനം ചെയ്താല്‍ ചിന്താപടടക്കു ഗി പിയ ജയ യിക്കം താണോ?

മ8േസ്ദാസര്‍;-മാസ്്ചപാണ്ഡിരമേ! നിങ്ങളുടെ ബുജിപ്രാവേത്തെ ഞാന്‍ അഭിന്ക്കുന്നു നിജം പറയുന്നതു പരമാത്മാ ഭളിഭിക്ഷം, ഫാന്മുമാന്‍ വാല്ലീകിമഫഷിയുടെ ഒരു അമോഘ സത്ിയാന്നെന്നു വരാം പക്ഷേ, താന്‍ ആ വിധത്തി (൧ ഫന്തൂമാനേ വിശിഷ്യ. ാന്മമാന്‍ ഭത്മ ജ്മോനിയും അഡ്വ ്ാന്പയ ഒരു മംംയോഗിയും ഇനശവനോയ ശൂരിരാമനെറ നിര്യമാസനും ചി്ജീവിയുമഃ രിയ ഞാന്‍, അദ്ദേഫത്തെ വിശ്വസിച്ചിരിക്ന്നതു്‌, ഫന്തൂമദന്‍ വാല്ികിയുടെ സ്ത്്ലിമത്രനാണെന്നു വിശ്വസിക്കു അിനനെക്കാറം അദ്ദേഹം അന്നും ഇന്നുഐന്നുമു്ള ഒരു മഫാ ഭാശവതനാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നത്‌" എനിക്കു നല്ലതു, ആയിശ്വാസത്തിനെറ പലം എനിക്ക ലമിക്കുകയും ചെയ്ത.

പണ്ഡിതര്‍: ഇല്ലത്തേയറം ഉണ്ടന്നു വിശവസില്ലാല്‍ വിശ്വം സംഫേ തുവാല്‍ ഉണ്ടാകുമോ?

മുസ്‌സര്‍..ഉണ്ടാകുംു നിശ്ചയമായും ഉണ്ടാകം പക്ഷേ ഉണ്ടാകുന്നതു വിശ്വാസത്തിന്‍െറ മാതിരിയെ അപേക്ഷി ച്ചിരികം.

പര്ഡിത:.. അതെനിക്കു മനസ്സിലാകന്നില്ല.

സിസ: നിമ്മത്സരബുദ്ലോ കോംക്കാമെങ്കില്‍ ഒഴു ഭാഗം വെളിപ്പെ ത്തിത്തന്നെ പറയാം. ാന്ത്മാന്‍ ഐ, സനൊരുവന്‍ ഇപ്പേന്നല്േ നികശൂടെ വാം. അതു പരമാ ഥമായിരിക്ട്ടെ ആ പരരമാര്‍ത്ഥമസ്ഥിതിക്കു വിപരീതമായി റ്റാ ഫാ്യമാനുണ്ടുന്ു വിശ്വസിക്കുന്നു. അദ്ദേഫം ചി രജിവിയണ്ൈന്നും ഭശവാനെ നിത്യംഭശനം ചെയ്തുപോരുന്ന ഒരു മഫാത്മോവാണെന്നും അഷ്സിലികളും അദ്ദേഹത്തിനു ാസ്താമലകസുലക്കളാണെന്നും ആ ഭയം ധരിക്കുകയും ചെ യുന്നു. ആ ധാണേയോടേക്ൂടി അയാറം അദ്ദേഫത്തെ കാണം

൧൭൬ രീമഹാംഭ്തചിതുൂതം

ണമെന്നു* ഉദ്ദേശിക്കുന്നു, അചിരേണ ആ ഉദ്ദേശം ആശയായി രൂപാന്തരപ്പെടം ആശ ഒടടവില്‍ മോഫമാഷിത്തിരുന്നു. മോം പിന്നീട സ്റ്റേഥമായും സ്റ്റോം പ്രേമമായുംപരിണമ്‌ ക്കുന്നു. പ്രേമമാകട്ടെം ഒടുവില്‍ ദകതിയായിത്തരുന്നു ഭാതി കാലാന്തരത്തില്‍ ആ മനുഷ്യുന്‍െറമനസ്സില്‍ ദൂഡധവല്‍ വേര യൂന്നു. അതോടുക്രടി ഫന്ത്മാനെക്കാണാണമെന്ന്ക ഒരൊ ൪ വിചാരത്തില്‍ അയാള്ടെ മനസ്സു പ്രവത്തിക്കുന്ന, യാ ഭൂടെ ജീവി തോദ്ദേശ്യമേ ഹറന്തുമദൃശ്നവിഷയമാഷിത്തി രുന്നു തന്നിമിത്തം വിഷയാന്തരങ്കളില്‍നിന്നും മനസ്സു വേര്‍പെട്ട്‌ ഫന്നമദശനുവഷയത്തില്‍ മംതരം ഏകാഗ്രമാഴി ഭവിക്കുന്നു, ശടക്ഷമ്പോഴ്ചം ഇിക്മ്പോും കളിക്കുമ്പോഴും കിടക്കാമോ ഉണ്ണമ്പേഴും റ്ജുമ്പോഴും എന്നുവേണ്ട ഏതുസമയമ്ുറും ആ ന്ദഷ്്യന്‍ ഫന്ത്മാനെത്തന്നെ ചിന്തിക്കുന്നു, മേന്തരമാനറെറവാ തരമുഖവും ദോമശശഭീവും നീണ്ടവാലുംഎന്നുവേറെ മോ അവയവവും എപ്പോട്ും അയ്മളൂടെ ഓ്മയില്‍പ്പെടുന്നം അ തോടക്രടി ഫന്മമദനെ അയാം സ്വല്സ്്ീയില്‍ കാണന. ആാന്ദം അനുഭവിക്കുന്നു. അയാളൂടെ മനസ്സില്‍നിന്നും വി ഷജവിചാരമേലിയകഠം ഒഴിയുന്നു. അലാോവം അയാളില്‍ (ലിന്മം വിടര്ന്നു. അതോടക്രടി അന്തകണേഗുദി അ യക്ഷ ചിക്കനും അന്തകാണം ന്ത ക്ക യ ൂ്ിക മേൂമാല്‍ ിക

ഗചേദിര്‍വിക്കന്നു. കാലപ്പ്ക്കത്താല്‍ ബ്രമമനം അ ജാംകഷ സിഭികന്നു, ബ്രവമജഞ്മോനും സിഭിക്ന്നേതോടടക ഭി സിഭൂതങ്ങളെയും അയാം ആത്മാവിനെപ്പേംലെ കരു അ. അക്കനെ സമദാവനനംകുന്നതോടകൂടി തന്നില്‍നിന്നും .അസ്ത്രമായി മരഠാന്നിനേയും അയാളൂടെ മാംസചക്ഷുസ്സിനു (കാണാതുകേന്നു. വൊ ്ിക്ഷു* ഈ ഘട്ടത്തില്‍ സാധാരണ നഷ്യരുടെ ദൂഷ്ണിയില്‍നിന്നും ഒരു വ്ൃന്യസം സംഭവിക്കുന്നു. ബാധാരണന്മാരുടെ കണ്ണൂകറാക്കില്ലാത്ത ഒരു ശക്തിവിശേഷം ആ നയനാങ്ങറംകഷമോകന്ന. അൂശ്യത്മോക്കമേക്കാണാനു് രെശകതി ആ ട്രഷ്ിക്കു ലഭിക്കുന്നു, ' സ്വപ്ലത്തില്‍ കഞ്യുതുട മിയ ഫാനതമാനെ ഇഘേട്ടത്തില്‍ ബാഘ്യമൂഷ്റികൊണ്ടു നോ ക്കിക്കാണ്ടെന്നും ഇങ്ങനെ അയാറംക്ഷു ഫന്തമദ്ദശനം സിദ്ധി ക്കുന്നു, ഇരശ്വരനെ ഒശിക്കുന്നതും ഇരവിധത്തിയതന്നെ. ഇങ്ങനെ ഇരശ്വരഭഗനം ലഭിക്കുത്തം നിലയിലെ ത്തനമ്മ മാഷും പലേരൂപത്തില്‍ ഞക്കളുടെ മതത്തില്‍ െളളിപ്പെടുത്തിയടടണ്ട്‌. അസ്തമതകകളിലും ഉണ്ടായിരിക്കമെ

ുരസിഭാസന്‍ ി

അാണയ്‌ എന്റെറ വിശവാസം. അതിനെ എല്വേക്ം രിക്കാന്‍ സാധിച്ചു ഏന്നു വുന്നരല്ല. അപൂര്‍ ചില പു ്ലാത്മാക്കാംക്ഷ സാധിച്ചി ആവര്‍ നിശ്ചയമായി ഇശ്വര കണ്ടിടമുണ്ടായിഭിക്കം. പണ്ഡിരേ! ഇശ്വര ഭഗനത്തിമെറ രഫസ്തൂം ഇരവിധമിിക്കെ- ദൈവത്തെ കര ിച്ചുതരണമെന്നുപ്പോഞ്ഞു നിക്ചാം മക്ടമഷ്ണിപിടിച്ചംല്‍ അമും സാധിക്ഷന്നതാണോ?

ആ മുാമദീയസംഘത്തിനു"* അദ്ദേഫത്തിവെറ വാക്ഷകളില്‍ വിശ്വാസവും ആടവുമണ്ടായില്ലു. ഇരശ നെക്കണ്ടു എന്നു കു പത്തു പരത്തിയിരിക്ന്ന തുളസി മു്ടസമാധാനങ്ജളെ ക്കൊണ്ടു തരക്കബളിപ്പികപോന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന" അവർ രിച്ചു. 4 നിം ഇനശവനെക്കണ്ടിട്ടുണ്ടുന്നും മറവും കള പിറു നിങളുടെ ജാതിക്കാരെ കണ്ണമടച്ു്‌ വിശസിപ്പികകന്നതു പോലെ ഞെ മെ കബളിപ്പിക്കുമെന്നു വിഖാരിച്ഛുപോക്ടം നി റം ഇരശ്വാരനെ കണ്ടിടടുണ്ദൈ്ില്‍ മെങ്കമെക്കാടടിത്തരണം. ഇ രല്ലൂ്കില്‍ നിക്കം ദൈവത്തെ കണ്ടിടടണ്ടെന്നു കുളവുപറഞ്ഞു ലോ കമ വഞ്ചിച്ച തരുരിനു മാപ്പുപറയണം. അങ്ങനെയല്ലാതെ നദി ളള ജീവനോടെ വിട്യസ്കയില്ല, ഞങ്ങളുടെ ചക്രവരിരി ഒരു പൊുളുയാണ്ട', അദ്ദേഹം ആരെയും എന്തിനെയും കണ്ണൂമച്ഛു വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു ശുഭാനന്ദ. പദ നിം അദ്ദേഫത്തി മന്ത്ര്‌യായിരിക്കമ്പോംതന്നെ അമ്േഫത്തിനറെറ ആ മുര്‍ബ്ബലമഃ സ്ഥിതിയെ മനസ്സറിലക്കിയിട്ടണ്്‌. അന്നേതന്നെ അദദൂഫത്തെ വ രപ്പെടത്തണമെന്നു തി ഡചിലന്നയ ച്വത്താക്കന്ോയി കേനാറം ഇരനാട്ടില്‍നിന്നും പുറത്തുപോയി നി 0 മിദട്ടില്യകൊണ്ട" ച്രവര്യിമയെ വശീകഠിക്കയുചെയ്ത അ ബ്രമാരം ലക്രവത്തി നിമമറോക്ക വശപ്പട്ടതോടടകരടി ആക്ാംക്ം ങളുടെ മതത്തിനും പലേ ഇടിവുകരം പററിഴിട്ടത്ട. ചെമ്ോല്‍ ക്കാത്ത മതം അഭിവൃദിയെ പ്രാപിക്കുന്നതു ചെമോല്‍ പ്പും ഫിമൂുമരത്തെ പാലിച്ഛര്‍പോുന്നു, ഇസ്‌ലാംമതം നാ ട്ടി യിന്നും പലായനംചെയ്യറോയി ഇയിനെല്ലാം നിക്ഷറം യത്തു (തണ്ട കാരണഭൂതന്‍, അതുകൊണ്ടു" നിദകൂടെ പുറംപൂച്ചു ലോക. യം ച്രവമ്തിയേയും ധരിപ്പിച്ചു തിങ്കളെ ലേകവങ്ചനായമന്ന കറം ചുമത്തി വധശിക്ഷ അനുഭവിപ്പിക്കണം. ഇതാണ്ട യ ടെ ഉദ്ദേശം. സീസര്‍. മാസ്്ന്മാമേ! നിളുടെ മരത്തെ വെവക്കണമെന്നും

ിന്ുമതത്തെ പുലത്തണമെന്നും മാന്‍ ചക്രവത്രിയോട്ട

പ്പെ ്രിമഫാക്കേചരിതാമൂതം

ആവശ്വപ്പെടടടടി്ല. അസ്പമരുമെന്നും എ്േറമതമെന്നലു ക വ്യത്യസം തന്ന എന്ിക്കിച്. മറെറാരുപ്പരത്തില്‍ പ്രരഞ്ഞാന്‍ എനിക്ക മനമേജല്ലം ഈശാന ടിക്ക യു വരെ മാത്രദമ മനം ഒരുത്തനെ സാഥായിക്കുസ്നള്ളു. ആ അഭൂരികദശഷം മരുംനിഷ്ണുലമാകന്നു. അക നെ മത്തന്‍ കലമാക്കിയ ഒരസാധുവാണ് ബാന്‍. ആ എനിക്കു മര ത്തിനും സ്റ്രേശത്തനമം കാണോമില്ല. പിന്നെ ചക്രവാി ജെ വശപ്പുഴത്തി എന്നൊരു കറം സില്‍ ചുമത്തിയിരി ക്ടന്നു അതു നിക്കളുടെ തെററായ ധാരണ, എരി (൭ ചക്രവത്തിയും യലേകനും തുദ്യം, ചക്രവത്തിയുടെ സ്റ്റ ഫംകൊണ്ടു' ലെരകികഭോഗകഥം യഥോല്ലും അന്ദഭവിക്കുന്‍ കഴിയുമായിരിക്കും എനിക്ക" അതിനറെ ആവശ്യമില്ല പ്ര പ്രഞ്ചികദോഗക്ളില്‍ തീയ്രവിരക്തിയേടേക്രടിയ ഞാന്‍ എ നെയും എനെ ജയ്യും വമ്പിച്ച സ്വവ്ുകമെക്ഷെ ണ്ടു കാശ പട്ടണത്തില്‍ ഒരു ധാമ്മാലയം നടത്തിപ്പോരുന്ന. എയുകാലത്തും ഭരയിക്കാത്ത യ സ്ധവയണണുകൊണ്ടു; നക ഭരിരം സാധ്യക്കാം ഇന്നും നിത്യത കഴില്ലൂപോരന്ന അവി ടെ വയുന്ന എയഭിംപേക്കും അന്നവും! ലസ്രവം ധനവും കൊക്ഴകയാന്ട' ജയ സ്ഥാപനുത്തിനെറ ഉം, അത്രവ ലിയ ധനസ്ഥിഭിയോടക്രിയ എന്നിക്കു മോഗേധ്ലു ണ്ടെ ക്കില്‍ ആ ധനം എനാ ആവവ്കകാംക്ക മതിയാകുന്നതാണ്‌ ല്ലോ. ഇരവിധത്തില്‍ ധാന്യം മതമത്സരവമിപ്പാത്ത തെ ലവി യുടെ പ്രീതിംയ അഭിലഷിക്കന്നില്ലെന്ന നി ഹം ധരിക്കേണ്ടതാണ്‌. എന്നുമാത്രവുമലല, ച്രവത്തിമാ ടെയും രാജാക്കന്മ ടേയും പ്രഭക്ന്മാരുടേയും മറവം സദ്ധ (കം എന്‍െറ ആത്മവിഫാരത്തിനു വഘാതമാണ്ട്‌ ബെ യും വെലപ്പിക്കാത്ത എന്റെറ സ്വഭേവകരെ മുന്നിര്തി, ചക്ര ത്തിയുടെ ക്ഷണത്തെ സ്വീകരിച്ചു ഞാന്‍ ഇപ്ോട് പുറപ്പെ ട്ടുള്ള. ചിലനാംം കഴ്‌കെ, നക്ക കാശിയിചേക്ക പോകേട ആവശ്യത്തെ ച്രവത്തിയെ വഴ്‌ പോലെ ധരി പ്രിച്ച്‌ അദ്ദേഹത്തിനെ അനുവാത്തോടേകൂടി മടഷ്ിപ്പം കാമെന്നു കരു ിയിരിക്കുകയുമാണു*. നിരക്കു: അതു സമ്മ തമ്പി ജന്‍ ഈ നിമിഷത്തില്‍, പുടപ്പെടന്നതിനു ൭. തറോണ്ട്‌.

സംഘക്കാര്‍. അതു പാടില. തിക്കെ ഒെജമറം ഉപദ്രവിച്ചു" അയ ച്ചതാണെന്നു ചക്രവടി ധാരക്ഷംയ അദ്േഫം ക്കളെ ശി കടിക്കുകയും ചെയ്യും അയുകൊ്ടു, നിം ഇപ്പം പോം

തുമസിഭാസന്‍ ൧൭൯൪െ

കാന്‍ പാല. ജംമകുെ നനുപകേതു മം ണെന്നു പരസ്യമായി സമ്മതിച്ചാല്‍മതി. സ്ഭ സര്‍ ഇരശവരനൊക്കുണ്ട എന്നു ഞാ൯ ആനോടം പഠ പ. പക്ഷേ, കഞ്ങജു പാതം ഇന! കണനിലി ക്ന്ധം വാസ്തവം. ഞന്‍ കണ്ടിടടുപ്പോഴക്കെ മറദപ മം ടു അമകൊണ്ടം നെ കലന പഠാവാന്‍ ഞാന്‍ തയാര്യം ആരിലും, കണ്ടിട്ടുണ്ടോ എന്നു ചോമില്ലാല്‍ കണ്ടു എന്നുതന്നെ പറഥകയുംയ്യും, ചോരി ക്കാ ഞോനാോടും പയുന്നുമി്ല. ക്കാര്‍ നിക്കം ഇടശപാരനെ കണിടടപ്പോം മറവപലമം നോക്കിക്കൊണ്ടു എന്ന പാഠ്തുവദ്.. എന്നാല്‍ ടി കാണത്തക്ക ത ഇശ ഇവിടെ വത ജിതാ സ്മാസ-.നി്ങാം അതിന്‌ അര്‍പധന്മാല്ല. സകാ അതു മേപ്പോറം ജസംമാ്മായ കോപം നില്ല മാ൯ട്ടിയെക്കണ്ട ചെന്നാസ്്ുളെപ്പേംലെ അവരില്‍ ചി യി ല്്യ ടവികയി. ആരംദമാ്്‌ ഭാസര്‍ അാമുകണ്ടു കരസലെന്നിയേ. 4 ത ദര്‍ബ്‌ മായ ശരിരത്തെ നിക്ചാംകഷ സ ്ുംചെയ്മാന്‍കഴിയും ഒരു രത്തില്‍ ഇതു” എന്‍െറ ശത്രുവുമാണു്‌. ഇതിസെറ പതനത്തെ മാന്‍ സവ പ്രയീകഷിചകൊഭികകയുമാണ്ട', ഇയു നശി ചുകഴികമാല്‍ ഞുംയ ജഷിച്ചുകഴികയു എന്നി - നെ സമന്ഫാ സ അദളിച്ച്ി്ട്‌ സവ്ച്രാചരഗുയവ:മ സാക്ഷാല്‍ ദൂ്രീാമ ചര തിജവടികളളെ മനസ്സില്‍ ചേയ ന്ിസ്ത്രേഷിന്തനായി തു ഭീയനലയില്‍ സ്ഥിയിചെയ്തു 'ഭേഫോപ്പദ്ര വം ചെയ്തുനനടുത്ത ചി ച കബ്ുടിക്ഥം അളേഫരി വാ ശമിംമത്ത സ്്ക്കാറ്റയേ ഘട ക്തി ഒരുസംഘം വാനുരപ്ൂട അധിടെ ആധിള്‍വിക്കുകയും, ആ ര്‍ബ്ൂദ്ധികളെ കുഠനതരം ഉപക്രവിക്കുകയും ചെയ്തു. വാനുരരെക്ക ൫ കുയില്ചേംന്‍ഭാധിച്ഛവകയും വിമര തടു്ളുനിമ്തി പീഡി പില മഷി, അഭിയും കടിയും കത്തും ചവിട്ടം ഏറ പലക്ും പ്രരുക്കകറം പററി, ചിലക്ട കൈയൊടിയുകയും ചിലരുടെ കു കം ലിം ജപം ലിക ്ു ക രപം തം കിട്ട്‌. ഇമസിഭാസമുടെ മാക്തില്‍ ഈ അനിഷ (സംഭവി കോലാംഫാലം നാടടക്കം ജനകം അറികതരു"കൂട്ടം കായി അധി. വനന വാം വാനം ല്‍

നം, ്രീഫോര്‍കേരുചരിരാമൃതും

കൊല്ലതെ കൊന്നുതുടങ്കി. കരമ്മോരുടെ ശരികഷാക്രമംകട്യാല്‍ (തതൊയുത്തരെയും ജീവഫംനിചെയ്യാന്‍ പാടിച്ലേന്നു വരതമുള്ളതു പോലെതോന്നും. അഥവ, അവരെ ഇതിലേക്കു നിയോഗിച്ച നഃ (രകശക്തി അപ്രകാരം ചെയ്താന്‍ അന്വമിച്ചിട്ടി്ലെന്നു വിശ്വസിക്ക ണം, ഏതൊന്നോയാലും കണ്ണില്‍ക്കാണുന്നവടെയും കൈയില്‍ കി ഭൂ്നവരെയും കണക്കിനു” അടിയും കടിയും മെതിയും മറവംകൊണ്ട്‌' അനോേകവിധത്തില്‍ ഫിംസിക്കുന്നതല്ലതെ ദൈറാആആമിനെപ്പ ചം നിഗുഫിക്കയുണ്ടംയില്ല. ഇങനെ വാനരപ്പുടയുടെ ശര്യംക്കെ [൭ പൊവതിമുട്ടിയതിനാല്‍ കൂട്ടഷട്ടമായി മഠത്തില്‍നിന്നും പറമൂ്ട ചാടിത്തുഭ്ി അമ്നെ സകലരും വെളിയിലിറങ്കിയതിനുശേ ഷം വാനരപ്പട അവരെ അനുഗമിച്ചു വീഥിയിലിറങ്കി വിടുകളില്‍ കയറി ക്രകോം പൊളിച്ഛുുടക്കി തരികളോ കു ളയ ദസീദാസര്‍ വസിക്കുന്ന മാത്തില്‍കയറാത്ത പരുഷമായ അവർ ജതെംതപദ്രവവം ചെയ്തില്ല

ഈ അവസമത്തില്‍ പടത്തിനു വെളിയില്‍ പോയിരുന്ന ചരക്രവത്തി മം ജിന്നു. സകലവിവരങ്ളും അദ്ദേഹം ഗ്രദിച്ചു പ്രകുഭമായ ദീതിയും അപ്പവും അഭ്ദേഫരിനുണ്ടോയിം മഫാത്മാകളു ടെ അനിഷ്ണുത്തെ ലന്ന, സ്വഭാവത്തേടുക്രരിയ ആ മഫാന്‍ (അവിചാരിതമായി അടടിനു നേരിട്ട അയ്യാഫിതത്തെ ഖ ആ വിഷാഭവിവശനാംയി നേരേ തുസീമാസരുടെ മാത്തില്‍ എത്തി (തിദധികല്ലസമാധിയിലിംക്കന്നെ ദേഡമെക്കണ്ടു താണ്ടവണമ്കി ച (ൂവ്ക്‌ ഇപ്പകാരം പരാരിപറതയു: “അല്ലയോ മഹാത്മന്‍! (ആജഞമോനികളുടെ തെററിനെ ക്ഷമിക്കു! യെ പിന്‍വ കിച്ചണു നാ്ിചി്പംിന്ന അധി വില പോയ അനിഷ്ുതുയെ പൊവത്തതളിയാലും?ന

ചകൂവദ്തിയുടെ പ്രാത്ഥന തുസീമാസഭെ ബഫിമിമുഖനാക്കി ച്ചെയ്ത അദ്ദേഫം കണ്ണുതാന്നു" ചക്രവത്തിയെ വീക്ഷിച്ചു. അവിടെ (ടന്ന യാതൊുസംഭവേവും അറിഞ്ിട്ടിലലത്തെ ൭ ആയതമാരാമദ ചക്രവത്തിയെനോക്കിം “പ്രഭോ, താങ്കാം ഏതു വനാപ്പുടയേക്ഷി ചരണ പരാതിപയുന്നതു! എന്നെ ശരീപീഡ എള്ലിക്കാന്‍ അട ആത സഫോദന്മാദെവിടെ! താം ആ സാധുക്കളെ ശിക്ഷിച്ചു വോറ എന ചോട്ലംചെയ്ത. ച്രവത്തി സകല സംഭവങ്ങളും അള്േഫത്തെ ധരിപ്പിച്ചു. സക" അതുകേടടപ്പേഠം സഥതാപം ഭനിച്ു എന്നെ ആ സംോന്മോരുടെ സാദ അത്തില്‍നിന്നും ക്ഷിക്കാനുയി വാന്‍ ശ്രീരാമച്രനാല്‍ യി ജോഗി രിക്കും വടനോരപ്പട എന്നു നിശ്ചയിച്ചു അ ടെ കനിക യ കോട യര്‍കിു

ഇമസീഭസന്‍ ൧൩൬൧

ജയ അവസരത്തില്‍ സാക്ഷാല്‍ ഫന്ത്മദ്ദേവന്‍ ഭമകശേദേശ (ഞി ആവിവിച്ചു അ ശൃശഭീരനായിനിന്നു" തുരസീഭാസരെ ആ ഭരിസംബോധനുംഒ , ശവിഭേശനം സിിച്ചു എന്നു ക്ളൂവുപറത്തേതിനു പരസ്യമായി മാപ്പുചോടിക്ഷണമെന്ു നിന്നോടേ ിര്‍ബന്ധിക്കുകയും അതിനമവശിപ്പെടഞ്തെരിനു നന്നെഷിം സിക്കാ ൫ തുട്ങുകയുചെയ്തുമുജ്ജനക്കളെ ശികഷിക്ുന്നതിനായി വാനാ ഷെ നിയോഗിച്ചതു ഞാനാണ്‌. നിറ പ്രാര്‍ത്ഥന അന്ത ഭഗവാന്‍ അരയയിച്ചെ്കുകയാല്‍ വാനുന്മോരെ മോന്‍ തിരിയെ വിജ്‌ ക്കുന്നു എരനാപ്പിത നിനക്കു യിനാല്‍ യാതൊരുത്തരുടെയ്യംപ വം ഒരു കാലത്തും നിനുക്ഷ നേരിടുന്ന എന്ന്‌ മഭബോധനം, ചെയ്തുമ്തു അതേനമിഷത്തില്‍ത്തന്നെവാനന്മാരം തിരേംധാ നല്ക, ഇതുകണ്ടു ലക്രവ്യിക്ക സമാധംനംമ്ോയി, അദ്ദേഫം 2൭സീ?സയുടെ മതത്തെ കിക്തിച്ചുവമെ വർമ പുക തുക യും മേലാല്‍ ഇപ്രകാരമുക്ള അനിഷ്ട തകം തന്‍റ നാട്ടുകാടില്‍നി അം സംഭവിക്കാതിടിക്കുന്നതിന' വേണ്കുപ്രവമ്രിച്ചുകോഷമെന്ന മിക്ക ഇ നി സവനതിനിമോകകിയകബു (രിക യഥാവിധി ശക്ഷിക്ന്നേതണെന്നു" അമിപ്പായപ്പെടുകയും ചെയ്ത ുർസിോസര്‍ അതുകേട്ട്‌, അറിയിപ്പ ജയ സവധുക്കാം ചെയ കറാത്തിനു വാനന്മോര്‍ തന്നെ വേണ്ടതിലധികം ശിക്ഷിച്ച്‌ രിക്കണമെന്നും ഇനി ചക്രവര്ടി അവരെ യൊരു പ്രകാതതി ലും ശിക്ഷിക്കയുതെന്നം ഉ ബോധിപ്പുല്ളു ചൂവര്‍്ത്യെ മട ക്കിയ

ഈ സംവേത്തിന്നശേഷം അന്നാട്ടിലെ മുംമമ്മമിയശ്മുയ കതിന” തുളസി സയുടെ മാഡാതമയം വെളിപ്പെടുകയും അവര്‍ ആ ദൂഹത്തെ ബഫുമാനിക്കാന്‍ മുടങ്ങുകയും ചെയ്ത ചക്രവര്രി മടങ്ങി വന്നതിനുശേഷം, തുളസീമാസമുടെ അമിപ്രായപ്രകാരം, ളസി (രെ അവമാനിക്കാന്‍ അടുത്ത സംഘത്തെ ശിക്ഷിക്കായിയസ അവരികിചും അവരില്‍ പലദേയും വരുത്തി, ആ നിസ്ത്കമ്മത്തിനു അവരെ സുന്ന്ഥരാക്കിയ ചേരോവികാരത്തെക്കറിച്ചു്‌ അന്വേഷ അനോടത്തി, അതിനെ ഫലമായി തറ മന്ത്രിമാരാണ്‌ അതി അകാരണഭൂതന്മാർ എന്നു ചക്രവത്തിക്കു തെളിവുകിട്ടി. പണ്ടു തുമ ,ലീഭാസർകാമലന്വദനായിരുന്നകാലത്തു്‌ അക"ബര്‍പാടടഷാ ഭാസ രെ അഭിധിക്ഷികന്നേതിനു” അദ്ദേഫത്ത റെ ഗൃഫത്തിലേക്ക' പോ കണമെന്നു* താഭിപ്രായപ്പെ്ട ഘട്ടത്തില്‍ ആതിനു രടസ്്റവാളം പുറ പ്ലോിച്പോംംന്നെ മ്മാ ഇന്ിാസരെടില്‍ 9 (ൂയയുണ്ടെന്ന. അദ്ദേഫത്തിനു മസ്സ്ിലായിട്ടഞടു", ഇന്നത്തെ അനി

൧൬൨. (രീമഹാഭക്തചഭിതാമൃതം

്ലൂസംഭവങ്ങറംക്കം അവര്‍ അപരാധികളായി ഭിച്ചതിനായ അവ രെ ജോലിയില്‍ നിന്നും പിരിച്ചുവിട്ടു. (അക ബര്‍ചക്രവത്തി അടിക്കടി തുഉസീാസമചൈസകാണു കയും ആത്തീയവിഷയമായി തനിക്ക സംശയങ്ങളെ നിവദ്രിക്ക കരയും ചെ; ുടിവസം പ്രതിവുപോലെ ചക്രവത്തി യും തുള ഞം തമ്മില്‍ ഇയശവിരാരാധനയെപ്പററി സംസാടിച്ചു കൊണ്ടിിക്കെ സ്മവശാല്‍ച്രവത്രി സേയോചോടിച്ു;- മ തമന്‍! ഞാന്‍ ഒസ്‌ലംമാണെയ്ിംം അസ്ലമധേയും സ്റ്റ ഫഥികൂന്നണ്ടെന്നു" അങ്ങ്‌ ഇതിനകം മനസ്സിലാക്കിയിടടണ്ടപ്പോ. അ പ്രകാരം എന്നാല്‍ സ്റ്റിക്കപ്പടന്ന പമതക്കട്ടില്‍; എന്‍െറ പൂ മായ ഞആയയഭരത്തെ നികച്ഛും അദ്ിക്ുന്നുും എനെറ സദഭാ ര ഭാസ്കര, വിഷയീഭവിച്ചതുമായ്ന്‌' ിന്തുമരം മാത്രമാകുന്നു. എന്ന ല്‍ അരിലെ വിഗ്രഫാരാധനക്രമത്തെ ഞാ൯; തീരെ ബ്ുമാനിക്ഷ നില്ല. സോം അവിടുന്നു പരമ ള്ജാനിയണേല്ലോ, ആത്മിയത ത്വം സവം അജ്‌ ഗുദിച്ചിടുമ്ടപ്പെം. ഈ വിഗ്രഫാാധ നകൊണ്ടു" എന്തോരു പ്രയാജനമാക്ുള്ളതു "ന സീസര്‍. ചശ്രവക്തി ഡിഗ്രഫംരോധസയെ വെവ്ഷന്നവേ എന്നാല്‍ വവേകിയായ താങ്കളോട്‌ അതിനെക്കുറിച്ചു സം സാഭിക്കാ൯ സന്തോഷമുത.

ചകരവതതി:- അവിടന്ന്‌ ഇ്കനത്തെഷിച്ഛു* അസ്ൃഥാ ചിന്തി രെന്നുപ്രാത്ഥിക്ന്നു, പരമാതിലം പറഞ്ഞാ? എനിക

ആ പ്സ്ഥാനത്തോട്ട ജീമെ ഭവല്ലതന്നെയാണു:, പക്ഷേ,

മന്‍ ഈ അമിപ്രയേക്കാനാണെന്ന മദവമവര്‍ ധഥിക്ത്തം

ക്ഴണ്ണും ഇരിനെപ്പററി ആടോടും സംസാരിചചിട്ടി. ഇ

[റ 2 ഫല ന്ുക്കളുടെ ക്ഷോത്രങ്കളെ ഞാ൯ അനാദിച്ചിട്

൮). ആ ക്ഷേത്രസ്ഥാപനക്ഷളെ പചപ്പോ്ം യാന്‍ സ്ഥാ

യിക്കുന്നമുണ്ട്‌, എനറ ഏരമിപ്രായവും അങ്യോടു മറന്ന

പറവാന്‍ എനിക്കു മടിയില്ലത്േതുകൊണ്ടു* ഇതിനെക്ഷറി,

മ അവിടത്തെ വിലമേറിയ അഭപ്രായമറിവുനായി ചോഃ

ച്രതാണ്ട്‌. ഫോശയ! കല്ലം മണ്ണം തടിയും ലോഫങ്ളൂം മ

വം അചേരാവസ്തക്കമുളേ! അവാറ ചൈതമ്തത്മകനായ

ഇതശവരനാണെന്നും മവ പറഞ്ഞു" അവയെ പൂജിക്കുന്നു എത്രകണ്ടു പരിഫാസ്സൂമാണ്ട' ദൈവം മണ്‍കുട്ടയും കരിമല മറവമാണെന്നു പറഞ്ഞോ ലോക്പിതാവോയ ആ മൈവം എക്ഷയെ ക്ഷമിക്കും ₹ പൂള്യപ!